80Y-ตอนที่ 3 องค์รัชทายาทคนใหม่

หลังจากทานอาหาร และ ดื่มเครื่องดื่ม จนพอใจแล้ว หลินจิ่วเฟิง ก็มองดูสภาพแวดล้อมที่สกปรกที่เขาอาศัยอยู่

“ได้เวลาจัดระเบียบสถานที่นี้ใหม่แล้ว”หลินจิ่วเฟิง ได้พึมพัมออกมา

เขาไม่ลังเลที่จะทำความสะอาดลานใกล้ประตูตำหนักเย็นโดยไม่ลังเล

พื้นดินที่นี่ถูกปกคลุมไปด้วยวัชพืชที่หนาแน่น

หลินจิ่วเฟิง ได้ใช้กิ่งไม้เป็นกระบี่และเริ่มฟันวัชพืชเหล่านี้!

ฟวั่บ!

พลังกระบี่ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

พลังอันแหลมคมของมันได้ถอนรากถอนโคนวัชพืชเหล่านี้โดยตรง

กระทั่ง เถาวัลย์และงูพิษก็ถูกกำจัดด้วยพลังกระบี่ของ หลินจิ่วเฟิง

หลังจากทำงานเสร็จแล้ว เขาก็ไปทำความสะอาดห้องจนเสร็จในที่สุด ไม่นานเขาก็ถอนหายใจออกมา

“ในที่สุดที่นี่ก็เริ่มเหมาะสมที่จะอยู่ขึ้นมาหน่อยแล้ว”หลินจิ่วเฟิง ได้พึมพัมออกมา

ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเชื่อว่าตนเองจะต้องอยู่ที่นี่อีกนาน

ดังนั้นมันคงจะดีหากเขาสร้างสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบให้กับตัวเอง

หลังจากทำความสะอาดลานบ้านแล้ว หลินจิ่วเฟิง ก็พบบ่อน้ำ

บ่อน้ำนี้ปกคลุมไปด้วยวืชพืชจำนวนมาก

กระทั่งฝาของบ่อน้ำยังถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา

หลินจิ่วเฟิงได้เดินเข้าไปทันใดนั้นก็มีข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

[ยืนยันการเข้าใช้สถานที่ที่เป็นลางร้ายหรือไม่?”

ลู่เฟิง รู้สึกตกตะลึง สถานที่ลางร้าย?”

นั่นหมายความว่ายังไง?”

“ยืนยันการเข้าใช้!”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบกลับ เขายังไม่ได้ลงชื่อเข้าใช้สถานที่สำหรับวันนี้

[ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับอาวุธวิเศษ : กระบี่สังหารปีศาจ!]

ในเวลาต่อมา กระบี่ยาวสีม่วงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของ หลินจิ่วเฟิง

แม้ว่า กระบี่ยาวจะถูกผนึกไว้ในฝักโดยไม่เห็นตัวกระบี่ แต่กลิ่นอายอันเยือกเย็นที่เล็ดลอดออกมายังคงส่งผลทำให้ หลินจิ่วเฟิง รู้สึกหนาวสั่น

“พอดีเลย ได้เวลาที่ ทักษะกระบี่ผ่าสวรรค์ขั้นสูงสุดของข้าจะได้พัฒนาสู่ขั้นต่อไปแล้ว และ ข้าต้องการฝึกใช้กระบี่”หลินจิ่วเฟิง ได้หยิบ กระบี่สังหารปีศาจขึ้นมาและฉีดพลังปราณเข้าไป

ชิ้งง!

กระบี่สังหารปีศาจสั่นสะท้านเล็กน้อยและเปล่งเสียงที่น่าขนลุกดังก้องกังวานไปทั่ว

จากนั้นมันก็เปลี่ยนเป็นแสงวูบไหวไหลเข้าไปในร่างกายของ หลินจิ่วเฟิง

หลินจิ่วเฟิง สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า กระบี่สังหารปีศาจนี้ทรงพลังมากและสามารถสร้างความเสียหายต่อปีศาจร้ายได้เป็นอย่างดี

หลังจากที่ลงชื่อเข้าใช้แล้ว หลินจิ่วเฟิง ก็มองไปที่ บ่อน้ำที่ปิดสนิท

“มีอะไรอยู่ในบ่อน้ำ?”หลินจิ่วเฟิง รู้สึกสงสัยเขาได้เปิดฝาบ่อแต่ก็ไม่ค้นพบอะไร

ที่มีก็แค่น้ำใสและสิ่งสกปรกเล็กน้อย

เขาไม่ค้นพบสิ่งใดนอกจากนี้เลย

ไม่นานเขาก็กลับไปนั่งฝึกฝนภายในห้อง

โดยที่เขาไม่ได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับบ่อน้ำก่อนหน้านี้

…

3 ปีได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เป็นเวลากว่า 3 ปีแล้วที่ หลินจิ่วเฟิง ได้ลงชื่อเข้าใช้สถานที่ตำหนักเย็นอย่างต่อเนื่อง

เขาได้ติดอยู่ที่ตำหนักเย็นและไม่สามารถออกไปไหนได้ ดังนั้นเขาจึงได้ลงชื่อเข้าใช้ภายในลานเล็ก ๆ ของเขา

[ลงชื่อเข้าใช้สถานที่ใต้ต้นไม้ในตำหนักเย็น ได้รับโอสถแสงตะวัน!]

