บทที่ 89: การพบปะ

บทที่ 89: การพบปะ

มารยาทในหมู่ขุนนางของโลกนี้นั้นยุ่งยากและซับซ้อนมาก แต่ละประเทศก็มีธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างกันออกไป การจะแสดงกิริยาให้ดู "ผู้ดี" พอต่อหน้าขุนนางชั้นสูงนั้นเป็นเรื่องยากเอาการ

อย่างน้อยโจชัว ปีศาจผู้มีสถานะเป็นถึงเจ้าชาย ก็ไม่เคยเรียนวิชามารยาทพวกนี้มาก่อนเลยจริงๆ

โชคดีที่เมื่อมาถึงนอร์แลนด์ เขาทำตามธรรมเนียมท้องถิ่น ที่นี่ทุกคนมีสถานะเป็นอาจารย์และนักเรียน การพบปะกันจึงตัดทอนพิธีรีตองที่ยุ่งยากไร้ประโยชน์ออกไปได้มาก

ดังนั้น การที่โจชัวทำความเคารพแบบจอมเวทให้แก่ดัชเชสเช่นเดียวกับซิริ ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

"ข้านึกว่าคุณโบมงต์จะอายุมากกว่านี้เสียอีก"

คุณนายซีซาร์สวมกระโปรงสุ่มไก่ที่ดูหนักอึ้ง นางยกชายกระโปรงที่ดูเทอะทะนั่นขึ้น แล้วค่อยๆ เดินมาหาโจชัว สายตาของนางจับจ้องไปที่ซิริเป็นคนแรก

เจ้าของคฤหาสน์อาจเข้าใจผิดว่าซิริคือผู้ประพันธ์ต้นฉบับของ "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" ซึ่งก็คือนักเขียนวรรณกรรมชาวฝรั่งเศสชื่อดัง ฌาน-มารี เลอแปรงซ์ เดอ โบมงต์

"น่าเสียดายที่มิสโบมงต์เสียชีวิตไปนานแล้วครับ คนที่อยู่ตรงหน้าท่านคือผู้ช่วยของข้า ซิริ ลอยด์ ส่วนข้าคือโจชัว ผู้เขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง 'โฉมงามกับเจ้าชายอสูร' ครับ"

โจชัวแนะนำตัวสั้นๆ โดยเจตนาไม่บอกนามสกุลของเขา

ในโลกนี้ นามสกุลและตราประจำตระกูลเป็นสิ่งบ่งบอกตัวตนของบุคคล แม้คนในโลกนี้ที่รู้นามสกุล 'อาร์นอร์รอด' ของโจชัวจะมีน้อยมาก

แต่โจชัวจำเป็นต้องหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ที่นามสกุลของเขาจะทำให้คุณนายขุนนางท่านนี้ตกใจกลัว

เพราะนี่คือนามสกุลของราชวงศ์คาออสเดมอน การบอกไปมีแต่จะเพิ่มความระแวงให้มนุษย์โดยใช่เหตุ แทนที่จะเป็น 'ชื่อเสียงที่เฝ้ารอคอย'

"เสียชีวิตไปแล้วงั้นหรือ? น่าเสียดายจริงๆ แม้ข้าจะไม่เคยได้ยินชื่อผู้ประพันธ์ต้นฉบับอย่างมิสโบมงต์มาก่อน แต่ข้าคิดว่าต้นฉบับของเรื่องนี้ต้องเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ"

คุณนายซีซาร์คลุกคลีอยู่ในแวดวงละครเวทีของฟารุชชี่มานานกว่าสิบปี บทละครเวทีนั้นไม่ได้มีแค่ที่คนเขียนบทแต่งขึ้นใหม่ แต่ยังมีการดัดแปลงมาจากนิยายและชีวประวัติที่มีชื่อเสียงอีกด้วย

"โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" ได้เปิดเผยในรายชื่อเครดิตเบื้องหลังแล้วว่าเป็นเรื่องราวที่ดัดแปลงมา

