บทที่ 25 ระเบิดเป็นจล

บทที่ 25 ระเบิดเป็นจล

เช้าวันต่อมา ณ โรงเรียนมัธยมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมิดทาวน์

ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ สะพายเป้เดินเข้ามาในห้องเรียน ในมือยังคงถือหนังสือเรื่อง "เกิดใหม่ย้อนเวลาไปยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันกลายเป็นสหายร่วมรบของกัปตันอเมริกา" เขาหยิบมันขึ้นมาอ่านซ้ำอีกรอบเมื่อคืนนี้และพบว่าเนื้อหาของมันยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นเต้น

"อรุณสวัสดิ์ปีเตอร์" เกว็น สเตซี่ ซึ่งนั่งอยู่แถวหน้าหันกลับมาทักทาย ผมหางม้าสีทองของเธอเป็นประกายระยิบระยับล้อแสงอาทิตย์

ใบหน้าของปีเตอร์เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อทันที "อ-อรุณสวัสดิ์เกว็น"

แฮร์รี่ ออสบอร์น เดินเข้าทางประตูหลังห้องและเห็นปีเตอร์ถือหนังสืออยู่ "ปีเตอร์ นายอ่านอะไรอยู่น่ะ? คงไม่ใช่พวกวารสารวิทยาศาสตร์น่าเบื่อๆ หรอกนะ?"

"เปล่า ไม่ใช่หรอก" ปีเตอร์รีบส่ายหัว "มันคือนิยายน่ะ และมันก็สนุกสุดยอดไปเลย!"

เกว็นยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น "นิยายเรื่องอะไรเหรอ? ขอดูหน่อยสิ"

ปีเตอร์ประหม่าจนมือสั่น เกว็นเป็นฝ่ายชวนเขาคุยก่อนจริงๆ ด้วย!

เขารีบยื่นหนังสือให้เธอ "น-นี่คือนิยายแนวทะลุมิติ เกี่ยวกับตัวเอกที่ได้ไปต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับกัปตันอเมริกาน่ะ"

"กัปตันอเมริกาเหรอ?" เกว็นรับหนังสือไปมองดูหน้าปก "'เกิดใหม่ย้อนเวลาไปยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันกลายเป็นสหายร่วมรบของกัปตันอเมริกา' ชื่อเรื่องดูตรงไปตรงมาดีนะ"

แฮร์รี่ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยอีกคน "ฟังดูน่าสนใจนะปีเตอร์ นายไปซื้อมาจากไหนเหรอ?"

"ฉันเจอที่ร้านหนังสือของคุณลุงแจ็คเมื่อวานนี้เอง เป็นหนังสือเพิ่งพิมพ์ใหม่อ่ะ" ปีเตอร์เกาหัว "ฉันว่ามันเขียนดีมากเลยนะ ประสบการณ์ของตัวเอกที่ชื่อจอห์น สมิธ นี่มันน่าตื่นเต้นสุดๆ"

เกว็นเปิดอ่านหน้าแรก "ผมชื่อจอห์น สมิธ เป็นแฟนพันธุ์แท้ทางทหารธรรมดาๆ คนหนึ่ง—ว้าว บทนำนี่ดึงดูดใจมากเลยนะ"

"ใช่ไหมล่ะ!" ปีเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "แล้วผู้เขียนบรรยายลักษณะของกัปตันอเมริกาได้เป๊ะมาก ราวกับว่าเขารู้จักสตีฟ โรเจอร์ส จริงๆ อย่างนั้นแหละ"

แฮร์รี่เอื้อมมือมาจะหยิบหนังสือ "ขอดูบ้างสิ"

เกว็นส่งหนังสือให้แฮร์รี่อย่างเสียดายเล็กๆ "ฉันยังอ่านไม่จบเลยนะ"

"งั้นเราก็ผลัดกันอ่านสิ" แฮร์รี่เสนอ "ยังไงตอนนี้คาบเรียนก็ยังไม่เริ่ม"

