- หน้าแรก
- รูเล็ตวันโลกาวินาศ
- บทที่ 208 กระเป๋าหนัก
บทที่ 208 กระเป๋าหนัก
บทที่ 208 กระเป๋าหนัก
บทที่ 208 กระเป๋าหนัก
หยวนซั่งจัดขบวนคาราวานรถใกล้อิงเฉิงมานานแล้ว
ในยุคแห่งวันโลกาวินาศแต่ละวันที่ผ่านไปราวกับนานเป็นปี หากคำนวณแบบนี้ก็จะเป็นเวลายาวนานมาก
ไม่ใช่ว่าในยุคแห่งสันติ พวกเขาจะไม่เคยละเมิดศีลธรรมหรือกฎหมาย แต่ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาก็ยังทำตามกฎ
แต่เป็นเพราะวันโลกาวินาศชีวิตมนุษย์เป็นเหมือนวัชพืช เพียงแค่ยอมให้สองมือเปื้อนเลือดก็จะสามารถได้รับผลประโยชน์มากมายภายในช่วงระยะเวลาสั้นๆ อย่างไรก็ตาม วันนี้คุณอาจเป็นคนเหยียบในใครสักคนไว้ใต้เท้า แต่พรุ่งนี้อาจเป็นตัวคุณเองก็ได้ที่เป็นฝ่ายถูกเหยียบ
หยวนซั่งรู้เรื่องนี้ดี เขาจึงทำงานอย่างเปิดกว้างและยืดหยุ่น
ผลประโยชน์จะมา เพราะชื่อเสียงที่ดี ดังนั้นในบริเวณสถานที่ชุมนุมไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่รอบๆ อิงเฉิง ล้วนชอบทำการค้ากับเขา เพียงไม่นานเขาก็ได้รับผลึกวิเศษมาเป็นจำนวนมาก และต้องขอบคุณเรื่องนี้ที่ทำให้ทีมของเขามีผู้วิวัฒนาการจำนวนมาก
แต่สำหรับทีมที่ไม่คุ้นเคย เขาจะระวังตัวมาก และจะทิ้งคนไว้คอยระวังหลัง อย่างเช่นมือปืนในรถบัส หรือระเบิดบนตัวเขา หรือว่าระเบิดที่ซ่อนไว้ใต้ท้องรถ
เมื่อตกอยู่ในอันตราย นี่คือสิ่งที่หยวนซั่งพึ่งพาในการพลิกเกม
แต่วันนี้หยวนซั่งรู้แล้วว่าเขาได้เจอกับทีมแปลกๆ ที่ยากจะยั่วยุ กลุ่มชายหญิงที่ไม่เหมือนทีมใดในวันโลกาวินาศ พวกเขาแต่งตัวสะอาดเกินไป สีหน้ามีเลือดฝาดและมีแววตาสงบนิ่งเกินไป
และในฐานะพ่อค้า หยวนซั่งรู้จักคุณค่าของอุปกรณ์สีขาว!
สิ่งเหล่านี้แต่ละชิ้นแพงกว่ายาวิวัฒนาการระดับ 1 ดาวมาก
เท่าที่เห็น มันมีมากกว่าสิบชิ้น!
อีกทั้งรีโมทจุดระเบิดบนตัวของเขาก็ไม่รู้ว่าถูกแย่งเอาไปตั้งแต่เมื่อไร?
