ตอนที่ 14 งานฝีมือดั้งเดิม จับประติมากรรมน้ำแข็งยัดอุปกรณ์วิญญาณ

ตอนที่ 14 งานฝีมือดั้งเดิม จับประติมากรรมน้ำแข็งยัดอุปกรณ์วิญญาณ

วันที่สามหลังจากออกเดินทางจากเมืองเทียนโต้ว คณะของฮั่วอวี่เฮ่า เชียนเหรินเสวี่ย และพรหมยุทธ์หอกอสรพิษ ก็มาถึงชายป่าแดนเหนือสุดขั้ว

ลมหนาวพัดกรรโชก พรหมยุทธ์หอกอสรพิษกระชับเสื้อผ้าแน่น ส่วนเชียนเหรินเสวี่ยผู้มีวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีก สามารถต้านทานความหนาวเย็นได้ในระดับหนึ่ง

ฮั่วอวี่เฮ่าสวมเพียงเสื้อผ้าบางๆ แต่เสื้อตัวในนั้นแท้จริงแล้วคือคราบที่หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาลอกทิ้งไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกหนาวเย็นแม้จะอยู่ในเขตแกนกลางของแดนเหนือ

เสี่ยวฮั่ว เจ้าไม่หนาวหรือ เชียนเหรินเสวี่ยประหลาดใจที่ฮั่วอวี่เฮ่าใส่เสื้อผ้าบางๆ แต่กลับดูไม่สะทกสะท้านต่อความหนาวเย็นเลย

ข้าไม่หนาวจริงๆ ถ้าไม่เชื่อลองดูสิ ฮั่วอวี่เฮ่าเผลอคว้ามือเรียวงามดั่งหยกของเชียนเหรินเสวี่ยมากุมไว้โดยไม่รู้ตัว

มือของเชียนเหรินเสวี่ยเนียนนุ่มและอุ่นสบายดั่งหยกเนื้อดี นิ้วเรียวยาวน่าสัมผัส

เชียนเหรินเสวี่ยชะงักไปเล็กน้อย เปลือกตาของพรหมยุทธ์หอกอสรพิษกระตุกถี่ๆ ฮั่วอวี่เฮ่ารีบปล่อยมือแล้วหัวเราะแห้งๆ เข้าสู่แดนเหนือสุดขั้วกันเถอะ เราต้องระวังตัวให้ดีตลอดทางนะ

เชียนเหรินเสวี่ยไม่ถือสาเลยแม้แต่น้อย นางหัวเราะคิกคัก แค่ล่าสัตว์วิญญาณร้อยปี จะมีอะไรน่าห่วงนักหนา

สีหน้าของฮั่วอวี่เฮ่าเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที เขาหันมาเผชิญหน้ากับทั้งสอง อันตรายมีอยู่จริง ท่านเคยได้ยินชื่อสัตว์วิญญาณที่เรียกว่าแมงป่องหยกน้ำแข็งไหม

แมงป่องหยกน้ำแข็ง? พรหมยุทธ์หอกอสรพิษครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าว ข้าเคยอ่านบันทึกโบราณในวัง ระบุว่าแมงป่องหยกน้ำแข็งคือเจ้าแห่งแดนเหนือสุดขั้ว เป็นสัตว์วิญญาณที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

เป้าหมายของเจ้าครั้งนี้คือแมงป่องหยกน้ำแข็งงั้นหรือ ข้าจำได้ว่าแมงป่องหยกน้ำแข็งไม่มีคุณสมบัติทางจิตนะ

เมื่อเผชิญกับสายตาตั้งคำถามของเชียนเหรินเสวี่ย ฮั่วอวี่เฮ่าสูดหายใจลึก จริงๆ แล้วข้ารู้ว่าท่านยังสงสัยว่าข้าจงใจปั่นหัวท่านเล่น แต่ข้าไม่มีความจำเป็นต้องโกหก พูดตามตรง เป้าหมายของข้าในครั้งนี้คือการหาวิญญาณยุทธ์ที่สอง

วิญญาณยุทธ์ที่สอง! เจ้ามีวิญญาณยุทธ์คู่! เชียนเหรินเสวี่ยจ้องมองฮั่วอวี่เฮ่าด้วยความประหลาดใจ กวาดสายตามองเขาขึ้นลงซ้ำๆ

แต่มันเกี่ยวอะไรกับการ หาวิญญาณยุทธ์ที่สอง เจ้าควรรู้ว่าเมื่อวิญญาณยุทธ์ตื่นขึ้นแล้ว ยากมากที่จะปลุกเพิ่มอีก อย่าว่าแต่ หา มาเลย เจ้าวางแผนจะทำยังไง

