บทที่ 8 ข้อตกลง!
บทที่ 8 ข้อตกลง!
“เป็นเช่นนั้นหรือ?”
เย่ฮันพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ยามนี้เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรต่ำต้อยที่ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่ห้า มิอาจสอดมือยุ่งเกี่ยวกับศึกระดับสำนักได้มากนัก
เขาเพียงหวังว่าสถานการณ์จะไม่รุนแรงไปมากกว่านี้ มิเช่นนั้นมันจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก
หลังจากกล่าวลาหญิงสาว เขาก็เดินไปยังห้องเล็กๆ ห้องเดิม
ยังคงเป็นชายชราคนเดิม
เมื่อเห็นเย่ฮันมาถึง ชายชรารีบเดินเข้ามาหาทันที
“อาวุโส!”
เย่ฮันประสานมือคำนับ
“ไม่ต้องมากพิธี ครั้งนี้ท่านมาขายยาเม็ดวิญญาณอีกหรือ?” ชายชราถาม
“ใช่”
เย่ฮันพยักหน้าและนำยาออกมา
ครั้งนี้จำนวนยามากกว่าครั้งก่อนถึงสองเท่า โดยเฉพาะยาถอนพิษ ครั้งนี้เขากลั่นมาถึงหนึ่งร้อยเม็ด และยาเม็ดรวมปราณอีกราวเก้าสิบเม็ด
“มากถึงเพียงนี้เชียว?”
ชายชรามองเย่ฮันด้วยความประหลาดใจ
ทว่าเขาไม่ได้ซักไซ้ต่อ แต่เริ่มลงมือตรวจนับยา หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่เขาก็ตรวจนับเสร็จสิ้น
“ยาเม็ดรวมปราณเก้าสิบสองเม็ด ยาถอนพิษหนึ่งร้อยเม็ด จำนวนถูกต้องหรือไม่?”
“ถูกต้อง”
“อืม ราคาเท่าเดิมกับครั้งก่อน โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปนำหินวิญญาณมาให้”
เขาเดินจากไปและกลับมาพร้อมกับหินวิญญาณในเวลาอันสั้น
“ทั้งหมดสี่พันยี่สิบหินวิญญาณระดับต่ำ ท่านต้องการตรวจนับดูหรือไม่?”
“ไม่จำเป็น”
เย่ฮันยิ้มและโบกมือ จากนั้นเขาก็หยิบหินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อนออกมาวางไว้ตรงหน้าชายชรา
“นี่คือสิ่งใด?”
“อาวุโสโปรดอย่าเข้าใจผิด หลายวันที่ผ่านมาข้ารบกวนท่านไม่น้อยจึงรู้สึกเกรงใจ นี่เป็นเพียงน้ำใจเล็กน้อยจากข้า หวังว่าท่านจะไม่รังเกียจ” เย่ฮันรีบกล่าว
“เป็นเช่นนั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าไม่เกรงใจล่ะนะ”
ชายชรายิ้มพยักหน้าและรับหินวิญญาณไป
“ในเมื่อไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ข้าขอตัวลา”
“ช้าก่อน!”
ทันใดนั้น ชายชราก็เรียกเย่ฮันไว้
“มีเรื่องอื่นอีกหรืออาวุโส?” เย่ฮันถามด้วยความฉงน
“ท่านคงรู้เรื่องสถานการณ์ระหว่างสำนักวิญญาณโลหิตกับอีกสองสำนักใหญ่แล้ว” ชายชรากล่าว
“ใช่ ข้าพอจะได้ยินมาบ้าง”
“เฮ้อ สถานการณ์ของทั้งสามฝ่ายตึงเครียดอย่างยิ่งเพราะเหมืองหินวิญญาณนั่น หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป สงครามใหญ่ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม ทั้งสามสำนักจึงเริ่มกว้านซื้อยาเม็ดวิญญาณจำนวนมาก ดังนั้นข้าจึงหวังจะทำข้อตกลงกับท่าน”
“ข้อตกลง?”