และถ้าสิ่งที่ถูกคนอื่นเอาไปนั้น มันไม่ใช่แค่รีโมทจุดระเบิด แต่เป็นชีวิต…
แม้หยวนซั่งจะรู้สึกสั่นกลัวโดยสัญชาตญาณ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งกว้างขึ้น
“ผมผิดเอง ผมผิดเอง สหายอย่าได้โกรธเคือง” หยวนซั่งโยนวัตถุระเบิดไปให้คนข้างๆ และควบคุมจังหวะการเดินไปเบื้องหน้าเย่จงหมิง พยายามไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดให้กับทีมแปลกๆนี้
“ถ้ามีแค่ของดื่มกิน เราก็ไม่ต้องคุยกันให้เสียเวลา”
เย่จงหมิงมองหยวนซั่งแล้วพูดขึ้นเบาๆ ด้วยประโยคนี้และรีโมทจุดระเบิดที่อยู่ในมือ ทำให้มือของคนที่กำลังถือถุงระเบิดอยู่เต็มไปด้วยเหงื่อ
หยวนซั่งตกใจ รอยยิ้มประจบบนใบหน้าหายไป ตัวยืนตรงขึ้นเตรียมพร้อมทันที
เย่จงหมิงมองด้วยความชื่นชม นี่คือขบวนคาราวานที่เหมือนเพิ่งสร้างขึ้น แต่ก็ยอดเยี่ยม
“พูดตรงประเด็นกันเลยดีกว่า ผมต้องการสามสิ่ง ถ้าคุณมี เรื่องราคาต่อรองได้”
เย่จงหมิงยกนิ้วขึ้นทีละนิ้ว “หนึ่ง กระสุนปืน, สอง เสบียงอาหาร, สาม ข่าวสาร”
ทีมคารามวานมืดมองหน้ากัน เห็นได้ชัดว่าเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นการเปิดฉากซื้อขายแบบนี้
หยวนซั่งยังคงขมวดคิ้ว “กระสุนเป็นเรื่องยากมากที่จะจัดการ ผมพอมีแต่ไม่มาก, แต่อาหารเป็นสินค้าหลักของเรา ไม่มีปัญหา, ส่วนข่าวสาร… นั่นต้องแล้วแต่ว่าสหายอยากรู้อะไร”
เย่จงหมิงส่ายหน้า “รู้สึกว่าคุณจะไม่เข้าใจความหมายของผม เรื่องกระสุนยังไม่ต้องพูดก่อน ส่วนเรื่องข่าวสาร ตราบเท่าที่คุณรู้สึกว่ามันมีประโยชน์ คุณสามารถนำมาขายให้ผมได้ ผมจะจ่ายให้ตามมูลค่าของข่าว สำหรับอีกอย่าง…ผมพูดว่าเสบียงอาหาร ไม่ใช่อาหาร ซึ่งจำนวนมันต่างกันมาก”
หยวนซั่งเงียบไป และมองหน้าเย่จงหมิง ในใจเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
คนๆนี้ต้องการเสบียงอาหาร!
ในโลกที่แค่เพียงเศษขนมปังคนก็สามารถฆ่ากันได้ เขากลับต้องการอาหารจำนวนมาก นี่…เขาต้องการทำอะไรกันแน่?
เขามองปืนไรเฟิลจู่โจมในมือของเสี่ยวหู่ เซี่ยเล่ยและคนอื่นๆ แล้วหยวนซั่งก็เดินกลับไปที่รถบัส ครู่ต่อมาก็กลับมาพร้อมกระเป๋าใบหนึ่ง เขาวางลงบนพื้นแล้วหยิบแมกกาซีนปืนออกมา
“เก้าสิบนัด ห้าสิบผลึกวิเศษ เหมาะกับรุ่นปืนของพวกคุณ”
เย่จงหมิงพยักหน้ายอมรับ
ดวงตาของหยวนซั่งสว่างขึ้น ไม่สนผลึกวิเศษ 50 ชิ้น หรือวางแผนจะไม่จ่าย หรือว่ากระเป๋าหนักจริง
ความเป็นไปได้ต่างๆ ถูกหยวนซั่งยกขึ้นมา เขาคิดว่าความทะเยอทะยานของทีมนี้มีไม่เล็กและยังมีหลักการทำงาน ดังนั้นความเป็นไปได้ข้อสุดท้ายจึงมีมากที่สุด
“ต้องการปืนพกไหม?”
“มีกี่กระบอก?”
พอได้ยินเย่จงหมิงพูด หยวนซั่งยิ่งแน่ใจว่าคนเหล่านี้กระเป๋าหนักจริงๆ เขารีบตอบว่า “ไม่มากประมาณสิบกระบอก ได้มาจากรูเล็ต รับประกันคุณภาพได้ แต่มีกระสุนไม่มาก ประมาณ 300 นัด”
“บอกราคามา” เย่จงหมิงพูดและมองหน้า พร้อมยกยิ้มเย็นที่มุมปาก
“200 ผลึกวิเศษ!”
หยวนซั่งกัดฟันเรียกราคาที่คิดว่าสูงสุด
แม้ว่ากระสุนหนึ่งนัดจะสามารถซอมบี้และได้ผลึกวิเศษมา แต่ทั้งหมดทั้งมวลมันเป็นแค่ทฤษฎี เพราะมันมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องอื่นๆอีกด้วย สถิติสามนัดต่อการฆ่าซอมบี้ 1 ตัว เป็นสถิติที่ดีที่สุดสำหรับคนธรรมดา หรือแม้แต่ผู้วิวัฒนาการ ดังนั้น 300 ร้อยนัดกับปืนสิบกระบอก จะมีราคาสูงสุดก็เพียงร้อยกว่าผลึกวิเศษเท่านั้น ราคา 200ผลึกวิเศษจึงเป็นราคาที่แพงมากจริงๆ
แต่ดูเหมือนเย่จงหมิงจะไม่เข้าใจราคาตลาด จึงเพียงแค่พยักหน้าตอบตกลงเท่านั้น
ทีมคาราวานมืดตื่นเต้นเล็กน้อย รู้ว่าวันนี้ได้เจอคู่ค้ารายใหญ่แล้ว
“เอ่อ มีข้าวสาร แป้งหมี่ น้ำมัน เกลือ ซีอิ้ว กับน้ำส้มสายชู คุณต้องการด้วยไหม?”
