80Y-ตอนที่ 28 จักรพรรดิหมิงเสด็จมาเยี่ยม

มันเป็นโลงศพที่ว่างเปล่า

เจ้าแมวขาวรู้สึกสิ้นหวัง พลังอันมหาศาลได้ระเบิดออกมาจากร่างของมัน

มันได้หลุดจากการจับกุมของ หลินจิ่วเฟิง และ กระโดดเข้าไปในโลงศพพร้อมกับคลำหาอย่างต่อเนื่อง เสียงร้องแห่งความโศกเศร้าและขมขื่นได้ดังก้องกังวานไปทั่ว

มันปฏิเสธที่จะเชื่อเรื่องทั้งหมดนี้

จะไม่มีอะไรอยู่ภายในโลงศพได้อย่างไร?

หลินจิ่วเฟิง มองไปที่แมวขาวตัวนี้และกล่าวถามออกมา“เจ้าของโลงศพผู้นี้เป็นใคร?”

เจ้าแมวขาวหันกลับมามอง หลินจิ่วเฟิง อย่างดุเดือด

มันไม่มีอารมณ์ที่จะตอบคำถามของ หลินจิ่วเฟิง

“หากเจ้าบอกข้า บางทีข้าอาจจะช่วยเจ้าตามหาคนผู้นี้ให้”

หลินจิ่วเฟิง ไม่ได้บังคับอีกฝ่ายให้พูด

เจ้าแมวขาวนี่ได้ย่อยสมบัติทุกอย่างภายในขุมทรัพย์เหล่านี้ จนกระทั่งมันมีพลังเทียบเท่าปราชญ์การต่อสู้ มันได้บริโภคสมบัติเหล่านี้อย่างฟุ่มเฟือย ทำให้รู้ได้ว่ามันไม่มีความตระหนักในเส้นทางการบ่มเพาะพลัง

บางทีมันอาจไปถึงขั้นปราชญ์การต่อสู้ได้โดยไม่ได้ตั้งใจหลังจากใช้ทรัพยากรที่มีอยู่เหล่านี้

นี่คือเหตุผลที่มันใช้กรงเล็บเพื่อสังหารศัตรู โดยที่ไม่มีทักษะใด ๆ ได้

ตอนนี้ เจ้าแมวขาวรู้สึกเสียใจและส่งเสียงร้องออกมา

นี่หมายความว่าในความคิดของมันเดิมโลงนี้ไม่ควรจะว่างเปล่า

และตลอดเวลาที่ผ่านมานี้มันไม่เคยนึกสงสัยเลย

หลินจิ่วเฟิง ต้องการทราบที่มาของเจ้าแมวขาว และก็ บุคคลที่ควรจะอยู่ในโลงศพ

กรงเล็บของแมวขาวได้จับโลงศพไว้แน่นพร้อมกับส่งเสียงแหลม

มันได้ใช้สมองครุ่นคิด

แต่ก็ไม่สามารถเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นได้

ที่นี่มีเพียงตัวมันและหลินจิ่วเฟิงที่ยังอยู่

ในที่สุดมันก็ยอมจำนน และกระโดดออกจากโลงศพพร้อมกับเขียนอะไรบางอย่างบนพื้น

[จอมมาร]

ดวงตาของ หลินจิ่วเฟิง ได้หรี่ลงในขณะที่เขาพูด“คนที่ถูกฝังในโลงศพนี้ก็คือจอมมาร? เขาได้หลับใหลในโลงศพนี้เมื่อใด?”

กรงเล็บของแมวขาวได้ขยับหลายครั้งและขีดเขียนคำหนึ่งคำ

“เมื่อ 1,500 ปีที่แล้ว!”