คำถามของพรหมยุทธ์หอกอสรพิษกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเชียนเหรินเสวี่ยอย่างรุนแรง นางพบว่าตัวเองยิ่งไม่เข้าใจฮั่วอวี่เฮ่ามากขึ้นเรื่อยๆ

ฮั่วอวี่เฮ่าผู้ลึกลับและยากจะคาดเดา ได้เคยมอบผลประโยชน์มหาศาลแก่เชียนเหรินเสวี่ยผ่านวาสนาที่ธาราสองขั้วมาแล้ว

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ตอบคำถามโดยตรง แต่มองเชียนเหรินเสวี่ยด้วยสายตาจริงจัง พี่เสวี่ย ท่านมาส่งข้าถึงตรงนี้ก็พอแล้ว สิ่งที่ข้าต้องเผชิญต่อไปคือหนึ่งในสามราชันย์แห่งแดนเหนือ จักรพรรดินีแมงป่องหยกน้ำแข็ง มันมีตบะน่าสะพรึงกลัวถึงสามแสนแปดหมื่นปี ราชทินนามพรหมยุทธ์ธรรมดาข้างกายท่านเทียบมันไม่ติดฝุ่นเลยด้วยซ้ำ

เชียนเหรินเสวี่ยตะลึงงัน ไม่ว่าจะเป็นวาสนาที่ธาราสองขั้วหรือการเดินทางมาแดนเหนือสุดขั้ว ฮั่วอวี่เฮ่าแสดงความมั่นใจราวกับทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

เชียนเหรินเสวี่ยไม่รู้ว่าความมั่นใจของฮั่วอวี่เฮ่ามาจากไหน แต่พอได้ยินว่าสัตว์วิญญาณที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ามีตบะสูงถึงสามแสนแปดหมื่นปี ความคิดแรกของนางคือ เป็นไปไม่ได้

สีหน้าของพรหมยุทธ์หอกอสรพิษเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง สามแสนแปดหมื่นปี ต่อให้อกค์สังฆราชมาเองก็อาจจะตึงมือ สภาพแวดล้อมก็เป็นปัญหาใหญ่ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเจ้าหนูฮั่วอวี่เฮ่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน!

เจ้าบ้าไปแล้ว! เชียนเหรินเสวี่ยส่ายหน้าช้าๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อขณะมองฮั่วอวี่เฮ่า

ฮั่วอวี่เฮ่าส่ายหน้าและยิ้ม ข้าแค่ทำในสิ่งที่ควรทำในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า อีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า จักรพรรดินีแมงป่องหยกน้ำแข็งจะเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์ครั้งที่สี่ เมื่อสัตว์วิญญาณอายุเกินแสนปี มันต้องผ่านทัณฑ์สวรรค์เพื่อจะมีชีวิตอยู่ต่อ จักรพรรดินีแมงป่องหยกน้ำแข็งไม่ใช่สัตว์วิญญาณธรรมดา แต่เป็นสัตว์ร้าย อีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าจะมีการจัดอันดับสิบสัตว์ร้ายผู้ยิ่งใหญ่ และจักรพรรดินีแมงป่องหยกน้ำแข็งอยู่อันดับที่เจ็ด

สามแสนแปดหมื่นปีเป็นแค่อันดับเจ็ด! พรหมยุทธ์หอกอสรพิษสูดหายใจเฮือก เชียนเหรินเสวี่ยก็ตกใจไม่แพ้กัน

ถูกต้อง แค่อันดับเจ็ด ฮั่วอวี่เฮ่าพยักหน้า ข้าขอบคุณพี่เสวี่ยและท่านพรหมยุทธ์มากที่มาส่ง พวกท่านรอข้าอยู่ที่นี่เถอะ ถ้าพรุ่งนี้ข้ายังไม่กลับมา พวกท่านก็กลับเมืองเทียนโต้วได้เลย

พูดจบ ฮั่วอวี่เฮ่าก็เตรียมเดินเข้าสู่เขตแกนกลางแดนเหนือ

พูดจาเหลวไหลอะไร ข้าพาเจ้ามา ข้าก็ต้องพาเจ้ากลับไปครบสามสิบสอง จะทิ้งเจ้าไว้กลางทางได้ยังไง เชียนเหรินเสวี่ยคว้าแขนฮั่วอวี่เฮ่าแล้วประกาศอย่างเอาแต่ใจ ตั้งแต่นี้ไป เจ้าคือน้องชายข้า ปลาย่างฝีมือเจ้าอร่อยมาก ข้าอยากกินไปตลอดชีวิตเลย

