บทที่ 178 ดึงดูดซึ่งกันและกัน

บทที่ 178 ดึงดูดซึ่งกันและกัน

เมื่อเห็นว่าจี้เฟิงตกปากรับคำอย่างง่ายดาย เซียวหยูซวนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ รับปากง่ายๆแบบนี้ ... เธอจะเชื่อมันได้อย่างไร?

รู้หรือไม่ว่าถ้าจี้เฟิงทำตามที่เซียวหยูซวนบอก ถงเล่ยก็จะต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขาแล้วถ้าเป็นเช่นนั้น ถงเล่ยจะยอมรับเรื่องนี้ได้โดยง่ายงั้นหรือ?

อย่างไรก็ตามเมื่อเซียวหยูซวนมองเห็นถึงความจริงใจในดวงตาของจี้เฟิง หัวใจของเธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้อีก เธอเชื่อและมั่นใจว่าสิ่งที่จี้เฟิงพูดนั้นออกมาจากใจ เขาต้องการทำตามที่เธอพูดจริงๆโดยไม่ใช่เพียงแค่การรับปากพล่อยๆ

เฮ้อ... เซียวหยูซวนถอนหายใจอยู่ในใจ อันที่จริงแล้วการที่เธอบอกให้จี้เฟิงทำตามขั้นตอนในการที่จะจีบเธออย่างเปิดเผยและซื่อสัตย์ มันก็ไม่ต่างจากการที่เธอเป็นคนบอกถงเล่ยด้วยตัวเองว่าตัวเธอนั้นกำลังจะแย่งแฟนของถงเล่ย

แน่นอนว่าเซียวหยูซวนไม่ได้อยากทำเช่นนั้นเธอไม่ต้องการให้ถงเล่ยต้องเสียใจ แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกของเธอได้เช่นกัน ดังนั้นเธอจึงสร้างเงื่อนไขนี้ให้กับจี้เฟิงเพียงเพื่อทดสอบว่าจี้เฟิงมีความต้องการในตัวเธอมากขนาดไหนและมันก็เป็นวิธีที่ไม่ง่ายเลยสำหรับเขา

แน่นอนว่าไม่มีใครอยากทำให้คนที่ตัวเองรักต้องลำบาก แม้แต่เซียวหยูซวนเองก็เช่นกัน

อย่างไรก็ตามเซียวหยูซวนก็ไม่ได้คาดหวังว่าจี้เฟิงจะตอบรับง่ายดายขนาดนี้ซึ่งทำให้เธอรู้สึกทั้งประหลาดใจและสะเทือนใจ

เป็นที่ทราบกันดีว่าก่อนที่เซียวหยูซวนจะได้เจอจี้เฟิงอีกครั้ง เธอเกือบจะถูกหลี่เว่ยตงทำลายชีวิต แต่เธอก็ได้จี้เฟิงเข้ามาช่วยเหลืออย่างไม่ลังเลและไม่เคยเรียกร้องผลประโยชน์ใดๆจากเธอเลย เพียงแค่นั้นมันก็มากพอที่จะทำให้หัวใจของเซียวหยูซวนสั่นไหวและยอมรับจี้เฟิงเข้ามาอยู่ในหัวใจของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

และตอนนี้เมื่อเห็นการแสดงออกที่แน่วแน่ของจี้เฟิงอีกครั้ง มันทำให้เธอนึกถึงเมื่อตอนที่จี้เฟิงยืนยันหนักแน่นที่จะช่วยเหลือเธอเรื่องของหลี่เว่ยตง และถ้าไม่มีจี้เฟิงในวันนั้น เกรงว่าตอนนี้เธอคงจะกลายเป็นลูกไก่ในกำมือของหลี่เว่ยตงหรือนกน้อยในกรงทองที่ไร้อิสระไปแล้ว

