ตอนที่ 87 : ความยากลำบากในการผลิตกระสุน

ตอนที่ 87 : ความยากลำบากในการผลิตกระสุน

ฉินจิ้นออกจากโรงยิมไป

ไม่นานนัก เขาก็มาถึงคลังเก็บของแห่งหนึ่งในฐาน

มันเต็มไปด้วยเครื่องจักรต่างๆ ตั้งแต่เครื่องจักรขนาดใหญ่ที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ไปจนถึงไขควงและประแจขนาดเล็ก

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสถานที่ที่ถูกใช้สำหรับการแปรรูปและผลิตสิ่งของ

ทันทีที่เขาเข้าไป

ฉินจิ้นก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่โต๊ะเหล็กและกำลังวุ่นวายอยู่กับบางสิ่งบางอย่าง

"หัวหน้าหลี่ เมื่อวานฉันเห็นคุณพูดว่ามีอะไรจะแสดงให้ฉันดู ฉันมาแล้ว"

ชายที่โต๊ะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลี่ซู่ ผู้ที่เขาเคยช่วยไว้ก่อนหน้านี้

เมื่อได้ยินเสียงจากข้างหลัง เขาก็หันกลับมาและเมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขาก็รีบเข้าไปทักทายและพูดว่า

"ประธานฉิน! มาถึงแล้วสินะ! มาดูนี่สิ นี่คือสิ่งที่ผมเพิ่งออกแบบมา"

ขณะที่เขาพูด เขาก็นำฉินจิ้นที่กำลังสงสัยเข้าไปข้างใน

เขาหยุดอยู่หน้าโต๊ะเหล็ก ก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นใหญ่ออกมาและชี้ไปที่ลวดลายบางอย่างบนนั้น พร้อมอธิบายว่า

"นี่คือแนวคิดบางอย่างที่ผมคิดขึ้นมาหลังจากเห็นแนวกำแพงฐานและภูมิประเทศแถวนี้"

"ดูสิ นี่คือกำแพง ผมคิดว่ากำแพงในปัจจุบันของเรามันดูเรียบง่ายเกินไป! และที่นี่ยังไม่มีอาคารอยู่รอบๆ ฐานของเราเลยด้วย ผมเลยคิดว่าเราอาจจะสามารถติดตั้งของแบบนี้ที่พื้นใต้กำแพงได้"

ขณะที่เขาพูด เขาก็เลื่อนภาพวาดเข้ามาใกล้เพื่อให้ฉินจิ้นมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น

"บนพื้นที่ด้านนอกกำแพง เราสามารถติดตั้งสิ่งของอย่างลวดและเสาจำนวนมากลงไปได้ เสาพวกนั้นจะถูกฝังลึกลงไปในพื้นจนมีความมั่นคงสูงมากและเราจะผูกลวดหนามหรือลวดเหล็กหนาๆ ไว้กับพวกมันและเมื่อไหร่ก็ตามที่พวกซอมบี้วิ่งเข้ามาพวกมันก็จะติดอยู่ตรงนี้!"

"ลวดเหล็กเพียงหนึ่งเส้นที่ยึดติดกับเสาสองต้นก็เพียงพอที่จะต้านทานแรงกระแทกของซอมบี้หลายสิบตัวได้ในเวลาเดียวกัน!"

"ด้วยวิธีนี้ เมื่อซอมบี้จำนวนมากเข้ามาล้อมรอบเรา เราก็จะสามารถลดจำนวนของพวกมันที่จะเข้ามาถึงพื้นที่ใต้กำแพงได้"

"และคุณก็ยังบอกผมด้วยว่าคุณต้องการขยายฐานออกไปในอนาคต ดังนั้นเมื่อคนของเราออกไปทำงานก่อสร้างข้างนอก พวกเขาก็จะสามารถใช้วิธีนี้เพื่อสร้างแนวป้องกันได้ด้วย"

"มันสามารถสกัดกั้นซอมบี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพก่อนที่พวกมันจะพุ่งเข้ามา ถึงยังไงพวกซอมบี้ก็ไม่มีสติปัญญาและด้วยการตั้งความสูงของลวดเหล็กให้พอดีมันก็จะสามารถสกัดกั้นพวกซอมบี้ได้อย่างสมบูรณ์! หรืออย่างน้อยก็สามารถลดความเร็วของพวกมันลงได้ ทำให้คนของเรามีเวลาตอบสนองและหลบหนีออกมา"

ฉินจิ้นพยักหน้าขณะมองภาพวาดในมือและฟังคำแนะนำของอีกฝ่าย

มันเป็นวิธีที่ดีจริงๆ

วิธีนี้หากมองอย่างผิวเผินแล้วมันไม่ได้มีค่าใช้จ่ายที่สูงมากหรือความยากลำบากอะไร มันสามารถทำได้ด้วยวัสดุที่เรียบง่าย

