บทที่ 61: เทรดดิ้งการ์ด

บทที่ 61: เทรดดิ้งการ์ด

ฟรอสต์แอ็กซ์ไม่ได้รับคำเชิญจากโจชัวจนกระทั่งหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่โจชัวมาคุยเรื่องธุรกิจกับเขา

ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ฟรอสต์แอ็กซ์แวะมาที่โรงเตี๊ยมหลายครั้งเพื่อดูความคืบหน้าของการผลิต "ฮาร์ทสโตน" ผลก็คือ อย่าว่าแต่เวอร์ชันสมบูรณ์เลย แม้แต่เครื่องต้นแบบ โจชัวก็ย้ายไปไว้ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้

หลังจากได้ลองเล่นฮาร์ทสโตน เขารู้สึกว่าการทำอย่างอื่นกลายเป็นเรื่องน่าเบื่อไปเลย ดังนั้นฟรอสต์แอ็กซ์ที่นั่งดื่มเหล้าจืดชืดอยู่ในโรงเตี๊ยมติดต่อกันหลายวันจึงเริ่มรู้สึกเหมือนโดนหลอก

พวกพ่อค้ามนุษย์เจ้าเล่ห์พวกนั้นมักจะไว้ใจไม่ได้ ฟรอสต์แอ็กซ์เคยโดนพ่อค้ามนุษย์หลอกมาแล้วหลายครั้ง และบทสรุปสุดท้ายก็เรียบง่ายมาก นั่นคือฟรอสต์แอ็กซ์ลงมือหักขาไอ้พวกจอมลวงโลกด้วยค้อนด้วยตัวเอง!

หลังจากได้รับจดหมายเชิญจากโจชัวในครั้งนี้ ฟรอสต์แอ็กซ์ตรงดิ่งมาที่โรงเตี๊ยมหลังเลิกงาน พร้อมกับต้นฉบับการทำเหมืองและค้อนที่เพิ่งตีเสร็จหมาดๆ

ถ้าโจชัวเอาเวอร์ชันสมบูรณ์ที่ทำให้เขาไม่พอใจมาให้เล่นล่ะก็ เขาจะไม่เกรงใจแน่

เดินตามเส้นทางที่คุ้นเคย ฟรอสต์แอ็กซ์มาถึงโรงเตี๊ยมที่ชื่อฮาร์ทสโตน และผลักประตูเข้าไป

การจัดวางภายในดูแปลกใหม่ไปจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือกรงแก้วขนาดใหญ่ที่ด้านหลังโรงเตี๊ยม ซึ่งมีกองหินและแสงที่เกิดจากจารึก

กิ้งก่าออริจิเนียมตัวหนึ่งนอนหรี่ตาหลับปุ๋ยอยู่ข้างใน ฟรอสต์แอ็กซ์รู้จักกิ้งก่าตัวนี้ดี นี่คือตัวที่เขามอบให้โจชัว

กิ้งก่าออริจิเนียมขึ้นชื่อว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขี้เกียจมาก หลับทีละเดือนสองเดือนเป็นปกติ

กิ้งก่าประเภทนี้พ่นไฟไม่ได้และเอาแต่นอน จึงไม่มีประโยชน์อะไรกับคนแคระ แต่กลับเป็นที่นิยมมากในหมู่ผู้ใช้เวทมนตร์ พวกจอมเวทยังคงศึกษาหาวิธีลอกเอาผลึกดิบที่หลังของมันออกมา โดยที่ยังรักษาคุณสมบัติเดิมของหินเอาไว้

ไม่มีจอมเวทคนไหนอยากให้ไม้กายสิทธิ์ของตัวเองเป็นกิ้งก่าที่พร้อมจะขยายร่างเป็นสองสามเมตรได้ตลอดเวลาหรอก

นอกจากกรงกิ้งก่าแล้ว โต๊ะในโรงเตี๊ยมก็ดูใหม่เอี่ยมอ่อง!

ทุกตัวกลายเป็นเครื่องจักรเวทมนตร์ที่เขาเฝ้าฝันถึง!

ฟรอสต์แอ็กซ์แทบรอไม่ไหวที่จะตรงเข้าไปหาเครื่องที่ใกล้ที่สุดแล้วนั่งลง จังหวะนั้นเอง โจชัวก็เดินออกมาจากบาร์และตรงเข้ามาหาฟรอสต์แอ็กซ์

"บอกมาซิว่าเจ้าเครื่องนี้มันเริ่มยังไง!"