หลังจากที่ได้เจอประสบการณ์ที่เลวร้ายอย่างการทรยศหักหลังของเหอตงซึ่งเป็นคนรักของเธอเอง เหอตงลงทุนใช้วิธีชั่วช้าอย่างการมอมยาเธอเพื่อยกเธอให้กับหลี่เว่ยตงเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ในช่วงที่ชีวิตของเธอเจอกับวิกฤติและมืดแปดด้าน จี้เฟิงก็เข้ามาดึงเธอออกจากความมืดมิดนั้นทำให้เธอได้รู้จักความอบอุ่น แล้วการที่เธออยากจะคบหากับคนใจดีอย่างจี้เฟิงโดยไม่ใช่การถูกบังคับจองจำ มันเป็นเรื่องที่เธอเรียกร้องมากเกินไปงั้นหรือ?

เมื่อจ้องมองไปยังใบหน้าที่หล่อเหลาและเด็ดเดี่ยวของจี้เฟิง หัวใจของเซียวหยูซวนก็อ่อนยวบจนแทบจะอดใจไม่ไหวที่จะโผเข้าไปในอ้อมแขนของจี้เฟิงในตอนนี้เลย

อย่างไรก็ตามเซียวหยูซวนยังคงห้ามใจตัวเองไว้ได้ ไม่ใช่แค่เพราะที่นี่เป็นที่สาธารณะ แต่ยังเป็นเพราะเธอต้องรู้จักรักนวลสงวนตัวในฐานะหญิงสาวคนหนึ่ง

“เด็กโง่” เซียวหยูซวนพูดด้วยความรู้สึกในใจที่ทั้งรักทั้งโมโห แต่ความเสน่หาฉายชัดออกมาผ่านแววตาของเธออย่างไม่สามารถปกปิดได้ “เรื่องนี้จะพังหรือจะผ่านพ้นได้ด้วยดีก็ขึ้นอยู่กับนายแล้ว แต่บอกไว้ก่อนนะว่าถ้านายทำไม่สำเร็จฉันก็คงไม่อาจจะคบกับนายได้อีกต่อไป ไม่ว่าจะในฐานะไหน!”

ถึงแม้เซียวหยูซวนจะตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่ายังไงชีวิตนี้เธอก็จะไม่มีวันทิ้งจี้เฟิงไปอย่างแน่นอน แต่เมื่อเห็นแววตาท่าทางที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของจี้เฟิงเธอก็อดไม่ได้ที่จะแกล้งเขา

เซียวหยูซวนเงยหน้าขึ้น จ้องไปที่ดวงตาของจี้เฟิงตรงๆและกล่าวว่า “นายสัญญากับฉันแบบนี้ แล้วนายไม่กลัวถงเล่ยจะรับไม่ได้เหรอ?”

รอยยิ้มที่ขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจี้เฟิงทันที จากนั้นเขาก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น “กลัวสิ! แต่ไม่ว่ายังไงผมก็ปล่อยคุณไปไม่ได้ คุณกับถงเล่ยมีความสำคัญเท่าๆกัน เพียงแค่นึกว่าผมต้องเสียคุณไป หัวใจของผมก็เจ็บปวดแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นนายจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับฉันได้ยังไง?” เซียวหยูซวนกะพริบตาสองครั้ง ดวงตาที่มีเสน่ห์ของเธอหรี่เล็กลง

“ผมคิดแค่ว่า คุณอุตส่าห์ยื่นโอกาสให้กับผม ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องคว้าเอาไว้” จี้เฟิงอธิบายอย่างเป็นธรรมชาติ “การที่คุณให้โอกาส ไม่ว่าผมจะทำสำเร็จหรือไม่มันก็ยังมีความเป็นไปได้ 50% แต่ถ้าคุณไม่แม้แต่จะให้โอกาส ความสำเร็จมันก็จะกลายเป็นศูนย์อย่างแน่นอน” จี้เฟิงคิดคำนวณอย่างง่ายๆ

