ตอนที่ 16 – หน้าที่

เหรินชิงเหมียวและสาวใช้ตัวน้อยอีกห้าคนยืนมองแม่เฒ่าเฉียนพากลุ่มที่เหลือเดินจากไป

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ ต่อไปพวกเจ้าคือคนของเรือนฟางเฟยแล้ว ข้าจะพาไปเก็บของที่ที่พักก่อน แล้วค่อยให้คนมาสอนงาน"

กลุ่มเด็กสาวรีบพยักหน้ารับคำ

"ข้าชื่อ 'หงอวี้' เรียกข้าว่า 'พี่หงอวี้' ก็ได้ ในเมื่อมาอยู่ที่เรือนฟางเฟยแล้ว ก็จงรู้จักหน้าที่ของบ่าว อย่าได้ริอ่านก่อเรื่องวุ่นวาย เรือนฟางเฟยไม่ต้อนรับคนที่มีจิตใจคดโกง ถ้าจับได้... ไล่ออกน่ะยังน้อยไป หากทำผิดร้ายแรง อาจถึงขั้นถูกโบยจนตายก็มีให้เห็นมาแล้ว"

ชิงเหมียวรู้ดีว่านี่คือการ "เชือดไก่ให้ลิงดู" เพื่อข่มขวัญเด็กใหม่ นางทำตามคนอื่น ๆ ด้วยการก้มหน้าพยักรับ รักษาท่าทีสงบเสงี่ยมเจียมตัว

แม้หงอวี้จะมีใบหน้าใจดี แต่เวลายืนหน้าเคร่งเทศนา ก็ดูน่าเกรงขามไม่ใช่เล่น

เมื่อเห็นท่าทีนอบน้อมของเหล่าสาวใช้ตัวน้อย หงอวี้ก็พยักหน้าอย่างพอใจ ฝีมือการอบรมคนของแม่เฒ่าเฉียนยอดเยี่ยมสมคำร่ำลือจริง ๆ

หงอวี้พากลุ่มเด็กสาวเดินผ่านประตูทรงพระจันทร์ ทิวทัศน์ด้านในยิ่งงดงามตระการตา ทางเดินเล็ก ๆ ปูด้วยหินสีเขียวและก้อนกรวดคดเคี้ยวเลี้ยวลด สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์บานสะพรั่ง

ทางทิศตะวันออกของเรือนมีสระน้ำ ฝูงปลาแหวกว่ายไปมาอย่างเริงร่า

ข้างสระน้ำมีศาลาพักผ่อน เนื่องจากอากาศร้อน จึงมีการขึงผ้าม่านบางเบาไว้รอบ ๆ มองจากไกล ๆ ให้ความรู้สึกงดงามราวกับภาพฝัน

ขณะเดินไปตามระเบียงทางเดิน ชิงเหมียวรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาอยู่อีกโลกหนึ่ง แม้เรือนพักก่อนหน้านี้จะดูดี แต่มันก็แค่ห้องพักที่ดีกว่าบ้านเดิมของนาง ไม่ได้มีทิวทัศน์งดงามเช่นนี้

ตอนเข้าจวนมาใหม่ ๆ ชิงเหมียวไม่กล้ามองไปทั่ว นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นศาลาและหอสูงอย่างชัดเจน ชีวิตของคนรวยช่างประณีตบรรจงและหรูหรา เกินกว่าจินตนาการของลูกชาวนาอย่างนางไปไกลลิบ

ชิงเหมียวมองไปรอบ ๆ จนกระทั่งหงอวี้พาทั้งกลุ่มมาหยุดหน้าเรือนปีกหลังหนึ่ง

"ไฉ่อวี้ เด็ก ๆ มาถึงแล้วนะ" หงอวี้ตะโกนเรียกคนข้างใน

"อ้อ! มาแล้ว ๆ!" เสียงใสไพเราะตอบรับทันควัน ตามด้วยร่างของเด็กสาวตัวสูงที่ผลักประตูเดินออกมา