ฟรอสต์แอ็กซ์สำรวจเครื่องจักรเวทมนตร์และพบว่าโครงสร้างต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดคือมีช่องเสียบอยู่ที่ด้านข้างของเครื่อง

"ท่านต้องใส่เด็คของท่านลงไปในนี้ครับ"

โจชัวโยนผลึกดิบสีดำสนิทให้ฟรอสต์แอ็กซ์ ซึ่งเขาก็รับไว้ได้อย่างง่ายดาย

เมื่อสัมผัส ฟรอสต์แอ็กซ์ประเมินได้ทันทีว่าผลึกดิบก้อนนี้เป็นแร่หายากที่เกิดในพื้นที่แมกมาใต้ดิน ความแข็งด้อยกว่าเหล็กกล้าอยู่มากโข

"เด็ค?"

ฟรอสต์แอ็กซ์มองดูผลึกสีดำสนิท เมื่อเขาถ่ายเทพลังเวทอันน้อยนิดในร่างกายลงไป จารึกแปลกประหลาดในผลึกก็เปล่งแสงออกมา จากนั้นภาพก็ปรากฏขึ้นในเนื้อผลึก

มันคล้ายกับเครื่องจักรเวทมนตร์ของไฮร์ลาน ต่างกันตรงที่สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอคือสมุดปกเก่าๆ เล่มหนึ่ง

ฟรอสต์แอ็กซ์มองดูสมุดที่ถูกฉายภาพออกมาด้วยจารึก หน้าแรกของสมุดเต็มไปด้วยการ์ดมากมาย

เมื่อฟรอสต์แอ็กซ์ยื่นมือไปจับมุมสมุดเพื่อจะเปิดหน้าถัดไป นิ้วของเขากลับทะลุผ่านไป

ตอนนั้นเองฟรอสต์แอ็กซ์ถึงได้รู้ว่าสมุดเล่มนี้เป็นแค่ภาพฉาย แต่มันดูสมจริงเหลือเกิน

ทันทีที่มือของฟรอสต์แอ็กซ์ผ่านมุมสมุด หน้ากระดาษก็พลิกไป และการ์ดในหน้านี้คือ 'เด็คนักรบ' ที่ฟรอสต์แอ็กซ์คุ้นเคย

ในชุดการ์ดพื้นฐาน การ์ดระดับเอปิค กอร์ฮาวล์ และการ์ดระดับตำนาน กรอม เฮลสครีม นอนนิ่งสงบอยู่ที่นั่น

ฟรอสต์แอ็กซ์เผลอเอานิ้วไปจิ้มที่กอร์ฮาวล์สีทองอร่าม

การ์ดใบนั้นขยายใหญ่ขึ้นทันที และฟรอสต์แอ็กซ์สามารถมองเห็นรายละเอียดของการ์ดได้อย่างชัดเจน

"ผลึกนี้คือสมุดสะสมการ์ดที่เก็บข้อมูลการ์ดที่ท่านครอบครอง รวมถึงข้อมูลการต่อสู้ของท่านครับ"

โจชัวทิ้งระบบไอดีของฮาร์ทสโตนบนโลกเดิม และหันมาใช้วิธีการสะสมแบบดั้งเดิมที่สุดของเทรดดิ้งการ์ด ซึ่งเรียกว่าสมุดสะสมการ์ดหรือผลึกการ์ด

"ท่านสามารถจัดเด็คได้ทุกที่ทุกเวลา หรือจะแลกเปลี่ยนการ์ดกับคนอื่นก็ได้ครับ"

โจชัวชี้ให้เห็นฟีเจอร์ในสมุดสะสมการ์ดที่ฮาร์ทสโตนบนโลกเดิมไม่มี

ครั้งนี้ โจชัวตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะตัดระบบย่อยการ์ดเป็นผงทิ้งไป ไม่ว่าจะเปิดได้การ์ดซ้ำกี่ใบ มันก็จะไม่กลายเป็นผง แต่จะถูกเก็บไว้ในสมุดสะสมการ์ดโดยตรง

เมื่อผู้เล่นคนอื่นต้องการการ์ดใบนี้ ก็สามารถนำไปขายต่อให้ผู้เล่นคนนั้นในราคาที่ตกลงกันได้