[ลงชื่อเข้าใช้สถานที่บนเตียงในตำหนักเย็น ได้รับชุดไร้ฝุ่น 30 ชุด!]

[ลงชื่อเข้าใช้ที่หน้าประตูตอนเหนือของตำหนักเย็น ได้รับทักษะกระบี่ 22 เล่ม]

[ลงชื่อเข้าใช้สถานที่หน้าลานตำหนักเย็น ได้รับทักษะนิมิตอันรุ่งโรจน์ยามฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง!]

หลินจิ่วเฟิง ได้ลงชื่อเข้าใช้สถานที่ เขาได้รับ โอสถชำระแก่นแท้ จำนวนมาก วันเวลาผ่านไป เขาได้ใช้ โอสถแก่นแท้ไปหลายร้อยเม็ด ส่วนใหญ่ ได้ถูกกินและถูกปรับแต่งโดยหลินจิ่วเฟิง

อย่างไรก็ตามจนกระทั่งตอนนี้เขาก็ยังไม่มีความคิดที่จะจากที่นี่ไป

ในช่วง 3 ปีมานี้ เขาได้เคลื่อนไหวไปทั่วลานเล็ก ๆ ของเขา ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า 2-3 ร้อยเมตร

ตำหนักเย็น มีขนาดใหญ่อย่างมาก และมีสถานที่ต่าง ๆ ที่หลินจิ่วเฟิง ยังไม่เคยไปเยี่ยมชม

เขาวางแผนจะสำรวจส่วนอื่น ๆ ของตำหนักเย็นต่อ

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา หลินจิ่วเฟิง ไม่ได้ริเริ่มที่จะสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ภายนอก

เขาไม่ได้มีความคิดที่จะยุ่งเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของราชวงศ์ศักดิ์ศิทธิ์หยูฮวา

คนที่เขาพบมากที่สุดก็คือ ต้าชุน

ต้าชุน มักจะพูดคุยกับ หลินจิ่วเฟิง ทุกครั้งที่เขามาหา

และ เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ ตนเองพูดคุยตลอดหลายปีมานี้

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกโดดเดี่ยว

หลินจิ่วเฟิง พึงพอใจที่เห็นตัวเองแข็งแกร่งและพัฒนามากขึ้นเรื่อย ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อ ต้าชุน บอกว่าเมื่อ 2-3 วันก่อน สถานการณ์ของโลกภายนนอกนั้นค่อนข้างโกลาหล

นิกายปีศาจทั้ง 18 แห่งได้เผยตัวออกมา และ กลุ่มที่มีอำนาจต่าง ๆ ก็เริ่มบุกรุกเข้ามายังประเทศมากขึ้น

ความชั่วร้ายของพวกมันทำให้ ผู้ฝึกยุทธ์มากฝีมือจำนวนมากหลายคนเสียชีวิต

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินจิ่วเฟิง ก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเขายังไม่ควรออกไป

เขาจะอยู่ในตำหนักเย็นอย่างเงียบ ๆ และลงชื่อเข้าใช้เพื่อฝึกฝนต่อไป

…

วันรุ่งขึ้น ต้าชุน ก็ได้มาส่งอาหารอีกครั้ง

หลินจิ่วเฟิง กำลังเพลิดเพลินไปกับไวน์ของเขาขณะที่ฟัง ต้าชุน เล่าเรื่องบางอย่างให้เขาฟัง

บางข่าวก็เป็นข่าวที่มีประโยชน์ แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเรื่องไม่สำคัญ

ครั้งหนึ่ง หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถามว่า เหตุใด ต้าชุย จึงคิดพูดคุยกับเขาด้วยเรื่องไม่สำคัญเหล่านี้

ต้าชุน ได้ตอบกลับ“ในตำหนักเย็นไม่มีใครคอยสนทนากับท่าน ดังนั้น องค์ชายคงจะรู้สึกเบื่อมาก ดังนั้นอย่างน้อยให้ข้าได้สนทนาเป็นเพื่อนท่านยามมาส่งอาหารก็ยังดัง และ สิ่งนี้ข้าหวังว่าจะทำให้ท่านมีความสุขมากขึ้น…”

หลินจิ่วเฟิง ยิ้มอย่างอบอุ่น เขาไม่คิดเลยว่า ต้าชุน จะพูดกับเขาแบบนี้

แต่ทว่า หลังจาก ต้าชุน พูดจบ เขาก็พูดต่อ“องค์ชาย ฝ่าบาททรงประกาศแต่งตั้งองค์รัชทายาทคนใหม่ภายในวันนี้”

หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถาม“เป็นใครล่ะ?”

เขาเริ่มทบทวนความทรงจำของเขา

พี่รอง?พี่สาม หรือว่า พี่ชายคนอื่น ๆ ของเขา?