สุดท้ายแล้วถ้าเขาทำไม่ได้อย่างที่คาดหวังไว้จริงๆ เขาก็แค่บอกถงเล่ยไปตรงๆ กับเซียวหยูซวนด้วยเช่นกัน บอกให้พวกเธอได้รับรู้ถึงความคิดและความรู้สึกของเขาทั้งหมด เขาไม่รู้ว่าพวกเธอจะตัดสินใจอย่างไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขารู้ดี นั่นก็คือถ้าเขาไม่ลองพยายามอย่างหนักลองสู้ให้ถึงที่สุดก่อนแล้วเขาจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

แต่ถ้าเขาทำสำเร็จ เขาก็ยังไม่ได้วาดภาพเอาไว้ว่าจะทำเช่นไรต่อไป แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีใด เขาก็จะไม่ยอมเสียถงเล่ยและเซียวหยูซวนไปอย่างแน่นอน

“นาย..!” เซียวหยูซวนมองไปที่ดวงตาที่แน่วแน่ของจี้เฟิงและได้แต่ถอนหายใจเบาๆ “เอาล่ะ ฉันไม่ต้องการบังคับให้นายต้องทำอะไรอีกต่อไป เอาเป็นว่าเงื่อนไขก่อนหน้านี้ฉันขอยกเลิก!”

“ยกเลิกทำไม?!” จี้เฟิงตกใจ “หยูซวน คุณคงไม่ได้เปลี่ยนใจที่จะไม่ให้โอกาสผมใช่มั้ย!”

“อุ๊ปส์! ฮ่าฮ่า~” เมื่อเห็นท่าทางร้อนรนของจี้เฟิง เซียวหยูซวนก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ จากนั้นเธอก็พยายามกลั้นหัวเราะและเก็บสีหน้าของเธอให้เข้าสู่ความปกติอีกครั้งและพูดว่า “ฉันเปลี่ยนใจไม่ได้หรือไง?”

“ไม่ได้!” สีหน้าของจี้เฟิงเคร่งเครียดขึ้นทันที จากนั้นเขาก็คว้าเซียวหยูซวนมากอดไว้ในอ้อมแขนของเขาอีกครั้งและพูดอย่างดุดัน “ถ้ากล้าก็ลองดูสิ แล้วดูสิว่าผมจะจัดการกับคุณยังไง!”

เซียวหยูซวนเผยยิ้มออกมาอีกครั้ง เหมือนจี้เฟิงจะรู้แล้วว่าเซียวหยูซวนกำลังแกล้งเขาอยู่ มันทำให้เขารู้สึกมันเขี้ยวเธอขึ้นมาทันที ในขณะที่เขาปวดหัวกับเรื่องของเธอ แต่เธอกลับมีอารมณ์มาแกล้งเขาไม่หยุดหย่อน

เมื่อได้ยินจี้เฟิงพูดขู่ด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นนั้น เธอจึงเลิกแกล้งจี้เฟิงและรีบพูดขึ้นว่า “โอเคๆ ฉันผิดเอง เด็กน้อยปล่อยฉันได้แล้ว คนอื่นมองกันใหญ่แล้ว!”

จี้เฟิงยิ้มมุมปาก “ไม่เห็นเป็นไร แต่ถ้าคุณไม่อยากให้คนอื่นมองไม่ดี คุณก็ควรเรียกผมให้เหมือนกับเป็นคนในครอบครัวหน่อยดีกว่ามั้ย”

“แล้วจะให้เรียกว่าอะไร?” ในเวลานี้เซียวหยูซวนที่ถูกจี้เฟิงรั้งเอาไว้กำลังอยู่ในอ้อมแขนอันแข็งแกร่งของเขาบั้นท้ายอันอวบอิ่มของเธอแนบชิดกับร่างกายของจี้เฟิง และเมื่อเธอเห็นว่ามือใหญ่ของเขากำลังจะสัมผัสกับสะโพกของเธอ เซียวหยูซวนทั้งรู้สึกตื่นเต้นทั้งเขินอายและแม้กระทั่งมีความรู้สึกละอายใจผสมปนเปกันไปหมด เวลานี้อารมณ์ของเซียวหยูซวนนั้นซับซ้อนมาก

