บทที่ 24 : ฝึกพลังปราณเเละเลือด, ท่าหอกพื้นฐานสำหรับทหาร (เริ่มต้น)

บทที่ 24 : ฝึกพลังปราณเเละเลือด, ท่าหอกพื้นฐานสำหรับทหาร (เริ่มต้น)

(หมายเหตุ​ : ใช้คำว่า​พลังปราณ​เเละเลือดในช่วงฝึร่างกาย​ เพราะในอนาคต​จะมีพลังปราณในตันเถียน​อีก)​

……

หลังจาก​นั้น​ เฉินซานซือและจ้าวเฉียวก็กลับหมู่บ้านเหยียนเปียนด้วยกัน

ตลอดทาง พวกเขา​ถูกยกย่องเเทบจะเหมือน​เป็นวีรบุรุษ

เเละนั่นเพราะเมื่อหมีตายแล้ว ไม่ว่าจะขึ้นเขาไปล่าสัตว์หรือเก็บสมุนไพรชาวบ้าน​ก็จะปลอดภัยขึ้นเยอะ

ตอนนี้ มีชาวบ้านหลายคนอยากส่งลูกมาเป็นศิษย์ของเฉิน​ซาน​ซือ…บ้างก็อยากยกธิดาให้มาเป็นภรรยาน้อยของเขา

หมีตัวนึงขายได้หลายสิบตำลึง ยุคนี้เงินขนาดนี้ซื้อชีวิตสาวๆได้ตั้งเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่​

เเต่เเน่นอนว่า เฉินซานซือปฏิเสธทุกคนไป

แม้แต่ตอนที่เขาเปิดประตูบ้าน ก็ยังมีแม่สื่อสองคนเดินออกมาพอดี

“ทำไมถึงมาหาถึงบ้านได้เนี่ย?” เฉินซานซือพูดไม่ออกเล็กน้อย​

“ท่านพี่ ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?”

กู้ซินหลันตรวจดูร่างกายของเขาตามปกติ พอเห็นว่าไม่เป็นอะไรก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“แล้วเรื่องนั้น ท่านพี่คิดว่ายังไง?”

“เรื่องอะไร?”

เฉินซานซืองงไปครู่หนึ่ง ถึงจะนึกออกว่าเป็นเรื่องรับภรรยาน้อย

เเละพอนึกออก ​เขาก็รีบส่ายหน้าทันที​

“ข้าต้องตั้งใจฝึกยุทธ ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก”

“ข้าก็คิดแบบนั้น เลยปฏิเสธไปให้แล้ว”

กู้ซินหลันช่วยเขาถอดธนู หอกและอาวุธต่างๆ แล้วพูดเบาๆว่า

“ถ้าเมื่อไหร่อยากมีภรรยาเพิ่มก็บอกข้านะ ข้าจะช่วยพี่เลือกคนสวยๆให้”

เฉินซานซือแปลกใจเล็กน้อย ดูเหมือนกู้ซินหลันจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย

ก็จริง ผู้หญิงสมัยก่อนมีความคิดไม่เหมือนกันกับโลกที่เขาจากมา

“ซินหลัน เอาอันนี้ไปทำอาหารให้ที ต้มกับน้ำเปล่าก็พอ ไม่ต้องใส่เกลือ”

เฉินซานซือไม่ลืมเรื่องสำคัญ เขาหยิบหัวใจหมีหนักเกือบสองจินออกมา แค่จับผ่านใบบัวยังรู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่แข็งแกร่ง

“เงินนี่เจ้าเก็บไว้ ถ้าที่บ้านขาดอะไรก็ซื้อมา ส่วนเนื้อหมี ช่วยจัดการให้หน่อยนะ อีกสองวันข้าจะเอาไปกินที่ค่าย”

มีภรรยาคอยดูแลบ้าน เขาก็แทบไม่ต้องทำอะไรเลย

จากนั้นกู้ซินหลันก็ไปจุดไฟที่ครัว ส่วนเฉินซานซือออกมาฝึกหอกที่นอกบ้าน

หลังจากฝึกไปหลายท่า เขาก็เริ่มหิวจนหน้ามืด รู้สึกเหมือนร่างกายขาดอะไรบางอย่าง เเต่โชคดีที่อาหารเสร็จพอดี

เนื้อหมี เนื้อหมู ข้าวสวย ซุปผักใส่ไข่ และเมนูเด็ด-หัวใจหมี

เฉินซานซือกัดหัวใจหมีคำโตทันที

กลิ่นคาวเลือดอบอวลอยู่ในปาก แล้วพุ่งตรงขึ้นไปบนหัว เขาแทบจะอาเจียนออกมาจนต้องเอามือปิดปาก เเล้วเคี้ยวกลืนลงไปอย่างยากลำบาก