“จอมมารเมื่อ 1,500 ปีก่อน…”หลินจิ่วเฟิง จมดิ่งในความคิด

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา เมื่อ 1,500 ปีก่อนยังไม่ได้ก่อตั้งขึ้นด้วยซ้ำ ช่วงเวลานั้น เป็นยุคสมัยสูงสุดของผู้บ่มเพาะพลัง มียอดฝีมือมากมายทั่วแผ่นดินใหญ่ และ เป็นช่วงเวลาแห่งความโกลาหลอย่างแท้จริง

คนที่ได้ สมญานาม ว่า จอมมาร ในสมัยนั้น แสดงว่าจะต้องเป็นผู้ที่ดำรงอยู่บนจุดสูงสุดของยุคสมัยนั้นอย่างแน่นอน

“ข้าไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าจอมมารเหล่านี้ในความทรงจำของข้า”หลินจิ่วเฟิง ได้สั่นศีรษะ

เจ้าแมวขาวพลันเดือดดาลทันที และมันคิดว่า หลินจิ่วเฟิง กำลังหลอกมัน

“แต่ข้าสามารถไปที่ห้องสมุดของราชวงศ์เพื่อค้นหาข้อมูลบางอย่างได้ ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา เป็นราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เดียวในปัจจุบัน แน่นอนว่ามันจะต้องมีข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่า-จอมมาร”หลินจิ่วเฟิง ได้เพิกเฉยต่อความโกรธของเจ้าแมวขาว

แมวขาวได้เขียนคำบางอย่างออกมา“รีบไปกันเลย”

หลินจิ่วเฟิง มองดูและหัวเราะออกมา“ข้าจะรีบไปเพื่ออะไรล่ะ?”

“ข้า...สามารถให้สมบัติบางอย่างแก่เจ้าได้”เจ้าแมวขาวรีบเขียนชุดคำใหม่

แม้ว่ามันจะมีความสามารถของปราชญ์การต่อสู้มีพลังที่ไม่ธรรมดาแต่มันก็ไม่สามารถพูดได้

โชคดีที่มันสามารถเขียนได้

อย่างไรก็ตาม ลายมือของมันค่อนข้างคดเคี้ยวคล้ายกับเด็กอายุ 2-3 ปี

ทุกจังหวะในคำพูดของมันล้วนเป็นสิ่งที่ หลินจิ่วเฟิง คาดเดา

โชคดีที่เขาพอจะประมาณได้ว่าคำศัพท์เหล่านั้นแท้จริงจะสื่อคำว่าอะไร

“ไม่ใช่ว่าเจ้าใช้สมบัติที่อยู่ในคลังเหล่านี้ไปหมดแล้วหรอกเหรอ แต่เจ้ากำลังจะบอกว่าจะยกสมบัติบางอย่างให้แก่ข้า?”หลินจิ่วเฟิง ปฏิเสธที่จะเชื่อ

“ข้าได้ใช้ไปเยอะก็จริง แต่ก็ยังมีเก็บซ่อนไว้เป็นจำนวนมาก ข้าได้ใช้งานมันอย่างช้า ๆ เนื่องเพราะข้าไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ ข้าจึงต้องวางแผนมื้ออาหารอย่างระวัง ข้ากินเท่าที่จำเป็นเท่านั้น”เจ้าแมวขาวยังพอมีความฉลาดอยู่บ้าง

เพียงแต่คำเว้นวรรคของมันแต่ละคำทำค่อนข้างทำให้ หลินจิ่วเฟิง ปวดหัว

เขาพยายามทำความเข้าใจในความหมายของมัน

“เข้าใจแล้ว”หลินจิ่วเฟิง พยักหน้าและตกลง

เขาไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อสมบัติ

เพียงแต่เขาต้องการทราบที่มาของจอมมารคนนี้

ทำไมอีกฝ่ายถึงสร้างพระราชวังขึ้นที่นี่และฝังมันไว้ใต้ดินลึกหลาย 10 เมตร กระทั่งหลาย 100 เมตร?

“รีบออกไปหาข้อมูลเร็วเข้า”เมื่อเห็น หลินจิ่วเฟิง ตกลง เจ้าแมวขาวก็รีบไล่อีกฝ่ายในทันที เพราะมันไม่ชอบให้มีใครมารบกวนพระราชวังแห่งนี้

หลินจิ่วเฟิง ไม่ต้องการอยู่ที่นี่นานเช่นเดียวกัน

ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนอกจากความยุ่งเหยิงของโอกาสและจุดจบ

แม้แต่ เจ้าแมวขาว ที่มีรูปลักษณ์ดูสวยงาม ก็ยังมีท่าทีดุร้ายไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของมันเลย

หลินจิ่วเฟิง ได้สั่นศีรษะและหันหลังกลับไป

แต่เมื่อเขาหันหลังเตรียมจะจากไป จู่ ๆ ก็มีข้อความปรากฏขึ้นด้านหน้าเขา

[คุณต้องการลงชื่อเข้าใช้พระราชวังปีศาจใต้ดินหรือไม่?]