ต้าชุน ได้ตอบกลับ“เป็นองค์ชายหก เขาเอาชนะองค์ชายคนอื่น ๆ และกลายเป็นองค์รัชทายาทคนใหม่”

“น้องหก!”หลินจิ่วเฟิง รู้สึกตกใจมาก

องค์ชายหกและหลินจิ่วเฟิง เกิดในพระครรภ์เดียวกัน เขาอายุน้อยกว่า หลินจิ่วเฟิง ถึง 5 ปี แต่ทว่าก็มีความสามารถที่โดดเด่นเหมือนกับ หลินจิ่วเฟิง ตั้งแต่ยังเด็ก

ความต่างก็คือ หลังจากที่ หลินจิ่วเฟิง ได้รับการฝึกฝนหลังจากขึ้นเป็นองค์รัชทายาท องค์ชายหกผู้นี้ ก็ถูกคนจากทางราชวงศ์นำตัวไป

องค์ชายหกใกล้ชิดกับหลินจิ่วเฟิงมากก่อนที่เขาจะอายุ 5 ปี

แต่หลังจากอีกฝ่ายถูกพาตัวไปเขาก็ไม่เคยพบอีกฝ่ายอีกเลย

เขาไม่ได้คาดหวังเลยว่าจะได้ยินชื่อของเขาจาก ต้าชุน

“องค์ชายหก ข้าได้ยินมาว่าเขากลับมายังเมืองหลวงเมื่อครึ่งปีที่แล้ว”

“การบ่มเพาะพลังของเขาอยู่ที่ขั้นก่อเกิด…”

“ผู้ฝึกยุทธ์ที่บ่มเพาะพลังถึงขั้นก่อเกิดก่อนอายุ 20 ปี”

“ทุกคนได้บอกว่าเขาจะกลายเป็น ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปรมาจารย์คนต่อไป ตอนนี้เขาได้กลายเป็นองค์รัชทายาทแล้ว เขาย่อมสร้างแรงกดดันให้กับองค์ชายคนอื่น ๆ”ต้าชุน ได้ตอบกลับ

ผู้ฝึกฝนขั้นก่อเกิดก่อนอายุ 20 ปี… หลินจิ่วเฟิง เลิกคิ้วเล็กน้อย

ไม่เลว

แต่ก็แค่นนั้น

ต้าชุน ได้กล่าวถามอย่างระวัง“องค์ชาย ท่านรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่?”

“ข้าไม่เป็นไร เจ้าอาจจะยังไม่รู้ องค์ชายหกเป็นน้องชายแท้ ๆ ของข้า แล้วข้าจะรู้สึกไม่ดีไปทำไม?”หลินจิ่วเฟิง ได้ยิ้มและตอบกลับ

ตอนนี้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในทุก ๆ วัน เหตุใด เขาจะต้องสนใจตำแหน่งองค์รัชทายาท?

ตำแหน่งองค์รัชทายาท เป็นตำแหน่งที่แบกภาระอันหนักอึ้ง ทำให้ไม่มีเวลามากพอที่จะมุ่งเน้นความสนใจไปที่การบ่มเพาะพลัง ซึ่งมันเทียบไม่ได้กับชีวิตสงบสุขที่ หลินจิ่วเฟิง มีในตอนนี้

“องค์ชาย เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ไว้คราวนี้ข้าจะมาคุยเป็นเพื่อนท่านอีกครั้ง”ตุนชวน ได้ตอบกลับและขอลา

หลิวจิ่วเฟิง ได้ส่งจานเปล่าและมองไปที่ตำหนักเย็นขนาดใหญ่

“วันนี้ลองไปลงชื่อเข้าใช้สถานที่อื่นดีกว่า”หลินจิ่วเฟิง ได้ลุกขึ้นและเดินไปที่บริเวณอื่น

ตำหนักเย็นนี้ใหญ่มาก มันมีสามชั้นข้างในและสามชั้นข้างนอก

มีสนามหญ้ามากมายและไม่ใช่เพียงแค่ที่แห่งเดียว

หลินจิ่วเฟิง ใช้เวลาสามปีในสามชั้นข้างนอกในลานเล็ก ๆ ใกล้ประตู

วันนี้เขาจะเข้าไปยังข้างใน

ขณะที่เขาก้าวเข้าสู่ธรณีประตูแรก จู่ ๆ ก็มีข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าของ หลินจิ่วเฟิง

[คุณต้องการลงชื่อเข้าใช้ธรณีประตูด้านในของตำหนักเย็นหรือไม่?]

“ยืนยันการเข้าใช้”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบกลับ

[ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับโอสถปรับแต่งแกนกลาง!]

[การลงชื่อเข้าใช้ซ้ำที่นี่ได้จนกว่าผลของการลงชื่อเข้าใช้จะหายไป]

หลินจิ่วเฟิง ได้ยิ้มออกมา “ช่างน่าประหลาดใจราวกับว่ามันรู้ว่าข้าเป็น ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแกนทองคำอยู่ก่อนแล้ว จึงได้มอบโอสถปรับแต่งแกนกลางนี้มาให้”