ตอนที่ 39 : เป้าหมายใหม่

ตอนที่ 39 : เป้าหมายใหม่

ในช่วงหัวค่ำ

โรงอาหารฐานลวี่หยวน

ทุกคนในฐานกำลังรับประทานอาหารเย็นกัน

วันนี้มีการเพิ่มเมนูเนื้อสัตว์เข้ามา

ทุกคนได้รับประทานอาหารกันอย่างเต็มอิ่มเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

ในบรรดาคนเหล่านี้ คนที่เสี่ยงออกไปนอกฐานเพื่อทำภารกิจกำจัดซากซอมบี้นั้นจะได้รับอาหารพิเศษเพิ่มด้วย

พวกเขาได้รับอาหารในปริมาณเท่ากับสมาชิกทีมต่อสู้และพวกเขายังมีสิทธิ์เลือกเครื่องดื่มหนึ่งขวดด้วย

แน่นอนว่า พวกเขาได้สิทธิ์นี้เพียงแค่มื้อนี้เท่านั้น

โค้ก ชา กาแฟ เบียร์ มีทุกอย่างให้พวกเขาเลือก

สิ่งเหล่านี้บางส่วนถูกเตรียมไว้ก่อนวันสิ้นโลก

หากวันไหนมีโอกาสฉินจิ้นก็จะนำพวกมันออกมาเป็นรางวัลให้กับคนในฐานเป็นครั้งคราว

หลังทานอาหารเสร็จ

คนส่วนใหญ่ที่ไม่มีภารกิจก็จะแยกย้ายกันไปอย่างพึงพอใจและกลับไปพักผ่อน

ส่วนคนที่มีภารกิจต้องทำก็จะใช้ไม้จิ้มฟันและพักผ่อนสักครู่ก่อนจะกลับไปทำงานต่อ

ฐานลวี่หยวนนั้นไม่ได้หยุดงานในตอนกลางคืน

พวกเขาจะต้องคอยตรวจสอบและดัดแปลงยานพาหนะ รวบรวมสถิติและจัดเก็บเสบียงที่เพิ่งมาถึงและรวบรวมสถิติความคืบหน้าการก่อสร้างฐาน

แต่ละภารกิจต้องใช้ความพยายามอย่างมาก

พวกเขาจะต้องทำให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยเฉพาะกับช่วงที่เป็นโอกาสทองแบบนี้

บนอาคารสำนักงานของฐาน

ฉินจิ้นเอื้อมมือไปเปิดหน้าต่าง

ลมเย็นๆ พัดเข้ามา

อุณหภูมิภายนอกนั้นลดลงต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียสแล้ว

เขาไม่เคยลืมความยากลำบากของฤดูหนาวแรกในชาติที่แล้วของเขา

อุณหภูมิในภาคใต้จะลดลงต่ำอย่างไม่น่าเชื่อ

ดังนั้นเขาจะต้องรวบรวมเสบียงให้ได้มากที่สุดในช่วงเวลานี้

เพราะเมื่อฤดูหนาวมาถึง เขาก็จะสามารถลดความถี่ในการออกไปข้างนอกได้

กำแพงของฐานก็ถูกสร้างขึ้นสูงกว่า 9 เมตรแล้วและคาดว่าจะสร้างถึงเป้าหมายแรกที่ 12 เมตรได้ในอีกไม่กี่วัน

หลังจากนั้น เขาก็จะจัดคนไปทำงานอื่นที่จำเป็นแทน

วันนี้ สมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยในฐานก็ทำผลงานได้ดีมาก

ทุกคนทำการสังหารซอมบี้ครั้งแรกได้สำเร็จ

อย่างน้อยในอนาคต พวกเขาก็คงจะไม่ถึงขั้นทำอาวุธหลุดมือเมื่อต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้