“ยืนยันการเข้าใช้!”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบตกลง

[ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับทักษะบ่มเพาะพลังเทพปีศาจ!]

หลังจากนั้น ข้อมูลจำนวนมากก็ผุดขึ้นในใจของ หลินจิ่วเฟิง

มันเป็นข้อมูลเกี่ยวกับทักษะบ่มเพาะพลังเทพปีศาจ

โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้ย่อมเป็นทักษะบ่มเพาะพลังขั้นสูงของนิกายปีศาจ

มันสามารถให้พลังที่แข็งแกร่งได้อย่างน่าเหลือเชื่อหากฝึกฝนมันอย่างถูกต้อง

“ไม่เลว ในที่สุดข้าก็ได้ทักษะบ่มเพาะพลังอีกอย่างที่สามารถช่วยเหลือข้าได้”หลินจิ่วเฟิง รู้สึกพึงพอใจมาก

เขาชอบทุกอย่างที่สามารถช่วยเหลือในการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาได้

หลังจากลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ หลินจิ่วเฟิง ก็ออกจากพระราชวังใต้ดินโดยตรง

เจ้าแมวขาวได้มองดู หลินจิ่วเฟิง อย่างระวัง

มันยังคงไม่เชื่อใจอีกฝ่าย

หลินจิ่วเฟิง ก็ไม่ได้สนใจมัน

เมื่อก้าวขึ้นไปบนผิวน้ำ เขาก็มองเห็นทางเข้าใต้ดินที่ด้านหน้าต้นไม้อายุ 100 ปี ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจไม่ปิดทางเข้า

หลินจิ่วเฟิง ได้กลับไปที่ลานที่พักของเขาโดยตรง

เขาได้นอนลงบนเตียงหยกน้ำแข็งและหลับตาเพื่อฝึกฝน

เขาค่อย ๆ จมดิ่งและเรียนรู้ทักษะบ่มเพาะพลังเทพปีศาจที่เขาเพิ่งได้รับมา เขาต้องการเปลี่ยนมันให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความสามารถของเขา

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่า จอมมาร นั้น?

เขาสามารถทำมันได้ในวันพรุ่งนี้

ไม่ว่าจะกรณีใด หลินจิ่วเฟิง ก็ยังมีเวลาอีกมาก

เจ้าแมวขาวได้แอบติดตาม หลินจิ่วเฟิง ตลอด

เมื่อพบว่าอีกฝ่ายไม่ออกไปหาข้อมูลเพิ่มเติมและกลับไปฝึกฝน

ทำให้มันแยกเขี้ยวฟันออกมากรงเล็บอันแหลมคมได้ยื่นออกไป

มันโกรธมาก

เพียงแต่หลังจากปลดปล่อยอารมณ์โกรธออกมาแล้วมันก็รู้สึกหมดหนทาง

ไม่ว่าอย่างไร มันก็ไม่ใช่คู่มือของ หลินจิ่วเฟิง แม้ว่ามันจะโกรธแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

มันได้ทำตัวงอนอยู่ครู่นึง

และจ้องมองไปที่ หลินจิ่วเฟิง โดยหวังว่า หลินจิ่วเฟิง จะสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของมัน

เวลาได้ผ่านพ้นไป จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่หยุดจ้อง

มันยังคงเพ่งพินิจไปที่เขาอย่างดุเดือด

ดวงตาทั้งสองข้างที่คล้ายกับผลึกแก้วยังคงจ้องมองไปที่ร่างของ หลินจิ่วเฟิง โดยไม่กระพริบ

แต่ หลินจิ่วเฟิง ก็ยังคงนิ่งเฉย

หลังจากผ่านมาครึ่งคืน เจ้าแมวขาว ก็ร้องออกมา

มันส่งสายตาที่ไม่พอใจไปที่ หลินจิ่วเฟิง ก่อนที่จะหันหลังและจากไป

มันต้องการกลับไปยังพระราชวังใต้ดิน

หลินจิ่วเฟิง ซึ่งอยู่บนเตียงหยกในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้น

รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาในขณะที่เขาบ่นออกมา

“ถ้าเจ้าเป็นหญิงสาวแสนสวนบางทีข้าควรจะตอบสนองและหน้าแดงในขณะที่เจ้าจ้องมองข้าตาไม่กระพริบล่ะมั้ง?”

