ตอนที่ 37 เริ่มต้นสงคราม (ฟรี)

"เจ้าเจ้า..."

ใบหน้าของชายคนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเขาไม่คิดเลยว่าลู่เฟิงจะเร็วขนาดนี้เขาไม่สามารถตอบสนองได้ทันเลยแม้เเต่น้อย

"มีอะไรจะสั่งเสียไหม?"

"ข้า..."

ฟวั่บ!

ลู่เฟิงได้ตัดศีรษะของชายคนนี้ด้วยดาบในมือของเขา

"สารเลวเอ้ย!"

หยุนไห่ โกรธมาก เขาได้กระโจนเข้าไปบนเวทีและฟาดฝ่ามือไปที่ลู่เฟิง

ฝ่ามือนี้เต็มไปด้วยความโกรธและอำนาจพลังเเห่งการทำลายเขาต้องการฆ่าลู่เฟิงเดี๋ยวนี้

ศิษย์หลักของนิกายหยุนกงจำนวนมากถูกฆ่าตาย การจะหาใครสักคนแทนที่พวกเขาคงต้องใช้เวลามากกว่า 10 ปี และนี่จะทำให้ นิกายหยุนกงสูญเสียมหาศาล

และเรื่องทั้งหมดนี้ต้นเหตุก็คือจักรพรรดิน้อยลู่เฟิงแห่งอาณาจักรหนานหยาน!

หยุนไห่ไม่สนใจแผนการใหญ่ของนิกายหยุนกงอีกแล้ว เขาต้องการฆ่าลู่เฟิง และ ต้อนรับจักรพรรดิองค์ใหม่!

"พวกเจ้าคิดว่าตนเองเป็นใครกัน!"

เกาชุนรู้สึกโกรธมากร่างของเขาวูบไหวพริบตาเดียวก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของลู่เฟิง และ ตบ หยุนไห่กระเด็นออกไป"นิกายหยุนกง คิดไม่ถึงเลยว่าจะทำเรื่องต่ำช้าถึงเพียงนี้!"

บึ้ม!

ร่างของหยุนไห่ถูกตบกระเด็นไปไกลกว่า 100 เมตร

หยุนไห่ นักรบระดับ 9 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน อาวุโสลำดับสองของนิกายหยุนกง กลับถูกโจมตีจนกระเด็นถอยกลับด้วยเพียงแค่หนึ่งฝ่ามือ

สิ่งนี้ทำให้อาวุโสคนอื่น ๆ รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

พวกเขาไม่ได้โง่ ธรรมชาติพวกเขาย่อมสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่เหนือล้ำของเกาชุน พวกเขาย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายเลย

"ฝ่าบาทต้องการให้ข้าน้อยฆ่าพวกมันทุกคนเลยหรือไม่?"

เกาชุนได้หันศีรษะไปกล่าวถามลู่เฟิง

"ฆ่า..."

"เป็นถึงนักรบขั้นเชื่อมจิตวิญญาณคิดจะลงมือกับผู้เยาว์ที่เป็นนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน นี่ก็ออกจะเกินไปหน่อยว่ามั้ย?"

ก่อนที่ลู่เฟิงจะพูดจบเสียงที่แผ่วเบาก็ได้เอ่ยพูดกับเกาชุน

นักรบขั้นเชื่อมจิตวิญญาณ!

ใบหน้าของลู่เฟิงได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าข่าวของกองทหารจินยี่เหว่ยจะผิดพลาดทำไมพวกเขาถึงไม่รู้ว่ามีนักรบขั้นเชื่อมจิตวิญญาณอยู่ที่นี่

ใบหน้าของ เจี๋ยสวี่ เองก็เปลี่ยนไป กองทหารจินยี่เหว่ย เป็นคนส่งข่าวให้เขา แต่ข้อมูลที่พวกเขาได้รับกลับไม่มีข่าวเกี่ยวกับนักรบขั้นเชื่อมจิตวิญญาณคนนี้!

"มันเป็นเสียงของผู้อาวุโสใหญ่!"

"ผู้อาวุโสใหญ่อยู่ที่นี่แล้วอาณาจักรหนานหยานถึงคราวจบสิ้นแน่!"