แต่ถึงยังไงพวกเขาก็ยังต้องฝึกเพิ่มเติมอีกเมื่อมีโอกาส

รวมถึงคนอื่นๆ ภายในฐานะพวกเขาทั้งหมดก็ควรที่จะสังหารซอมบี้ได้

ยกเว้นเพียงผู้สูงอายุที่อายุมากเกินกว่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้

ปัจจุบันฐานลวี่หยวนไม่มีเด็กอาศัยอยู่

คนที่อายุน้อยที่สุดคือ จางจิงชู ที่มีอายุเพียง 19 ปี อีกฝ่ายเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉินจิ้น

อีกฝ่ายเพิ่งจะจบชั้นมัธยมปลายและกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยในอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนแต่วันสิ้นโลกก็มาถึงซะก่อน

ในแผนของเขา

แม้แต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาที่อายุไม่ถึง 20 ปี ก็จะต้องเรียนรู้ที่จะฆ่าซอมบี้ด้วยตัวเอง

ในยุคนี้ ทุกคนไม่สามารถยึดติดอยู่กับความคิดที่ว่าจะพึ่งพาคนอื่นให้ปกป้องตัวเองอย่างเดียวได้

การปกป้องตัวเองเท่านั้นคือหนทางที่จะรอดชีวิต

นอกจากนี้ยังมีผู้สูงอายุ 3 คนที่อายุเกิน 60 ปีในฐาน ซึ่งล้วนเป็นสมาชิกในครอบครัวของประชากรในฐาน ซึ่งรวมถึงคุณยายของฉินจิ้นเองด้วย

ในตอนนั้น ฉินจิ้นได้อนุญาติให้พนักงานพาสมาชิกในครอบครัวของพวกเขามาเข้าร่วมพิธีเปิดและไม่ได้จำกัดคุณสมบัติอะไร เขาเพียงแค่ให้โควตาแต่ละคนไปเท่านั้น

พนักงานของเขาสามารถตัดสินใจได้เองเลยว่าจะเชิญใครมา

และผลก็คือ ประชากรส่วนใหญ่ในฐานลวี่หยวนประกอบไปด้วยคนหนุ่มสาวและคนวัยกลางคน

เขาไม่รังเกียจเด็กและผู้สูงอายุเพราะเขาสามารถเลี้ยงดูพวกเขาได้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา

และในอนาคต หากเขาพบคนที่เหมาะสม เขาเองก็ไม่รังเกียจที่จะให้อีกฝ่ายพาครอบครัวของตัวเองเข้ามาด้วย ตราบใดที่คนๆ นั้นมีความสามารถที่ฐานของเขาต้องการ

...

ตอนกลางคืน

เขาไปหาตงฮุย

เขาต้องการคำยืนยันจากอีกฝ่ายว่าวัตถุดิบจากโรงงานเคมีที่เขานำกลับมาในวันนี้จะสามารถใช้ทำวัตถุระเบิดได้จริงๆ

ตงฮุยก็ให้คำยืนยันอีกครั้งเพียงแต่ตงฮุยนั้นต้องการเวลาอีกสักหน่อย

เนื่องจากอีกฝ่ายจำเป็นต้องพิจารณาเรื่องความเสถียรและพลังของระเบิด ตงฮุยจึงยังคงต้องทำการปรับปรุงและทดลองบางอย่างเมื่อคำนึงถึงสองเรื่องนี้