…

วันถัดไป ในที่สุด หลินจิ่วเฟิง ก็เข้าใจทักษะบ่มเพาะพลังเทพปีศาจ อย่างถี่ถ้วนเมื่อคืนนี้ ตั้งแต่เขาทำสำเร็จ เขาก็วางแผนที่จะค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่า จอมมาร ในเช้าวันนี้

เหตุผลนั้นง่ายมาก

เจ้าแมวขาว ได้กลับมาจับตาดู หลินจิ่วเฟิง อีกครั้งก่อนจะรุ่งสาง

มันได้ยืนอยู่ในลานที่พักของเขาและดวงตาจับจ้องมองมาที่เขาโดยไม่กระพริบ

เนื่องจากมันไม่ใช่คู่มือของ หลินจิ่วเฟิง มันจึงทำได้เพียงใช้วิธีนี้ในการกดดันเขา

หลินจิ่วเฟิง ได้สั่นศีรษะอย่างช่วยไม่ได้

เขาเตรียมพร้อมที่จะออกจากตำหนักเย็นและไปที่ห้องสมุดหลวงเพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับจอมมาร

แต่ทันใดนั้นก็มีผู้มาเยือนที่น่าประหลาดใจ

เป็นบุตรชายของจักรพรรดิหยวน

จักรพรรดิหมิง.

หลินเทียนหยวน เคยอาศัยอยู่กับ หลินจิ่วเฟิง เป็นระยะเวลา 10 ปีเต็ม

หลังจากอีกฝ่ายขึ้นครองราชย์เมื่ออายุได้ 15 ปี เขาก็ใช้เวลา 5 ปีแรกในการปกครองดูแลราชสำนักอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยทำให้ประเทศเจริญรุ่งเรือง

ปีนี้เขาอายุได้ 20 แล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาพบกับ หลินจิ่วเฟิง หลังจากที่เขาขึ้นครองบัลลังก์

“ท่านลุง!”หลินเทียนหยวน ได้ตะโกนขึ้นด้วยความเคารพ

เขาเคยเรียก หลินจิ่วเฟิง ว่าอาจารย์

แต่หลังจากนั้นเขาได้เปลี่ยนวิธีเรียกและเรียกขานอีกฝ่ายเป็นท่านลุงตลอดเวลา

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”หลินจิ่วเฟิง กล่าวถามด้วยความสงสัย

เขาอยากจะรู้จริง ๆ

เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ปัจจุบันของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา มันควรจะไม่มีปัญหาใด ๆ แล้วทำไม หลินเทียนหยวน จะต้องมาหาเขา

เจ้าแมวขาวรู้สึกเป็นกังวล

มันที่รู้ว่า หลินจิ่วเฟิง กำลังจะจากไป แต่มีคนมาหยุดเอาไว้ ทำให้มันไม่พอใจ

ความคิดของเจ้าแมวขาวเรียบง่ายมาก

‘ข้าจะฆ่าเจ้า แล้วให้ หลินจิ่วเฟิง ออกไปจากที่นี่!’

ดังนั้นมันจึงพุ่งกระโจนในทันที

ฟิ้ว!

เพียงแต่ หลินจิ่วเฟิง ได้สะบัดแขนเสื้อของเขา

พลังของทักษะบ่มเพาะพลังเทพปีศาจได้ซัดเจ้าแมวขาวลอยไปโดยตรง

มันได้กระแทกเข้ากับต้นไม้และล้มลงอย่างอ่อนแรง

การปรากฏตัวของมันได้กลายเป็นฝุ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยสิ่งสกปรก

ทว่า มันไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ หลินจิ่วเฟิง ได้บ่มเพาะพลังมาจนถึงจุดที่สามารถควบคุมความรุนแรงได้ด้วยตัวเองแล้ว