"ฮ่าฮ่า,ข้ารู้อยู่แล้วว่านิกายหยุนกงจะต้องเตรียมแผนสำรอง!"

โม่เต๋า ยิ่งหัวเราะออกมา ก่อนหน้านี้เขาเห็นความแข็งแกร่งของเกาชุนมาถึงขั้นเชื่อมจิตวิญญาณทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว แต่ในเมื่อ อาวุโสใหญ่ของนิกายหยุนกงมาที่นี่ด้วยตนเองทำให้เขารู้สึกดีใจมาก

โม่เฉียน ที่ได้ยินเสียงของอาวุโสใหญ่เธอก็รู้สึกโล่งใจ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าอาวุโสใหญ่จะต้องมาที่นี่ด้วยอย่างแน่นอน

ไม่นานชายชราผมขาวก็เดินทางมาถึงที่นี่ เขาได้ยืนต่อหน้าอาวุโสทั้งหมดและจ้องมองไปที่เกาชุนที่กำลังคุกเข่ารับคำสั่งจากลู่เฟิง

เกาชุนไม่ได้สนใจเขาเลยแม้เเต่น้อย เขากำลังรอคำสั่งจากลู่เฟิง ว่าจะฆ่า หรือไม่ฆ่า!

ลู่เฟิง รู้ว่าเกาชุนหมายถึงอะไร เขาได้ครุ่นคิดเล็กน้อย หากปรมาจารย์เหล่านี้ไม่ถูกสังหารกองกำลังพิทักษ์อาณาจักรคงจะเสียหายหนักอย่างมาก ดังนั้นเขาจะต้องรีบฆ่าคนพวกนี้ตอนนี้

เพราะสิ่งสำคัญที่ลู่เฟิงขาดที่สุดก็คือกองทัพ!

เขาได้สั่งเกาชุนทันที"ล้างบางพวกคนจากนิกายหยุนกงให้หมด!"

"ขอรับ!"

เกาชุนได้หันหน้าไปมองอาวุโสใหญ่ของนิกายหยุนกง"ในนามของฝ่าบาทข้าจะสังหารเจ้าซะ!"

"ฮ่าฮ่า!"

อาวุโสใหย่ของนิกายหยุนกงได้สั่นศีรษะและหัวเราะ"มีหลายคนที่เคยพูดแบบนี้กับข้า หยุนซาน แต่สุดท้ายพวกมันก็ตกตายไป เจ้าเองก็ต้องการเป็นหนึ่งในนั้นใช่หรือไม่?"

"เดี๋ยวเจ้าก็จะรู้!"

เกาชุนได้ชักดาบออกมาและฟันไปที่หยุนซาน

"ฮึ!"

หยุนซาน ได้แค่นเสียงออกมา ดาบยาวได้ปรากฏขึ้นในมือของเขาและฟาดปะทะกับดาบของเกาชุน

"หึ่ม..."

ลู่เฟิง ได้จ้องมองไปที่ อาวุโสใหญ่ของนิกายหยุนกง ดวงตาของเขารู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อย คน ๆ นี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ หากเขาเข้าไปพัวพัน จะเป็นภาระให้กับ เกาชุน เปล่า ๆ หน้าที่ของเขาคือจัดการอาวุโสคนอื่น ๆ ที่เหลือ

เพราะตอนนี้ พละกำลังของ เกาชุน และ หยุนซาน พอ ๆ กัน

หยุนซานได้ขมวดคิ้วเล็กน้อย อาวุโสจากนิกายหยุนกงที่ยืนอยู่ข้างหลังของเขา ไม่สามารถทนต่อการโ๗มตีของเกาชุนได้ หากเขาไม่หยุดคน ๆ นี้เอาไว้ กองกำลังของเขาจะสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

เขาได้ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะมองไปที่เกาชุน"เกาชุน เห็นแก่ความสามารถของเจ้า พวกเราไปต่อสู้กันที่อื่นดีหรือไม่?"

นอกประตูเมริเดียน มีลานจัตุรัสขนาดใหญ่ที่เอาไว้ฝึกฝนทหารของอาณาจักร ดังนั้นมันจึงสามารถรองรับแรงปะทะขนาดใหญ่ได้

เกาชุนได้ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาได้จ้องมองไปที่ ลู่เฟิง และ คนอื่น ๆ

อย่างไรก็ตาม เกาชุน ก็ยังมีความลังเล หากเขาพลาดไปแม้เพียงนิดเดียว นั่นอาจหมายถึงหายนะที่จะจบชีวิตจักรพรรดิของเขา

"แม่ทัพเกา ที่นี่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง!"