เพราะท้ายที่สุด เขาก็ไม่เคยทำระเบิดจริงๆ ขึ้นมาก่อน

เรื่องแบบนี้มันไม่สามารถทำกันได้ในยามที่สังคมยังสงบสุข

ด้วยเหตุผลนี้

เขาจึงขอร้องให้ฉินจิ้นสร้างอาคารอย่างง่ายๆ บริเวณริมฐานให้เขาในวันพรุ่งนี้ด้วย

มันไม่จำเป็นต้องแข็งแรงมาก ขอแค่ล้อมรอบด้วยแผ่นเหล็กแข็งแรงและกระสอบทราย

เพราะเขาจะใช้มันในการทดสอบความเสถียรและพลังการทำลายของวัตถุระเบิดที่ทำเสร็จแล้ว

เพื่อดูว่าทุกอย่างนั้นตรงตามข้อกำหนดที่เขาวางไว้หรือไม่

แน่นอนว่าฉินจิ้นไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

เขาโบกมือเรียกหวังหยางเข้ามา

และสั่งให้อีกฝ่ายจดสิ่งที่ตงฮุยต้องการและส่งคนไปเร่งการก่อสร้างในคืนนี้ทันที

หลังจากจัดการเรื่องของตงฮุยแล้ว

เขาก็ไปที่คลังอีกครั้งเพื่อตรวจสอบจำนวนอาวุธในวันนี้

จงอวี่และพ่อฉินยังคงยุ่งอยู่กับเรื่องนี้ เมื่อเห็นเขามาสอบถามสถานการณ์

พ่อฉินก็ตอบกลับไปว่า "ตอนนี้พวกเรากำลังทำสรุปขั้นสุดท้ายอยู่ แต่จำนวนโดยประมาณเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ตั้นตั้นกำลังตรวจสอบให้อยู่ เดี๋ยวพ่อจะเรียกเธอมาให้"

หลังจากนั้นพ่อฉินก็ตะโกนเข้าไปข้างใน

ไม่นาน

สาวสวยร่างสูงก็เดินเข้ามา เธอคือลั่วตั้นตั้นลูกพี่ลูกน้องของฉินจิ้น

ฉินจิ้นอธิบายให้เธอฟังและเธอก็รายงานมาทันทีว่า

"เมื่อรวมอาวุธและกระสุนที่ได้รับมาวันนี้เข้าไปในคลัง ฐานลวี่หยวนของเราในตอนนี้ก็มีปืนกลและปืนกลมือแบบต่างๆ รวมกัน 77 กระบอก! ปืนพกแบบต่างๆ 212 กระบอก! ปืนลูกซอง 24 กระบอก! ปืนไรเฟิลซุ่มยิง 11 กระบอก! ระเบิดมือชนิดต่างๆ 1,230 ลูก! และกระสุนอีก 90,000 นัด!"

"และวันนี้เรายังได้รับปืนกลหนักมาอีก 3 กระบอกพร้อมกับกระสุนจำนวน 3,500 นัด!"

"นอกจากนี้ยังมีมีดแบบต่างๆ อุปกรณ์ป้องกันและชิ้นส่วนอะไหร่ไว้สำหรับเปลี่ยนอีกด้วย!"

ให้ตายเถอะ!

เมื่อได้ยินรายงานนี้

ฉินจิ้นก็รู้สึกว่าหลังของเขาตั้งตรงขึ้นมาเล็กน้อย

สิ่งของเหล่านี้คือสิ่งที่เขาต้องพึ่งพาในอนาคต!

และวันนี้เขายังโชคดีมากที่พบปืนกลหนัก 3 กระบอกในสถานีตำรวจแห่งหนึ่ง

แม้ว่ารุ่นของมันจะค่อนข้างเก่า

แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่พบมันในศูนย์บัญชาการประจำเมือง แต่กลับมาพบในสถานีตำรวจที่เล็กกว่าแบบนี้

แต่เขาก็ขี้เกียจคิดถึงเหตุผลของมัน เพราะอย่างไรก็ตาม ตอนนี้ทั้งหมดมันเป็นของเขาแล้ว!