นายน้อย... องค์หญิง นี่มันอันตรายเกินไป! พรหมยุทธ์หอกอสรพิษเตือนด้วยความกังวลอย่างยิ่ง หากเกิดอะไรขึ้นกับเชียนเหรินเสวี่ย เขาที่เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์คงต้องเชือดคอตัวเองตายตรงนี้

อันตรายอะไร! ไม่ได้ยินน้องชายข้าบอกเหรอว่าไม่เป็นไร เชียนเหรินเสวี่ยหันมองฮั่วอวี่เฮ่า ฮั่วอวี่เฮ่าก็มองกลับ ทั้งสองหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ

ก็ได้! ข้าจะพยายามปกป้องความปลอดภัยของท่านให้ดีที่สุด... ท่านพี่ ฮั่วอวี่เฮ่ายิ้ม ดูมีความสุขมาก

ท่ามกลางหิมะตกหนักและลมกรรโชกแรง พรหมยุทธ์หอกอสรพิษกางม่านพลังวิญญาณขึ้นด้านหน้าเพื่อกันความหนาวเย็นให้ได้มากที่สุด ร่างของทั้งสามค่อยๆ เลือนหายไปในพายุหิมะขณะมุ่งหน้าสู่เขตแกนกลางแดนเหนือ

หลังจากเดินทางมานานเท่าไหร่ไม่รู้ เชียนเหรินเสวี่ยเริ่มรู้สึกหนาวเข้ากระดูก ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง เลือดในกายแทบจะจับตัวเป็นก้อน

ท่านพี่ เราเข้าสู่เขตแกนกลางแดนเหนือแล้ว... ฮั่วอวี่เฮ่าเห็นใบหน้าซีดเผือดของเชียนเหรินเสวี่ย แม้แต่เสื้อขนสัตว์กันหนาวก็ไร้ประโยชน์

ฮั่วอวี่เฮ่าถอดเสื้อตัวนอกบางๆ ออกทันที และก่อนที่เชียนเหรินเสวี่ยจะห้ามทัน เขาก็ถอดทุกอย่างออกจนเหลือแต่ชั้นใน

ว้าย—

เชียนเหรินเสวี่ยปิดหน้า ใบหน้างดงามแดงระเรื่อ เจ้าถอดเสื้อผ้าทำไม! รีบใส่กลับไปเดี๋ยวนี้!

เอานี่ไป!

วินาทีถัดมา มือที่เย็นเฉียบของเชียนเหรินเสวี่ยสัมผัสได้ถึงไออุ่น เมื่อวัตถุคล้ายแผ่นฟิล์มบางๆ ถูกยัดใส่มือ

ฮั่วอวี่เฮ่ารีบสวมเสื้อขนสัตว์หนาๆ กลับเข้าไปแล้วพูดว่า เขตแกนกลางแดนเหนือหนาวจนคนตายได้ ข้ากินหญ้าน้ำแข็งแปดแฉกมาแล้วเลยทนความหนาวได้บ้าง ข้าไม่อยากให้พี่สาวที่เพิ่งยอมรับข้าต้องมาหนาวตาย

แต่... เชียนเหรินเสวี่ยลังเลเมื่อเห็นฮั่วอวี่เฮ่าดูปกติดี แล้วข้าจะใส่ยังไง

แก้ผ้าแล้วใส่ซะ! เสียงซุกซนของหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาดังขึ้น

นั่นใคร! พรหมยุทธ์หอกอสรพิษตะโกน มองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

หลับให้สบายเถอะ คลื่นพลังจิตมหาศาลจากหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาซัดสาดเข้าใส่ วินาทีถัดมา พรหมยุทธ์หอกอสรพิษรู้สึกเปลือกตาหนักอึ้งดั่งตะกั่ว เขาพยายามฝืนสติ แต่ทันใดนั้น ร่างทั้งร่างก็กลายเป็นแท่งน้ำแข็ง

ดัชนีฝันนภา ทำงาน!

แม่หนู ข้ารู้นะว่าเจ้ามีอุปกรณ์วิญญาณเก็บของ แถมระดับสูงด้วย ตอนนี้ผู้ติดตามเจ้ากลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งไปแล้ว จับยัดใส่เข้าไปได้เลย เสียงของหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภายังคงดังต่อ

เจ้าเป็นใครกันแน่ เชียนเหรินเสวี่ยกวาดตามองโลกน้ำแข็งและหิมะอันเวิ้งว้าง นอกจากฮั่วอวี่เฮ่าแล้ว ไม่มีใครอื่นอยู่เลย

จบตอน