สตาร์เอ็มไพร์ บทที่ 48 การปรับปรุงยานรบ (อ่านฟรี)

สตาร์เอ็มไพร์: เกมวิวัฒน์อาณาจักรมนุษย์ บทที่ 48 การปรับปรุงยานรบ (อ่านฟรี)

เมื่อ ฉินหยวน แสดงความเร็วที่น่าตกใจ ไม่ว่าจะเป็นฐานทัพโจรสลัดหรือกองเรือรบ ต่างก็รีบหมุนป้อมปืนเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ แต่ในขณะนั้น เรือรบพลังจิตก็พร้อมแล้ว มันหมุนตัวอย่างเบา ๆ ในอวกาศ ป้อมปืนสามกระบอกได้ทำการเล็งและยิงในเวลาอันสั้น

"ปัง ปัง~"

เรือรบสามลำระเบิดขึ้นในทันที ขณะที่ลำแสงหลายสายพุ่งผ่านกองเรือโจรสลัด นั่นคือการตอบโต้จากป้อมปืนของฐานโจรสลัด ด้วยระบบควบคุมไฟฟ้า ความผิดพลาดในการยิงในยุคอวกาศลดลงถึงขีดสุด แต่การมีอยู่ของกองเรือยังคงส่งผลต่อเส้นทางการยิงของป้อมปืน ฉินหยวน ไม่ได้เคลื่อนที่ออกจากจุดเดิม แต่กลับหมุนตัวอย่างชาญฉลาด อยู่ในแนวเดียวกับเรือบรรทุกยานบินขนาดใหญ่ พลังงานของโล่ป้องกันของยานรบขนาดใหญ่สูงกว่ายานรบขนาดกลางและเล็ก

ฉินหยวนสามารถยิงทะลุเรือฟริเกตและเรือรบประจันบานได้ แม้แต่เรือครุยเซอร์ส่วนใหญ่ก็สามารถทำลายได้ แต่เรือธงขนาดใหญ่ไม่ใช่เป้าหมายที่เหมาะสม ไม่มีการเสียโอกาสในการโจมตีเรือบรรทุกยานบิน ป้อมปืนทั้งสามเล็งไปที่เรือครุยเซอร์หนึ่งลำและเรือรบประจันบานสองลำที่มีมุมยิงดีที่สุด หลังจากการยิงอีกครั้ง สามลูกไฟก็ปรากฏขึ้นในอวกาศ แต่ก็ถึงขีดจำกัดแล้ว ในขณะต่อมา ป้อมปืนของกองยานโจรสลัดก็หันมา ลำแสงหลายสายพุ่งผ่านความมืดและหายไปในพริบตา ฉินหยวนได้กลายเป็นแสงและหายไปอีกครั้ง หลบหลีกการยิงจากกองยานโจรสลัดและฐานทัพในพริบตา

"พี่ใหญ่ กองเรือขนาดนี้ เราคงจะจัดการได้ยาก" หลินเคอะกล่าวด้วยความกังวล "และฐานทัพโจรสลัด พี่ใหญ่ คุณสังเกตไหม? ในดาวลาวานั้นยังมีฐานทัพโจรสลัดซ่อนอยู่!"

หลินจื้อเฉินพยักหน้าเบา ๆ เขาเปิดภาพโฮโลแกรมขึ้นมา เป็นภาพของดาวลาวา ภายในฐานอวกาศที่เผยให้เห็นปากกระบอกปืนที่ดุดัน และยังมีอู่เรือที่ชัดเจนอีกด้วย ก่อนการต่อสู้จะเริ่ม เขาได้ใช้เวลาสั้น ๆ ถ่ายภาพพื้นผิวของดาวลาวาไว้ และในภาพสั้น ๆ ที่ถูกขยายเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นเรือรบหลายลำลอยขึ้นจากพื้นผิวลาวา ชัดเจนว่าในลาวาที่ดูเหมือนจะไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ มีฐานทัพซ่อนอยู่อย่างน้อยหนึ่งแห่ง

"เราต้องการฐานแบบนี้!" หลินจื้อเฉินถอนหายใจ เขาเห็นข้อดีที่ใหญ่ที่สุดของฐานนี้ ความลับที่เพียงพอ ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการ

"พี่ใหญ่ มันยาก" หลินเคอะรู้สึกปากแห้ง "ฐานนี้ ไม่มีทางที่จะใช้กองทัพบกทั่วไปยึดได้!"

