บทที่ 16 ทำขนมหวาน

ขาขึ้นเขาต้องเดินช้าๆ เพื่อมองหาจิ้งจอกน้อย แต่ขาลงเขา โจวอวี่กับหู่จื่อวิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว

การตามหาจิ้งจอกน้อยครั้งนี้เป็นการยืนยันว่าพ่อแม่ของมันน่าจะเกิดเรื่องร้ายจริงๆ ทำให้เจ้าตัวเล็กต้องกลายเป็นกำพร้า แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังพยายามเอาชีวิตรอดอย่างเข้มแข็ง

พอลงมาถึงตีนเขา โจวอวี่ก็ได้รับโทรศัพท์จากเว่ยเต๋อหัว บอกว่าสัญญาเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกำลังเดินทางมาที่หมู่บ้านเถาหยวน ถามว่าจะให้ไปเจอกันที่ไหน

โจวอวี่นัดเจอที่ร้านลุงเขยเหมือนเดิม เพราะที่บ้านเก่าไม่มีอะไรเลย ไม่สะดวกรับแขก แถมยังมีค่ายกลรวบรวมวิญญาณที่เป็นความลับสุดยอดอีกด้วย

เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า หิ้วถุงดำใส่องุ่น 20 พวง มุ่งหน้าสู่ร้านกั๋วหมิน

เพิ่งแปดโมงเช้า ร้านลุงหลี่กั๋วหมินเพิ่งเปิด ลุงกำลังจัดร้านอยู่ ยังไม่มีลูกค้า

"ลุงครับ" โจวอวี่จอดรถแล้วทักทาย

"อ้าว เสี่ยวอวี่ ตื่นเช้าจัง อาเปียวยังไม่โผล่หัวมาเลย" ลุงหลี่บ่นพึมพำอย่างเอือมระอา

"อาเปียวแต่งงานมีครอบครัวแล้วก็ต้องมีภาระเยอะหน่อย ลุงอย่าไปบ่นมันเลย มันก็ขยันอยู่นะ" โจวอวี่ยิ้มแก้ต่างให้ลูกพี่ลูกน้อง พลางหยิบองุ่นสองพวงออกจากถุง "ลุงครับ องุ่นเพิ่งเก็บมาสดๆ"

ลุงหลี่มององุ่นสีม่วงเข้ม กลืนน้ำลายเอื๊อก กลิ่นหอมยั่วน้ำลายจนอยากจะกินเดี๋ยวนี้ "เสี่ยวอวี่ องุ่นดีๆ แบบนี้ไม่เอาไปขาย เอามาให้ลุงทำไม"

"แค่องุ่นสองพวงเองครับ ไม่เป็นไรหรอก" โจวอวี่ตอบสบายๆ เขาจำได้แม่นว่าสมัยเด็กๆ ตอนที่บ้านเขาลำบาก ป้ากับลุงมักจะแอบยัดเงินใส่ใต้หมอนให้พ่อแม่เสมอ

นั่งรอไม่นาน เว่ยเต๋อหัวก็มาถึง ทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่ง เริ่มอ่านสัญญา

โจวอวี่อ่านสัญญาอย่างละเอียดทุกบรรทัด แม้จะตกลงกันไว้แล้ว แต่เขาก็ไม่ประมาท สัญญามีแค่สิบกว่าข้อ ระบุหน้าที่และความรับผิดชอบชัดเจน ไม่มีอะไรตุกติก

หลังจากอ่านจบ โจวอวี่พยักหน้า ทั้งสองเซ็นชื่อลงในสัญญาคนละฉบับ

"ผู้จัดการเว่ย ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ" โจวอวี่ยกแก้วชาขึ้นชน

"ยินดีเช่นกันครับคุณโจว" เว่ยเต๋อหัวยิ้มตอบอย่างเป็นทางการ

จากนั้น โจวอวี่ส่งถุงองุ่นให้ "นี่ครับ องุ่น 20 พวงของวันนี้"

เว่ยเต๋อหัวรีบรับถุงมาเปิดดู เห็นองุ่นสีม่วงสวยเรียงรายอยู่ข้างใน ดวงตาเขาเป็นประกาย นี่คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้ร้านเขาโด่งดัง

"เสี่ยวอวี่ ผมจะกลับไปทำขนมเลย คุณสนใจจะไปลองชิมไหม" เว่ยเต๋อหัวเอ่ยชวน เขาอดใจไม่ไหวที่จะเอาองุ่นพวกนี้ไปรังสรรค์เมนูเด็ด เมื่อวานองุ่นสองพวงนั้นหมดเกลี้ยงในพริบตา ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

"ยินดีครับลุงเว่ย ผมอยากลองชิมฝีมือลุงอยู่พอดี" โจวอวี่ตอบรับอย่างกระตือรือร้น อยากรู้เหมือนกันว่าองุ่นของเขาจะกลายเป็นขนมรสเลิศขนาดไหน

เว่ยเต๋อหัวหัวเราะร่า "งั้นไปกันเลย!"

