บทที่ 124 : การทดสอบที่ถูกแทรกแซง!

บทที่ 124 : การทดสอบที่ถูกแทรกแซง!

หลังจากที่ขบวนทัพเก้ายอดแปดทิศถูกฟื้นฟูขึ้นมา มันก็เริ่มแพร่หลายความรู้ไปสู่ทุกคน

เมื่อก่อน ตอนที่ว่างๆเฉินซานซือก็เคยศึกษากับซูเหวินไฉจนรู้แจ้งมาตลอดแล้ว

เพียงแต่ตอนนั้นพวกเขาไม่มีกำลังพลมากพอที่จะลองจัดขบวนทัพนี้

ในการรบจริงๆจะไม่มี "ประตูชีวิต" เป็นจุดอ่อน…เพราะประตูชีวิตจะถูกทหารคุ้มกันอย่างแน่นหนาจนกลายเป็นประตูมรณะที่แท้จริง วิธีเดียวที่จะทำลายขบวนทัพนี้ได้ คือต้องใช้กำลังเข้าบดขยี้ ฆ่าจนกว่าขบวนทัพจะแตก

แต่เนื่องจากนี่เป็นแค่การซ้อมรบ แถมยังต้องแข่งกับเวลาด้วย จึงต้องมีประตูชีวิตให้เป็นเป้าอยู่แล้ว

ซึ่งการทดสอบนี้ก็เพื่อวัดความรู้ความเข้าใจในขบวนทัพ และความสามารถในการปรับตัวของแม่ทัพแต่ละคน

ทันทีที่เข้าไปในขบวนทัพ ก็จะมีอาวุธนานาชนิดพุ่งเข้ามาโจมตีจากทุกทิศทุกทาง โดยส่วนใหญ่จะเล็งไปที่ม้า

เพราะถ้าเสียม้าไปในสถานการณ์แบบนี้ ก็เท่ากับว่าขาหัก สุดท้ายก็จะถูกทหารล้อมเอาไว้ แล้วก็หนีไปไหนไม่ได้

แต่ทหารในขบวนทัพไม่ได้คิดจะฆ่าใคร แค่พยายามจับเป็น หรือถ่วงเวลาเอาไว้

นอกจากนี้หนึ่งก้านธูป ก็แค่ครึ่งชั่วโมง

การจะฝ่าขบวนทัพสี่หมื่นคน แค่เดินเฉยๆยังไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน

ยิ่งทหารพวกนี้เป็นทหารฝีมือดีจากกองทัพหลักทั้งแปด แม้จะไม่มีแม่ทัพระดับหลอมอวัยวะภายใน แต่ระดับหลอมกระดูกก็ไม่ใช่เล่นๆ จะฝ่าไปตรงๆคงเป็นไปไม่ได้ ยังไงก็ต้องหาทางออกที่เป็นจุดสำคัญให้เจอ

"ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตำแหน่งเฉียน ธาตุทอง เปิดประตู" เฉินซานซือพึมพำ

เขาปัดป้องอาวุธที่พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง พร้อมกับประเมินตำแหน่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็หาทางออกเจอ

ด้านซ้ายมือของเขา คือหนึ่งในสามประตูนรก ถ้าเข้าไปก็จะติดกับดักจนหนีออกมาไม่ได้ ส่วนด้านขวามือก็อันตราย มีทั้งกับดักจริงและหลอก เเถมยังซ่อนประตูมรณะเอาไว้

มีเพียงประตูตรงหน้าที่ดูเหมือนจะเป็น "ประตูมงคล" แต่กลับถูกโล่เหล็กสูงแปดฉื่อปิดกั้นเอาไว้ หลอกให้ดูเหมือนแข็งแกร่งและไม่มีช่องโหว่

"ฮ่า!" เฉินซานซือคำราม ใช้หอกที่ไม่ได้ลับคมฟาดลงไปเหมือนค้อนยักษ์ กระแทกโล่และทหารที่ถือโล่จนกระเด็นออกไป เปิดทางให้เขาพุ่งทะยานออกไปเหมือนปลาในสายน้ำ

"ยอดเยี่ยม!"

