ตอนที่ 13 ทักษะย่างปลาของฮั่วอวี่เฮ่า

ตอนที่ 13 ทักษะย่างปลาของฮั่วอวี่เฮ่า

สาวงามผมทองมองฮั่วอวี่เฮ่าด้วยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า เจ้าคงเป็นฮั่วอวี่เฮ่าสินะ ข้าคือเสวี่ยเคอ น้องสาวของเจ้าหมอนั่น เสวี่ยชิงเหอ ข้าได้ยินพี่ชายพูดถึงเจ้าเมื่อวานนี้

เสวี่ย... เสวี่ยเคอ? ฮั่วอวี่เฮ่าถึงได้สติกลับมา เขามองเชียนเหรินเสวี่ยที่แทนตัวเองว่าเสวี่ยเคอ และยอมกลับคืนสู่ร่างหญิงสาวเพื่อเดินทางไปแดนเหนือสุดขั้วกับเขา

ชั่วขณะหนึ่ง อารมณ์ของฮั่วอวี่เฮ่าซับซ้อนยากจะบรรยาย

สวัสดีครับ องค์หญิงเสวี่ยเคอ ยินดีที่ได้รู้จัก ฮั่วอวี่เฮ่ารีบปรับตัว หลังจากทักทาย เสวี่ยเคอ เขาก็ขึ้นไปนั่ง ชายชุดดำทำหน้าที่บังคับรถม้า มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือของจักรวรรดิเทียนโต้วอย่างช้าๆ

ดวงตาของเชียนเหรินเสวี่ยเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นท่าทีเกร็งๆ และไม่สบายใจของฮั่วอวี่เฮ่า รวมถึงใบหน้าที่แดงระเรื่อเล็กน้อย นางอดหัวเราะไม่ได้ ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ข้าไม่กินเจ้าหรอกน่า

ฮั่วอวี่เฮ่ามองเชียนเหรินเสวี่ย ผมสีทองสลวยทิ้งตัวลงด้านหลัง ใบหน้างดงามไร้ที่ติ เขาคิดในใจว่านี่คงเป็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของนาง

เชียนเหรินเสวี่ยแอบดีใจอยู่เงียบๆ ฮั่วอวี่เฮ่ามาจากอนาคตอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า เขาจึงรู้เหตุการณ์ในอดีตเพียงบางส่วน เรื่องอย่างจักรวรรดิเทียนโต้วและจักรวรรดิซิงหลัว หรือแม้แต่การล่มสลายของสำนักวิญญาณยุทธ์ เป็นเพียงสิ่งที่เขารู้จากหนังสือประวัติศาสตร์

เชียนเหรินเสวี่ยไม่สนหรอกว่าจักรวรรดิเทียนโต้วจะแตกแยกในอนาคตหรือไม่ นางสนเพียงสำนักวิญญาณยุทธ์ซึ่งเป็นบ้านของนาง

เหตุผลที่เชียนเหรินเสวี่ยยอมเปิดเผยใบหน้าจริง ก็เพื่อเข้าใกล้ฮั่วอวี่เฮ่าให้มากขึ้น

หากฮั่วอวี่เฮ่ามาจากอนาคตอีกหนึ่งหมื่นปีจริง และมีความสามารถในการข้ามเวลาระหว่างอดีตและอนาคต นางต้องร่วมมือกับคนเช่นนี้

แต่ถ้าฮั่วอวี่เฮ่าไม่ได้มาจากอนาคตและจงใจหลอกลวงนาง เชียนเหรินเสวี่ยก็จะขังเขาไว้จนวันตายในข้อหาที่ได้เห็นใบหน้าจริงของนางในวันนี้ อย่างไรก็ตาม นางก็ต้องพิจารณาถึงบุญคุณเรื่องดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ด้วย

อย่างไรเสีย ฮั่วอวี่เฮ่าก็ไม่รู้ว่าสมาชิกราชวงศ์เทียนโต้วมีใครบ้าง เชียนเหรินเสวี่ยเชื่อว่านามแฝง เสวี่ยเคอ ของนางนั้นไร้ที่ติ

องค์หญิงเสวี่ยเคอ เรากำลังมุ่งหน้าสู่แดนเหนือสุดขั้ว ระหว่างทางอาจมีอันตราย โปรดเตรียมใจไว้ด้วยนะครับ ฮั่วอวี่เฮ่ามองนางด้วยสีหน้าจริงจัง