แม้แต่วัสดุที่มีอยู่ในฐานก็สามารถนำมาใช้ทำได้โดยไม่มีปัญหา

แม้ว่ามันจะถูกทำลายโดยซอมบี้มันก็ยังไม่ถือว่าเสียหายอะไร เพราะมันสามารถเปลี่ยนลวดเหล็กและทำให้กลับมาใช้ใหม่ได้อย่างรวดเร็ว

มันเป็นแนวคิดที่ใช้ต้นทุนต่ำแต่ได้ผลตอบแทนที่สูงจริงๆ

ฉินจิ้นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและตบแขนหลี่ซู่เบาๆ ก่อนจะแสดงความเห็นชอบในวิธีการของอีกฝ่าย

"ไม่เลว วิธีของนายดีมาก ถ้าวัสดุต่างๆ พร้อมแล้ว ก็ให้สร้างล้อมรอบฐานของเราสักสองสามรอบได้เลย มันจะต้องเสริมการป้องกันของฐานเราได้แน่ๆ"

"แต่นายต้องปรับปรุงรายละเอียดบางอย่างให้ฉันด้วย เช่น ความสูงของลวดซึ่งจะต้องสามารถสกัดกั้นซอมบี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและมันจะต้องสะดวกสำหรับคนของเราที่จะคลานผ่านเข้ามาได้ นอกจากนี้ นายควรออกแบบให้มันสามารถควบคุมจากบนกำแพงได้ด้วย เพื่อให้มันสามารถเปิดปิดหรือยกขึ้นลงได้เมื่อจำเป็นและการเก็บลวดเหล็กเมื่อไม่จำเป็นก็จะช่วยเพิ่มการอำพรางให้เราได้ด้วย"

"โดยรวมแล้ว แนวคิดนี้ดีมากและสามารถพัฒนาเพิ่มเติมได้"

"เดี๋ยวฉันจะให้คะแนนผลงานนายเพิ่ม ดังนั้นตั้งใจทำงานต่อไปล่ะ ฮ่าฮ่าๆ"

เขาอารมณ์ดีมาก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าคำพูดที่เขาส่งไปในกลุ่มเอาชีวิตรอดจะสามารถดึงดูดผู้มีความสามารถเข้ามาได้จริงๆ

ไม่เสียแรงเลยจริงๆ

แน่นอนว่าบทบาทและความสำคัญของผู้ที่มีความสามารถนั้นเหนือกว่าคนอื่นๆ มาก

เขาได้แต่หวังว่าหลี่ซู่จะสามารถสร้างแนวคิดดีๆ แบบนี้เพิ่มเติมได้อีกในอนาคต

และมันก็น่าเสียดายที่มีคนจากกลุ่มเอาชีวิตรอดมาเพียงแค่คนเดียว เขาไม่รู้ว่าคนอื่นๆ เป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้

แต่หลังจากดูสิ่งนี้

ฉินจิ้นก็พูดคุยกับหลี่ซู่อีกพักหนึ่งก่อนที่จะหันหลังกลับและจากไป

....

ในอาคารโรงงานแห่งหนึ่งบริเวณริมฐาน

เดิมทีที่นี่เคยเป็นคลังสินค้าขนาดใหญ่ แต่มีเพียงโครงสร้างเท่านั้นที่ถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลก แต่เมื่อเร็วๆ นี้ พวกเขาได้มีการส่งคนมาปรับปรุงและขนของจำนวนมากเข้ามา

ฉินจิ้นบอกลาหลี่ซู่แล้วเดินมาที่นี่

ในขณะนี้ เครื่องจักรในโรงงานกำลังส่งเสียงคำรามตลอดเวลาและดูเหมือนว่ามันกำลังผลิตอะไรบางอย่างอยู่

ชายหลายคนข้างในกำลังพูดคุยกันอย่างจริงจังและด้วยเสียงที่ดัง พวกเขาจึงไม่สังเกตเห็นการมาถึงของฉินจิ้น

จนกระทั่งเขาเดินเข้าไปใกล้แล้วพูดเสียงดังว่า

"วิศวกรตง ทางคุณเป็นอย่างไรบ้าง?"