บนกำแพงเมือง เหล่าขุนนางที่มองเห็นสถานการณ์ทั้งหมด ต่างปรบมือชื่นชม

"ท่านเฉินสุดยอด!" แม่ทัพจ้าวกล่าวชมจากใจจริง

"ตอนนี้เขาเป็นคนที่หาประตูชีวิตเจอได้เร็วที่สุด แม้แต่เจี๋ยซือซู่ที่มีกายาเทพยุทธ์โดยกำเนิด ยังต้องลองผิดลองถูกหลายครั้ง กว่าจะหาเจอ ทำให้ได้แค่ระดับชั้นสอง"

ขันทีโหวก็อดชื่นชมไม่ได้ "ตอนที่ท่านแม่ทัพฟางถอดรหัสขบวนทัพเก้ายอดแปดทิศได้ แม้แต่ข้าก็ยังต้องใช้เวลาศึกษาถึงสามปีกว่าจะเข้าใจ ส่วนท่านเฉินเพิ่งศึกษาได้ไม่นาน กลับเชี่ยวชาญพิชัยยุทธนี้อีก"

"อืม ก็พอใช้ได้" ผู้บัญชาการซุนยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะกลับไปนั่งจิบชาพลางดูการทดสอบต่อ

"ไม่เลวเลยนี่…ขบวนทัพอันร้ายกาจของเจ้าสี่ กลับสามารถแก้ไขได้ในพริบตา" เหมิงกวงซิ่นยืดคอด้วยความสนใจเช่นกัน

"ไม่งั้นคิดว่าเขาจะเอาทหารพันกว่าคนไปชนะพวกป่าเถื่อนหกพันคนได้ยังไง?"

แต่ฟางชิงหยุนกลับไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไร กับความสามารถของเฉินซานซือ

"นอกจากนี้เขาก็เคยพาทหารพันกว่าคนคุ้มกันชาวบ้านหลายหมื่นคนข้ามแม่น้ำ ถ้าใช้แต่กำลังอย่างเดียวคงทำไม่ได้หรอก…ยังไงเขาก็ต้องมีความรู้ความเข้าใจในพิชัยยุทธด้วย"

"พิชัยยุทธข้าก็รู้อยู่บ้างนะ" เหมิงกวงซิ่นลูบหัวโล้น

“แต่ของข้ามันไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่เจ้าว่าหรอก สู้ได้ก็สู้ สู้ไม่ได้ก็หนี! ฮ่าๆๆๆๆ”

….

ด้านนอกสนาม

นอกจากกรรมการ คนคุมสอบ และขุนนางแล้ว การทดสอบนี้ก็มีลูกสาวของเหล่าขุนนางเข้ามาดูด้วย

ถึงพวกเธอจะไม่เข้าใจอะไรมาก แต่ก็ดูออกว่ามีแค่แม่ทัพหนุ่มคนนี้แหล่ะ…ที่เข้าไปในขบวนทัพแล้วไม่ติดกับ

"ซุนหลี นี่คือเฉินซานซือที่เจ้าพูดถึงใช่ไหม?" คุณหนูจากตระกูลขุนนางใหญ่หลายคนที่นั่งดูอยู่หลังม่านเอ่ยถามขึ้นมา

ซุนหลีเองก็อยู่ด้วย

วันนี้เธอไม่ได้ใส่ชุดรัดรูป แต่ใส่เสื้อคอตั้งสีขาว ส่วนกระโปรงเป็นลายดอกไม้ ผมเกล้าขึ้นอย่างเป็นระเบียบ การแต่งกายเเบบนี้ทำให้เธอดูอ่อนโยนลงหลายส่วน

"อืม…ใช่" ซุนหลีตอบเบาๆ

"เก่งดีนะ แต่เสียดายที่คู่แข่งปีนี้น่ากลัวมากเกินไป"

"รอบนี้ คนที่มีโอกาสชนะคงเป็นท่านเฉาฟาน ท่านเหยียนฉางชิง หรือท่านลู่ซูหัว”

“เอ้อ….ว่าแต่ซุนหลี พ่อเจ้าเคยคิดจะให้เจ้าแต่งงานกับเชื้อพระวงศ์บ้างไหม?”