ถึงมันจะไม่อร่อย แต่ก็ได้ผลดีจริงๆ

ทันทีที่หัวใจหมีลงไปในท้อง เฉินซานซือก็รู้สึกอุ่นๆในท้อง เหมือนมีเปลวไฟเล็กๆกำลังลุกไหม้

จากนั้นระบบย่อยอาหารก็เร้่มทำงาน สารอาหารถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว ชดเชยส่วนที่เสียไปจากการฝึกยุทธ

เมื่อเห็นเช่นนี้เขาไม่สนใจรสชาติอีกต่อไป ยัดหัวใจหมีเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตาย

หลังจากกินหัวใจหมีไปหนึ่งในสาม เขาก็รู้สึกเหมือนตัวจะลุกเป็นไฟ เลยกินอะไรอื่นๆลงไปพอให้อิ่มท้อง แล้วรีบวิ่งออกไปฝึกต่อ

หัวใจหมีนี่สุดยอดจริงๆ เขาฝึกจนถึงมืดก็ยังไม่รู้สึกเหนื่อยเลย ถ้าไม่ติดว่ากล้ามเนื้อต้องการพัก เขาคงฝึกทั้งคืนแน่

……

[วิทยายุทธ: ท่าหอกพื้นฐานสำหรับทหาร (ยังไม่เริ่มฝึก)]

[ความคืบหน้า: (67/100)]

[ผลของวิชา: ยังไม่มี]

พัฒนาเร็วขึ้นมาก!

หัวใจหมีเหลืออีกสองในสาม อีกไม่กี่วันคงฝึกพลังปราณเเละเลือดได้สำเร็จ

หลังจากเก็บหอกแล้วกลับเข้าบ้าน ฤทธิ์ของหัวใจหมีก็ยังอยู่ เขาจึงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างมาก

ใต้แสงเทียนสีเหลืองนวล กู้ซินหลันกำลังนั่งเย็บผ้าอยู่ที่โต๊ะ

ตั้งแต่ไม่ต้องออกไปทำงาน ผิวของเธอก็ขาวขึ้น นิ้วมือก็ไม่บวมแดงแล้ว มองไกลๆเหมือนกับแกะสลักจากหยกขาว

เพื่อประหยัดเงิน กู้ซินหลันไม่ได้ไปซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูป แต่ซื้อผ้ามาตัดเย็บเอง

เฉินซานซือเดินไปข้างหลังเธอเงียบๆ แล้วกระซิบข้างหูว่า “ที่รัก ใส่ชุดสีแดงตัวนั้นนะ ข้ารออยู่ในห้อง”

“อ๊ะ…”

กู้ซินหลันไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเลย นางจึงตกใจจนตัวสั่นเล็กน้อย

นางเอามือทาบหน้าอก เเล้วมองไปที่ผ้าบนโต๊ะ

สีแดง…

หน้าเธอแดงก่ำ

นั่นมันชุดชั้นในสีแดงที่ยังทำไม่เสร็จต่างหาก…

……

จากนั้น เฉินซานซือก็อยู่บ้านอีกสองวัน

พอถึงวันที่สาม เขาก็รู้สึกว่าคงใกล้ถึงเวลาแล้ว เลยเก็บข้าวของไปที่กองทหาร

สวมชุดเกราะ หมวกทรงกรวย สะพายธนู ถือหอก

ตอนนี้เขาดูสง่างามมาก ชาวบ้านจึงพากันมองตามเป็นแถว

“ซานซือ นี่ใกล้จะได้เป็นขุนนางแล้วสินะ!”

“ใช่ ญาติข้าก็เป็นทหารที่กองทหาร เขาได้ยินว่าซานซือกำลังไปได้สวยเลย”

“เหอะ! ข้าว่าคงรอดได้ไม่นานหรอก”

“ไอ้เวรไล แกนี่ปากเสียจริงๆ!”

“ไม่เชื่อก็แล้วแต่”

ลุงไลตะโกนเสียงดัง กลัวเฉินซานซือจะไม่ได้ยิน

“ลุงไล” เฉินซานซือเดินเข้าไปหา

“ลุงมีอะไรจะบอกข้ารึเปล่า?”

“แกนี่ฉลาดจริงๆ!”

“รู้ไหมช่วงนี้ข้าเห็นอะไร?

“สองสามวันมานี้ ข้าเห็นน้องชายของฉินสงเลี้ยงเหล้าขุนนางอ้วนๆในค่ายทหารบ่อยๆ คิดว่ามันจะทำอะไรล่ะ?”

ขุนนางอ้วนๆ?

หวังจื๋อ?

เฉินซานซือเริ่มคาดเดา

ช่วงนี้ฉินเฟิงเอาใจหวังจื๋อ?