"จะต้องมีวิธี" หลินจื้อเฉินกล่าว ฉินหยวนวาดเส้นโค้งในความมืด การวาร์ปข้ามมิติกาลอวกาศเกิดขึ้น และยานลำนี้ก็หายไปจากกาแล็กซีนั้น เมื่อมันปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันก็อยู่ในระบบสุริยะ ใกล้กับโลก

ที่ฐานบัญชาการของกองทหารรับจ้างดาวตก ในห้องพักผ่อน หลินเคอะกำลังเล่าเรื่องการเดินทางที่น่าตื่นเต้นในกาแล็กซีมืดให้เว่ยเผิงฟัง อู๋เทียนอี้ครุ่นคิดเล็กน้อย "พี่ใหญ่ คุณจะขายปืนแสงอนุภาคความเร็วสูงเพื่อสร้างเรือบรรทุกยานบินเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม?"

"ใช่ เราต้องการเรือรบและนักบิน" หลินจื้อเฉินพยักหน้าเบา ๆ "ในตอนนี้ เขตดาวเคราะห์น้อยของดาวพฤหัสคือสถานที่ฝึกที่ดีที่สุด"

เขตมืดนั้นอันตรายเกินไป การต่อสู้ของเรือรบนับร้อยนับพันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ถ้าไม่ระวังก็จะถูกกองเรือ NPC ล้อมโจมตี "งั้น เราจะตรวจสอบดูก่อนไหม?" อู๋เทียนอี้ถาม "ปืนใหญ่หลักของเรือรบที่หายากแบบนี้ ยังไม่รู้ราคาตลาดเลย"

หลินจื้อเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า "ไม่ล่ะ ฉันจะจัดการเอง เทียนอี้ เมื่อยานแม่ถึงท่า กองทัพหลักจะเคลื่อนย้ายไปยังเขตดาวเคราะห์น้อย ตอนนี้การฝึกของลูกเรือโจรสลัดเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ความจงรักภักดีไม่มีปัญหา แต่ทักษะส่วนใหญ่ยังอยู่ในระดับต้น ไม่สามารถใช้งานได้เต็มที่” อู๋เทียนอี้ส่ายหัว ทักษะของ NPC ในพื้นที่ป่ามักจะต่ำ กลุ่มโจรสลัดมักจะมีความสามารถด้อยกว่ากลุ่มกบฏ แต่จำนวนมากกว่า หลินจื้อเฉินพยักหน้าเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดหวังมากจาก NPC โจรสลัดเหล่านี้ ขอเพียงความจงรักภักดีถึงมาตรฐาน ทักษะสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็วในระหว่างการต่อสู้

“ช่วงนี้ดร.วิลทำอะไรอยู่?” เขาถาม

“เขากำลังศึกษาข้อมูลยานรบของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหพันธ์” อู๋เทียนอี้ครุ่นคิดสักครู่ก่อนตอบ “หรือจะให้ผมเรียกเขามาถาม?”

