320 - น้องเขยคนที่ห้า..!!
320 - น้องเขยคนที่ห้า..!!
"ข่าวชัยชนะของการสอบคัดเลือก! ขอแสดงความยินดีกับคุณชายแห่งจวนหลินหวายโหวนี้ ที่สอบได้อันดับหนึ่ง'ฮุ่ยหยวน'!"
แสงแดดอุ่น ท้องฟ้าสงบ เสียงประกาศของเจ้าหน้าที่แจ้งข่าวดีดังขึ้นอีกครั้ง คำพูดชัดเจน เสียงดังก้อง ข่าวดีนี้ดังกระจายไปทั่วงานเลี้ยงฉลองวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าจวนโหวแห่งนี้ ให้ทุกคนได้ยินกันทั่วถึง
เสียงประกาศนี้ดังสนั่นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางงานเลี้ยง
บรรดาคุณชายที่นั่งร่วมโต๊ะกับหลี่เหยียนโจวต่างตะลึงจนแทบเสียสติ พูดติดขัด เสียงสั่นสะท้าน
พวกเขาจะไม่ตกตะลึงได้อย่างไร?!
เดิมที หลี่เหยียนโจวเป็นแค่ตัวตลกในกลุ่มของพวกเขา ไม่มีความสามารถทั้งด้านบุ๋นและบู๊ เรียนก็ไม่เก่ง ฝีมือก็มิได้โดดเด่น แต่เพียงชั่วพริบตา คนที่พวกเขาเคยหัวเราะเยาะกลับสอบผ่านการสอบคัดเลือก ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังได้ อันดับหนึ่งฮุ่ยหยวน!
นี่เป็นครั้งแรกในแวดวงขุนนางเชื้อสายตระกูลขุนศึกของแผ่นดินต้าหมิง!
ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ "วิกฤตป้อมดิน" อำนาจของฝ่ายขุนนางขุนศึกลดลงอย่างมาก ขณะที่ขุนนางฝ่ายบุ๋นกุมอำนาจมากขึ้น ทำให้ตระกูลขุนศึกต้องหันไปเอาดีทางสายวิชาการ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ยังไม่เคยมีลูกหลานขุนนางขุนศึกคนใดสอบติด ฮุ่ยหยวน ได้เลย
แต่ตอนนี้ มีคนทำลายกำแพงนี้ลงแล้ว!
เขาคือ หลี่เหยียนโจว! (ชื่อจริงของเจ้าอ้วนโจว)
เจ้าอ้วนโจว สอบได้ อันดับหนึ่ง ซึ่งถือว่ามีอิทธิพลและความสำคัญเหนือกว่าแม้แต่ สวีเหล่าซาน บุตรชายตระกูลขุนนางแห่งเว่ยกั๋วกง ที่สอบได้เพียงอันดับที่สามสิบแปด
สายตาของเหล่าคุณชายที่มองเจ้าอ้วนโจวเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง พวกเขาแทบจะก้มหัวให้
"เจ้าอ้วนโจว เอ่อ ไม่สิ! พี่หลี่! เจ้าซ่อนฝีมือไว้ได้แนบเนียนจริง ๆ!"
"พี่หลี่ เจ้าช่างสุดยอดยิ่งนัก! นิ่งเงียบมาตลอด แต่พอประกาศตัวก็สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว! สวีเหล่าซานยังได้แค่ที่สามสิบแปด ส่วนพี่หลี่ได้ที่หนึ่ง ฮุ่ยหยวน!"
"พี่หลี่ ต่อไปนี้ ขอให้ท่านพี่ดูแลพวกเราด้วย! เอาเป็นว่าหากไปเที่ยวโรงน้ำชา หรือชมเหล่าหญิงงาม ค่าใช้จ่ายทั้งหมดขอให้คิดบัญชีไว้ที่พวกเรา!"
จากที่เคยหัวเราะเยาะ ตอนนี้เหล่าคุณชายกลับรีบเปลี่ยนท่าที พากันยกยอและแสดงความยินดีกับหลี่เหยียนโจว
เมื่อครู่ พวกเขายังจับกลุ่มแสดงความยินดีกับ สวีเหล่าซาน อยู่เลย แต่ตอนนี้กลับละทิ้งเขา หันมารายล้อมหลี่เหยียนโจวแทน
"สามสิบปีฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ สามสิบปีฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ"
สวีเผิงฮุ่ย เดิมทีเดินทางมาที่จวนหลินหวายโหว เพื่อ "เยาะเย้ย" เจ้าอ้วนโจวและอวดว่าตัวเองสอบได้อันดับที่สามสิบแปด แต่ใครจะคิดว่าเรื่องจะกลับตาลปัตรในพริบตา?!
เมื่อครู่ เขายังพูดแดกดันเจ้าอ้วนโจวอยู่เลยว่า
"พี่โจว ข่าวดีของพี่มาถึงหรือยัง?"
แต่สุดท้ายสิ่งที่เกิดขึ้นคือ ข่าวดีของเจ้าอ้วนโจวมาแล้ว! ไม่ใช่แค่ผ่านการสอบ แต่ยัง ได้ที่หนึ่งฮุ่ยหยวน!
ในชั่วพริบตา จากที่เคยเป็นคนสอบตก กลับกลายเป็นผู้มีเกียรติสูงสุดแห่งการสอบคัดเลือก
สีหน้าของสวีเผิงฮุ่ยแข็งค้าง รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคน
หลี่เหยียนโจวเองก็ตกใจแทบตั้งตัวไม่ทัน ความดีใจถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์ พอมีคนสะกิดใบหน้าอ้วน ๆ เขาก็ได้สติกลับมา
ความตื่นเต้น ความสะใจ เมื่อได้สติกลับมา หลี่เหยียนโจวแทบกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่
"นี่มันเรื่องจริงเหรอวะ? ข้าสอบได้ฮุ่ยหยวนจริงหรือ?!"
"แค่กๆๆ... น้องสวี ข่าวดีของพี่มาถึงแล้วนะ" หลี่เหยียนโจวกระแอมไอ พยายามกดความตื่นเต้นลง ใช้ท่าทีสุขุม ใบหน้าอ้วนสั่นระริกไปด้วยเนื้อ ยิ้มพลางพูดกับสวีเผิงฮุ่ย
"หึหึ น้องสวี เจ้าเมื่อครู่ยังอวดดีใส่ข้าอยู่เลย ถามข้าด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันว่าข่าวดีของข้ามาถึงหรือยัง...
"ตอนนี้... เจ้าได้คำตอบแล้วใช่หรือไม่?"
หลี่เหยียนโจวรู้สึกสะใจสุดขีด มองสวีเผิงฮุ่ยด้วยแววตาเป็นประกาย ราวกับกำลังลอยขึ้นไปแตะขอบฟ้า
"แค่กๆ... ขอแสดงความยินดีด้วย"
สวีเผิงฮุ่ยพูดออกมา สีหน้าฝืนยิ้ม แต่ดูออกว่ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
"ยินดียินดี! น้องสวี ได้ที่สามสิบแปดก็ถือว่าใช้ได้นะ"
หลี่เหยียนโจวแกล้งพูดเน้นย้ำ "สามสิบแปด" ให้ชัดเจนเป็นพิเศษ ก่อนจะยิ้มกว้างมองสีหน้าของสวีเผิงฮุ่ยที่ฝืดเคือง จากนั้น หลี่เหยียนโจวก็หันไปทางเหล่าคุณชายคนอื่น ๆ เป่าฝุ่นที่ปลายนิ้ว ก่อนจะพูดขึ้นอย่างมีนัยยะ
"เมื่อครู่ ข้าคลับคล้ายคลับคลาว่าได้ยินใครพูดไว้ว่า... ถ้าข้าสอบได้ฮุ่ยหยวน... ใครบางคนจะกินอุจจาระให้ดูใช่ไหมนะ?"
"พี่หลี่! คิดเสียว่าข้าดื่มเหล้าแรงไป! ข้าขอรับโทษด้วยการดื่มสามจอกแทน!"
ชายหนุ่มที่พูดจาท้าทายหลี่เหยียนโจวเมื่อครู่รีบก้าวเข้ามาโอบไหล่เขา พลางหัวเราะกลบเกลื่อน
"อ้อจริงสิ! พี่หลี่ เมื่อครู่เจ้ายังบอกว่าชอบม้าสีดำของข้าใช่หรือไม่? ข้าขอมอบให้เจ้าเป็นของขวัญ!"
"โอ้ ไม่ดีหรอก ข้ามิใช่คนที่แย่งของรักของผู้อื่น" หลี่เหยียนโจวทำท่าทางสงวนท่าที แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความยินดี
"ไม่เสียหาย! วีรบุรุษย่อมคู่ควรกับอาชาศึก!"
"อา… เอาเถอะ ข้าจะไม่ปฏิเสธไมตรีของเจ้า!"
บรรยากาศภายในงานเลี้ยงคึกคักไปด้วยความยินดี แต่แล้ว...
เมื่อหลี่เหยียนโจวรับข่าวดีและคลี่กระดาษแดงออกดู ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเขากลับแข็งค้างไปเขาถึงกับตัวสั่น!ทุกคนคิดว่าเขาคงตื่นเต้น แต่ทำไมเขาถึงดูแปลกๆ ล่ะ? จากนั้น...
“แค่กๆ...น้องเขย น้องเขยคนที่ห้า...” หลี่เหยียนโจวเงยหน้าขึ้น สีหน้าเหมือนคนสิ้นหวัง
ทุกคนหันไปมองตามสายตาของหลี่เหยียนโจว และแล้ว...
“แค่กๆ...น้องเขย น้องเขยคนที่ห้า...ข่าวดีของเจ้า”
ข่าวดีของเขา?!
คนที่สอบได้อันดับหนึ่งคือ จูผิงอัน จากเมืองอันชิ่ง
ทั้งงานเลี้ยงถึงกับเงียบกริบ...
(โปรดติดตามตอนต่อไป จะรีบอัพตอนใหม่พรุ่งนี้นะคะ ขอบคุณทุกท่านมากค่ะ)