“เรียกอะไรดีล่ะ? พี่ชาย ที่รัก หรือสามีก็ได้ ผมให้คุณเลือกเลย!” จี้เฟิงแสยะยิ้ม

“ที่รัก.. พี่ชาย? อี๋ ขนลุก!” เซียวหยูซวนหน้าแดง

“ปั่บ!” ทันทีที่เซียวหยูซวนพูดจบ มือใหญ่ๆของจี้เฟิงก็ตบไปที่สะโพกของเธอด้วยความมันเขี้ยว

“อ๊ะ~!” เซียวหยูซวนร้องออกมาโดยอัตโนมัติ

ร่างกายของเธอสั่นสะท้านโดยไม่ได้ตั้งใจและรู้สึกได้ถึงความร้อนวูบวาบที่ร่างกายส่วนล่างของเธอ เซียวหยูซวนรู้สึกเขินอายจนอยากจะมุดแผ่นดินหนี เธอไม่คิดว่าจู่ๆร่างกายของเธอจะตอบสนองในสถานการณ์เช่นนี้ “ทำไมฉันถึงได้มีอารมณ์แบบนี้ในตอนนี้ ฉันเป็นผู้หญิงลามกขนาดนี้เลยเหรอ?”

“จี้เฟิง ปล่อยฉันก่อนเถอะนะ ฉันผิดไปแล้ว” ร่างกายของเธอยังคงสั่นไหวอยู่เล็กน้อย เธอรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมากและอยากจะขยับร่างกายของเธอให้ออกห่างจากจี้เฟิงมากในตอนนี้

ทันใดนั้นจี้เฟิงได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่กระตุ้นความรู้สึกของเขา มันเป็นกลิ่นกายของเซียวหยูซวน เขาเข้าใจได้ทันทีว่ามันคืออะไร เขาคิดไม่ถึงว่าร่างกายของเซียวหยูซวนจะอ่อนไหวได้ขนาดนี้ เขาจึงได้แต่เบิกตากว้าง

“โอเคผมจะปล่อยคุณ แต่คุณต้องเรียกผมว่าที่รักหรือสามีเท่านั้น!” จี้เฟิงไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาไปมากกว่านี้ ที่นี่เป็นที่สาธารณะ ไม่ว่าอย่างไรเซียวหยูซวนก็เป็นแฟนของเขา เขาไม่ต้องการให้เธอต้องอับอาย และไม่อยากให้ใครต้องมาเห็นความอ่อนไหวที่ดูยั่วยวนของเธอแบบนี้

“ที่รัก...” เสียงของเซียวหยูซวนงุ้งงิ้งเหมือนเสียงยุง เธอแทบจะไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมามองหน้าจี้เฟิงตรงๆได้เพราะความเขินอาย

“ดีมาก น่ารักที่สุด” จี้เฟิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและจับเอวเล็กๆของเซียวหยูซวนด้วยมือข้างหนึ่งและจับต้นขาที่เนียนนุ่มของเธอด้วยมืออีกข้าง จี้เฟิงทำสิ่งเหล่านี้อย่างรวดเร็วและดึงเธอให้นั่งลงพร้อมกันกับเขาเพียงแต่สิ่งที่ต่างออกไปนั่นคือตอนนี้เซียวหยูซวนกำลังนั่งอยู่บนขาข้างหนึ่งของจี้เฟิง