ถึงพวกเธอจะเป็นผู้หญิง แต่ก็มาจากตระกูลใหญ่โต พวกเธอจึงพอจะรู้เรื่องการเมืองบ้าง

ในสายตาพวกเธอ ตระกูลซุนตอนนี้มีอำนาจมากเกินไป วิธีที่จะรอดก็คือต้องรวมเป็นพวกเดียวกับราชวงศ์

"ไม่" ซุนหลีตอบอย่างใจเย็น

ไม่ใช่แค่เธอ พ่อของเธอก็ไม่เคยคิดแบบนั้น

พวกเขาไม่เหมือนตระกูลอื่นๆ ที่ชอบแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กัน

อีกอย่าง สถานการณ์ของตระกูลซุนซับซ้อนมาก…แค่แต่งงานคงแก้ปัญหาไม่ได้หรอก

เเละเรื่องแบบนี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอสามารถตัดสินใจได้

สิ่งที่เธอทำได้ คือฝึกฝนวิชาดาบให้เก่งขึ้นเท่านั้น

"ข้าขอกลับก่อนนะ"

คิดได้ดังนั้น ซุนหลีก็ลุกขึ้นเตรียมตัวจะกลับ

เเต่ในตอนนั้น มันก็มีเสียงร้องตกใจดังมาจากข้างหน้า

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมอาวุธของแม่ทัพคนนั้นหักได้ล่ะ?"

"..."

คนที่ดูอยู่บนกำแพงต่างตกใจ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ตอนนี้ หอกในมือของแม่ทัพหนุ่มหักจนเหลือแต่ด้ามไม้ไม่มีหัวหอก

...

"หอกของมันหักแล้ว อย่าให้มันฉวยโอกาสแย่งอาวุธ!"

ทหารในขบวนทัพส่งสัญญาณหากันอย่างรวดเร็ว

"เฉาฟานเล่นสกปรกงั้นหรือ?" เฉินซานซือมองไปที่หอกที่หัก ก็พอจะเดาได้

แต่ก็คิดว่ามันคงยังไม่จบ อาจจะมีอะไรอีก ไม่งั้นคงไม่ส่งผลอะไรมากนัก

วิชาหอก ถ้าไม่มีหัวหอก ก็จะกลายเป็นวิชาทวน ถ้าไม่มีทวน ก็จะเป็นวิชามวย

นี่แหละ ที่ทำให้วิชาหอกเป็นราชาแห่งอาวุธ

เขาคิดจะแย่งหอกมาใช้ แต่ทหารของกองทัพหลักทั้งแปดเตรียมตัวไว้แล้ว

พวกเขาต่างถอยห่าง ไม่ให้เขาเข้าใกล้ ถ้าเสียเวลาแย่งอาวุธ ถึงจะแค่สามหรือห้าวินาที ก็จะถูกขบวนทัพตามทัน

ขบวนทัพเก้ายอดแปดทิศไม่ใช่ขบวนทัพที่ตายตัว เเต่มันเปลี่ยนแปลงได้…เเละนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้มันน่ากลัว

เส้นทางที่เคยเป็นประตูสวรรค์ อาจจะกลายเป็นประตูนรกในวินาทีต่อมาได้ทันที

พอมาถึงตรงนี้ ถ้าฝ่าประตูข้างหน้าไปได้ ก็จะถึงประตูชีวิต เเละผ่านด่านนี้ไปได้

เเต่ตอนนี้ธูปก็ไหม้ไปเกินครึ่งแล้ว เขาไม่มีเวลาให้เสียอีกเเล้ว

ในขบวนทัพไม่มีนักรบระดับหลอมอวัยวะภายใน แถมทหารยังโจมตีแต่ม้า ไม่โจมตีคน ไม่ได้คิดจะฆ่าใคร

ดังนั้นสำหรับเขา นี่ก็แค่เขาวงกตที่สร้างจากคน แถมยังเป็นเขาวงกตที่ง่ายมากๆด้วย

"ฮี้!"

เฉินซานซือไม่สนใจ พุ่งเข้าไปในขบวนทหารม้าที่ถือดาบยาว ซึ่งเป็นที่ตั้งของประตูด่านนี้

"เคร้งงงง!"

ในมือของเฉินซานซือ ด้ามหอกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ถึงจะเป็นแค่ไม้ แต่มันกลับแข็งแกร่งเหมือนเหล็กกล้า ฟาดไปตรงไหน ทั้งคนทั้งม้าก็ล้มระเนระนาด ดาบของทหารแทบจะไม่มีโอกาสได้ใช้เลย

ระลอกสุดท้าย!

