บทที่ 275 กวัดแกว่งดาบเผชิญหน้ากับความกลัวของชีวิตก่อน!

บทที่ 275 กวัดแกว่งดาบเผชิญหน้ากับความกลัวของชีวิตก่อน!

ครั้งหนึ่ง เย่จงหมิงไม่มีคุณสมบัติแม้แต่ขัดรองเท้าให้กับชายที่อยู่ตรงหน้า

คนผู้นี้คือหมัวจิน หนึ่งในเก้าบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ของหอการค้าหลิง หนึ่งในตัวแทนแห่งเลือดและความสยองขวัญ ผู้วิวัฒนาการระดับ 9 ดาว ที่ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว

ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้สร้างขึ้นจากกองกระดูกมนุษย์นับไม่ถ้วน

นี่เป็นกลุ่มคนที่ส่องประกายเจิดจ้าที่สุดในวันโลกาวินาศ

เป้ยจื่อ, หมัวจิน, เจวี๋ยหลง … นอกจากนั้นยังมี หลีฉิง, ตู่เซิง…

เหล่านี้คือรายนามของกลุ่มคนที่เย่จงหมิงต้องแหงนหน้าขึ้นมอง

แม้ว่าคนเหล่านี้จะมีชื่อเสียงไม่ดีที่เต็มไปด้วยรอยเลือดที่ล้างไม่ออก แต่พวกเขาก็เป็นกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุด และเป็นกลุ่มคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมนุษยชาติ พวกเขามองดูเหล่ามดที่เหมือนกับเย่จงหมิงหลายพันล้านตัวด้วยความดูถูก

ในชีวิตก่อน เย่จงหมิงกลัวพวกเขา มองพวกเขาราวกับเป็นอสรพิษหรือแมงป่อง เพราะรู้ถึงความแตกต่างระหว่างเขากับคนเหล่านี้

ไม่ต้องพูดถึงเหล่าบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องแสงเจิดจ้าในวันโลกาวินาศ แม้แต่เหล่าบริวารหรือผู้พิทักษ์ภายใต้บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ คนเหล่านี้ล้วนแต่เป็นตัวตนที่เขาสามารถมองดูได้จากทางด้านหลังเท่านั้น

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ไม่ได้ป้องกันไม่ให้เย่จงหมิงเกลียดชังคนกลุ่มนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ

ผู้รอดชีวิตที่ยังเป็นมนุษย์ทุกคนต่างก็รู้สึกเช่นนี้

สิ่งที่หอการค้าหลิงกระทำ มันมีอยู่จริง

หลังจากช่วยเหลือเซี่ยไป๋และได้รู้เรื่องของเป้ยจื่อ ในเวลานั้นเย่จงหมิงก็ได้เริ่มเตรียมการหลายอย่างเพื่อจัดการกับหอการค้าหลิง อวิ๋นเส่าก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการนี้ เขารู้ว่า ในท้ายที่สุดเขาจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูกลุ่มนี้ และเขาจะไม่ยอมให้คนกลุ่มนี้กระทำเรื่องเช่นนั้นเหมือนในชาติก่อน

วันนี้ เขาก็ได้พบกับหมัวจินอีกครั้ง

ในชีวิตนี้ เย่จงหมิงไม่มีอะไรที่ต้องกลัว ดังนั้นเขาจึงใช้ดาบฟาดฟันใส่หมัวจิน

ดาบนี้ ทำลายความเป็นไปได้สำหรับการประนีประนอมระหว่างกองกำลังต่างๆในอิงเฉิงกับหอการค้าหลิง

อย่างน้อยวันนี้ มันก็เป็นแบบนั้น

ดาบที่ฟาดฟันลงมา ดั่งเช่นละมั่งแขวนเขา

(ละมั่งแขวนเขา หมายถึง ละมั่งขึ้นไปพักค้างคืนบนต้นไม้ เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ)

ดาบนี้ เย่จงหมิงแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หลังจากที่ได้รับอาชีพปรมาจารย์ตราประดับดาบแห่งความรุ่งโรจน์มาครอบครอง

หลายคนดวงตาเบิกกว้าง ไม่เข้าใจว่าทำไมชายผู้ซึ่งเพิ่งขายทักษะไปถึงได้กระทำเรื่องใหญ่เช่นนี้

