บทที่ 36 คู่แข่งในรอบเพลย์ออฟ

บทที่ 36 คู่แข่งในรอบเพลย์ออฟ

พิธีจับสลากรอบรองชนะเลิศเพลย์ออฟเลื่อนชั้น จัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่สมาคมฟุตบอลอังกฤษ และถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์

หลินฟาน ทีมสตาฟฟ์โค้ช และนักเตะแกนหลักหลายคน รวมตัวกันอยู่หน้าจอใหญ่ในห้องประชุม เฝ้ารอผลการจับสลากอย่างตึงเครียด

เมื่อแขกรับเชิญที่ทำหน้าที่จับสลากประกาศชื่อ “เรดดิงตัน ยูไนเต็ด” เขาหยุดชั่วครู่ ก่อนจะประกาศชื่อคู่แข่งที่จับได้ ซึ่งทำให้ทั้งห้องประชุมเงียบกริบในทันที

“AFC วิมเบิลดัน!”

“โว้!”

เสียงฮือฮาและกระซิบกระซาบจากบรรดาสื่อที่อยู่ในงานดังทะลุจอออกมา

เห็นได้ชัดว่า การโคจรมาพบกันของ “คู่อริ” คู่นี้ คือบทที่สื่ออยากเห็นมากที่สุด

ดวงตาของหลินฟานหรี่ลงเล็กน้อย

เขานึกถึงความพ่ายแพ้ 0-3 ในช่วงต้นฤดูกาล การเข้าปะทะอันหยาบกระด้าง และสายตายั่วยุของคู่แข่ง

เขายังจำได้ดีว่า ในนัดที่สองซึ่งเล่นในบ้าน คู่แข่งต้องใช้แท็กติกเกือบจะผิดกติกาเพื่อยันเสมอ พวกเขาฟาวล์หลี่เว่ยและเบลลิงแฮมรวมกันไม่น้อยกว่าสิบครั้ง

“บัดซบ เป็นพวกมันจริง ๆ ด้วย!”

โอลด์จอห์น ผู้ช่วยโค้ชสบถออกมา

“นี่จะเป็นศึกหนักแน่”

ดอว์สันจอมเก๋าพูดเสียงทุ้ม สีหน้าจริงจัง

เบลลิงแฮมกับหลี่เว่ยสบตากัน ต่างเห็นแววเคร่งขรึมในสายตาอีกฝ่าย

และก็เป็นไปตามคาด ไม่ถึงชั่วโมงหลังผลจับสลากประกาศ วิมเบิลดันก็เปิดฉากโจมตีทันที

เดฟ บาสเซตต์ กุนซือเจ้าปากดังของพวกเขา ให้สัมภาษณ์ต่อหน้ากล้องด้วยถ้อยคำดูหมิ่น

“เรดดิงตัน ยูไนเต็ดเหรอ? อ้อ ทีมที่อาศัยเด็กยังไม่หย่านมสองคนเล่นฟุตบอลน่ะหรือ?

ฟังนะ เพลย์ออฟไม่ใช่สนามเด็กเล่น ที่นี่ไม่มีเกมสุภาพบุรุษ! พวกเราจะทำให้พวกมันเข้าใจว่าฟุตบอลอังกฤษของจริงเป็นยังไง!

เราจะดูแลเป็นพิเศษกับนักเตะแกนหลักของพวกมัน และทำให้พวกมันร้องไห้กลับไปหาแม่!”

คำโจมตีส่วนตัวอันดุดันนี้ ถูกสื่อขยายผลและพาดหัวกันอย่างครึกโครม

“บาสเซตต์ท้าทายแกนคู่เรดดิงตัน ยูไนเต็ด!”

“โค้ชวิมเบิลดันลั่น จะหักปีกแดนกลางอ่อนวัยของเรดดิงตัน!”

