บทที่ 5 - การค้าและความร่วมมือ

เมื่อเห็นโคเอนยืนกรานเช่นนั้น คุณโมโดก็ไม่ได้เกลี้ยกล่อมต่อ เขาเอ่ยว่า

"ข้าขอเวลาครึ่งเดือน"

โคเอนพยักหน้า

"อีกครึ่งเดือนข้าจะส่งที่อยู่ไปให้ ถึงเวลานั้นค่อยส่งของไปที่นั่น"

"ตกลง"

เมื่อเจรจาการค้าใหญ่สำเร็จ คุณโมโดก็ดูอารมณ์ดีขึ้นมาก เขาเอ่ยว่า

"ร่วมมือกันครั้งแรกราบรื่นขนาดนี้ เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าจะแถมข่าวให้ท่านฟรีๆ หนึ่งเรื่อง"

โคเอนเลิกคิ้วเล็กน้อย ถามว่า

"ข่าวอะไร?"

โมโดตอบ "ตัวการที่บุกโจมตีพระราชวังเมื่อไม่นานมานี้!"

โคเอนส่ายหน้า เอ่ยดักคอ

"ฝีมือ 'สุสานทมิฬ' สินะ นอกจากพวกท่านแล้ว คนที่กล้าลงมือในเขตพระราชฐานช่วงเวลานี้ ก็มีแต่พวกคนบ้ากลุ่มนั้นแหละ"

คุณโมโดแววตาลึกล้ำ เอ่ยว่า

"ดูเหมือนท่านจะรู้ตื้นลึกหนาบางไม่น้อยเลยทีเดียว!"

สุสานทมิฬ คือองค์กรนักฆ่าใต้ดินชื่อเสียกระฉ่อนที่รวบรวมเหล่าโจรผู้ร้าย ปีศาจ ลิช และภูตผีเอาไว้ หลังจากมั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือของ 'ปีกสีซีด' แล้ว 'สุสานทมิฬ' ก็คือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของโคเอน แน่นอนว่า 'สุสานทมิฬ' เป็นเพียงผู้ลงมือ ส่วนใครเป็นผู้ว่าจ้างอยู่เบื้องหลังนั้น ต้องสืบกันให้ละเอียดอีกที

โคเอนมองโมโดอย่างรู้ทัน การที่อีกฝ่ายโยนข่าวนี้มาให้คงไม่ได้หวังดีอะไรนัก "ปีกสีซีด" กับ "สุสานทมิฬ" เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน เพราะพวก "สุสานทมิฬ" ที่ชอบทำธุรกิจแบบลงทุนต่ำกำไรสูง มักจะดักปล้นสินค้าของ "ปีกสีซีด" อยู่บ่อยครั้ง ทั้งสองฝ่ายมีความแค้นฝังลึกกันมานับพันปี โมโดบอกเรื่องนี้ก็แค่อยากยืมมือคนอื่นไปเล่นงาน "สุสานทมิฬ" เท่านั้น

โมโดดูเหมือนจะเสียหน้านิดหน่อยที่ถูกโคเอนเดาทางถูก จึงพูดต่อว่า

"งั้นข้าแถมให้อีกข่าว ผู้ที่ถูกลอบโจมตีคือกษัตริย์แห่งเอฟินที่กำลังจะขึ้นว่าราชการ โคเอน คอร์ลีโอน เขาโดนคำสาปต้องห้าม 'ผนึกความทรงจำ' เล่นงาน ตอนนี้สติปัญญาของเขาน่าจะเท่ากับเด็กหกขวบ ดังนั้นกำหนดการว่าราชการของเขาจึงถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด เป็นไง ข่าวนี้สำหรับพวกท่านที่คิดจะก่อการใหญ่ น่าจะมีค่ามากเลยใช่ไหมล่ะ!"

โคเอนแสร้งทำหน้าตะลึง ในใจก็นึกด่าพ่อตาตัวดี เพิ่งจะกำชับในที่ประชุมเมื่อเช้าว่าให้เหยียบให้มิด เก็บเป็นความลับ ... ความลับกะผีอะไรล่ะ เอฟินตอนนี้โดนหนอนบ่อนไส้เจาะจนพรุนไปหมดแล้วมั้ง!