เย่จงหมิงส่ายหน้า
หยวนซั่งปรบมือและลุกขึ้นยืน “นั่นคือทั้งหมดที่มี”
เย่จงหมิงหยิบผลึกวิเศษหนึ่งถุงออกมาจากกระเป๋าเป้อย่างง่ายๆ แล้วโยนมาให้หยวนซั่ง
หัวหน้าคาราวานมืดเปิดออก ยิ้มและนับดู จากนั้นก็กล่าวว่า “นี่ ดูเหมือนจะมากเกินไป”
“นั่นผลึกวิเศษ 500 ชิ้น บอกตำแหน่งคลังแสงมา”
เกิดความปั่นป่วนขึ้นกับหยวนซั่งและสมาชิกในทีม หลายคนถึงกับยกปืนขึ้น
“โฮ่ง!”
ตี้หวงหวันเห่าและส่งเสียงคำรามต่ำๆอย่างต่อเนื่อง เหมือนไม่พอใจ
“คุณ รู้ได้ไง?”
หยวนซั่งถามเสียงแผ่ว คำพูดของชายคนนี้ ทำให้เขาประหลาดใจมากจริงๆ
เย่จงหมิงไม่ตอบ และกล่าวต่อไปว่า “ความสามารถของพวกคุณ สมควรจะได้รับสิ่งนี้ ผมคิดว่าอีกไม่นาน เราจะใช้ผลึกวิเศษแลกเปลี่ยนกับของบางอย่าง กับผลึกวิเศษ 500 ชิ้นนี้ ถ้าโชคดีคุณอาจมีผู้วิวัฒนาการเพิ่มอีก 1 คน มันมีค่ามากกว่าคลังแสงที่คุณไม่อาจได้มาไม่ใช่หรือ”
หยวนซั่งก้มหน้าลง เห็นได้ชัดว่ากำลังเผชิญกับการต่อสู้อย่างดุเดือดในใจ
ตอนนี้เขารู้สึกกลัวชายคนนี้อย่างสุดซึ้ง เขาไม่รู้ว่าร่องรอยถูกเปิดเผยตอนไหน ให้ชายคนนี้เดาได้ว่าพวกเขาเจอคลังแสง
“หนึ่งพัน แล้วผมจะเพิ่มตำแหน่งคลังเสบียงขนาดเล็กให้ด้วย”
หยวนซั่งเงยหน้าขึ้น ดวงตาแข็งกร้าว ตัดสินใจแน่วแน่
คนอื่นๆในทีมไม่โต้แย้ง เห็นได้ชัดว่าหยวนซั่งมีอำนาจไม่น้อยในทีม
“โอ้? คุณต้องการเสบียงอาหารมากแค่ไหน?”
“อย่างน้อยให้พอสำหรับคนหนึ่งพันกินได้สองเดือน”
“อีกอย่าง ผมต้องการข้อมูลเกี่ยวกับกองกำลังที่อยู่รอบๆด้วย”
เย่จงหมิงหยิบถุงอีกใบออกมายื่นให้หยวนซั่ง
หัวหน้าคาราวานมืดนับอย่างระมัดระวัง หลังจากพบว่าถูกต้องตามจำนวน เขาก็เข้าไปกระซิบใกล้หูของเย่จงหมิง เย่จงหมิงพยักหน้า และเอารีโมทจุดระเบิดใส่กลับไปในกระเป๋าเสื้อของหยวนซั่ง แล้วโบกมือให้ทีมเริ่มต้นการเดินทางอีกครั้ง
“นี่ ไม่กลัวผมหลอกเหรอ?”
พอเห็นคนเหล่านี้จะจากไปจริงๆ หยวนซั่งก็ตะโกนถามออกมาโดยไม่รู้ตัว
เย่จงหมิงหันกลับมายิ้มให้ “การโกหกจะทำเงินได้แค่ไหน คุณเองก็รู้ไม่ใช่หรือ?”
หยวนซั่งอึ้งและกล่าวต่อไปว่า “ผมไม่ได้หลอกคุณ”
“นั่นไม่ใช่ประเด็น” เย่จงหมิงยักไหล่ ก้าวเท้าต่อไป ขณะที่พูดว่า “หากคุณยังต้องการทำธุรกิจต่อ อีกสองวันก็เอาอาหารมาส่งเพิ่มที่อวิ๋นติ่งวิลล่า”
พูดจบ เขาก็รีบพาทีมเดินทางต่อทันที
หนึ่งในทีมคาราวานมืด มองตามหลังไปอย่างเย็นชา เมื่อเห็นกลุ่มคนสิบกว่าคนเดินทางจากไปไกลแล้ว ก็พูดขึ้นว่า “ซั่งเกอ คนพวกนี้…”
“เราไม่สามารถจัดการกับคนพวกนี้ได้!”