นี่เป็นระบบพื้นฐานที่สุดของ ยูกิโอ และ เมจิก: เดอะ แกเธอริง เช่น การ์ดสะสม การเปิดซอง การสะสม และการแลกเปลี่ยน

และนี่คือเสน่ห์ที่น่าสนใจที่สุดของเทรดดิ้งการ์ดนอกเหนือจากการต่อสู้ ตอนที่โจชัวเล่น เมจิก บนโลกเดิม เขาเปิดซองแล้วได้การ์ดระดับ 'ฟอยล์ มิธิต แรร์' ที่มีความหายากสูงสุด มูลค่าของมันสามารถแลกซองการ์ดใหม่ได้ถึงสิบซองเลยทีเดียว

นี่ถือเป็นตลาดเฉพาะของเทรดดิ้งการ์ด และโจชัวตั้งใจจะทำให้ "ฮาร์ทสโตน" เป็นแบบนั้น

เมื่อความนิยมของฮาร์ทสโตนมากพอ เป็นไปได้ที่การ์ดทองระดับตำนานสักใบจะถูกปั่นราคาไปถึงหลักหมื่นหรือแม้แต่แสนเหรียญทอง

ฮาร์ทสโตนเวอร์ชันตู้เกมเป็นเพียงก้าวแรกของโจชัว เมื่อโจชัวแก้ปัญหาเรื่องเซิร์ฟเวอร์อินเทอร์เน็ตได้ โปรแกรมของฮาร์ทสโตนจะถูกย้ายเข้าไปในระบบจิตสำนึกของเขาเอง

นั่นมันคงจะประมาณว่า 'อะไรนะ? เมียเจ้ากำลังจะโดนประหาร? อย่าเพิ่งห่วงเลย มาเล่นฮาร์ทสโตนกันก่อนเถอะ!'

'อะไรนะ? บ้านไฟไหม้? ไม่เป็นไรหรอก มาคุยเรื่องฮาร์ทสโตนกันก่อนดีกว่า'

"จะซื้อซองการ์ดได้ยังไง?"

ฟรอสต์แอ็กซ์เลือกอวตารนักรบ ครั้งนี้ฮีโร่นักรบไม่ใช่ออร์คอีกต่อไป แต่เป็นราชาคนแคระ แมกนี บรอนซ์เบียร์ด

เมื่อมองดูราชาคนแคระในชุดเกราะหนักอันวิจิตรและมาดอันสง่างาม ฟรอสต์แอ็กซ์พอใจกับภาพฮีโร่นี้มาก

หลังจากพอใจแล้ว ฟรอสต์แอ็กซ์พบว่าแม้จะมีกอร์ฮาวล์และกรอม เฮลสครีม เขาก็ยังจัดเด็คที่น่าพอใจไม่ได้อยู่ดี

"ท่านซื้อได้ด้วยเหรียญทองที่เครื่องนี้เลยครับ"

โจชัวเดิมทีวางแผนจะทำเครื่องสำหรับซื้อซองการ์ดแยกต่างหาก แต่เวลากระชั้นชิดเกินไป

การประกอบเครื่องจักรเวทมนตร์ไม่ใช่เรื่องยาก ตราบใดที่มีแบบแปลน ไฮร์ลานแค่ต้องใช้จารึกเชื่อมต่อผลึกดิบที่เหมาะสมเข้าด้วยกัน

แต่โจชัวทำเสร็จแค่ยี่สิบเครื่องในหนึ่งสัปดาห์ ความจริงแล้ว โจชัวและซิริเพิ่งจะทำข้อมูลซองการ์ดพื้นฐานและชุดการ์ดคลาสสิกของฮาร์ทสโตนเสร็จแบบฉิวเฉียดเมื่อเที่ยงวันนี้เอง

ดังนั้น ระบบเควสประจำวันและความสำเร็จ โจชัวยังไม่ได้ทำ และตู้เกมอาร์เคดก็ไม่เหมือนเกมคอมพิวเตอร์หรือเกมมือถือที่เล่นได้เรื่อยๆ ทั้งวัน

ด้วยนิสัยขี้หงุดหงิดของคนแคระ ผู้แพ้ในการต่อสู้ควรถูกเตะออกทันทีเพื่อให้ผู้ท้าชิงคนต่อไปเข้ามาเล่นแทน

(จบตอน)