ไม่ใช่ทุกคนที่คิดเรื่องนี้ ความจริงไม่ต้องสู้กันจะเป็นไปได้หรือ? นี่มันไม่ใช่มังกรข้ามถิ่นมาจัดการกับงูดินหรอกหรือ? เนื่องจากหมัวจินมาที่นี่ด้วยตัวเอง การต่อสู้มีความเป็นไปได้แน่นอน ดังนั้นการเริ่มลงมือก่อนมันจะดีกว่า

หมัวจินชะงักด้วยความตกใจอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็เริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง วิญญาณหมาป่าสีดำที่อยู่รอบข้างพุ่งเข้าหาประกายดาบอย่างฉับพลัน

“หมูพยายามกัดคนหรือเนี่ย?”

เสียงคำรามดังก้องห้องประชุม สั่นสะเทือนจนแก้วหูชา

วิญญาณหมาป่ากับประกายดาบปะทะกันแล้ว วิญญาณหมาป่าจำนวนมากส่งเสียงร้องโหยหวน ประกายดาบอันแพรวพรายก็สลัวลงเช่นกัน แล้วต่างก็หายไป

ร่างหนึ่งด้านหลังหมัวจิน แม้จะเคลื่อนที่หลบอย่างรวดเร็ว แต่ตามร่างกายยังปรากฏร่องรอยของดาบที่ทำลายชุดเกราะและทิ้งรอยบาดแผลเล็กๆไว้บนผิวหนัง

“นายท่านบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ ปล่อยชายคนนี้ให้ผม”

หมัวจินดวงตาเป็นประกายวาววับ พยักหน้าเล็กน้อย “ฆ่ามันซะ ไม่งั้นเจ้าหมูพวกนี้คงไม่ยอมจำนน”

การเข่นฆ่าทั้งหมดมีเพื่อจับเป็นผู้รอดชีวิตเหล่านี้ การฆ่าไก่ให้ลิงดูจึงเป็นสิ่งจำเป็น และตอนนี้ก็เป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดที่จะส่งคนออกไปทำ

ชายที่ก้าวมาอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หมัวจินดูหนุ่มมาก ดูเหมือนอายุประมาณ 20 ปี แต่รอยแผลเป็นบนใบหน้า ทำให้ใบหน้าที่ควรหลงเหลือความเยาว์วัยอยู่ดูน่ากลัว เขาสวมชุดต่อสู้สีดำ และมีขวานสงครามในมือ แต่เมื่อเทียบกับเจ้านายของเขาแล้วก็ดูไม่เด่นนัก

อย่างไรก็ตาม เย่จงหมิงก็ยังจำชายผู้นี้ได้

เลี่ยวชง!

หนึ่งในหกบริวารผู้ยิ่งใหญ่ภายใต้บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หมัวจิน

ผู้ควบคุมที่แท้จริงของพื้นที่ท่อใต้ดินในอิงเฉิงของชีวิตก่อน!

บุรุษผู้ทรงพลังที่มีอายุน้อยกว่าหัวหน้ากลุ่มนักรบชั้นสามในชีวิตก่อนอย่างเย่จงหมิง

ผู้วิวัฒนาการระดับ 8 ดาวผู้โด่งดังในอิงเฉิง

เย่จงหมิงเก็บดาบกลับโดยไม่ฝืนสู้ต่อ เขารู้ว่าวันนี้เขาได้พบคู่ต่อสู้ที่แท้จริงแล้ว แม้ว่าหัวหน้าใหญ่ของหอการค้าหลิงเหล่านี้จะยังมีระดับความสยองขวัญไม่เท่ากับชีวิตก่อนก็ตาม แต่ตอนนี้พวกเขาก็ยังแข็งแกร่งที่สุด

หมัวจินมีอาชีพเป็น ‘ผู้ควบคุมวิญญาณ’ มันเป็นอาชีพที่มีชื่อเสียงไม่มากนัก แต่ทรงพลังมาก เขาสามารถได้รับวิญญาณจากการล่าสัตว์กลายพันธุ์ และใช้วิญญาณเหล่านั้นโจมตีเป้าหมาย ซึ่งพวกมันจะมีคุณสมบัติบางอย่าง เช่น การทำให้กลัว กัดกร่อน หรือทำให้ช้าลง เป็นต้น และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งไปกว่านั้นก็คือ พวกมันเป็น‘วิญญาณ’ ของเจตภูติ ทุกครั้งที่เป้าหมายถูกฆ่า พวกมันจะดูดซับพลังของเป้าหมาย เมื่อพวกมันกลับสู่ร่างกายของเจ้าของ พลังที่พวกมันดูดซับมาจะถูกถ่ายโอนไปยังเจ้าของเพิ่มความสามารถให้กับเขา