“ถูกต้อง ท่านต้องเป็นนักปรุงยา หรือไม่ก็มีนักปรุงยาหนุนหลังอยู่แน่” ชายชรามองเย่ฮัน
“ถูกแล้ว”
เย่ฮันไม่ปฏิเสธ
อย่างไรเสียเขาก็มาขายยาที่นี่บ่อยครั้ง ต่อให้เป็นคนโง่ก็ดูออกว่าเขาเป็นนักปรุงยา หรือมีนักปรุงยาคอยสนับสนุน
“ท่านรู้สถานการณ์ยามนี้ดี หอชมจันทร์ของข้าย่อมมิปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ ดังนั้นเราจึงต้องการยาเม็ดวิญญาณจำนวนมาก ไม่ต้องห่วง ข้ารับประกันว่าจะให้ราคาสูงที่สุดตามตลาด และเรายังสามารถจัดหา 'สูตรยา' ให้ได้ด้วย ท่านคิดเห็นอย่างไร?”
“สูตรยา!”
เมื่อได้ยินคำนี้ แววตาของเย่ฮันก็เป็นประกาย
นี่คือสิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดในตอนนี้
ทว่าสูตรยานั้นหายากยิ่ง แม้แต่สูตรยาระดับหนึ่งราคายังสูงลิบลิ่วเกินกว่ากำลังของเขาในยามนี้
หากมีคนจัดหาให้ได้ นั่นก็นับว่าเป็นเรื่องดีเยี่ยม
“เช่นนั้นข้าต้องขอบคุณอาวุโสมาก” เย่ฮันคำนับอีกครั้ง
“มิเป็นไรๆ ทว่าครั้งนี้เราต้องการจำนวนมาก ท่านพอจะบอกได้หรือไม่ว่าจะจัดหาให้ได้เท่าไหร่?” ชายชราถาม
“เอ่อ...”
เย่ฮันครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ยาเม็ดระดับหนึ่งร้อยเม็ดต่อวันไม่น่าจะมีปัญหา”
“หนึ่งร้อยเม็ด!”
ชายชราตกตะลึงอย่างยิ่ง
ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด
“ดูท่าเบื้องหลังของเขาคงจะมีนักปรุงยาอยู่ไม่น้อย” ชายชราคิดในใจ
ความจริงแล้วไม่ใช่เรื่องแปลก
นักปรุงยาทั่วไป อย่าว่าแต่อัตราความสำเร็จเลย แค่พิจารณาจากผลผลิต...
การได้ยามาสามเม็ดต่อหนึ่งเตาก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว
ต่อให้คนคนหนึ่งกลั่นยาโดยไม่หยุดพักยี่สิบสี่ชั่วโมง ก็มิอาจทำได้มากขนาดนั้น การที่เย่ฮันกล้าเอ่ยเช่นนี้พิสูจน์ได้ว่าเบื้องหลังเขาต้องมีกลุ่มนักปรุงยาอยู่
“ตกลง ถ้าอย่างนั้นก็วันละหนึ่งร้อยเม็ด ท่านมาส่งของทุกๆ สิบวัน และข้าจะให้ราคาสูงสุดตามตลาดสำหรับยาทุกชนิด”
“ตกลง”
เย่ฮันพยักหน้า
ด้วยคำมั่นนี้ เขาไม่ต้องกังวลเรื่องการระบายยาอีกต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาสามารถสานสัมพันธ์อันดีกับหอชมจันทร์ได้ อนาคตย่อมสะดวกสบายขึ้นมาก
“ได้ โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปจัดการเรื่องสัญญา”
ชายชราเดินจากไปอีกครั้ง และกลับมาพร้อมกับสัญญา
“นี่คือสัญญาพันธะวิญญาณ เมื่อลงนามแล้วมิอาจกลับคำได้ แน่นอนว่าไม่ต้องกังวล หากวันหน้าท่านไม่อยากส่งยาให้แล้ว หรือหอชมจันทร์ไม่ต้องการยามากขนาดนั้น เราสามารถยกเลิกสัญญาได้” ชายชรากล่าว
“ตกลง!”