แม้ข่าวการเสียชีวิตของผู้ประพันธ์ต้นฉบับจะทำให้คุณนายซีซาร์รู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย แต่นางก็ตั้งตารอที่จะได้พบกับคนที่สร้างหนังเรื่องนี้ขึ้นมามากกว่า

ข้ารับใช้ที่ยืนอยู่ด้านหลังคุณนายซีซาร์กระซิบข้างหูนางครู่หนึ่ง ราวกับกำลังบอกข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับโจชัว

โจชัวไม่เคยปรากฏตัวในงานที่เกี่ยวข้องกับ "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" มาก่อน แม้ชื่อผู้อำนวยการสร้างจะถูกเปิดเผย แต่หน้าตาของเขายังคงเป็นปริศนา

ข้ารับใช้คนนั้นน่าจะเป็นสายของคุณนายซีซาร์ที่แฝงตัวอยู่ในโรงละครไวเซนอัชเช หลังจากได้รับการยืนยันจากเขา คุณนายซีซาร์จึงเชื่อในตัวตนของโจชัว

"เชิญนั่งเถอะ ไม่ได้เจรจากับคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์เช่นนี้มานานแล้ว"

คนรับใช้ของนางจัดโต๊ะและเก้าอี้สามตัวไว้ในสวน บนโต๊ะเต็มไปด้วยขนมหวานนานาชนิด

โจชัวและซิรินั่งลงโดยไม่มากพิธี ส่วนคุณนายซีซาร์นั่งลงที่ฝั่งตรงข้าม

ริ้วรอยแห่งวัยเริ่มปรากฏบนใบหน้าของสตรีสูงศักดิ์เจ้าของเรือนผมยาวสีฟางข้าวผู้นี้ แม้เครื่องสำอางจะช่วยปกปิดไม่ได้ทั้งหมด แต่มันก็ไม่อาจขัดขวางไม่ให้คนอื่นชื่นชมว่านางเป็น 'สตรีผู้เลอโฉม'

สมกับที่เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดตำนานแห่งฟารุชชี่ สมัยสาวๆ นางต้องเป็นสาวงามที่ทำให้ชายหนุ่มนับไม่ถ้วนหลงใหลอย่างแน่นอน

"ข้าชื่อ คาราน่า แวน ดอนเนล ภรรยาของแกรนด์ดยุกแบล็กวูดแห่งฟารุชชี่ เรียกข้าว่าคุณนายดอนเนล หรือคุณนายซีซาร์ก็ได้"

นางแนะนำตัวอย่างกระชับ ดยุกแห่งฟารุชชี่ชื่อซีซาร์ และนามสกุลคือดอนเนล

"ครับ แล้วที่คุณนายซีซาร์เชิญพวกเรามาที่นี่ มีธุระอะไรหรือครับ?"

โจชัวปฏิเสธข้ารับใช้ที่เข้ามาจะเติมน้ำตาลในชาดำ

เขาไม่ได้คิดจะยกถ้วยชาขึ้นดื่มด้วยซ้ำ

ความจริงแล้ว โจชัวไม่ได้กะจะอยู่นาน บางทีคุณนายขุนนางอาจเชิญโจชัวมาเพื่อคุยเรื่องศิลปะ

แต่โจชัวไม่ชอบบรรยากาศที่น่าอึดอัดแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นการประจบสอพลอในหมู่ขุนนาง หรือคำราชาศัพท์และมารยาทที่ยุ่งยากซึ่งโจชัวปรับตัวไม่ไหว

ตอนอยู่โลกเดิม โจชัวชินกับการนอนเอกเขนกบนโซฟา จิบโค้กคุยกับเพื่อนร่วมงานเรื่องเกมมากกว่า

คนที่เคยชินกับอิสระ ย่อมไม่มีทางปรับตัวเข้ากับงานปาร์ตี้น้ำชายามบ่ายที่ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนที่เรียกว่า 'มารยาท' ได้หรอก