หยวนซั่งจ้องชายคนนั้น รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาแทบจะเข้าไปบีบคอให้กับความคิดที่กำลังแตกหน่อนั้น เจ้านี่คิดจะหาที่ตายหรือไงวะ!
หยวนซั่งกระโดดขึ้นไปที่บันไดรถบัส “พวกแกฟังเอาไว้ ทุกคนรู้ว่าฉันเคยทำอะไรมาก่อน นักล่าค่าหัว และการมองหาคนที่มีความสามารถพิเศษให้กับบริษัทต่างๆ โดยเฉพาะ ฉันไม่มีความสามารถพิเศษอื่นใด นอกจากการดูคน ตอนนี้ฉันจะพูดให้ทุกคนฟังอย่างจริงจัง ในอนาคตเมื่อใดก็ตามที่พบกับทีมเมื่อครู่ อย่าคิดร้าย สุภาพให้เหมือนทำกับฉัน ไม่งั้นก็อย่ามาโทษว่าฉันหยาบคาย”
“ไม่เป็นไรถ้าใครจะหาที่ตายเอง แต่อย่ามาทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย เข้าใจไหม!”
“ไป ไปที่หมู่บ้านตงซานโข่ว ไปหาลุงไห่ซื้ออาหารกับหมุนรูเล็ตกัน!”
……
ตอนพลบค่ำ เย่จงหมิงกับทีมก็มาถึงใกล้ๆอวิ๋นติ่งวิลล่า
“ในเชิงกลยุทธ์ ที่นี่มีชัยภูมิดีจริงๆ ด้านบนเป็นยอดเขา ด้านหลังเป็นหน้าผา มีทางเข้าทางเดียว ง่ายต่อการป้องกัน ยากต่อการโจมตี”
โม่เย่มองผ่านกล้องโทรทรรศน์พูดกับเย่จงหมิง ชี้ไปที่ถนนรอบๆรีสอร์ทขนาดใหญ่ “นั่นสำหรับมนุษย์ แต่สำหรับซอมบี้กับชีวิตกลายพันธุ์ แม้จะดูไม่ต่างกันมาก แต่มันเป็นเพียงวิธีที่เข้าไปง่ายหรือไม่ง่ายเท่านั้น ถ้ากำแพงรั้วของวิลล่าไม่ได้สร้างอย่างแข็งแรงเพื่อป้องกันการบุกรุกจากบุคคลภายนอกแล้วล่ะก็ บางทีที่นี่อาจถูกทำลายไปแล้วก็ได้”
“ฉันคาดว่าที่นี่น่าจะมีซอมบี้อยู่หลายพันตัว กับชีวิตกลายพันธุ์อีกเพียบ ไม่มีทางที่ สถานที่ภูเขาสวยต้นไม้เขียวแบบนี้ จะไม่มีชีวิตกลายพันธุ์จำนวนมาก”
“ตามข้อมูลที่คาราวานมืดให้มา ในอวิ๋นติ่งวิลล่ามีกองกำลังอยู่ 4 กอง คลาดเคลื่อนหรือไม่เราต้องตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้ง กองกำลังเหล่านี้มีวิธีการพิเศษในการเข้าออกวิลล่า อย่างเช่นส่งเสียงขับไล่ซอมบี้แล้วขับรถสวนออกมาอย่างรวดเร็ว แต่การทำแบบนี้ก็ทำให้มีคนตายเกือบทุกครั้ง และด้วยเหตุนี้ จึงทำให้กองกำลังภายนอกไม่อยากย้ายเข้ามาที่นี่ชั่วคราว เพราะต่อหน้าชีวิตกลายพันธุ์นับหมื่นไม่มีใครแน่ใจในความปลอดภัย”
“นี่เป็นข้อมูลพื้นฐานทั้งหมด” พูดจบ โม่เย่ก็เหมือนจะถามเย่จงหมิงด้วยสายตาว่า ทำไมถึงได้เลือกที่นี่เป็นฐาน
เย่จงหมิงย่อมมีเหตุผล แต่มันเป็นข้อมูลที่ได้มาจากชีวิตก่อน แม้ว่าในชีวิตนี้มันไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่เขาก็ไม่อาจตบอกบอกอย่างมั่นใจว่าทุกอย่างจะโอเค
เย่จงหมิงตั้งใจจะเข้าไปสำรวจในวิลล่าดูในคืนนี้