เชียนเหรินเสวี่ยแสร้งทำท่าขึงขังทันที ข้าเป็นถึงจักรพรรดิวิญญาณเชียวนะ พี่ชายข้าเห็นดีเห็นงามอะไรในตัวเจ้าหนักหนา ถึงได้ลดตัวขอร้องให้ข้ามาคุ้มกันเจ้า แค่จะหาวงแหวนวิญญาณที่สอง อย่างมากก็แค่สัตว์วิญญาณร้อยปี แต่เจ้ากลับดั้นด้นไปถึงที่กันดารอย่างแดนเหนือสุดขั้ว ข้าไม่เข้าใจเจ้าจริงๆ เจ้าหนู

ฮั่วอวี่เฮ่ายิ้มโดยไม่พูดอะไร มองใบหน้างามล่มเมืองของเชียนเหรินเสวี่ยและผมสีทองนุ่มสลวย เขาพยักหน้าในใจ สมกับเป็นหลานสาวของเชียนเต้าหลิวจริงๆ

แดนเหนือสุดขั้วตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจักรวรรดิเทียนโต้ว เดินทางด้วยรถม้าจากเมืองเทียนโต้ว ด้วยความเร็วที่ฮั่วอวี่เฮ่าและเชียนเหรินเสวี่ยใช้อยู่ จะถึงชายขอบแดนเหนือสุดขั้วภายในเวลาไม่ถึงสองวัน

ยามค่ำคืน ชายชุดดำที่ปลอมตัวเป็นคนขับรถม้า หรือพรหมยุทธ์หอกอสรพิษ หาจุดพักที่เงียบสงบและมีทิวทัศน์สวยงามเพื่อก่อกองไฟ

ฮั่วอวี่เฮ่าถอดรองเท้าแล้วก้าวลงไปในน้ำในทะเลสาบที่เย็นจัด ยิ่งขึ้นเหนือ อากาศยิ่งหนาวเย็น โชคดีที่ฮั่วอวี่เฮ่ากินหญ้าน้ำแข็งแปดแฉกไปแล้ว จึงไม่รู้สึกหนาว

เชียนเหรินเสวี่ยสวมเสื้อคลุมขนมิ้งหนานุ่มนั่งอยู่ข้างกองไฟ มองดูฮั่วอวี่เฮ่าที่ตั้งอกตั้งใจจับปลาด้วยรอยยิ้มจางๆ

นายน้อย ดื่มซุปร้อนๆ หน่อยขอรับ พรหมยุทธ์หอกอสรพิษยื่นถ้วยซุปร้อนมาให้ เชียนเหรินเสวี่ยกล่าวขอบคุณและดื่มเงียบๆ

พรหมยุทธ์หอกอสรพิษขมวดคิ้ว หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขาก็เอ่ยขึ้น นายน้อย ข้ายังไม่เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของท่าน สำหรับฮั่วอวี่เฮ่าที่อ้างว่ามาจากอนาคต ท่านถึงกับยอมเปิดเผยใบหน้าจริง ถ้าเกิดเจ้าหนูนี่หลอกท่านล่ะขอรับ

ฮั่วอวี่เฮ่าหลอกข้า? เชียนเหรินเสวี่ยหัวเราะเบาๆ หลังจากดื่มซุปจนหมด แววตานางก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา งั้นข้าก็จะขังมันไว้ในสำนักวิญญาณยุทธ์ตลอดชีวิต จนกว่าภารกิจข้าจะสำเร็จ

ในเมืองเทียนโต้ว มีคนรับผิดชอบปลอมตัวเป็นเสวี่ยชิงเหออยู่แล้ว ดังนั้นการหายตัวไปชั่วคราวของเชียนเหรินเสวี่ยจะไม่ทำให้ความลับรั่วไหล

ปลามาแล้ว! ฮั่วอวี่เฮ่าเดินมาที่กองไฟพร้อมปลาสีเขียวสามตัวที่ทำความสะอาดแล้ว แต่ละตัวยาวประมาณยี่สิบเซนติเมตร

เจ้าย่างปลาเป็นเหรอ เชียนเหรินเสวี่ยส่งสายตาตั้งคำถาม

ข้า... ข้าทำเป็นแน่นอน! ฮั่วอวี่เฮ่าตอบอย่างฝืนๆ ให้ดูมั่นใจ

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ใช่ฮั่วอวี่เฮ่าคนเดิม เขาไม่รู้วิธีย่างปลาจริงๆ แต่เพื่อจะได้โชว์ฝีมือในอนาคต เขาต้องเริ่มเรียนรู้วิชาย่างปลานี้จากศูนย์

งั้นข้าจะรอนะ เริ่มโชว์ได้เลย เชียนเหรินเสวี่ยทำท่าเหมือนรอดูการแสดง ตั้งตารอรสชาติปลาย่างของฮั่วอวี่เฮ่า