แม้แต่อาวุธหนักก็ยังมี

คิดแล้วก็รู้สึกสบายใจ

เพราะเขาจะต้องเริ่มเตรียมตัวเพิ่มแล้ว

เขาจะให้สมาชิกทีมต่อสู้และทีมป้องกันฐานฝึกความแม่นยำในการยิงปืน

ตอนนี้พวกเขามีปืนจำนวนมาก แต่กระสุนยังคงจำกัดอยู่

แม้ว่ากระสุนจำนวน 90,000 นัดจะดูเหมือนเยอะมาก

แต่การต่อสู้ที่หนักหน่วงเพียงสองสามครั้งก็อาจทำให้มันหมดได้ง่ายๆ

ตัวอย่างเช่น การใช้ฆ่าซอมบี้ เว้นแต่ว่าจะยิงเข้าที่หัวและระเบิดหัวของพวกมันได้ในนัดเดียว

การยิงโดนตัวแทบจะไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

สำหรับคนที่ไม่เคยใช้ปืน

ในระยะ 10 เมตร ต่อให้ยิงหมดทั้งแม็กกาซีนพวกเขาก็อาจจะยิงไม่โดนตัวของเป้าหมายสักนัดเลยด้วยซ้ำ

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงการยิงโดนจุดสำคัญอย่างหัว

การฝึกฝนเท่านั้นที่จะช่วยเพิ่มอัตราการยิงโดนเป้าหมายได้

แต่ตอนนี้จำนวนของกระสุนนั้นยังไม่มากพอที่จะใช้ในการฝึกได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่เลือกคนบางส่วนออกมาเพื่อสอนในเชิงทฤษฎีและการปฏิบัติ

เขาจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของทุกคนด้วยต้นทุนที่ต่ำที่สุด

เมื่อฐานของเขาสร้างกำแพงและสิ่งจำเป็นอื่นๆ เสร็จแล้ว เขาก็จะหันไปพิจารณาเรื่องการผลิตกระสุนอีกครั้ง

เขามีสต็อกทองเหลืองและดินปืนอยู่บ้างและเขายังได้ใช้เงินแอบซื้อวิธีการผลิตล่วงหน้ามาแล้ว

ตอนนี้เขาแค่ต้องรอให้คนงานว่างเพื่อเริ่มจัดเตรียมการผลิตก็เท่านั้น

ลั่วตั้นตั้นลูกพี่ลูกน้องของเขาที่แก่กว่าเขาหนึ่งปี เธอเคยเป็นหญิงแกร่งที่ทำงานในบริษัทที่อยู่ใน Fortune 500 ในประเทศจีน เธอมีความสามารถในการทำงานที่โดดเด่น

ดังนั้นเขาจึงขอให้เธอมาช่วยพ่อฉินในการรวบรวมสถิติที่สำคัญต่อฐาน

เขากับลูกพี่ลูกน้องคนนี้เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา แถมเธอยังเป็นคนที่น่าเชื่อถืออีกด้วย

หลังจากเข้าใจสถานการณ์ของอาวุธ

ฉินจิ้นก็สั่งให้พวกเขารวบรวมอาวุธทั้งหมดและดูแลรักษาให้ดี

ต่อมาเขาก็พาจงอวี่กลับไปที่อาคารสำนักงาน

ที่ชั้นสอง มีออฟฟิศขนาดใหญ่พิเศษห้องหนึ่งซึ่งได้กลายเป็นสถานที่ประชุมสำหรับสมาชิกทีมต่อสู้

นอกจากนี้ยังมีห้องฝึกขนาดใหญ่กว่าอยู่ติดกับคลัง ซึ่งพวกเขาสามารถฝึกฝนร่างกายและทักษะการต่อสู้ได้

เวลา 21.00 น.

สมาชิกทีมต่อสู้ยังไม่ได้รับอนุญาตให้พักผ่อน

พวกเขากำลังทบทวนสิ่งที่พวกเขาพบในตอนที่ออกไปข้างนอกในวันนี้

และชี้ให้เห็นข้อบกพร่อง แล้วแก้ไขและปรับปรุงให้เหมาะสม

หลังจากออกไปข้างนอกมาสองครั้งทั้งในวันนี้และเมื่อวาน เรียกได้ว่าสมาชิกทีมต่อสู้ทุกคนได้ฆ่าซอมบี้ไปมากมายแล้ว

ตอนนี้พวกเขาจึงไม่กังวลมากนักแม้จะเจอซอมบี้เพียงลำพัง

สิ่งนี้ช่วยเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของพวกเขาอย่างมากเมื่อออกค้นหาเสบียงภายนอก