แม้ว่าการดูดซับพลังในรูปแบบนี้จะทำได้น้อยมาก  แต่ก็สามารถจินตนาการได้ถึงประโยชน์ที่ผู้มีอาชีพนี้จะได้รับในระยะยาว

ในชีวิตก่อนเย่จงหมิงไม่รู้ว่าหมัวจินมีอาชีพอะไร แต่อย่างน้อยในชีวิตนี้ เขาก็รู้ว่าหมัวจินมีอาชีพผู้ควบคุมวิญญาณ ซึ่งเป็นรากฐานของพลังที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต

สำหรับเลี่ยวชงนั้น เย่จงหมิงรู้จักอาชีพของบุคคลผู้นี้ – ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธ

ไม่ว่าจะใช้อาวุธชนิดใด ก็สามารถใช้ได้อย่างยอดเยี่ยมและทรงประสิทธิภาพสูงสุดในการต่อสู้

เมื่อเห็นว่าเขาเลือกใช้ขวานสงครามด้ามยาว ก็รู้ว่าทักษะอาชีพขั้นแรกที่ถูกปลุกขึ้น ควรเป็นความชำนาญด้านการใช้ขวาน

แน่นอนว่า เนื่องจากผลกระทบของบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟกต์จากการเกิดใหม่ของเย่จงหมิง อาชีพของเลี่ยวชงอาจกลายเป็นอย่างอื่นก็เป็นได้

“พวกคุณต้องเข้าร่วมการต่อสู้ด้วย”

จู่ๆ เย่จงหมิงผู้ซึ่งยืนถือดาบอยู่ด้านหน้าเหล่าผู้นำกองกำลังชั้นยอดของอิงเฉิงก็พูดขึ้น

ทุกคนที่ได้ยินประโยคนี้ก็ค่อนข้างไม่เห็นด้วย ยกเว้นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น

แม้ว่าหมัวจินจะมาด้วยความเหี้ยมโหด แต่มันต้องถึงขั้นสู้ตายด้วยหรือ? ดูๆ แล้วชายคนนี้น่าจะทรงพลังมาก จะมีใครรับมือไหว? ไปต่อสู้ด้วยก็หมายถึงตาย แล้วใครจะออกไปหาที่ตายก่อนล่ะ?

“พวกมันเป็นคนของหอการค้าหลิง” เย่จงหมิงค่อยๆปลดเป้สะพายหลังออก และเอื้อมมือเข้าไปข้างใน “พวกคุณรู้ไหมว่า พวกมันวิวัฒนาการกันได้อย่างไร? พวกมันเรียกว่า การเลี้ยงหมู แล้วใครล่ะที่เป็นหมู? หากวันนี้พวกเราถูกพวกมันจับไป พวกเราก็จะกลายเป็นหมู!”

การแสดงออกของหมัวจินเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเป็นครั้งแรก และมองไปที่ดวงตาโศกเศร้าของเย่จงหมิง

“เราจะถูกนำไปเลี้ยงซอมบี้ที่พวกมันควบคุมไว้ เพื่อให้ซอมบี้เหล่านั้นวิวัฒนาการ จากนั้นพวกมันจะจุดชนวนระเบิดเล็กๆ ที่ติดอยู่บนหัวซอมบี้แล้วเอาผลึกวิเศษไปหมุนรูเล็ต เพื่อวิวัฒนาการ!”