บนโซเชียลมีเดีย แฟนบอลของทั้งสองทีมปะทะคารมกันอย่างดุเดือด สาดคำด่าทอ ขุดทั้งแค้นเก่าแค้นใหม่ บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด

เมื่อเผชิญหน้าการยั่วยุ หลินฟานกลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด

วันถัดมา ก่อนการฝึกซ้อม เขาถูกรุมล้อมด้วยนักข่าวที่ถามความเห็นเกี่ยวกับคำพูดของบาสเซตต์

หลินฟานหันสู่กล้อง สีหน้าสงบ

“ผลการแข่งขันฟุตบอล สุดท้ายแล้วตัดสินกันด้วยเท้าของนักเตะในสนาม ไม่ใช่ด้วยปากของโค้ชนอกสนาม

AFC วิมเบิลดันเป็นทีมที่น่านับถือ และเราก็เคารพทุกคู่แข่ง

แต่ในขณะเดียวกัน เราก็พร้อมรับมือกับความท้าทุกรูปแบบ มาดูกันในเพลย์ออฟว่าใครกันแน่ที่แท้จริง”

คำตอบที่ไม่ถ่อมไม่กร่างนี้ ทำให้สื่อกลางจำนวนมากพอใจ

แต่หลังประตูปิด หลินฟานและสตาฟฟ์ต้องแบกรับความกดดันมหาศาล

พวกเขานั่งดูเทปการแข่งขันของวิมเบิลดันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอดทั้งคืน ห้องประชุมคลุ้งไปด้วยควัน บุหรี่ และสีหน้าอิดโรยเคร่งเครียดของทุกคน

“สไตล์การเล่นของพวกมันชัดเจนมาก กดดันแดนกลางอย่างหนัก ใช้ฟาวล์และการปะทะเพื่อทำลายจังหวะ แล้วฉวยโอกาสจากลูกตั้งเตะกับสถานการณ์ชุลมุน”

นักวิเคราะห์ข้อมูลชี้ไปที่จอ “ดูตรงนี้ กับตรงนี้ พวกมันฟาวล์มิดฟิลด์สายเทคนิคบ่อยมาก และมักทำในจุดก้ำกึ่งที่กรรมการอาจไม่เป่า”

“เราต้องปกป้องจูดกับหลี่”

โอลด์จอห์นพูดอย่างเป็นห่วง

“การปกป้องเป็นเรื่องหนึ่ง แต่อีกเรื่องคือการโจมตีจุดอ่อนของพวกมัน”

หลินฟานเคาะโต๊ะด้วยนิ้ว “ดูฟูลแบ็กสองฝั่งของพวกมัน ดันสูงมาก ช่องว่างด้านหลังเพียบ คู่เซ็นเตอร์ก็มีทั้งตัวสูงเชื่องช้า กับอีกคนที่บ้าบิ่น หัวร้อนง่าย”

สายตาของหลินฟานกวาดมองทุกคน ก่อนตัดสินใจ

“เราต้องปรับแผน ยอมเสียการครองบอลบางส่วน ถอยไลน์ลงอย่างเหมาะสม แล้วเล่นโต้กลับ เกมนี้จะดันเกา หนิงขึ้นมาเป็นพิเศษ! ความเร็วของเขาจะเป็นกริชคมที่สุดในการฉีกแนวรับพวกมัน!

จูด นายต้องลดเวลาครองบอล จ่ายจังหวะเดียวให้มาก และรีบกระจายออกด้านข้างในพื้นที่ว่าง

หลี่เว่ย นายถอยต่ำลง หลีกเลี่ยงการเพรสซิ่งระลอกแรกของมิดฟิลด์ตัวรับ แล้วใช้บอลยาวเริ่มเกมรุก”

การจัดแท็กติกละเอียดถี่ถ้วน

ขณะเดียวกัน หลินฟานสั่งให้แพทย์ทีมและโค้ชฟิตเนสเตรียมความพร้อมเต็มที่สำหรับเกมหนักหน่วง

ก่อนแข่งครั้งสุดท้าย หลินฟานยืนกลางห้องแต่งตัว บนจอใหญ่ด้านหลังฉายคลิปรวมจังหวะฟาวล์รุนแรงของวิมเบิลดัน และภาพใบหน้าล้อเลียนของบาสเซตต์ซ้ำ ๆ

บรรยากาศกดดัน นักเตะทุกคนเต็มไปด้วยความโกรธ

เมื่อคลิปจบ หลินฟานปิดจอ สายตาคมกริบกวาดมองทีละคน

“พวกนายเห็นแล้วใช่ไหม? ได้ยินแล้วใช่ไหมว่าพวกมันพูดอะไร?”