หลังจากลาลุงหลี่ เว่ยเต๋อหัวพาโจวอวี่ไปที่ลานจอดรถ ขับรถกลับไปยังตำบลซิงอัน

พอถึงหน้าร้านสวีทฮาร์ท เว่ยเต๋อหัวเปิดท้ายรถ หยิบกล่องโฟมเก็บความเย็นออกมาใส่องุ่น 20 พวงอย่างทะนุถนอม

พนักงานสาวสองคนที่กำลังเปิดร้านเห็นเข้า รีบวิ่งมาจะช่วยถือ แต่เว่ยเต๋อหัวส่ายหน้า บอกว่าจะถือเอง

"พี่โจว! แสดงว่าในกล่องนั่นต้องเป็นองุ่นแน่เลย! เย้!" พนักงานจำโจวอวี่ได้ ร้องทักด้วยความดีใจ

พวกเธอไม่รู้เรื่องการเจรจาเมื่อวาน แต่เห็นผู้จัดการกับโจวอวี่มาด้วยกันแบบนี้ แสดงว่าดีลจบสวย

โจวอวี่เอานิ้วแตะปาก "ชู่ว... ความลับนะครับ อย่าเพิ่งเอะอะไป" แล้วเดินตามเว่ยเต๋อหัวเข้าไปในร้าน

พนักงานคนอื่นเห็นโจวอวี่ก็ยิ้มแก้มปริ ต่างตั้งตารอชิมเมนูองุ่นกันถ้วนหน้า

โจวอวี่ตามเว่ยเต๋อหัวเข้าไปในครัวขนมหวาน เชฟขนมหวานสาวสองคนกำลังง่วนอยู่หน้าเตา พอเห็นองุ่นในกล่องก็ตาโต "ผู้จัดการคะ นี่ใช่องุ่นในตำนานที่พูดถึงเมื่อวานหรือเปล่าคะ"

เมื่อวานพวกเธอได้แต่มองตาละห้อย เพราะองุ่นหมดก่อนจะถึงมือ

เว่ยเต๋อหัวหัวเราะ "แน่นอน! ผมไปจัดการมาให้แล้ว เมนูแรกเดี๋ยวผมโชว์ฝีมือเอง พวกคุณไปพักก่อน"

เขาอยากจะลงมือทำเอง เพื่อให้โจวอวี่ได้ชิมรสชาติที่แท้จริง และสนองความอยากของตัวเองด้วย

"เสี่ยวอวี่ ชอบกินอะไรเป็นพิเศษไหม" เว่ยเต๋อหัวหันมาถาม

"ลุงเว่ยจัดมาเลยครับ ผมกินได้หมด" โจวอวี่ตอบ

"งั้นยืนดูเฉยๆ นะ เดี๋ยวจะเสกให้ดูว่าองุ่นพวกนี้จะกลายเป็นขนมแสนอร่อยได้ยังไง" เว่ยเต๋อหัวสวมชุดเชฟ ใส่ถุงมือ หยิบองุ่นพวงหนึ่งออกมาเริ่มลงมือ

ขั้นแรก เขาปอกเปลือกและคว้านเมล็ดออกอย่างพิถีพิถัน แล้วนำเนื้อองุ่นไปปั่น กรองเอาแต่น้ำ แล้วนำไปตุ๋นแบบซ้อนหม้อสองชั้น

จากนั้น เขาเอาผงเจลาตินไปละลาย แล้วเทผสมลงในน้ำองุ่นอุ่นๆ ทิ้งไว้ให้เย็นลงนิดหน่อย แล้วเทใส่พิมพ์ครึ่งหนึ่ง นำเข้าตู้เย็น

พอเซ็ตตัว เขาเอาเนื้อองุ่นสด 4 ลูกวางลงไป แล้วเทส่วนผสมที่เหลือทับ นำกลับไปแช่เย็นอีกรอบ

เห็นวุ้นสีม่วงใสเด้งดึ๋ง โจวอวี่รู้ทันทีว่ากำลังทำเยลลี่องุ่น

ต่อมา เว่ยเต๋อหัวอุ่นนม ผสมเจลาติน แล้วเททับลงไปบนเยลลี่องุ่นที่เซ็ตตัวแล้ว นำเข้าตู้เย็นอีกครั้ง

"ฮ่าๆ เมนูแรก เยลลี่นมสดองุ่น เสร็จเรียบร้อย! ต่อไปเมนูที่สอง!" เว่ยเต๋อหัวหัวเราะอย่างมีความสุข แล้วเริ่มลงมือทำเมนูต่อไปทันที