ทั้งสามคนสุมหัวกันอ่านหนังสือและผลัดกันเปลี่ยนหน้า เกว็นหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่ออ่านถึงตอนที่ตัวเอกรู้สึกสับสนและตื่นเต้นที่ได้ย้อนกลับไปในปี 1942 ส่วนแฮร์รี่ก็พยักหน้าเห็นด้วยซ้ำแล้วซ้ำเล่าตอนที่อ่านถึงฉากการพบกันครั้งแรกของจอห์นและสตีฟ

"จอห์นคนนี้ฉลาดมากเลยนะ" แฮร์รี่ให้ความเห็น "เขารู้อนาคตของสตีฟแต่ก็พูดออกไปตรงๆ ไม่ได้ ความรู้สึกตอนนั้นคงอึดอัดน่าดู"

"ฉันว่าการวางคาแรคเตอร์ของจอห์นทำได้ดีมากเลยนะ" เกว็นเอ่ย "เขาไม่ได้ไปแย่งรัศมีของสตีฟ แต่เลือกที่จะเป็นเพื่อนที่คอยสนับสนุนอยู่เงียบๆ"

ปีเตอร์รู้สึกปลาบปลื้มใจที่ได้ยินเกว็นเอ่ยปากชม ราวกับว่าเขาเป็นคนถูกชมเสียเอง

แฟลช ทอมป์สัน ซึ่งนั่งอยู่ใกล้ๆ ได้ยินบทสนทนาจึงเดินเข้ามาหาด้วยความอยากรู้ "พวกนายคุยเรื่องหนังสืออะไรกันน่ะ? ดูครึกครื้นเชียว"

"นิยายที่สนุกสุดๆ ไปเลยไงล่ะ!" ปีเตอร์แสดงความมั่นใจต่อหน้าแฟลชเป็นครั้งแรก "มันเป็นเรื่องย้อนเวลาไปหากัปตันอเมริกา"

"กัปตันอเมริกาเหรอ?" ดวงตาของแฟลชเป็นประกาย "ฉันชอบกัปตันอเมริกาที่สุดเลย! ขอยืมอ่านหน่อยได้ไหม?"

แฮร์รีกำลังอ่านเพลินและไม่อยากปล่อยมือ "รอให้ฉันจบตอนนี้ก่อนสิ"

ไม่นานนัก เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ก็เริ่มถูกดึงดูดด้วยการพูดคุยของพวกเขา

"หนังสืออะไรเหรอที่ว่าสนุกนักหนา?"

"เพิ่งวางแผงเหรอ?"

"ฉันอยากอ่านบ้างจัง!"

วงล้อมเล็กๆ เริ่มขยายใหญ่ขึ้นในห้องเรียน และทุกคนก็เริ่มสนใจในนิยายลึกลับเรื่องนี้อย่างหนัก

"อย่าเพิ่งรีบกันนะทุกคน เราส่งต่อกันอ่านก็ได้" เกว็นเสนอ "อ่านกันคนละหนึ่งบทแล้วส่งต่อให้คนถัดไป"

"เป็นความคิดที่ดี!" เพื่อนร่วมชั้นต่างเห็นพ้องต้องกัน

และด้วยเหตุนี้เอง "เกิดใหม่ย้อนเวลาไปยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันกลายเป็นสหายร่วมรบของกัปตันอเมริกา" จึงเริ่มหมุนเวียนไปตามห้องเรียนต่างๆ ในโรงเรียนมัธยมมิดทาวน์

นักเรียนทุกคนที่ได้สัมผัสหนังสือเล่มนี้ต่างก็ถูกดึงดูดอย่างถอนตัวไม่ขึ้น บางคนถึงกับอุทานออกมาเบาๆ ในช่วงที่ตื่นเต้น ขณะที่บางคนกำหมัดแน่นด้วยความลุ้นระทึกตามพล็อตเรื่อง