เมื่อสัมผัสได้ถึงความตกตะลึงของโคเอน คุณโมโดก็รู้สึกว่าตัวเองแก้เกมคืนได้สำเร็จ จึงพูดอย่างได้ใจว่า

"ข่าวนี้อีกไม่นานพวกผู้มีอิทธิพลคงรู้กันหมด ยิ่งราชวงศ์วุ่นวายเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งมีโอกาสฉวยโอกาสทำกำไรมากขึ้นเท่านั้น"

โคเอนส่ายหน้า ปรับสีหน้าให้จริงจังแล้วเอ่ยว่า

"เอาล่ะ เรื่องพวกนี้พักไว้ก่อน ของว่างเรียกน้ำย่อยจบแล้ว ต่อไปเรามาเข้าสู่การเจรจาของจริงกันดีกว่า!"

แววตาของคุณโมโดไหววูบ ในใจลอบตระหนก เจ้าหนุ่มนี่เมื่อกี้เพิ่งตกลงธุรกิจใหญ่ไป ยังเป็นแค่การดูเชิงงั้นเหรอ?

แต่เมื่อมีลูกค้ากระเป๋าหนักมาถึงที่ เขาขย่อมไม่ปฏิเสธ เขาโบกมือเบาๆ เจ้าของร้านที่ยืนอยู่ข้างๆ มองโคเอนด้วยความประหลาดใจแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ

โคเอนยกน้ำขึ้นจิบ รอจังหวะอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเนิบนาบ

"เรื่องที่ข้าจะคุยต่อไปนี้ เกรงว่าแค่ระดับผู้ตรวจการคงไม่มีอำนาจตัดสินใจมากพอ"

ใบหน้าของคุณโมโดเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำทันที สถานะของเขาคือผู้ตรวจการเขตตะวันตกเฉียงเหนือของ "ปีกสีซีด" รับผิดชอบดูแลการค้าระหว่างราชอาณาจักรและราชรัฐนับสิบแห่งในแถบนี้ รวมถึงเอฟินด้วย อำนาจบารมีล้นเหลือ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นถึงผู้มีพลังระดับตำนาน แม้แต่กษัตริย์ของอาณาจักรเล็กๆ ยังต้องให้ความเคารพยำเกรง

คำพูดของโคเอนที่บอกว่าเขา 'ไม่มีอำนาจมากพอ' ทำให้เขารู้สึกโกรธเคืองขึ้นมาจริงๆ

แต่ด้วยความที่คร่ำหวอดในวงการค้าขายมานาน คุณโมโดยังคงรักษารอยยิ้มไว้บนใบหน้า เอ่ยเสียงเรียบ

"ระดับของข้ายังไม่พอ ถ้าอย่างนั้นไม่ทราบว่าท่านอยากจะคุยกับใคร?"

โคเอนหัวเราะเบาๆ จิบชาอีกคำ สายตามองข้ามไหล่โมโดไปที่ประตูห้องที่ปิดสนิท เอ่ยช้าๆ ว่า

"ในเมื่อธิดาปีกทองคำเสด็จมาแล้ว ไยจึงไม่ออกมาพบปะกันสักหน่อยเล่า?"

สิ้นคำพูดนี้ ในหัวของโมโดราวกับมีฟ้าผ่าลงมาเปรี้ยงใหญ่

ด้วยตำแหน่งหน้าที่ เขาฝึกฝนจนสามารถเก็บอาการได้นิ่งสนิทดุจขุนเขาถล่มตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยนสีหน้า แต่ทว่าในวินาทีนี้ เมื่อได้ยินประโยคนี้จากชายลึกลับ ความสุขุมเยือกเย็นทั้งหมดก็มลายหายไปสิ้น

โมโดลุกพรวดขึ้น สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ดวงตาวาวโรจน์ดุจสายฟ้า ไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากอกพุ่งขึ้นสู่สมอง

คนคนนี้เป็นใครกันแน่!

ทำไมถึงรู้ว่าคุณหนูใหญ่อยู่ที่นี่!

นะ ... นี่มันเป็นไปได้ยังไง?

คุณหนูเพิ่งจะมาถึงเฟลอเรนซ์วันนี้ คนที่รู้เรื่องนี้มีแค่เขาเพียงคนเดียว!

หลังจากความเงียบงันที่น่าอึดอัดผ่านไป โมโดก็เอ่ยขึ้น เสียงของเขาไม่ดังนักแต่แฝงไว้ด้วยความน่าสะพรึงกลัว

"ไอ้หนุ่ม เจ้าเป็นคนของใคร?"

โคเอนยังคงมีสีหน้าผ่อนคลาย พูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ว่า

"ไม่รู้ว่าอิซาเบลลาอบรมคนมายังไง ลูกน้องถึงได้มีแต่พวกบ้าพลังแบบท่าน? ใช้สมองคิดหน่อยสิ ถ้าข้ามีเจตนาไม่ดี ป่านนี้รอบตัวพวกท่านคงเต็มไปด้วยคนของ 'สุสานทมิฬ' ไปแล้ว!"

โมโดชะงักกึก ความเป็นห่วงเจ้านายทำให้ขาดสติ จริงอย่างที่ว่า ถ้าอีกฝ่ายเป็นศัตรู ป่านนี้คงมีระดับนักบุญมาดักรอหน้าประตูแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น การที่อีกฝ่ายเรียกชื่อคุณหนูออกมาได้อย่างง่ายดาย แถมยังรู้ความเคลื่อนไหวของคุณหนูราวกับตาเห็น ต่อให้ไม่ใช่ศัตรู ก็คงไม่ได้มาดีแน่!

โมโดยังคงจ้องโคเอนเขม็ง สายตาคมกริบราวกับจะทะลุหน้ากากเข้าไปดูโฉมหน้าที่แท้จริง

โคเอนค่อยๆ ลุกขึ้น ทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ดูเหมือนข้ากับ 'ปีกสีซีด' จะไม่มีวาสนาได้ร่วมมือกันลึกซึ้งกว่านี้แล้ว!"

พูดจบเขาก็หันหลังเตรียมเดินจากไป

ทันใดนั้น เสียงใสไพเราะดุจระฆังเงินก็ดังขึ้นในห้องใต้ดิน

"ไม่ใช่ว่าคุณโมโดคิดมากไปหรอก แต่เป็นเพราะท่านเอาแต่ปิดบังใบหน้า ยากที่จะทำให้คนเชื่อใจได้"

สิ้นเสียง แสงสีทองอ่อนจางก็สว่างวาบขึ้นกลางห้องใต้ดิน ร่างระหงของหญิงสาวค่อยๆ ปรากฏขึ้น

โคเอนเบนสายตาไปมอง แม้จะเคยเห็นในคัทซีนเกมเมื่อชาติที่แล้วและเตรียมใจมาบ้าง แต่เมื่อได้เห็นกับตา ความงดงามของหญิงสาวก็ทำให้เขาเผลอไผลไปชั่วขณะ

ชุดเดรสสีดำสนิทแนบเนื้ออวดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย คอเสื้อที่เว้าลึกเผยให้เห็นผิวขาวผ่องดุจหิมะ ดูเซ็กซี่เย้ายวนใจ สวมทับด้วยเสื้อคลุมสีทองอร่าม ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวให้ดูสง่างาม เครื่องหน้าวิจิตรบรรจง งดงามล่มเมือง

แต่โคเอนเติบโตมากับยาเดล จึงมีภูมิต้านทานต่อความงามระดับนี้อยู่พอสมควร เขาจึงเรียกสติตัวเองกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

พร้อมกันนั้น ข้อมูลในความทรงจำจากอดีตชาติก็ผุดขึ้น อิซาเบลลา เวนเซอร์ ธิดาปีกทองคำ ผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของตระกูลปีกทองคำ ... องค์กร "ปีกสีซีด" บริหารงานร่วมกันโดยห้าตระกูลใหญ่ ได้แก่ ปีกทองคำ, ปีกเงิน, ปีกโลหิต, ปีกม่วง และปีกทมิฬ สถานะของอิซาเบลลานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าเจ้าชายหรือเจ้าหญิงของจักรวรรดิมหาอำนาจเลย

อิซาเบลลาเผยอปากแดงระเรื่อ เอ่ยว่า

"ไม่ได้เจอคนที่ทำให้ข้าสนใจขนาดนี้มานานแล้ว ท่านคะ ไม่ทราบว่าข้าพอจะมีเกียรติได้รับรู้ชื่อเสียงเรียงนามของท่านไหม?"