เย่จงหมิงพูดทั้งหมดนั้นภายในลมหายใจเดียว เขารู้สึกเหมือนบางอย่างในใจสั่นไหว

ตั้งแต่เมื่อเขาได้ยินชื่อหอการค้าหลิงในชีวิตนี้ ชื่อนี้ก็ได้รบกวนจิตใจของเขา กองกำลังมากมายในชีวิตก่อนต่างเป็นศัตรูกับหอการค้าหลิง พวกเขาทำสงครามกับพวกมันหลายครั้ง ซึ่งเย่จงหมิงก็มีส่วนร่วมในสงครามเหล่านั้นด้วยตัวเอง แต่เขาเป็นเพียงเบี้ย ทั้งหมดที่ทำได้คือต่อสู้เผชิญหน้ากับเหล่าสัตว์ร้ายที่ทำให้ตัวสั่นเทา แทนที่จะต้องไปเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ระดับสูงอันน่าสะพรึงกลัวของหอการค้าหลิง

อย่างไรก็ตามในชีวิตนี้ เขาได้กลายเป็นมนุษย์ที่มีวิวัฒนาการในระดับแนวหน้า ดังนั้นบางสิ่งจึงวางตรงหน้าเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

บางสิ่งอย่างเช่นหอการค้าหลิง จะทำอย่างไรกับพวกมัน? มีวิธีอะไรที่จะจัดการพวกมัน? เพื่อไขปริศนาของวันโลกาวินาศ เพื่อไปสู่ชัยชนะในสงครามแห่งการแข่งขัน กองกำลังนี้จะต้องถูกทำลาย อย่างไรก็ตามฝันร้ายของชีวิตที่ผ่านมายังคงอยู่ ดังนั้นโดยสัญชาตญาณเย่จงหมิงจึงต้องการชะลอความขัดแย้งโดยตรงกับหอการค้าหลิงให้ได้นานที่สุด

เขาจึงให้อวิ๋นเส่ากับเป่าเกอตามมาที่งานนี้ด้วย สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นความกลัวที่ซ่อนอยู่ส่วนลึกในใจของเย่จงหมิง

แต่ตอนนี้ เขากวัดแกว่งดาบส่องจันทร์เผชิญหน้ากับบัลลังก์ศักดิ์สิทธิหมัวจินที่มีชื่อเสียงในชีวิตก่อน โซ่ตรวนแห่งความกลัวทั้งหมดถูกตัดลงสิ้นด้วยดาบนี้ ทั้งหมดได้กลายเป็นความกล้าหาญอันตั้งมั่นและแน่วแน่

หอการค้าหลิงแข็งแกร่งมาก และแข็งแกร่งมากจริงๆ แข็งแกร่งมากจนมีจำนวนผู้วิวัฒนาการระดับ 3 ดาวมากเพียงพอที่จะครอบงำเย่จงหมิงกับอวิ๋นติ่งวิลล่าของเขาได้

แต่แล้วไง! แล้วไงล่ะ!

สิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าพวกมันเป็นสิ่งที่น่าขยะแขยงล้ำลึกจนถึงระดับเซลล์ได้หรือ? สิ่งนี้จะเปลี่ยนวิธีการสกปรกที่พวกมันเอาเพื่อนมนุษย์ด้วยกันไปเลี้ยงซอมบี้เพื่อให้ได้ผลึกวิเศษมาได้หรือ?

ตอนนี้พวกมันกลายเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ดาว 3 ดาว ยาวิวัฒนาการระดับสูงเหล่านั้นต้องสังเวยวิญญาณมนุษย์ไปกี่ดวง? !

มนุษย์สามารถตายในการต่อสู้กับซอมบี้และสัตว์ประหลาด สามารถตายในการต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ที่คล้ายกัน แต่พวกเขาไม่สมควรตายด้วยวิธีนี้!

วิธีนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกคลื่นไส้ มันน่าขยะแขยงมาก!

มือของเย่จงหมิงก็เปื้อนเลือดมนุษย์เช่นกัน แต่สำหรับหอการค้าหลิงสิ่งที่เปื้อนเลือดมนุษย์พวกเดียวกันของพวกมันกลับเป็นจิตวิญญาณ

ดังนั้นเมื่อครู่ เขาจึงกวัดแกว่งดาบออกไปโดยไม่ลังเล แต่สิ่งที่เขาฟาดฟันใส่ไม่ใช่หมัวจิน หนึ่งในเก้าบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ของหอการค้าหลิง สิ่งที่เขาฟาดฟันใส่คือฝันร้ายในชีวิตก่อน

เขากวัดแกว่งดาบเผชิญหน้ากับความกลัวของชีวิตก่อน!