ถ้ามีโซฟาสักตัว บางทีโจชัวอาจจะยอมนั่งคุยกับคุณนายท่านนี้ยาวๆ เพราะบรรยากาศในสวนนี้ก็ดีจริงๆ

แต่... เก้าอี้ที่โจชัวนั่งอยู่ตอนนี้ พูดตามตรงนะ มันนั่งไม่สบายเอาซะเลย

ซิริถือว่าวางตัวเป็นกุลสตรีมากในโอกาสนี้ โจชัวไม่แตะถ้วยชา ซิริก็ไม่แตะต้องขนมบนโต๊ะเลยเช่นกัน

"อย่างที่เห็นค่ะ คุณโจชัว ข้าเป็นแฟนพันธุ์แท้ของ 'โฉมงามกับเจ้าชายอสูร' เดิมทีข้าอยากจะบ่นกับคุณเรื่องตอนจบของหนัง แต่การมีตติ้งเมื่อวานช่วยปลอบใจข้าได้บ้าง และวันนี้ที่ข้าเชิญคุณมา คุณโจชัว... ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งที่เรียกว่า 'ภาพยนตร์' นั้นสร้างขึ้นมาได้อย่างไร"

เดิมทีคุณนายซีซาร์มาที่นี่ในนามตัวแทนของฟารุชชี่เพื่อเข้าร่วมงาน นิทรรศการโลก จุดประสงค์คือเพื่อเฟ้นหาเครื่องจักรเวทมนตร์ที่สามารถเปลี่ยนแปลงยุคสมัย และจอมเวทหนุ่มสาวที่มีพรสวรรค์ในงานนี้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโจชัวมีคุณสมบัติครบทั้งสองข้อ ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีการถ่ายทำภาพยนตร์ที่โจชัวครอบครอง หรือความสำเร็จในการถ่ายทำ "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" เป็นครั้งแรก ผู้หญิงทุกคนล้วน 'พึงพอใจ' ดังนั้นคุณนายซีซาร์จึงถูกใจโจชัวมาก

"น่าเสียดายครับ คุณนายซีซาร์ ข้ายังไม่มีแผนจะแบ่งปันเทคโนโลยีการถ่ายทำภาพยนตร์ให้ใครในขณะนี้"

โจชัวอยากแบ่งปันแต่แบ่งไม่ได้ แต่ถ้าจะให้ขายของน่ะไม่มีปัญหา

ผลงานสร้างจากคาออสเดมอน มีเพียงหนึ่งเดียวไม่มีสาขา แม้แต่การจดทะเบียนสิทธิบัตร โจชัวก็ยังประหยัดไปได้เลย

จารึกบนเครื่องจักรเวทมนตร์ที่ใช้ถ่ายภาพได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์แห่งความโกลาหลของโจชัว โจชัวสามารถสร้างเครื่องที่สองได้ แต่ถ้าจะให้สอนคนอื่นทำ โจชัวเองก็คงได้แต่เกาหัว

ตอนนี้โจชัวไม่ได้ขาดแคลนเงิน รายได้รายวันจาก ฮาร์ทสโตน แทบจะทำให้คลังสมบัติเล็กๆ ของโจชัวระเบิดอยู่แล้ว ตอนนี้โจชัวขาดแคลนอีกสองอย่าง คือ บุคลากรและสถานที่ถ่ายทำ

"แต่ข้ายินดีที่จะสอนคนอื่นถึงวิธีการสร้างภาพยนตร์นะครับ"

แม้นักแสดงภายใต้สังกัดท่านเซอร์ไวเซนอัชเชจะมีอยู่บ้าง แต่ก็ยังน้อยเกินไป โจชัวต้องการนักแสดงเพิ่ม แน่นอนว่าวิธีที่เร็วที่สุดคือการซื้อตัว และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่โจชัวทำแบบนี้ เขาไม่มีความกดดันทางจิตใจเลยแม้แต่น้อย

(จบตอน)