"โอ้พระเจ้า จอห์นมีความสามารถของพวกมนุษย์กลายพันธุ์ด้วยละ!" นักเรียนหญิงคนหนึ่งกระซิบอย่างตื่นเต้น

"แล้วการตั้งค่าพลังของเขาก็ดูสมเหตุสมผลมาก ไม่ได้เก่งเกินไปจนทำลายสมดุล" นักเรียนชายอีกคนพยักหน้าเห็นด้วย

"ฉันชอบมิตรภาพระหว่างเขากับสตีฟที่สุดเลย มันน่าประทับใจจริงๆ"

"ผู้เขียนบรรยายประวัติศาสตร์ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้ละเอียดมาก ทำให้รู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ เลย"

ตลอดช่วงเช้า หนังสือเล่มนี้ถูกส่งต่อกันไปทั่วห้องเรียน แม้แต่นักเรียนที่ปกติไม่ชอบอ่านหนังสือก็ยังให้ความสนใจและมาเข้าแถวรออ่าน

"หนังสือเล่มนี้มันมีมนตร์ขลังอะไรกันนะ?" อาจารย์วิชาคณิตศาสตร์เดินเข้ามาในห้องและพบว่านักเรียนรุมล้อมอะไรบางอย่างอยู่ "พวกเธอมุงดูอะไรกันน่ะ?"

"อาจารย์ครับ นี่คือนิยายที่สนุกมากเลยครับ!" นักเรียนคนหนึ่งชูหนังสือขึ้น "มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับกัปตันอเมริกาครับ"

อาจารย์รับหนังสือไปพิจารณา "'เกิดใหม่ย้อนเวลาไปยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันกลายเป็นสหายร่วมรบของกัปตันอเมริกา' งั้นเหรอ? ฟังดูน่าสนใจนะ แต่ตอนนี้เป็นเวลาเรียนแล้ว พวกเธอค่อยไปอ่านกันหลังเลิกเรียนนะ"

"ครับอาจารย์" นักเรียนยอมเก็บหนังสือไปอย่างเสียดาย แต่สายตาก็ยังคงแอบชำเลืองไปทางที่วางหนังสืออยู่เป็นระยะ

ทันทีที่เสียงกระดิ่งเลิกเรียนดังขึ้น นักเรียนก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้งทันที

"ปีเตอร์ ฉันจะไปซื้อหนังสือเล่มนี้ได้ที่ไหนเหรอ?" เกว็นถาม

"ที่ร้านหนังสือแจ็ค บนถนนสายที่ห้าจ๊ะ" ปีเตอร์ตอบ "ราคาเล่มละ 18 ดอลลาร์"

"18 ดอลลาร์เหรอ?" แฮร์รี่หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา "ฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้แหละ!"

"ฉันไปด้วย!" เกว็นลุกขึ้นยืนเช่นกัน

"รอฉันด้วยคน!" เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ขานรับ

ไม่นานนัก นักเรียนมากกว่าครึ่งห้องก็ตัดสินใจจะไปซื้อหนังสือเล่มนี้ พวกเขาจับกลุ่มกันสองสามคนมุ่งหน้าไปยังร้านหนังสืออย่างตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน วอสกำลังนั่งเบื่ออยู่ที่บ้านพลางเปิดหนังสือพิมพ์ของเมื่อวานดู

"ยังไม่มีข่าวเกี่ยวกับหนังสือของฉันเลยแฮะ" วอสถอนหายใจ "ดูท่าว่าการโปรโมตหนังสือใหม่มันจะยากจริงๆ"

ทอมนอนอาบแดดอยู่บนขอบหน้าต่าง ส่วนเจอร์รี่กำลังเล่นของเล่นชิ้นเล็กอยู่บนโต๊ะ

อความั่งอยู่บนโซฟาเพื่อศึกษาเนื้อหาในนิตยสารแฟชั่น ดวงตาของเธอเป็นประกายเมื่อเห็นเสื้อผ้าสวยๆ ในนิตยสาร