“เราไปดูกันเถอะ ตอนนี้มีนักเขียนแบบแล้ว การปรับปรุงเรือฟริเกตควรเริ่มได้แล้ว” หลินจื้อเฉินลุกขึ้นและเดินไปยังสถาบันวิจัยพร้อมกับคนอื่น ๆ ภายใต้การต้อนรับของดร.หลี่ผิง พวกเขาก็พบกับแผนกออกแบบยานรบอย่างรวดเร็ว

“ยินดีต้อนรับ ท่านผู้บัญชาการ หวังว่าคุณจะนำข่าวดีมาด้วย” ดร.วิลกำลังปรับเปลี่ยนพารามิเตอร์ของยานรบบนคอมพิวเตอร์โฮโลแกรมด้วยความช่วยเหลือของผู้ช่วยวิจัยหลายคน เมื่อเห็นผู้บริหารฐานทัพมาถึง เขาไม่ได้แสดงความสนิทสนมใด ๆ เนื่องจากขาดนักเขียนแบบ งานออกแบบยานรบจึงหยุดชะงัก เขาได้ยื่นคำร้องต่อผู้บริหารฐานทัพหลายครั้งแต่ยังไม่ได้รับการตอบสนองที่มีประสิทธิภาพ หลินจื้อเฉินไม่ถือสา ยิ้มและกล่าวว่า “แน่นอนครับ ด็อกเตอร์ ผมได้หาผู้ช่วยที่ยอดเยี่ยมมาให้คุณ คุณจะต้องชอบเขาแน่”

พูดจบก็ชี้ไปที่นักเขียนแบบ “นักเขียนแบบ? นี่เป็นข่าวดีจริง ๆ” จนถึงตอนนี้ บนใบหน้าที่เย็นชาของดร.วิลก็เผยรอยยิ้มออกมา กฎบางอย่างของจักรวาลใหม่ทำให้เขาปรับตัวได้ยาก โดยเฉพาะเรื่องพิมพ์เขียว แม้แต่การปรับปรุงยานรบที่มีอยู่ก็ยังต้องการให้นักเขียนแบบวาดพิมพ์เขียวการปรับปรุงที่สอดคล้องกัน “ด็อกเตอร์ ถ้าผมต้องการปรับปรุงเรือฟริเกต มีอุปสรรคอะไรบ้าง?” หลินจื้อเฉินถาม

“เงิน แน่นอนว่าต้องใช้เงินจำนวนมาก” ดร.วิลตอบ “พูดตรง ๆ กฎของจักรวาลใหม่นี้ช่างไร้เหตุผล คุณรู้ไหม? การจะอัพเกรดเรือฟริเกตให้เป็นรุ่นที่สองจริง ๆ ในสถานการณ์ปกติ คุณต้องใช้เงินถึง 3 เท่าของราคาสร้างเรือฟริเกต!”

อู๋เทียนอี้ที่อยู่ข้าง ๆ ฟังแล้วงงงวย “ด็อกเตอร์ หมายความว่าไง? การอัพเกรดเรือฟริเกตไม่ใช่แค่การอัพเกรดอุปกรณ์บนเรือให้เป็นรุ่นที่สองหรอกหรือ? ไม่น่าจะต้องใช้เงินมากขนาดนั้นนะ?”

“ไม่ คุณพูดถึงการอัพเกรดอุปกรณ์ แต่ผมพูดถึงการปรับปรุงยานรบ!” ดร.วิลส่ายหัว เขาเปิดภาพโฮโลแกรมแสดงเรือฟริเกตสองลำที่ดูแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เหตุผลที่สามารถบอกได้ว่าเป็นเรือฟริเกต เพราะหนึ่งในภาพโฮโลแกรมนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นภาพโฮโลแกรมของเรือฟริเกตมาตรฐาน สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เรือฟริเกตลำที่สอง ซึ่งมีขนาดและพารามิเตอร์ใหญ่กว่าและสูงกว่ามาตรฐาน

“เรือฟริเกต Ⅱ

ขนาด: ยาว 207 เมตร, กว้าง 95.8 เมตร, สูง 39.4 เมตร

ค่าความทนทานโครงสร้าง: 600

เกราะ: 8

เกราะพลังงาน: 300

อัตราการฟื้นฟูเกราะพลังงาน: 4%

ความเสียหาย: 15.02

ความเร็ว: 150

การหลบหลีก: 55.1%”