เสียงเขาไม่ดัง แต่ชัดเจนถึงหูทุกคน

“ในสายตาคนนอก เราเป็นแค่พวกชอบโชว์ แตกหักง่าย! พวกมันคิดว่าจะรังแกเราได้ เหยียบย่ำทักษะของเราด้วยความป่าเถื่อน!”

เขาหยุด ปล่อยให้ความโกรธก่อตัว

“พรุ่งนี้ ก้าวลงสนาม! ลืมไปซะว่ามันคือสนามหญ้า มองมันเป็นสังเวียนกลาดิเอเตอร์! ที่นั่นไม่มีสุภาพบุรุษ มีแต่ยอดนักรบ!”

“พวกมันอยากได้สงคราม? ก็ให้มันได้สงคราม!”

เสียงหลินฟานพุ่งสูง

“แต่ไม่ใช่ในแบบของมัน ในแบบของเรดดิงตัน ยูไนเต็ด! ด้วยสมอง! ด้วยทักษะ! ด้วยทีมเวิร์กที่ไร้ที่ติ! บดขยี้ความป่าเถื่อน! ปิดปากพวกขี้สงสัย!”

“เอาเสียงโห่พวกมัน มาเป็นดนตรีประกอบงานฉลองชัยชนะของเรา!”

“เพื่อเรดดิงตัน! สู้!”

“สู้!!!”

นักเตะทุกคน รวมถึงเบลลิงแฮมและหลี่เว่ย หน้าแดง เส้นเลือดปูด เปล่งเสียงคำรามกึกก้อง

หลินฟานมองนักรบที่ถูกจุดไฟเต็มที่ แล้วพยักหน้าเบา ๆ

เขารู้ดีว่า คำปลุกใจก่อนแข่งได้ผลแล้ว

สนามพลาว เลน ของวิมเบิลดันขึ้นชื่อเรื่องบรรยากาศเจ้าถิ่นที่คลั่งไคล้จนถึงขั้นบ้าคลั่ง เมื่อรถบัสของเรดดิงตัน ยูไนเต็ดค่อย ๆ แล่นเข้าใกล้ ความเป็นปฏิปักษ์ก็สัมผัสได้ทันที

แฟนบอลวิมเบิลดันจำนวนมากรวมตัวสองข้างทาง ทุบรถบัส โห่ใส่ ตะโกนด่าทอ บางคนขว้างปาสิ่งของใส่กระจก ต้องปิดหน้าต่างแน่นหนา กระจกกันเสียงก็ไม่อาจปิดเสียงแหลมบาดหูได้ หลี่เว่ยมองใบหน้าบิดเบี้ยวด้านนอก กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เบลลิงแฮมยังคงไร้อารมณ์ มีเพียงแววตาที่เย็นลงเรื่อย ๆ

ระหว่างวอร์มอัป ความเป็นศัตรูพุ่งถึงขีดแรก เสียงโห่ดังสนั่น เลเซอร์ชี้เข้าหน้าและดวงตาของหลี่เว่ยกับเบลลิงแฮมไม่หยุด เหรียญและไฟแช็กถูกขว้างลงมา ตกใกล้ตัวพวกเขา

“อย่าเงยหน้า อย่าสนใจ ตั้งใจวอร์ม!”

กัปตันดอว์สันตะโกนเตือน ใช้ร่างกายบังสองดาวรุ่งไว้

หลินฟานยืนข้างสนาม มองอัฒจันทร์ที่เต็มไปด้วยความก้าวร้าว สีหน้าจริงจัง

เขารู้ดีว่า สำหรับทีมนี้ โดยเฉพาะแกนหลักวัยเยาว์

การทดสอบที่แท้จริง…กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป