ตอนที่ 65 – อั่งเปาปีใหม่

เมื่อถึงเวลา ชิงเหมียวพาสองสาวไปหาท่านย่าหวังที่ครัวใหญ่

ย่าหวังพักอยู่คนเดียวในห้องเล็ก ๆ ชิงเหมียวมาบ่อยเลยเดินนำไปที่ห้องได้คล่องแคล่ว ย่าหวังรออยู่แล้ว

"ท่านย่าหวัง!" ไม่ซุ่ยและหยางชุ่ยชุ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง เพราะชิงเหมียวพามาบ่อย แถมเจอตอนมารับข้าวทุกวันจนสนิทกัน

"เข้ามาสิลูก ข้างนอกมันหนาว" ย่าหวังกวักมือเรียก สีหน้าเปี่ยมด้วยความเอ็นดู

"โห... ท่านย่าหวัง กับข้าวเพียบเลย!"

ทันทีที่ก้าวเข้ามา ไม่ซุ่ยตะลึงกับอาหารบนโต๊ะกลม ไก่ เป็ด ปลา ครบครัน เห็นได้ชัดว่าย่าหวังยอมควักเนื้อและใช้เส้นสาย ถึงได้จัดเต็มขนาดนี้

"ปีใหม่แรกที่ได้อยู่ด้วยกัน ย่าต้องจัดเต็มหน่อยสิ ปีหน้าอาจจะไม่มีแบบนี้แล้วนะ" ย่าหวังแซว พลางให้เด็ก ๆ นั่งล้อมวง

ตอนนั้นเองนางถึงสังเกตเห็นของในมือเด็ก ๆ "เอาอะไรมากันเยอะแยะ?"

"ข้าซื้อเหล้าผลไม้ ไม่ซุ่ยเอาถั่วคั่วมา ส่วนชุ่ยชุ่ยซื้อขนมมา... คืนนี้พวกเราจะฉลองกันให้เต็มที่จ้ะ" ชิงเหมียวแจง

"ดี ๆ ๆ" ย่าหวังไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานแล้ว ตบเข่าฉาดอย่างชอบใจ

"ยายแก่คนนี้เคยแต่ฉลองกับเพื่อนบ่าวในครัว ได้มานั่งกินกับพวกเจ้า รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นสาวรุ่นอีกครั้ง"

"ท่านย่า ต่อไปชิงเหมียวจะอยู่ฉลองเป็นเพื่อนท่านทุกปีเลยจ้ะ"

"เด็กดี..."

"เลิกคุยเถอะ หิวจะแย่แล้ว มากินกันเถอะ"

"งั้นไม่เกรงใจแล้วนะ" หยางชุ่ยชุ่ยจ้องไก่อบตาเป็นมัน

ย่าหวังคีบตะเกียบก่อน ชิงเหมียวและคนอื่นก็ลงมือตาม ต่างคนต่างคีบของโปรดใส่ปาก

พอกินอิ่มหนังท้องตึง ถ้วยเหล้าก็ถูกวางตรงหน้า ชิงเหมียวรินให้ทุกคน

แม้จะเป็นแค่เหล้าผลไม้ แต่พอดื่มไปหลายจอกก็เริ่มมึน ๆ

"ชิงเหมียว ข้าอิจฉาเจ้าจริง ๆ... แล้วก็นับถือเจ้าด้วย" หยางชุ่ยชุ่ยหน้าแดงก่ำ ตบไหล่เพื่อนป้าบ ๆ

"รู้แล้ว ๆ เบา ๆ หน่อย" ชิงเหมียวสติดีสุด เหล้าแค่นี้ทำอะไรนางไม่ได้ ย่าหวังเองก็ยังไหว

"ท่านย่าหวัง ท่านดีกับชิงเหมียวจัง ถ้าท่านย่าข้าเป็นเหมือนท่าน ข้าคงไม่ถูกขายมา..."

น้ำตาคลอเบ้าหยางชุ่ยชุ่ย ไหลอาบแก้ม

"ชุ่ยชุ่ย อย่าเศร้าไปเลย ต่อไปเราพี่น้องจะดูแลกัน ชีวิตต้องดีขึ้นแน่"

ไม่ซุ่ยที่เริ่มเมาเหมือนกัน กอดปลอบเพื่อน

ไม่รู้คุยอะไรกันต่อ สรุปจบที่สองสาวกอดคอกันร้องไห้จนชิงเหมียวต้องจับแยก

"พอได้แล้ว คืนนี้ต้องมีความสุขสิ ห้ามร้องไห้"

กว่าจะปลอบให้สงบได้ ชิงเหมียวก็หายมึนเป็นปลิดทิ้ง

มองดูเพื่อนเมาแอ๋ นางนึกเสียใจที่ซื้อเหล้ามา เห็นคนเขาว่าอร่อยดีเลยอยากให้ลอง ไม่นึกว่าจะคออ่อนกันขนาดนี้