ร่างของ เจี๋ญสวี่ ได้ปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้าของ ลู่เฟิง และจ้องมองไปที่กลุ่มอาวุโสจากนิกายหยุนกง"ปล่อยพวกมันให้ข้าจัดการเอง!"

"แค่เจ้า?"

เกาชุนมองไปที่ เจี๋ยสวี่ เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แม้ เจี๋ยสวี่ จะแข็งแกร่ง แต่อาวุโสของนิกายหยุนกง มีนักรบระดับสูงสุดขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนอยู่ทั้งหมด 3 คน มันเพียงพอที่จะต่อกรกับ เจี๋ยสวี่ ได้

เมื่อเป็นเช่นนี้ ลู่เฟิง ก็จะตกอยู่ในอันตรายทันที

"ไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวอย่างแน่นอน!"

เจี๋ญสวี่ ได้แสดงรอยยิ้มจาง ๆ และส่งเสียงดัง"กองทหารจินยี่เหว่ย!"

"ขอรับ"

ทันใดนั้นกลุ่มคนหลายสิบคนก็ส่งเสียงขานรับอยู่ที่ด้านหลังของโม่เต๋า

ลู่เฟิง ที่เห็นดังนั้นม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อย"เจี๋ยสวี่ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ คนเหล่านี้เคยเป็นอดีตข้าราชบริพารของอาณาจักรหนานหยานหรือไม่?"

ยิ่งไปกว่านั้นความแข็งแกร่งของคนเหล่านี้ไม่ได้อ่อนเเอพวกเขาทุกคนมีความแข็งแกร่งระดับ 3 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นทหารระดับสูงของกองทหารจินยี่เหว่ย

"ฝ่าบาท ในหมู่พวกเขามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยเป็นข้าราชบริพารมาก่อน และ อีกส่วนนึง ข้าขอให้พวกเขาแสร้งทำเป็นข้าราชบริพาร ส่วน ข้าราชบริพารตัวจริงยังคงนอนอยู่ที่บ้านตอนนี้!"เจี๋ยสวี่ ได้หัวเราะเยาะ

"เหวินเหอ เจ้านี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ !"ลู่เฟิง ได้ยกนิ้วโป้งให้

"อะไรนะ เหวินเหอ ปรมาจารย์เจี๋ย?"

ทุกคนได้จ้องมองไปที่ เจี๋ยสวี่ ด้วยความตกใจ"นักวิชาการพิษ ได้หันไปรับใช้ฝ่าบาทน้อยหรือไม่?"

บางคนกระทั่งมีความสุขและกังวลในเวลาเดียวกัน

ผู้ที่จงรักภักดีต่อราชวงศ์นั้นได้แสดงท่าทีออกมาอย่างมีความสุข

สำหรับพวกฝ่าบกบฏนั้นพวกเขาได้แสดงท่าทีที่กังวลออกมา

เมื่อ เกาชุน เห็นกองทหารจินยี่เหว่ยเหล่านี้ และ จุดแข็งของแต่ละคนไม่ธรรมดา หากร่วมมือกันย่อมสามารถต้านทานและรอจนเขาฆ่า หยุนซาน และ กลับมาได้

เขาได้หันไปพูดกับหยุนซาน"ไป"

ทั้งสองคนได้ออกจากที่นี่และมุ่งหน้าไปที่ลานจัตุรัส

"จัดการพวกมัน!"

อาวุโสจากนิกายหยุนกงได้คำรามออกมาหลังจากที่เห็นเกาชุนจากไป

อาวุโสนิกายหยุนกงสามคนที่เป็นนักรบระดับ 9 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน พวกเขา ได้ถูกบล็อคโดย เจี๋ยสวี่ เพียงคนเดียว ณ ตอนนี้

สำหรับ อาวุโสจากนิกายหยุนกงที่เหลือ พวกเขาไม่กี่คนได้ถูกหยุดโดยกองทหารจินยี่เหว่ย