"นี่เหรอเด็กใหม่? ดูท่าทางเข้าท่าดีนี่"

หงอวี้ยิ้มอย่างระอา "มัวแต่ยุ่งอะไรอยู่ล่ะนั่น? เศษฝุ่นเต็มหัวไปหมด"

"เฮ้อ... ก็คนมันอยู่นิ่งไม่ได้ เลยจัดห้องรอน่ะสิ" 'ไฉ่อวี้' ยิ้มร่า พลางปัดเศษฝุ่นออกจากผมหน้าม้า

"งานพวกนั้นทิ้งไว้ให้เด็กพวกนี้ทำเถอะ ข้าพาพวกนางมาส่งแล้ว เจ้าช่วยอบรมสั่งสอนแล้วก็แจกจ่ายงานให้ด้วยนะ ข้ายังต้องไปดูความเรียบร้อยที่ห้องนอนของคุณหนูใหญ่อีก"

ไฉ่อวี้โบกมือ "ไปเถอะ ๆ ทางนี้ข้าจัดการเอง"

"งั้นข้าไปล่ะ" หงอวี้ปรายตามองสาวใช้ตัวน้อยอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปทางเรือนหน้า

"เอาล่ะ พี่หงอวี้ไปแล้ว ต่อไปพวกเจ้าต้องฟังคำสั่งข้า ข้าชื่อ 'ไฉ่อวี้' เป็นสาวใช้ขั้นสองประจำตัวคุณหนูใหญ่ ช่วงนี้ข้าจะเป็นคนดูแลพวกเจ้าไปก่อน ไว้ทุกอย่างลงตัวค่อยรอดูว่าเจ้านายจะจัดสรรยังไงต่อ"

ต่อหน้าหงอวี้ ไฉ่อวี้ดูเป็นคนสบาย ๆ แต่พอหันมาคุยกับเด็กใหม่ นางก็วางมาดเคร่งขรึมดูจริงจังขึ้นมาทันที

ชิงเหมียวเข้าใจแล้วว่าตอนนี้คุณหนูใหญ่ยังไม่ได้ย้ายเข้ามา ช่วงนี้จึงเป็นเวลาให้พวกนางทำความคุ้นเคยกับสถานที่และแบ่งงานกัน เพื่อเตรียมความพร้อมต้อนรับเจ้านาย

คราวนี้พวกนางหกคนได้พักรวมกันในห้องเดียว ห้องกว้างกว่าที่เดิมแต่การจัดวางคล้ายกัน

หยางชุ่ยชุ่ยยังคงเกาะติดชิงเหมียวเหมือนเดิม เตียงของทั้งคู่จึงอยู่ติดกัน เมื่อเก็บของเสร็จ ทุกคนก็ออกมารวมตัวกันที่ลานบ้าน

"ไปกันเถอะ ข้าจะพาไปเดินดูรอบ ๆ งานส่วนใหญ่ของพวกเจ้าจะอยู่ที่เรือนหน้า"

ชิงเหมียวตั้งใจฟัง ย่าหวังเคยเล่าหน้าที่คร่าว ๆ ของสาวใช้ขั้นสามให้ฟังแล้ว บวกกับการฝึกของแม่เฒ่าเฉียน นางจึงพอเดาได้ว่าจะต้องทำอะไรบ้าง

สาวใช้ตัวเล็ก ๆ อย่างพวกนางไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้เจ้านาย งานที่ได้รับมอบหมายมักเป็นงานหยาบอย่างกวาดลาน ผ่าฟืน ต้มน้ำ หรือดูแลต้นไม้ ซึ่งสำหรับชิงเหมียวแล้ว งานพวกนี้ไม่ใช่อุปสรรค

นางมีแรงเยอะ งานที่คนอื่นมองว่าหนัก สำหรับนางแล้วเบาหวิว แค่ต้องรอดูว่าพี่ไฉ่อวี้จะส่งนางไปอยู่แผนกไหน