"วื้ง!"

ในขณะที่เฉินซานซือกำลังระแวดระวัง เตรียมบุกฝ่ากลุ่มคนสุดท้าย….มันก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ทหารม้าหลายนายที่ถือดาบยาวโผล่ออกมาจากทั้งสองข้าง พยายามขัดขวางไม่ให้เขาผ่านด่านสุดท้ายไปได้

ประตูนี้เป็นประตูร้ายเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ร้ายกาจมากนัก

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินซานซือรู้สึกแปลกๆ คือมันมีนักรบระดับหลอมอวัยวะภายในซ่อนอยู่ในกลุ่มนี้!

ใหนบอกว่าในขบวนทัพเก้ายอดแปดทิศ มีแค่นักรบระดับหลอมกระดูก ทำไมถึงมีระดับหลอมอวัยวะภายในอยู่ด้วย?

แถมพวกนี้ยังมีเจตนาฆ่า ไม่ได้คิดจะจับเป็นเลยสักนิด!

พวกมันไม่ใช่แค่โจมตีม้า เเต่ยังเล็งโจมตีไปที่คอ หัวใจ เเละจุดตายต่างๆของเขาอีกด้วย

"เคร้ง!"

เฉินซานซือฟาดหอกลงไปอีกครั้ง ทหารคนหนึ่งหมวกเหล็กแตกจนกระเด็นออกไป

"ระดับหลอมอวัยวะภายใน พวกเจ้าเล่นสกปรกนี่" เฉินซานซือกล่าว

"พูดบ้าอะไร! ข้าเเค่ระดับหลอมกระดูกเท่านั้น!" ขุนพลตาเดียวพูดพลางฟาดดาบใส่เฉินซานซือ

ตอนนี้มีอย่างน้อยสี่คน ที่เป็นระดับหลอมอวัยวะภายในขั้นขั้นความสำเร็จเล็กน้อย!

แถมพวกมันยังเจ้าเล่ห์ ไม่ได้ใช้ความเร็วที่เป็นเอกลักษณ์ของระดับหลอมอวัยวะภายใน ใช้แค่พลังปราณและเลือดอันแข็งเเกร่ง แบบนี้กรรมการที่ดูอยู่คงมองไม่ออกหรอก

มีแต่คนที่สู้ด้วย ถึงจะรู้

นอกจากนี้ กองทัพหลักทั้งแปดมีนักรบระดับสูงเยอะมาก

ระดับหลอมอวัยวะภายในขั้นความสำเร็จเล็กน้อยอาจจะไม่ได้เป็นนายร้อยด้วยซ้ำ…กรรมการก็มีตำแหน่งสูงมาก คงไม่รู้จักทุกคน

ช่างเป็นแผนสกปรกจริงๆ ถึงพวกมันจะฆ่าเขาไม่ได้ แต่ก็ถ่วงเวลาได้

ปล่อยให้ทหารม้าตามมาล้อมเขา…แย่ที่สุดก็คือเขาตกรอบ

เฉาฟานดูถูกเขาที่ฝึกได้ถึงเเค่หลอมอวัยวะภายในขั้นความสำเร็จเล็กน้อย แต่ก็ยังมาขัดขวางเขา…แบบนี้เหมือนกับกลยุทธ์ที่ว่า ดูถูกศัตรูในเชิงกลยุทธ์ แต่ให้ความสำคัญในเชิงยุทธวิธี ก็ถือว่ามีความสามารถในการบัญชาการทหาร

แต่เสียดาย...

ระดับหลอมอวัยวะภายในขั้นความสำเร็จเล็กน้อย หยุดเขาไม่ได้!

