บทที่ 17 รสชาติอันเลิศล้ำ

มองดูวุ้นนมสดที่แช่เย็นจนเซ็ตตัวแล้ว โจวอวี่เผลอเลียริมฝีปากเบาๆ โดยไม่รู้ตัว หน้าตามันดูน่ากินไปเสียหมด บวกกับรสชาติขององุ่นที่เขาคุ้นเคยดีอยู่แล้ว ทำเอาเขาแทบอดใจไม่ไหว

"มีวุ้นนมสดแล้ว ต่อด้วยสมูทตี้องุ่นเกล็ดหิมะ แล้วก็ทำแยมองุ่นกินคู่กับเค้กและบิสกิต... โอ๊ย ลงตัวสุดๆ" เว่ยเต๋อหัวพึมพำกับตัวเอง ดวงตาเป็นประกายวาววับ มือก็สาละวนทำขนมอย่างคล่องแคล่ว

ได้ยินเว่ยเต๋อหัวพรรณนาเมนู โจวอวี่ก็ท้องร้องจ๊อก ตอนแรกที่ได้องุ่นมา เขาไม่ได้นึกถึงการเอามาทำขนมเลย แต่พอมาเห็นแบบนี้ การร่วมมือกับเว่ยเต๋อหัวถือเป็นสถานการณ์วิน-วินชัดๆ ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งของอร่อย

ไม่นาน ขนมอีกสองอย่างก็ทำเสร็จ เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้าย กระบวนการทำขนมดูเพลินตา ส่วนหน้าตาขนมที่เสร็จแล้วก็ทำเอาน้ำลายสอ

"เสี่ยวอวี่ คุณไปหานั่งรอข้างนอกก่อนนะ เดี๋ยวเสร็จแล้วผมยกไปเสิร์ฟให้" เว่ยเต๋อหัวเห็นโจวอวี่จ้องขนมตาเป็นมันก็อดขำไม่ได้

โจวอวี่พยักหน้า เดินออกจากห้องครัวไปหาที่นั่งว่างๆ สักพักพนักงานสาวคนหนึ่งก็ยกน้ำผลไม้มาเสิร์ฟ "สุดหล่อ ดื่มน้ำผลไม้ก่อนสิคะ แก้วนี้พี่เลี้ยงเอง ถือว่าขอบคุณเรื่ององุ่นเมื่อวาน อ้อ พี่ชื่อสวี่ย่าฉิงนะ"

"ไม่เป็นไรครับ แค่องุ่นสองพวงเอง จริงๆ ผมต้องขอบคุณพวกพี่ด้วยซ้ำ" โจวอวี่โบกมือปฏิเสธอย่างเกรงใจ เมื่อวานเว่ยเต๋อหัวเล่าให้ฟังแล้วว่า ถ้าไม่ได้พนักงานพวกนี้ช่วยเชียร์ เขาคงไม่ได้ชิมองุ่นและไม่ได้ตัดสินใจซื้อ

"ถ้าอยากขอบคุณจริงๆ ก็ดื่มให้หมดนะ พี่ไปทำงานก่อนล่ะ" สวี่ย่าฉิงวางแก้วไว้ตรงหน้าแล้วเดินจากไป

"ก็ได้ครับ ขอบคุณมากครับ" โจวอวี่จิบไปนิดหน่อย แล้ววางไว้ข้างตัว ถ้าไม่มีคิวชิมขนมต่อ เขาคงดื่มหมดแก้ว แต่ตอนนี้ต้องเก็บท้องและลิ้นไว้รับรสชาติขนมสูตรพิเศษ

ตอนนี้เป็นเวลาประมาณสิบโมงเช้า นักท่องเที่ยวที่มาถึงตำบลซิงอันแต่เช้าเริ่มทยอยเข้ามาพักผ่อน ทำให้ในร้านมีลูกค้าหนาตาพอสมควร

โจวอวี่นั่งรอด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับร้อนรนอยากชิมเต็มแก่ เขาอยากรู้ว่าองุ่นวิเศษเมื่อนำมาปรุงเป็นขนมหวาน รสชาติจะออกมาเป็นอย่างไร ซึ่งเว่ยเต๋อหัวเองก็น่าจะลุ้นไม่แพ้กัน

ผ่านไปไม่กี่นาที เว่ยเต๋อหัวก็เดินยิ้มร่าออกมาพร้อมถาดใบใหญ่ มีพนักงานเดินตามมาอีกคน "ฮ่าๆ เสร็จเรียบร้อย เสี่ยวอวี่ มาชิมกันเถอะ"

กลิ่นหอมหวานลอยมาแตะจมูกตลอดทางที่เว่ยเต๋อหัวเดินผ่าน หน้าตาของขนมสวยงามจนใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง

พนักงานสาวที่เดินตามมามองขนมในถาดตาละห้อย โดยเฉพาะวุ้นนมสดองุ่นนั่น เทียบกับที่ขายปกติในร้านแล้ว อันนี้ดูแวววาวน่ากินกว่าเยอะ เหมือนงานศิลปะชั้นดี

เว่ยเต๋อหัวจัดมาสามเมนู วุ้นนมสดองุ่นหนึ่งที่ สมูทตี้องุ่นเกล็ดหิมะสองแก้ว แยมองุ่นหนึ่งถ้วยพร้อมเค้กและบิสกิต