โคเอนยิ้มจางๆ "คุณหนูเวนเซอร์ ความอยากรู้อยากเห็นของผู้หญิงที่มีต่อผู้ชายมักเป็นจุดเริ่มต้นของการตกหลุมรัก และเนื่องจากข้ายังไม่อยากถูกทายาทของอีกสี่ตระกูลปีกที่เหลือ รวมถึงเจ้าชายจากจักรวรรดิต่างๆ หมายหัว ดังนั้นต้องขออภัย ข้าคงรับปากตามคำขอของท่านไม่ได้"

อิซาเบลลาหน้าตึงไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าทำตัวไม่ถูกกับความหน้าด้านไร้ยางอายของโคเอน

โมโดพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"หลงตัวเองได้ขนาดนี้ก็นับว่าเป็นยอดคนแล้ว มีอะไรก็รีบพูด อย่ามาทดสอบความอดทนของพวกเรา!"

อิซาเบลลายกมือห้ามโมโด แล้วพูดว่า

"ในเมื่อท่านไม่อยากเปิดเผยตัวตน งั้นก็เข้าเรื่องเถอะ ท่านเรียกข้าออกมาเพื่อจะเจรจาธุรกิจใหญ่อะไร?"

หญิงสาวจงใจเน้นเสียงหนักที่คำว่า "ใหญ่" เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดว่าโคเอนจะมีธุรกิจอะไรที่ใหญ่พอจะให้นางต้องมาตัดสินใจด้วยตัวเอง

ระดับนาง จะลงมาจัดการก็ต่อเมื่อเป็นดีลระดับห้าจักรวรรดิใหญ่ หรือองค์กรระดับทวีปเท่านั้น

โคเอนสายตาเรียบเฉย กล่าวว่า

"ข้าอยากรู้ข้อมูลตัวตนที่แท้จริงของลูกค้าที่ทำการซื้อขายเสบียง อาวุธ และผลึกเวทมนตร์กับ 'ปีกสีซีด' ในเอฟิน ตลอดช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา รวมถึงในอนาคตอันใกล้นี้! พูดง่ายๆ คือ ข้าต้องการรายชื่อและข้อมูลโดยละเอียดของพวกกบฏที่เตรียมจะ 'ก่อการใหญ่' ในเอฟิน!"

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เรื่องนี้โคเอนคิดมานานแล้ว ต้องสืบให้รู้ตัวตนที่แท้จริงของพวกกบฏในประเทศก่อน ถึงจะค่อยๆ จัดการพวกมันได้!

สิ้นคำพูดนี้ ใบหน้าสวยของอิซาเบลลาก็ฉายแววเย็นชา นางเอ่ยว่า

"ท่านกำลังล้อพวกเราเล่นหรือเปล่า?"

โมโดที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เอ่ยเสริม

"ท่านทำผิดกฎแล้ว ความน่าเชื่อถือและความซื่อสัตย์ต่อลูกค้า คือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของ 'ปีกสีซีด' ของเรา!"

โคเอนแค่นหัวเราะ

"ล้ำค่าที่สุด ... ก็แปลว่ามีราคาเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอ?"

อิซาเบลลาหมดความสนใจที่จะพูดต่อแล้ว โมโดจึงยิ้มเยาะ

"ท่านมั่นใจนะว่าท่านจ่ายไหว?"

โคเอนตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน "ชีวิตของคุณหนูใหญ่ตระกูลท่าน ... มีค่าพอไหม?"

[จบแล้ว]