"ฮิๆ~ เสื้อผ้าพวกนี้สวยจริงๆ เลยนะ~" อควาน้ำลายสอพลางเอามือเช็ดปาก

"อควา เลิกจ้องนิตยสารด้วยท่าทางหื่นกามแบบนั้นได้ไหม? ฉันขนลุกไปหมดแล้ว"

"เราไปที่ร้านหนังสือกันอีกรอบไหม? บางทีวันนี้อาจจะมีคนซื้อบ้างก็ได้นะ" วอสแสร้งทำเป็นเสนอความเห็นแบบเก้อเขิน

"อีกแล้วเหรอ?" อความองบน "เมื่อวานเราก็ไปมาแล้ว และเด็กคนนั้นก็ซื้อไปเล่มหนึ่งแล้วด้วย แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"เล่มเดียวจะไปพอได้ยังไง?" วอสลุกขึ้นยืน "ฉันอยากขายให้ได้สักหมื่นเล่มต่างหาก!"

ทอมกระโดดลงจากขอบหน้าต่างแล้วตบที่ขาวอสเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณบอกว่าอย่าใจร้อนเกินไปนัก

"ฉันรู้ แต่มันอดใจไม่ไหวที่อยากจะไปดูนี่นา" วอสสวมเสื้อนอก "เผื่อว่ามีคนซื้อเพิ่มจริงๆ ล่ะ?"

ทั้งสี่ชีวิตเดินทางมาถึงร้านหนังสือแจ็คบนถนนสายที่ห้าอีกครั้ง จากระยะไกล วอสเห็นฝูงชนมารวมตัวกันอยู่ที่หน้าร้านหนังสือ

"เอ๊ะ ทำไมวันนี้ร้านหนังสือดูครึกครื้นจัง?" อควาเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย

พวกเขาเห็นวัยรุ่นประมาณสิบกว่าคน ท่าทางเหมือนนักเรียนมัธยม กำลังเข้าแถวรอเข้าร้านหนังสือ แต่ละคนมีสีหน้าที่ดูตื่นเต้น

"มีแต่วัยรุ่นทั้งนั้นเลย" อความสังเกต "ดูเหมือนจะเป็นพวกนักเรียนนะ"

วอสค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้เพื่อแอบฟังว่าพวกเขาคุยอะไรกัน

"เธอแน่ใจนะว่าหนังสือเล่มนี้สนุกจริงๆ?" นักเรียนหญิงคนหนึ่งถาม

"แน่นอนสิ! ปีเตอร์ไม่มีทางแนะนำหนังสือห่วยๆ หรอก" นักเรียนชายอีกคนตอบ "แล้วทั้งเกว็นกับแฮร์รี่ต่างก็บอกว่ามันดีมาก"

"ฉันตั้งตารอที่จะเห็นกัปตันอเมริกาเก่งขึ้นแทบไม่ไหวแล้ว!"

"ฉันอยากรู้ว่าพลังมนุษย์กลายพันธุ์ของจอห์นจะร้ายกาจขนาดไหน!"

หัวใจของวอสเริ่มเต้นรัวเมื่อได้ยินบทสนทนาเหล่านั้น หรือว่าพวกเขาจะพูดถึงหนังสือของเขากันนะ?

"ทอม นายได้ยินไหม?" วอสกระซิบอย่างตื่นเต้น "ดูเหมือนพวกเขาจะมาซื้อหนังสือของฉันล่ะ!"

ทอมเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน มันชี้อุ้งเท้าไปที่ด้านในร้านหนังสือเพื่อให้วอสมองดูให้ดี

ผ่านกระจกหน้าต่าง วอสเห็นคุณลุงแจ็คกำลังวุ่นอยู่กับการหยิบหนังสือจากชั้นส่งให้ลูกค้าไม่หยุดมือ

และหนังสือที่ลูกค้าเหล่านั้นถืออยู่ในมือก็นับคือ "เกิดใหม่ย้อนเวลาไปยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันกลายเป็นสหายร่วมรบของกัปตันอเมริกา" นั่นเอง!