แต่แบบนั้น เขาไม่ได้กังวลเท่าไหร่

หวังจื๋อรู้ว่าเขามีเรื่องกับสำนักยุทธเทียนหยวน,  ถ้าจะเล่นงานเขาจริงๆคงไม่เสียเวลาสอนวิธีการหายใจเเบบเฮ่าหรานให้เขาหรอก

อีกอย่าง การรับเลี้ยงอาหารไม่ได้แปลว่าจะยอมช่วยเหลือ

เขามีประสบการณ์ตรงเรื่องนี้

ฉินเฟิงคงเสียเงินเปล่า…

แต่เฉินซานซือก็ต้องระวังไว้บ้าง เผื่ออีกฝ่ายจะหันมาเล่นงานเขา

เเละสองวันมานี้เขาได้แอบสืบมา รู้มาว่าครึ่งเดือนก่อน ฉินเฟิงเลื่อนจากศิษย์นอกเป็นศิษย์แท้จริง แต่เพิ่งได้เป็นศิษย์เเท้จริงไม่นาน…พึ่งจะฝึกพลังปราณเเละเลือดได้สำเร็จ

เฉินซานซือก็ใกล้จะฝึกพลังปราณเเละเลือดได้แล้วเหมือนกัน…ถึงตอนนั้น อาจจะสู้มันได้ก็ได้

ประสบการณ์การล่าหมีบอกเขาว่า ต่อให้แข็งแรงก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร!

เมื่อคิดได้แบบนี้ เขาก็มีกำลังใจขึ้นเยอะ

…..

ที่ทางเข้าค่ายทหาร

เฉินซานซือบังเอิญเจอกับหวังจื๋อที่กำลังขี่ม้ากลับมา

เขาได้กลิ่นเหล้าโชยมาแต่ไกล

“รับไป!” หวังจื๋อโยนไหเหล้าให้เขา

“เหล้าเลือดกวาง ไหละสามตำลึง…ข้าซื้อมาให้เจ้าโดยเฉพาะ!

“ใครบอกว่าข้าหวังจื๋อเห็นแก่เงินแถมยังขี้เหนียว อย่าไปฟังไอ้หลิวมันพูดนะ อยู่กับข้าแล้วเจ้าจะสบาย!”

“แต่เจ้าก็ต้องพยายามนะ ตอนนี้พยายามฝึกพลังปราณเเละเลือดให้สำเร็จภายในสิบวัน”

“ขอบพระคุณท่านหวัง” เฉินซานซือประสานมือคำนับ

“อีกเรื่องขอรับ, บังเอิญข้าติดขัดเรื่องการฝึกหอก ไม่ทราบว่าท่านพอจะชี้แนะได้ไหม ข้ากลัวว่าจะฝึกผิดวิธี”

“ติดขัด? ระดับเริ่มต้นจะติดขัดอะไร เดี๋ยวก่อนนะ…”

หวังจื๋อเริ่มสร่างเมาทันที

“เจ้า…เจ้ากำลังจะฝึกพลังปราณเเละเลือดได้สำเร็จแล้ว?!”

……

หลังจากนั้น ณ ลานฝึก

เฉินซานซือกินหัวใจหมีชิ้นสุดท้าย ดื่มเหล้าเลือดกวางอีกสองสามอึก ทันใดนั้นเขาก็เริ่มรู้สึกตัวร้อนพร้อมมีพลังล้นเหลือ

เขาถือโอกาสหยิบหอกปลายบัวเหล็กขึ้นมาฝึกท่าหอกพื้นฐานสำหรับทหาร

ท่ายืน ท่าหอก วิธีการหายใจ!

ด้วยปัจจัยทั้งสาม บวกกับเหล้าและอาหาร หอกในมือของเฉินซานซือก็เคลื่อนไหวเร็วมากขึ้นเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย

ในที่สุดหัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

มันเหมือนมีอะไรบางอย่างจะพุ่งออกมา

‘นี่คือพลังปราณเเละเลือด?’

เฉินซานซือรู้ว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ เขาจึงยิ่งไม่กล้าหยุด

เฉินซานซือเพิ่มแรงในการออกท่าแต่ละท่า ใช้พละกำลังอย่างบ้าคลั่ง เค้นขีดจำกัดของหัวใจให้ได้มากที่สุด

จนกระทั่งแขนชา เส้นเลือดปูดโปน เขาก็ตะโกนสุดเสียงเเล้วใช้แรงเฮือกสุดท้ายแทงหอกเข้าไปในก้อนหินข้างลานฝึก

บูมมมม!!!

ในที่สุด เลือดร้อนๆที่แตกต่างจากเดิมก็ไหลออกมาจากหัวใจของเขา

…..

[วิทยายุทธ: ท่าหอกพื้นฐานสำหรับทหาร (เริ่มต้น)]

[ความคืบหน้า: (0/500)]

[ผลของวิชา: หอกอันรวดเร็ว ความอดทนอันน่าทึ่ง]

……………………….