ตอนที่ 38 ฉากสุดท้าย (ฟรี)

อาวุโสของนิกายหยุนกง ล้วนแล้วแต่มีระดับพลังเหนือกว่ากองทหารจินยี่เหว่ย แต่ทหารของกองทหารจินยี่เหว่ยล้วนแล้วแต่ถูกฝึกฝนโดย เจี๋ยสวี่

เจี๋ยสวี่ คนนี้ เป็นนักยุทธศาสตร์ทางทหารและเขารู้จักรูปแบบการรบ

แผ่นดินใหญ่คิวชูเต็มไปด้วยผู้แข็งแกร่งและก็อ่อนเเอ มันมีหนทางของผู้อ่อนเเอที่จะสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งได้อยู่

หนึ่งในเหตุผลเหล่านั้นยกตัวอย่างเช่น ทำไม อาณาจักรแห่งนึงถึงสามารถแข่งขันกับนิกายใหญ่ที่มีอำนาจบางแห่งได้ เหตุผลก็เพราะทางอาณาจักรมีกองทัพจำนวนมาก!

นอกจากกองทัพแล้วก็ยังมีรูปแบบการรบที่สามารถดึงศักยภาพของทหารแต่ละคนออกมาใช้ หากแผนการที่ว่านั้นออกผลมาดีมันสามารถช่วยเปลี่ยนกระแสสงครามให้ทหารนับแสนสามารถเอาชนะทหารนับล้านได้เลย

แต่มันก็ยังเป็นเรื่องยากอยู่ดีเพราะแบบนี้พวกนักยุทธศาสตร์ทางการทหารจึงค่อนข้างน่ากลัว

ทหารจินยี่เหว่ยเหล่านี้ได้จัดตั้งรูปแบบทีมสามหรือห้าคนเพื่อไล่ต้อนคนจากนิกายหยุนกง

พวกอาวุโสจากนิกายหยุนกงไม่สามารถประมาทได้แม้ระดับพลังของพวกเขาจะสูงกว่าแต่หากถูกกลุ้มรุมด้วยคนจำนวนมากพวกเขาก็คงไม่วายถูกตัดศีรษะ

มองเห็นฉากนี้สีหน้าของ โม่เต๋าได้กลายเป็นหน้าเกลียด

เมื่อเขาเห็น หยุนซาน ปรากฏตัว ขึ้นคิดว่าเดิมทีพวกเขามีโอกาสที่จะชนะ แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว

เขาจ้องมองไปที่ ลู่เฟิง ที่ไม่มีองค์รักษ์คอยปกป้อง ดาบยาวในมือของเขาได้ถูกชักออกมา

เขาได้เคลื่อนที่พุ่งเข้าใส่ ลู่เฟิงทันที

"คู่ต่อสู้ของเจ้าก็คือข้า!"

ฮวามู่หลานได้ยืนอยู่ตรงหน้าลู่เฟิง และ ขยับดาบกานเจียงที่ได้รับคืนมาจากลู่เฟิง โจมตีใส่ โม่เต๋า

"เวรเอ้ย!"

โม่เต๋าได้สาปแช่งในใจอย่างลับ ๆ เขาจะลืมไปได้อย่างไรว่ายังมี ฮวามู่หลาน ที่เป็นนักรบระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน และ หญิงสาวคนนี้ไม่ได้อ่อนเเอ

"ฝ่าบาททรงอนุญาติให้หม่อมฉันสังหารคนผู้นี้ด้วยเพคะ"

ฮวามู่หลานได้จ้องมองไปที่ โม่เต๋า อย่างเย็นชา กลิ่นอายเจตนาฆ่าที่รุนแรงได้ปรากฏในแววตาของเธอ!

ก่อนหน้านี้ ฮวามู่หลาน ได้ยินวีรกรรมที่โม่เต๋าก่อขึ้นไว้ทั้งหมด เธอได้เลือกที่จะอยู่อย่างเงียบ ๆ และ เฝ้ารอวันที่ ลู่เฟิงกลับมาแก้แค้น

วันนี้เธอกำลังได้รับโอกาสนั้น ดังนั้นเธอจึงต้องการให้โม่เต๋าตาย

"ข้าอนุญาติให้เจ้าฆ่าเขา!"

"เพคะ"

ฮวามู่หลานได้ยกดาบกานเจียงในมือขึ้น และ โจมตีใส่ โม่เต๋า โดยตรง

ทุกการเคลื่อนไหวของเธอดุเดือดมากกลิ่นอายแห่งการสังหารได้พวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามในเวลานี้มีสีหน้าที่เยาะเย้ยบนใบหน้าของโม่เต๋าเขาได้กล่าวพูดขึ้น"มู่หลาน เจ้าคิดว่าสิ่งนี้จะสามารถปกป้องลู่เฟิงได้หรือไม่ ให้ข้าบอกเจ้าถึงแผนการของข้าว่ามันไม่ได้มีเพียงแค่นี้!"

"อะไร?"

"ฆ่าลู่เฟิงซะ!"

ขณะนี้โม่เต๋าได้ตะโกนเสียงดัง

"ขอรับ!"

เสียงของข้าราชบริพารได้ดังขึ้น

ความแข็งแกร่งของข้าราชบริพารคนนี้คือขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน

"ไม่...ปกป้องฝ่าบาทเร็ว!"

เมื่อเห็นข้าราชบริพารคนนี้ปรากฏตัวขึ้น ราชเลขาทั้งสี่และคนอื่น ๆ อีกหลายคน รีบมายืนอยู่ที่เบื้องหน้าของลู่เฟิง

แม้ว่าคนเหล่านี้จะเป็นนักรบแต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาก็คือจุดสูงสุดขั้นรวมพลังหยวน

พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าราชบริพารคนนี้

ข้าราชบริพารส่วนใหญ่ของอาณาจักรหนานหยานทั้งหมดมีระดับพลังไม่เกินขั้นขอบเขตรวมพลังหยวน ของในแง่ความแข็งแกร่งทั่วไป เว้นซะแต่ว่าพวกเขาจะเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสที่ทรงพลังอย่างโม่เต๋า คนเหล่านี้มีจิตใจที่คาดเดาไม่ได้

ข้าราชบริพารคนนี้ได้จ้องมองไปที่กลุ่มคนที่ปกป้องลู่เฟิง

"พวกเจ้าคิดจะขวางทางข้า?"

เขาได้เย้ยหยันพร้อมกับส่งคลื่นพลังซัดราชเลขาทั้งสี่และคนอื่น ๆ กระเด็นไปไกล

จากนั้นเขาก็ก้าวเดินไปหาลู่เฟิงทีละก้าว

"ฝ่าบาทหม่อมฉันจะไปช่วยเดี๋ยวนี้!"

ฮวามู่หลานได้ตะโกนขึ้นและพยายามจะหลบหนีจากการต่อสู้กับโม่เต๋า

อย่างไรก็ตามโม่เต๋าจะปล่อยให้โอกาสเหล่านี้หลุดมือไปได้อย่างไร

เขาได้โจมตีอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจว่าตนเองจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่ สิ่งที่เขาต้องการก็คือซื้อเวลาให้คนของตัวเอง