ในเวลานี้คนเหล่านี้จึงได้ตระหนักว่าประธานฉินของพวกเขาได้เดินเข้ามาแล้ว

พวกเขารีบทักทายเขาทันที "โอ้ ประธานฉิน! ขอโทษด้วยครับ พวกเรากำลังคุยกันถึงเรื่องบางอย่างครับ ที่นี่เสียงดังมาก พวกเราเลยไม่ทันสังเกตเห็นว่าคุณเข้ามา"

ใช่ คนในโรงงานนี้ก็คือพวกตงฮุย หวังปินและผู้ช่วยอีกหลายคนที่ได้รับมอบหมายมาช่วยงานพวกเขา

นับตั้งแต่การผลิตวัตถุระเบิดเสร็จสิ้นไปเมื่อไม่นานมานี้

ตงฮุยก็ถูกฉินจิ้นสั่งให้เปลี่ยนไปทำสิ่งที่สำคัญกว่าชั่วคราว

ส่วนเรื่องที่สำคัญกว่านั้นก็คือ

การผลิตกระสุนนั่นเอง

มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

อย่ามองว่าการผลิตกระสุนเป็นของง่ายๆ เพราะเทคนิคในการผลิตมันนั้นสูงมาก

แม้ว่าตงฮุยจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค แต่เขาก็อยู่ในสาขาเคมี

ขอบเขตความรู้ระหว่างสองสาขาวิชานี้มันกว้างเกินไป

หลังจากถูกฉินจิ้นย้ายให้มาดูแลการผลิตกระสุน เขาก็ยังสร้างผลลัพธ์ได้ไม่ดีมากนัก

พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนวัตถุดิบ

พวกเขามีวัสดุสำหรับทำกระสุนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ทองเหลือง โลหะผสมต่างๆ หรือดินปืน

แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากตงฮุยนำกลุ่มคนมาแก้ไขข้อผิดพลาดและผลิตอยู่หลายวัน กระสุนที่ผลิตออกมาได้ก็ยังไม่เป็นไปตามที่ต้องการ

ก่อนวันสิ้นโลก ฉินจิ้นได้ซื้อกระบวนการผลิตกระสุนอย่างละเอียดผ่านช่องทางพิเศษมา รวมถึงรายละเอียดต่างๆ และข้อควรระวังหรือแม้แต่อัตราส่วนของดินปืน

กระสุนที่ดูเรียบง่าย แต่เทคโนโลยีและความรู้ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการผลิตนั้นกว้างขวางมาก

อัตราส่วนของดินปืนจะต้องแม่นยำมากเพื่อให้แน่ใจว่าอำนาจการระเบิดจะเพียงพอและดินปืนมีความสะเถียน

กระบวนการผลิตนั้นก็ซับซ้อนมาก

โดยทั่วไปแล้ว พวกมันจะต้องผ่านกระบวนการต่างๆ ดังนี้ : การอัดขึ้นรูปหัวกระสุน → การอัดขึ้นรูปปลอกกระสุน → การประกอบชนวน → การอัดขึ้นรูปส่วนท้ายของปลอกกระสุน → การปรับเส้นผ่านศูนย์กลาง → การปรับขนาดปลอกกระสุน → การประกอบและใส่ดินปืน → การชั่งน้ำหนัก → การตรวจสอบคุณภาพ

ในที่สุด หลังจากกระบวนการทั้งหมดถูกตรวจสอบและผ่านการรับรองแล้ว จึงจะถือว่ากระสุนที่ได้มานั้นเป็นกระสุนพร้อมใช้งาน

ฉินจิ้นได้ซื้อเครื่องมือขนาดเล็กต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับการผลิตไว้ตั้งแต่ก่อนวันสิ้นโลกแล้วและเขาได้เตรียมไว้ถึงสองไลน์การผลิต

หลังจากวันสิ้นโลก เขายังได้สั่งให้ทีมต่อสู้เน้นการค้นหาสิ่งของที่เกี่ยวข้องตามรายการวัตถุดิบที่ต้องใช้

หลังจากพบตงฮุยแล้ว เขาจึงได้รับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับดินปืนและเอาชนะความยากลำบากมากมายมาได้

ในช่วงนี้ พวกเขาอ้างอิงจากข้อมูลที่ฉินจิ้นให้มาและได้มีการผลิตกระสุนออกมาแล้ว แต่มันยังมีปัญหากับอัตราส่วนการผลิตที่ผ่านมาตรฐานและนำมาใช้ได้จริง

"ประธานฉินครับ พวกเรากำลังพยายามแก้ข้อผิดพลาดกันอยู่ เมื่อลองเปรียบเทียบระหว่างกระสุนที่มีข้อบกพร่องกับกระสุนที่ดี ผลลัพธ์ที่ได้มานับว่ายังแย่เกินไป ผมเสียใจมากจริงๆ ครับ"

ตงฮุยเป็นฝ่ายยอมรับความผิดกับฉินจิ้น

แน่นอนว่าเขารู้ว่ากระสุนมีความหมายอย่างไรในวันสิ้นโลก

ดังนั้นไม่ว่าจะเจอความยากลำบากใดๆ กับเรื่องแบบนี้ เขาก็จะต้องหาวิธีแก้ไขให้ได้

ฉินจิ้นติดตามเรื่องการผลิตกระสุนในช่วงนี้มาโดยตลอด

แต่เขาไม่คิดว่าตงฮุยที่นำกลุ่มคนที่มีความสามารถในการใช้งานเครื่องมือพวกนี้มาศึกษาอยู่สองสามวัน แต่ก็ยังไม่พบสาเหตุของอัตราความบกพร่องที่สูงแบบนี้

"อัตราการผลิตที่ใช้ได้จริงในปัจจุบันอยู่ที่เท่าไหร่? แล้วพอเจอต้นตอของปัญหาบ้างไหม?"