“นายนี่มันชั่วร้ายที่สุด มีความสุขมากนักเหรอที่หลอกฉันได้?” เซียวหยูซวนรู้สึกเขินอายจนไม่อยากมองไปรอบๆร้าน เธอก้มหน้าลงและซบเข้ากับซอกคอของจี้เฟิงด้วยความละอายใจ แต่เธอก็รู้สึกคาดหวังอยู่เล็กน้อยเช่นกัน เพราะที่จี้เฟิงตบสะโพกของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆอย่างที่เธอไม่เคยเป็นมาก่อน เธอรู้สึกราวกับว่าร่างกายได้ถูกกระตุ้น

จี้เฟิงยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป แม้เขาอาจจะยังไม่เข้าใจอะไรบางอย่างแต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าร่างกายของเซียวหยูซวนนั้นอ่อนไหวมาก เกรงว่าถ้าเวลานี้เขาและเธอได้อยู่บนเตียงด้วยกัน...

จี้เฟิงส่ายหัวเร็วๆ พยายามสะบัดความคิดเหล่านี้ทิ้งไป เขาคิดว่าเขานั้นหมกมุ่นมากเกินไปแล้ว

จี้เฟิงไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเวลาเขาอยู่กับถงเล่ย มันจะเป็นความรู้สึกจมอยู่ในความรักแบบสดใสและสบายใจถึงจะมีบางครั้งที่เขารู้สึกถึงความต้องการในเรื่องนี้กับถงเล่ย แต่ความคิดเช่นนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆเหมือนตอนที่เขาอยู่กับเซียวหยูซวน เขามักแต่คิดที่จะโอบกอดเซียวหยูซวนบ่อยครั้งอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“เป็นไปได้มั้ยว่าเป็นเพราะเซียวหยูซวนเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์ในเรื่องนั้นมากกว่าถงเล่ย?” จี้เฟิงคิดอยู่พักใหญ่ๆแต่ก็ไม่สามารถหาคำตอบสำหรับเรื่องนี้ได้

ถงเล่ยงดงามน่ารักเหมือนตุ๊กตาลายคราม เซียวหยูซวนเป็นหญิงสาวเต็มตัวที่มีเสน่ห์หลากหลายรูปแบบ หากใครได้หนึ่งในผู้หญิงสองคนนี้เป็นเมียคงโชคดีไปตลอดชีวิต แต่ถ้าสามารถครอบครองความงามทั้งสองได้ในเวลาเดียวกัน คงเป็นอะไรที่มากกว่าพรของพระเจ้า!

จี้เฟิงอดไม่ได้ที่จะเกาหัวของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะมองโลกในแง่ดีเกินไป ถ้าถงเล่ยรู้เรื่องนี้เธอคงจะมีปฏิกิริยาต่อต้านและไม่ยอมรับเรื่องนี้อย่างง่ายๆแน่นอน

“จี้เฟิงปล่อยฉันลงเร็วๆ เสี่ยวหลิงไปห้องน้ำตั้งนานแล้วเธอน่าจะใกล้กลับมาแล้ว!” น้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนพยายามขึงขังของเซียวหยูซวนซ่อนความอ่อนไหวนุ่มนวลไม่มิด แต่นั่นก็ทำให้จี้เฟิงกลับมามีสติ และเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าเหตุผลทั้งหมดที่เขาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ ไม่ใช่เพราะเขาและเซียวหยูซวนนัดมาพลอดรักกัน แต่เป็นเพราะเรื่องของการแข่งรถของเสี่ยวหลิง

เมื่อรู้ว่าเซียวหยูซวนไม่อยากให้เรื่องนี้ตกเป็นขี้ปากของเพื่อน จี้เฟิงจึงทำได้เพียงบีบก้นอวบๆของเซียวหยูซวนอย่างรุนแรงจนเธอกรีดร้องออกมาอีกครั้งและปล่อยเธอไป