และเขาก็ไม่คิดจะหนีด้วย

"การทดสอบรอบนี้ ไม่ได้ให้ฆ่ากันเองได้…แต่พวกเจ้าเล่นสกปรก ก็ไม่ถือว่าเป็นพวกเดียวกันอีกต่อไป" เฉินซานซือพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ข้าให้พวกเจ้าเลือกสองทาง ยอมรับผิด หรือตายอยู่ที่นี่"

"เจ้ามีหลักฐานอะไร ว่าพวกข้าเล่นสกปรก?" แม่ทัพตาเดียวแสยะยิ้ม

หลังจากนี้ พวกมันจะเปลี่ยนคนกลับ ก่อนเริ่มการทดสอบรอบต่อไป จะไม่มีใครรู้เรื่องนี้อีก

"ส่วนเรื่องตาย"

"พวกเราระดับพลังยุทธพอๆกัน เจ้าทึ่ไม่มีหัวหอก จะฆ่าใครได้?" แม่ทัพตาเดียวพูดอย่างดูถูก

"ใครบอกว่าไม่มีหัวหอก เเล้วฆ่าคนไม่ได้?"

"ฉึก!"

ทันทีที่เฉินซานซือพูดจบ ด้ามหอกก็แทงทะลุคอของแม่ทัพตาเดียวทันที

ด้ามหอกนี้เร็วมากจนไม่มีใครเห็นว่าหอกแทงออกไปตอนไหน

"รีบงัดพลังของระดับหลอมอวัยวะภายในออกมาได้เเล้ว จะได้มีลมหายใจต่อไปได้อีกหน่อย"

"ฉึก!"

ทันใดนั้น นักรบระดับหลอมอวัยวะภายในอีกคนก็ถูกแทงทะลุคอ

คนที่เหลืออีกสองคนตกใจสุดขีด พวกเขาไม่กล้าเก็บพลังอีกต่อไป…พวกเขาปลดปล่อยความเร็วของระดับหลอมอวัยวะภายในออกมา ฟาดดาบเข้าใส่เฉินซานซือจากทั้งสองฝั่ง

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ต้องพบว่า ต่อให้ใช้เเรงเต็มกำลัง พวกเขาก็ไม่ใช่คู่มือของเฉินซานซืออยู่ดี

ในสายตาของนักรบระดับหลอมอวัยวะภายในทั้งสองคน หอกของเฉินซานซือไม่มีหัวหอกแต่มันกลับเหมือนงูยักษ์สีเลือดที่กำลังบ้าคลั่งจนน่ากลัวสุดขีด

วิชาหอกสามผสาน ไม่มีใครต้านทานได้!

ทั้งสองคนอยากจะหนี แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

พวกเขาถูกงูยักษ์สีเลือดกัดทะลุคอ ร่วงลงจากหลังม้าเเล้วหัวใจหยุดเต้นทันที

พอหัวหน้าตาย ลูกน้องที่เหลือก็เริ่มแตกตื่น

แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ถูกล้อมเอาไว้จากทหารด้านหลังจนไม่มีทางหนี เเล้วเฉินซานซือก็ได้เริ่มการสังหารหมู่!

"ขุนพลพวกนี้ ถ้าพวกมันเล่นสกปรกจริง ก็สมควรตายเเล้ว!"

"แค่เหลือไว้เป็นพยานคนเดียวก็พอ จะได้รู้ว่าใครบงการ"

…

อีกด้าน บนกำแพงเมือง

ผู้ว่าการหลิวเห็นภาพสยองขวัญเบื้องหน้า ก็ถามขึ้นท "ทำไมมันถึงฆ่าคน?"

"พวกนั้นก็สู้มันไม่ได้ เเล้วทำไมมันไม่รีบออกมา มันกลับไปฆ่าคนทำไม?"

"ท่านแกล้งโง่หรือโง่จริงๆเนี่ย?" ขันทีโหวพูดอย่างเย็นชา

"ท่านไม่เห็นหรือไงว่าก่อนตาย พวกนั้นปล่อยพลังของระดับหลอมอวัยวะภายในออกมา?”

“ฮึ่ม…ใครมันบังอาจมาเล่นสกปรกในการคัดเลือกแบบนี้ ช่างหน้าไม่อายเสียจริง!”

…..

“เฮ้อออออ”

"ข้าคงแก่เกินไปแล้วสินะ ถึงได้มีคนกล้าทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าข้า"

ผู้บัญชาการซุนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่กลับทำให้ทุกคนรู้สึกอึดอัด เหมือนโดนบีบคออยู่

"เจ้าห้า เจ้าลงไปตรวจสอบว่าใครเป็นคนทำ แล้วพาพวกมันมาที่นี่ทั้งหมด"

…………………………..