เย่ฮันตอบรับอย่างรวดเร็ว
หลังจากลงนามในสัญญา ชายชราก็หยิบม้วนกระดาษหนังหลายม้วนออกมาจากถุงเก็บของ
“เหล่านี้คือสูตรยาระดับหนึ่งทั้งหมด หากวันหน้าท่านต้องการสิ่งใด มาหาข้าได้เสมอ”
“เช่นนั้นคงต้องรบกวนอาวุโสแล้ว”
พูดจบ เย่ฮันก็จากไป
ไม่นานนัก เขาก็พบหลินฮ่าว
“ไปกันเถอะ”
เย่ฮันกล่าว แล้วมุ่งหน้าไปยังทางเหนือของเมือง
ในไม่ช้า ทั้งคู่ก็มาถึงสถานที่ที่ชื่อว่า "สำนักสัตว์วิเศษ"
แม้ชื่อจะดูหรูหรา แต่มันคือสถานที่ขายสัตว์อสูรวิญญาณนั่นเอง
เย่ฮันมาที่นี่เพื่อซื้อสัตว์อสูร
“สหายเต๋า ท่านมาซื้อสัตว์อสูรหรือ?” ชายในชุดดำเดินเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่”
เย่ฮันพยักหน้า “สัตว์อสูรราคาเท่าไหร่?”
“บอกตามตรง สัตว์อสูรของสำนักสัตว์วิเศษเราดีที่สุดในเมืองว่านเซี่ยง ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งในการต่อสู้ แต่ในด้านอื่นยังยอดเยี่ยมอีกด้วย” ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ
เรื่องนี้ทำให้เย่ฮันพูดไม่ออก
เขาคิดอะไรของเขาอยู่?
แม้ชาติก่อนจะเคยเห็นหนังแนวร่วมเพศกับสัตว์มาบ้าง แต่เขาไม่ใช่คนวิตถาร เขาไม่ได้ชอบเรื่องแบบนั้น
“เข้าเรื่องสัตว์อสูรเถอะ”
“ได้ๆ ไม่ทราบว่าท่านต้องการซื้อสัตว์อสูรระดับใด?”
“ระดับสอง”
สัตว์อสูรก็มีการแบ่งระดับเช่นเดียวกับผู้บำเพ็ญ
ตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงระดับเก้า
เทียบเท่ากับระดับการบำเพ็ญของมนุษย์
ระดับหนึ่งเทียบเท่ากับขอบเขตกลั่นลมปราณ
ระดับสองเทียบเท่ากับขอบเขตสร้างรากฐาน
ครั้งนี้เย่ฮันตั้งใจจะซื้อสัตว์อสูรระดับสอง ท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียดของสามสำนักใหญ่ หากเขาพบศิษย์สำนักอื่น การมีสัตว์อสูรย่อมช่วยคุ้มครองได้บ้าง
“ระดับสองหรือ?”
ชายคนนั้นครุ่นคิด “สัตว์อสูรระดับสองราคาปกติจะอยู่ที่หนึ่งพันถึงหนึ่งหมื่นหินวิญญาณระดับต่ำ ไม่ทราบว่าท่านต้องการราคาในช่วงไหน?”
“แพงขนาดนั้นเชียว?” เย่ฮันพูดไม่ออก
เขาคิดว่าตัวเองรวยแล้วที่มีหินวิญญาณสี่พันกว่าก้อน แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขายังจนอยู่
“ประมาณสามพัน”
ชายคนนั้นพยักหน้า แล้วพาเย่ฮันเข้าไปในห้องด้านใน
สัตว์อสูรหลากหลายชนิดถูกขังอยู่ที่นี่
มีทั้งสัตว์คล้ายลิง งูเหลือมยักษ์ เสือยักษ์ และอื่นๆ อีกมากมาย