“วายร้ายตัวน้อย!” เซียวหยูซวนรีบกลับไปนั่งที่ตำแหน่งตรงกันข้ามกับจี้เฟิง เธอมองหน้าจี้เฟิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ เซียวหยูซวนแลบลิ้นเล็กๆเลียริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงของเธอช้าๆ ตอนนี้รูปลักษณ์ของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์และความเย้ายวนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“นางฟ้าซาตาน!” เมื่อมองไปที่รูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์ของเธอ หัวใจของจี้เฟิงก็ลุกเป็นไฟ เขาต้องการที่จะจับเธอมาไว้ในอ้อมแขนของเขาอีกครั้งและแสดงความรักที่เอ่อล้นให้เธอได้รับรู้ แต่ดูเหมือนเซียวหยูซวนจะรู้ดีว่าจี้เฟิงต้องการอะไร เธอเตรียมพร้อมและเลือกตำแหน่งที่นั่งค่อนข้างไกล มันจึงทำให้จี้เฟิงไม่สะดวกที่จะทำได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่ยอมแพ้

“ฮึ่ม! คุณตั้งใจทำแบบนี้สินะ ร้ายมาก!” จี้เฟิงบ่นอุบอิบ

“แล้วไง?” เซียวหยูซวนเหล่มองเขาด้วยหางตาอย่างเย้ายวน “ยังไงนายก็ปล่อยฉันมาแล้ว แล้วตอนนี้นายจะทำอะไรฉันได้?”

“หึหึ! รอให้ผมจับคุณได้ก่อนเถอะ คุณจะไม่กล้าพูดแบบนี้” จี้เฟิงพูดพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ หน้าของเขาไม่หนาพอที่จะลวนลามผู้หญิงในที่สาธารณะ (ผู้แปล :  ถามจริง?)

ในตอนนี้เซียวหยูซวนยังคงจ้องหน้าจี้เฟิงอยู่ แต่จู่ๆเธอก็ยกขาเรียวงามข้างหนึ่งของเธอขึ้นช้าๆและค่อยๆไขว้ไว้บนขาอีกข้างหนึ่ง เธอจงใจยั่วจี้เฟิงอย่างเห็นได้ชัด มันทำให้จี้เฟิงแทบคลั่ง แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ในเวลานี้

แต่จี้เฟิงก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างน้อยเขาก็เห็นแล้วว่าเซียวหยูซวนพร้อมที่จะติดตามเขาไปในขณะที่เขามีถงเล่ย

ความคิดที่ว่าเขานั้นกำลังจะได้หญิงสาวที่สวยงามเต็มไปด้วยเสน่ห์มาเป็นแฟนทำให้หัวใจของจี้เฟิงเต้นไม่เป็นส่ำ เขารู้สึกกระตือรือร้นอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งสองที่มองหน้ากันอยู่ดูเหมือนจะอ่านความคิดของกันและกันออก พวกเขาต่างยิ้มให้กันอย่างอ่อนหวาน ดวงตาที่สวยงามของเซียวหยูซวนกะพริบช้าๆตอบโต้การจ้องมองที่ร้อนแรงของจี้เฟิง แต่ตอนนี้สายตาของเขากำลังมองต่ำลงไปที่คอเสื้อรูปตัววี ที่โชว์เนินอกของเซียวหยูซวนออกมาเล็กน้อยแต่ก็มากพอที่จะดึงดูดสายตาของจี้เฟิง แน่นอนว่าจุดนั้นได้ดึงดูดความสนใจของจี้เฟิงไปทั้งหมดแล้ว ในตอนนี้พวกเขาต่างปล่อยตัวเองให้จมอยู่กับความเย้ายวนและความต้องการกันและกันผ่านสายตาอย่างลึกซึ้ง

จนกระทั่งเสี่ยวหลิงกลับมา ทั้งสองจึงยุติการกระทำที่ดูคลุมเครือ สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปและเริ่มจริงจังขึ้นอีกครั้ง

…จบบทที่ 178~❤️