วุ้นนมสดองุ่นดูงดงามมาก ด้านบนมีองุ่นสดสองลูกวางคู่กัน ด้านล่างเป็นเยลลี่สีม่วงใสราวกับคริสตัล มองเห็นเนื้อองุ่นสี่ลูกลอยอยู่ในนั้นราวกับแมลงในอำพัน ส่วนฐานล่างสุดเป็นวุ้นนมสีขาวนวล

ทั้งหมดประกอบกันเป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ แยมองุ่นสีม่วงแดงก็ดูฉ่ำวาว สมูทตี้เกล็ดหิมะก็น่าดูดให้ชื่นใจ

"เสี่ยวอวี่ เริ่มเลยเถอะ มาลองชิมผลงานความร่วมมือของเรา" เว่ยเต๋อหัวหยิบมีดหั่นวุ้นแบ่งเป็นชิ้น ใช้ส้อมจิ้มวุ้นสองสีเข้าปาก

โจวอวี่ไม่รอช้า เล็งไปที่วุ้นนมสดสีสวย จิ้มเข้าปากทันที

สัมผัสแรกคือกลิ่นหอมตลบอบอวล เคี้ยวเบาๆ รู้สึกถึงความนุ่มเด้งของวุ้น ทำให้เคี้ยวสนุก รสชาติอันเลิศล้ำกระจายไปทั่วต่อมรับรส ความหวานหอมสดชื่นขององุ่นผสานเข้ากับความหอมมันละมุนลิ้นของนม บวกกับความเด้งดึ๋งของตัววุ้น เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมสุดๆ

โดยเฉพาะกลิ่นหอมหวานที่เป็นเอกลักษณ์ขององุ่นพลังวิญญาณ พอมาอยู่ในวุ้น ยิ่งโดดเด่นชัดเจน ทำเอาโจวอวี่รู้สึกตัวลอยเหมือนขึ้นสวรรค์

"ฮ่าๆๆ ใช้องุ่นดีๆ ทำขนม มันอร่อยขึ้นจริงๆ ด้วย รสชาติสุดยอดไปเลย" เว่ยเต๋อหัวหัวเราะลั่น รสชาติขนมคือหัวใจสำคัญที่จะยกระดับร้านของเขา

โจวอวี่พยักหน้าเห็นด้วย "ขอบคุณลุงเว่ยครับ ที่ทำให้ผมเข้าใจคำว่า ใช้ของให้คุ้มค่า เป็นยังไง"

จากนั้น โจวอวี่ดูดสมูทตี้องุ่นเกล็ดหิมะ ความเย็นซ่านไปทั่วร่าง ในแก้วนี้มีไอศกรีมวานิลลาและนมผสมอยู่ด้วย เข้ากันได้ดีกับความหวานหอมขององุ่น ให้รสชาติที่แปลกใหม่และลงตัว

ต่อด้วยแยมองุ่นสีม่วงแดงดูลึกลับ เขาใช้ช้อนตักแยมทาบนบิสกิต ส่งเข้าปาก แยมเหนียวข้นละลายในปาก ได้รสหวานฉ่ำของผลไม้แท้ๆ ตัดกับความกรอบของบิสกิต โจวอวี่อุทานเบาๆ แล้วรีบทาแผ่นต่อไปทันที

เว่ยเต๋อหัวนั่งกินไปยิ้มไป ตั้งแต่เปิดร้านมา นานแล้วที่เขาไม่ได้นั่งกินขนมฝีมือตัวเองอย่างมีความสุขขนาดนี้

ขนมสามอย่าง สามรสชาติ แต่มีจุดร่วมเดียวกันคือความอร่อยที่เหนือชั้นกว่าขนมทั่วไปตามท้องตลาด

ลูกค้าโต๊ะข้างๆ เริ่มงง มองดูโจวอวี่กับเว่ยเต๋อหัวกินกันอย่างเอร็ดอร่อยแถมส่งเสียงชื่นชมไม่ขาดปาก นี่มันแค่ร้านขนมธรรมดาๆ ไม่ใช่ร้านมิชลินสตาร์นะ ทำไมต้องฟินเบอร์นั้น

แต่พอเห็นสีหน้าเปี่ยมสุขและได้กลิ่นหอมๆ ลอยมา ลูกค้าบางคนก็เริ่มทนไม่ไหว กวักมือเรียกพนักงาน "น้องสาว สองคนนั้นกินเมนูอะไรน่ะ น่ากินจัง ขอชุดแบบนั้นชุดนึงสิ"

พนักงานสาวลังเล เพราะองุ่นเพิ่งมาส่ง ไม่รู้ว่ามีของพอไหมและราคายังไง

เว่ยเต๋อหัวที่คอยสังเกตการณ์อยู่แล้วรีบฉวยโอกาส "สวัสดีครับคุณลูกค้า ผมเป็นผู้จัดการร้าน ตอนนี้เรากำลังชิมเมนูใหม่ เซ็ตองุ่นจักรพรรดิ ครับ ทำจากองุ่นสายพันธุ์พิเศษ รสชาติเหนือกว่าองุ่นทั่วไปตามท้องตลาดแน่นอน รับรองว่าให้ประสบการณ์ที่แตกต่างครับ"