"มันคือหนังสือของฉันจริงๆ ด้วย!" วอสตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดตัวลอย "พวกเขาซื้อหนังสือของฉันจริงๆ!"

เจอร์รี่โผล่หัวออกมาจากกระเป๋าเสื้อของวอสและโบกอุ้งเท้าจิ๋วอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นภาพนี้

"ดูท่าว่าหนังสือของนายจะดังระเบิดแล้วนะ" อควาเอ่ยชมแบบที่หาได้ยาก "วัยรุ่นพวกนี้ดูจะชอบมันมากเลย"

วอสนับจำนวนคนที่ยืนต่อแถว อย่างน้อยก็ยี่สิบคน! ถ้าแต่ละคนซื้อคนละเล่ม ก็ยี่สิบเล่ม คิดเป็นรายได้ค่าลิขสิทธิ์ถึง 360 ดอลลาร์!

"ฉันกำลังจะรวยแล้ว!" วอสปลาบปลื้มใจอยู่ลึกๆ แต่ภายนอกเขาก็พยายามทำตัวให้ดูสุขุมเพื่อไม่ให้ใครจับได้

ทันใดนั้น ปีเตอร์ก็ปรากฏตัวในแถวเช่นกัน เขาดูจะเคอะเขินเล็กน้อยที่มีเพื่อนร่วมชั้นจำนวนมากตามมาซื้อหนังสือเพราะคำแนะนำของเขา

"ปีเตอร์ นายแน่ใจนะว่าหนังสือเล่มนี้คุ้มค่าราคา 18 ดอลลาร์จริงๆ?" เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งถาม

"คุ้มค่าแน่นอน!" ปีเตอร์พูดอย่างจริงจัง "ฉันรับรองว่าอ่านแล้วจะไม่เสียใจแน่นอน"

วอสมองดูปีเตอร์ด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง หากไม่มีเด็กชายใจดีคนนี้ หนังสือของเขาก็คงไม่มีผู้อ่านมากมายขนาดนี้ในเวลาอันรวดเร็ว

"ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ ผู้อ่านคนแรกของผม และผู้มีพระคุณของผม เอาละ ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะไม่ยอมให้ชีวิตอันแสนรันทดของนายเกิดขึ้นเด็ดขาด! ผมสัญญา!" วอสขอบคุณเขาเงียบๆ ในใจ

ในร้านหนังสือ คุณลุงแจ็คเริ่มจะรับมือไม่ไหวแล้ว

"ขอโทษนะทุกคน หนังสืออาจจะหมดแล้วละ" คุณลุงแจ็คพูดพลางปาดเหงื่อ "ลุงสั่งมาแค่สิบเล่มเอง ไม่คิดว่าจะขายดีขนาดนี้"

"อะไรนะ? ของหมดแล้วเหรอ?" นักเรียนพากันส่งเสียงร้องด้วยความผิดหวัง

"คุณลุงแจ็ค สั่งเพิ่มได้ไหมครับ?" ปีเตอร์ถามอย่างร้อนใจ

"ลุงจะติดต่อสำนักพิมพ์เดี๋ยวนี้แหละ" คุณลุงแจ็ครีบยกหูโทรศัพท์ "เราน่าจะเติมของได้ในเร็วๆ นี้แหละ"

วอสที่ยืนอยู่หน้าประตูสั่นสะท้านไปด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น สิบเล่ม ขายหมดเกลี้ยงภายในวันเดียว! แถมยังมีคนอีกตั้งมากมายที่อยากจะซื้ออีก!

"หนังสือของฉันจะดังระเบิดระเบ้อของจริงแล้ว!" วอสกำหมัดแน่น "นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น!"