อุดอู้อยู่แต่ในวังลึก การได้ออกมาข้างนอกบ้างก็ดีเหมือนกัน

เชียนเหรินเสวี่ยดูงดงามยามแย้มยิ้ม ดวงตาคู่สวยหยีลงเป็นเส้นโค้ง

ไม่มีปัญหา คอยดูฝีมือข้าได้เลย! ก่อนออกจากโรงแรมเมื่อเช้า ฮั่วอวี่เฮ่าซื้อเครื่องปรุงรสสำหรับย่างมาโดยเฉพาะ เดิมทีเขาวางแผนจะเดินทางคนเดียว ไม่นึกว่าเชียนเหรินเสวี่ยจะตามมาด้วย

เขาหยิบขวดโหลต่างๆ ออกจากกระเป๋า ทาเครื่องปรุงให้ทั่วตัวปลา ใช้มีดสั้นพยัคฆ์ขาวบั้งปลาทั้งสองด้าน แล้วเสียบไม้ปลายแหลมนำไปย่างข้างกองไฟ

ดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเทา เชียนเหรินเสวี่ยอุทานด้วยความประหลาดใจ มองดูนัยน์ตาของฮั่วอวี่เฮ่าแล้วถามอย่างสงสัย เจ้ามีนัยน์ตาซ้อนด้วยหรือ เป็นมาตั้งแต่เกิดหรือเปล่า

ได้มาภายหลังครับ เป็นผลจากวารีจ้องตานที ฮั่วอวี่เฮ่าเพ่งสมาธิไปที่ปลาย่างในมือ ใช้ผล หน่วงเวลา ของวิญญาณยุทธ์เนตรแห่งกาลเวลาโดยเฉพาะ

ปลาย่างค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลทอง ระหว่างที่ส่งเสียงฉ่า ฮั่วอวี่เฮ่าอาศัยความทรงจำการทำบาร์บีคิวกลางแจ้งจากชาติก่อนพลิกปลาไปมา ไม่นานทั้งสองด้านก็เหลืองทอง กลิ่นหอมยั่วน้ำลายลอยฟุ้ง

เชียนเหรินเสวี่ยกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว นางไม่พูดอะไรสักคำ จ้องมองปลาย่างตาไม่กระพริบ

เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของฮั่วอวี่เฮ่า การย่างปลาให้นายน้อยแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์กิน คงไม่มีใครเชื่อแน่ ยิ่งคนข้างๆ คือว่าที่เทพทูตสวรรค์ในอนาคตด้วยแล้ว

เสร็จแล้ว! ลองชิมดูว่าเป็นยังไงบ้าง

เชียนเหรินเสวี่ยรับปลาย่างหอมฉุยที่ฮั่วอวี่เฮ่ายื่นให้ ริมฝีปากแดงระเรื่อเป่าเบาๆ แล้วกัดเนื้อปลาคำเล็กๆ ก่อนจะชะงักไป

หน้าของฮั่วอวี่เฮ่าซีดเผือด จบกัน พังอีกแล้วสินะ!

ดูท่าข้าจะไม่มีพรสวรรค์ด้านย่างปลาจริงๆ!

อร่อยมาก! เชียนเหรินเสวี่ยกัดคำโตอีกคำ ลืมภาพลักษณ์ไปสิ้น ระหว่างเคี้ยวก็พูดว่า เจ้าย่างปลาได้สมบูรณ์แบบมาก ซอสซึมเข้าเนื้อ กรอบนอกนุ่มใน กัดคำเดียวรู้สึกเหมือนตัวลอยเลย สุดยอดมาก!

เชียนเหรินเสวี่ยยกนิ้วโป้งให้ ฮั่วอวี่เฮ่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีใจที่ท่านชอบครับ

ฮั่วอวี่เฮ่ามองพรหมยุทธ์หอกอสรพิษที่ทำหน้าคาดหวัง เขายังต้องพึ่งราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้นี้ในการเดินทางสู่แดนเหนือสุดขั้ว แม้กำลังจะไปเผชิญหน้ากับหนึ่งในสามราชาแห่งแดนเหนือ ฮั่วอวี่เฮ่าไม่อยากให้เชียนเหรินเสวี่ยและพรหมยุทธ์หอกอสรพิษเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยจริงๆ

แต่ดูจากท่าทางของสองคนนี้ คงเป็นไปไม่ได้ หลังจากยื่นปลาย่างให้พรหมยุทธ์หอกอสรพิษ ฮั่วอวี่เฮ่าก็เริ่มย่างส่วนของตัวเอง

แสงไฟสะท้อนใบหน้าด้านข้างของเขา ทอดเงายาวไปในความมืดมิดของยามราตรี

จบตอน