เขาถามคนในโรงงาน เรื่องนี้สำคัญกับเขามากและเขาก็เฝ้าดูมันมาหลายวันแล้ว

"อัตราการผลิตที่ใช้ได้จริงในปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 5% เท่านั้นครับ! มันต่ำมาก! หรือให้พูดก็คือ จากกระสุน 1,000 นัดที่เราผลิตได้ จะมีเพียงประมาณ 50 นัดเท่านั้นที่ดีและสามารถนำไปใช้งานได้ แต่ที่เหลือกลับมีปัญหามากน้อยต่างกันไปและผมไม่แนะนำให้ใช้เลยจะดีกว่าครับ การฝืนใช้พวกมันก็อาจทำให้ไม่สามารถยิงออกไปได้หรือแม้กระทั่งทำลำกล้องระเบิดได้เลยครับ!"

"ส่วนต้นตอของปัญหา ตอนนี้พวกเรากำลังสงสัยว่าความแม่นยำในการผลิตของเครื่องมือพวกนี้ยังไม่เพียงพอครับ แต่ปัญหาไม่ได้มาจากตัวของเครื่องมือเอง แต่มันอาจเป็นปัญหามาจากคนของเราครับ พวกเขาไม่มีประสบการณ์การการทำงานกับเครื่องมือพวกนี้มาก่อน ซึ่งนั่นอาจเป็นสาเหตุที่นำไปสู่สาเหตุที่ทำให้กระสุนส่วนใหญ่ออกมาไม่ดีครับ"

"กระสุนประกอบด้วยสี่ส่วน ปลอกกระสุน ดินปืน หัวกระสุนและชนวน ส่วนหลักๆ ที่ยังติดขัดอยู่ตอนนี้ก็คือส่วนของหัวกระสุนครับ การประกอบกระสุนที่ผลิตได้ไม่มีปัญหาเลยครับ แต่กระสุนสำเร็จที่ผลิตออกมามักจะมีข้อผิดพลาดที่เกินมาตรฐานเมื่อเอามาทดสอบครับ แต่พวกเราก็ยังคงพยายามหาสาเหตุกันอยู่ครับ!"

ฉินจิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากได้ยินดังนั้น

ก่อนวันสิ้นโลก เขาได้เตรียมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการผลิตกระสุนไว้มากมาย เขาจึงคิดว่าการผลิตมันน่าจะไม่ยากอะไร แต่เขาไม่คิดเลยว่ามันจะติดขัดขนาดนี้

ปัญหานี้สามารถเป็นเรื่องใหญ่หรือเล็กก็ได้

แต่จากการเตรียมสายการผลิตสองสายในฐานสำหรับการผลิตกระสุนโดยเฉพาะ เนื่องจากปัญหาด้านเงินทุนก่อนหน้านี้และปัจจัยอื่นๆ จึงทำให้เขาซื้อเพียงเครื่องจักรขนาดเล็กมาได้เท่านั้น

ตงฮุยและคนอื่นๆ ได้ลองนับจำนวนกระสุนที่พวกเขาผลิตออกมาได้ในช่วงสองวันนี้

ด้วยวัสดุที่เพียงพอ สายการผลิตทั้งสองสามารถผลิตกระสุนได้ประมาณ 30 นัดต่อนาที 1,800 นัดต่อชั่วโมงและประมาณ 43,200 นัดต่อวันหากผลิตต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมง

แต่ตามอัตราการผลิตที่นำมาใช้ได้จริงในปัจจุบัน

พวกเขาจะได้กระสุนเพียง 2,160 นัดต่อวันเท่านั้น!

นี่มันน่าอายมากๆ

อย่ามองว่าตัวเลขนี้ดูเหมือนเยอะเพราะต้องไม่ลืมว่านี่คือตัวเลขในสภาพแวดล้อมที่ทำแบบไม่หยุด มนุษย์ยังต้องการการพักผ่อนและกินข้าวเสมอและบางครั้งพวกเขาก็เจอเข้ากับปัญหา เช่น การป้อนวัสดุและการหยุดการผลิตเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดระหว่างการผลิต

จนในที่สุด พวกเขาก็จะสามารถผลิตกระสุนที่นำมาใช้งานได้จริงได้แค่เพียงประมาณพันนัดต่อวันเท่านั้น

นี่ยังห่างไกลจากเป้าหมายที่เขาจินตนาการไว้มาก