"ชิงเหมียว พานางไปนอนที่เตียงย่าเถอะ"

ย่าหวังไปจัดที่นอนให้ ชิงเหมียวหิ้วปีกสองสาวไปโยนบนเตียง

"ไม่นึกว่าจะน็อคเร็วขนาดนี้" นางส่ายหน้าขำ ๆ

"ปล่อยให้นอนไปเถอะ ใกล้เที่ยงคืนค่อยปลุก"

สองคนนั่งแทะเม็ดแตง ย่าหวังเล่าเรื่องเก่า ๆ ให้ฟัง รอเวลาข้ามปี

เสียงประทัดดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย เสียงหัวเราะในห้องก็ไม่หยุดเช่นกัน

ใกล้เที่ยงคืน ชิงเหมียวเขย่าตัวคนขี้เซา "ตื่นได้แล้ว ใกล้เวลาแล้ว เดี๋ยวต้องกลับเรือนกัน"

ไม่ซุ่ยกับหยางชุ่ยชุ่ยลุกขึ้นขยี้ตา ยิ้มแห้ง ๆ "ไหนว่าจะคุยโต้รุ่งไง ไหงหลับปุ๋ยไปซะงั้น"

"อย่ามาโทษข้านะ ต่อไปพวกเจ้าห้ามแตะเหล้าเด็ดขาด จอกเดียวร้องไห้เป็นเด็กเลย"

"จริงเหรอ?" ชุ่ยชุ่ยถามเสียงหลง

"เหมือนจะจริงแฮะ... ข้าจำไม่ได้เลย" ไม่ซุ่ยเกาหัว

ทันใดนั้น เสียงประทัดชุดใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหว ใกล้กว่าเดิมมาก

"ปีใหม่มาถึงแล้ว" ชิงเหมียวเปิดประตู เงยหน้ามองท้องฟ้าพราวระยับ นึกสงสัยว่าพ่อแม่นางกำลังฟังเสียงประทัดและมองฟ้าผืนเดียวกันนี้อยู่หรือเปล่า

"พระจันทร์สวยจัง" ย่าหวังเดินมายืนข้าง ๆ

"สงสัยจุดที่เรือนหน้าแน่เลย เสียงดังเหมือนอยู่ข้างหู" ชุ่ยชุ่ยเสริม

"กลับกันเถอะ ท่านย่ารีบเข้านอนนะจ๊ะ"

"ไปเถอะ ๆ" ย่าหวังโบกมือ นี่เป็นปีใหม่ที่มีความสุขที่สุดตั้งแต่นางเสียแม่บุญธรรมไป

สามสาวรีบเดินฝ่าความมืดกลับเรือนฟางเฟย เพราะบอกยายเฝ้าประตูไว้แล้ว เลยยังไม่มีใครหลับ

ชิงเหมียวล้มตัวลงนอน เห็นเตียงหงอวี้ยังว่าง นางคงไปฉลองกับจูอวี้ต่อแน่ ๆ

...

เช้าวันปีใหม่ จวนสกุลจ้าวคึกคักเป็นพิเศษ

จ้าวซื่อจินตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อไปอวยพรปีใหม่พ่อแม่เป็นคนแรก

"ไม่ต้องรีบเจ้าค่ะคุณหนู รออีกนิดเถอะ" หงอวี้ช่วยจัดเสื้อผ้า วันนี้จ้าวซื่อจินสวมเสื้อนวมผ้าไหมสีแดงปักลายเมฆมงคล สร้อยคอทองประดับหยก และจี้หยกที่แม่ให้วันเกิด ดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาปีใหม่

"โม่ถง เดี๋ยวแจกอั่งเปาให้ทุกคนในเรือนฟางเฟยด้วยนะ ให้ทุกคนมีความสุขกันถ้วนหน้า"

"เจ้าค่ะคุณหนู" โม่ถงยิ้มรับ คุณหนูใหญ่ใจป้ำเสมอ

หลังส่งคุณหนูไปเรือนใหญ่ โม่ถงเรียกบ่าวไพร่มาอวยพรและแจกซองแดง

"คุณหนูใจดีจริง ๆ มีแต๊ะเอียพิเศษด้วย!" ชิงเหมียวแอบเปิดดู รู้สึกถึงน้ำหนัก... น่าจะสองร้อยอีแปะ

นางเงียบกริบเมื่อได้ยินคนอื่นบอกว่าได้ร้อยอีแปะ... ชัดเจนว่ายอดเงินไม่เท่ากัน

"คุณหนูเป็นแบบนี้แหละ ทุกปีมีโบนัสให้ตลอด" ไฉ่อวี้พูดอย่างภูมิใจ

"อ้อ เมื่อวานพี่หงอวี้บอกว่า วันเทศกาลโคมไฟ คุณหนูจะตามฮูหยินไปดูโคมไฟ และอยากให้เจ้าตามไปด้วยนะ"

"ข้าเหรอ?"