เรือนฟางเฟยมีลักษณะเหมือนบ้านหลังเล็ก ๆ ที่มีทางเข้าทางเดียว ด้านหน้าเป็นสวนหย่อมและศาลาพักผ่อน ส่วนเรือนพักของเจ้านายอยู่ด้านหลัง สาวใช้ขั้นสามอย่างชิงเหมียวและแม่เฒ่าทำงานหยาบจะพักที่เรือนปีกด้านหน้า

ส่วนสาวใช้ขั้นหนึ่ง ขั้นสอง และแม่นมที่คอยปรนนิบัติรับใช้ใกล้ชิด จะพักที่เรือนปีกขวาของเรือนคุณหนู

หลังจากเดินชมรอบเรือนฟางเฟย ชิงเหมียวก็ยิ่งตระหนักถึงความเข้มงวดของระบบชนชั้นในจวน

แม้แต่ในหมู่บ่าวไพร่ด้วยกันเองก็ยังมีการแบ่งชนชั้นชัดเจน สาวใช้ระดับล่างอย่างพวกนางห้ามผ่านประตูทรงพระจันทร์เข้าไปในเขตที่พักของเจ้านายโดยพลการหากไม่มีเหตุจำเป็น

"ต่อไปข้าจะแจกแจงหน้าที่" ไฉ่อวี้สังเกตพฤติกรรมของเด็กใหม่มาตลอดทาง นางพอจะดูออกแล้วว่าใครบ้างที่ยังไม่นิ่งพอ

ผลสุดท้าย... ชิงเหมียวและเด็กสาวหน้าแปลกอีกคนถูกส่งไปประจำที่ 'ครัวเล็ก' ของเรือนฟางเฟย งานประจำวันคือผ่าฟืน ต้มน้ำ และหาบน้ำ ช่วงแรกจะดูแลเรื่องน้ำใช้สำหรับชำระล้างของคุณหนู และเมื่อครัวเล็กเปิดใช้งานจริง ก็ต้องเป็นลูกมือช่วยแม่ครัวด้วย

ส่วนหยางชุ่ยชุ่ยและเด็กอีกคนได้หน้าที่กวาดลานเรือน อีกสองคนที่เหลือได้ดูแลต้นไม้ดอกไม้

ทุกหน้าที่เหนื่อยพอ ๆ กัน งานครัวหน้าหนาวอุ่นสบายแต่หน้าร้อนจะร้อนตับแตก แถมงานหาบน้ำก็ไม่ใช่เล่น ๆ

งานกวาดลานฟังดูง่าย แต่แม่เฒ่าเฉียนเคยเตือนว่าพื้นที่รับผิดชอบต้องสะอาดตลอดเวลา ไม่ว่าจะลมแรง ฝนตก หรือหิมะตก งานนี้หยุดไม่ได้สักวัน นับว่าเป็นงานที่ต้องใช้ความถึกทนเช่นกัน

ส่วนงานดูแลต้นไม้ดอกไม้ถือว่าเป็นงานที่ดูดีที่สุดในกลุ่ม แต่ถ้าดูแลไม่ดี ทำต้นไม้โปรดของเจ้านายตายเมื่อไหร่ ความผิดจะหนักหนาสาหัสกว่างานอื่นมาก

เมื่อแจกแจงงานเสร็จ ไฉ่อวี้ก็ปล่อยให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน งานจะเริ่มหลังมื้อเที่ยง

"พี่เหริน งานของท่านดีที่สุดเลย ไม่ต้องตากแดดตากลม" หยางชุ่ยชุ่ยบ่นกระปอดกระแปดขณะจัดเตียง

"แต่ข้าต้องผ่าฟืนหาบน้ำนะ ไม่เหนื่อยกว่ารึ?" ชิงเหมียวย้อนถามนิ่ม ๆ

"ก็จริงแฮะ"

หยางชุ่ยชุ่ยเถียงไม่ออกจึงเงียบไป ใจจริงนางอยากได้งานดูแลดอกไม้ แต่น่าเสียดายที่สวรรค์ไม่เข้าข้าง