ท้ายที่สุด การเดินผ่านอาคารต่างๆ

พวกเขาก็ไม่มีทางรู้เลยว่าจะมีซอมบี้โผล่ออกมาหลังจากเปิดประตูหรือไม่

หัวหน้าหน่วยหลายคนเคยเป็นทหารและหลังจากฝึกฝนมานานกว่าครึ่งปี ตอนนี้พวกเขาก็ล้ำหน้ากว่าคนอื่นๆ ไปมากแล้ว

ด้วยอุปกรณ์ที่ครบครัน พวกเขาจึงสามารถจัดการกับซอมบี้หนึ่งหรือสองตัวได้ง่ายๆ ด้วยตัวเอง

แต่แน่นอนว่าถ้ามันมีจำนวนมากเกินไป พวกเขาก็พร้อมที่จะหนีไปก่อนอย่างแน่นอน

เพราะชีวิตมีเพียงแค่ครั้งเดียว ดังนั้นทุกคนจะต้องจัดการกับอันตรายด้วยวิธีที่ดีที่สุดเท่านั้น

เมื่อเห็นฉินจิ้นเดินเข้ามา

พวกเขาทั้งหมดก็หยุดพูดคุย

หัวหน้าหน่วยที่นั่งอยู่หน้าสุดก็รีบลุกขึ้นและสละที่นั่งให้ฉินจิ้นนั่งแทน

สมาชิกทีมต่อสู้ทุกคนรู้ดีว่าผู้นำของพวกเขาทรงพลังแค่ไหน

พวกเขาเคยเห็นทักษะที่น่ามหัศจรรย์ของเขามาแล้วหลายครั้งในช่วงสองวันที่ผ่านมา

ซอมบี้ก็เหมือนกับตุ๊กตาดินเผาเมื่ออยู่ตรงหน้าเขา

พวกเขาแค่กะพริบตา แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็จะพบว่าหัวขาดของซอมบี้ได้ขาดลงแล้ว

สมาชิกในทีมที่อยู่ใกล้ๆ ก็จะตะโกนในใจว่านี่มันยอดมนุษย์ชัดๆ

ฉินจิ้นชินกับเรื่องแบบนี้แล้ว

เพราะเขาเคยเป็นคนพเนจรที่ใช้ชีวิตคนเดียวในชาติที่แล้วและยังได้ฆ่าซอมบี้ไปมากมายจนนับไม่ถ้วน

ตอนนี้พลังต่างๆ ในร่างกายของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและเขาก็กำลังสัมผัสและทำความคุ้นเคยกับพลังใหม่ๆ ในระหว่างการต่อสู้ในแต่ละวัน

มันเหนือกว่าชาติที่แล้วของเขาโดยสิ้นเชิง

เขาไม่รู้จริงๆ ว่าในอนาคตเขาจะไปสิ้นสุดที่ระดับไหน

แต่ในตอนนี้ เขานั้นก็ไม่ได้มีความคิดที่จะถ่วงเวลาของสมาชิกทีมต่อสู้ไว้นานเกินไป

เขามาที่นี่เพื่อเตรียมมอบภารกิจใหม่สำหรับวันพรุ่งนี้ สถานีตำรวจขนาดใหญ่รอบๆ ฐานได้ถูกเขาแวะเวียนไปจนหมดแล้ว

เขาคาดว่าสถานีตำรวจขนาดเล็กที่ยังเหลืออยู่น่าจะมีอาวุธไม่มากนัก

ซึ่งมันไม่คุ้มค่าที่จะให้กองกำลังขนาดใหญ่เดินทางไปที่นั่นโดยเฉพาะ

ดังนั้นเขาจึงต้องการปรับเป้าหมายและรูปแบบการออกไปข้างนอก

"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราจะไม่ปฏิบัติการรวมกันเป็นกองกำลังขนาดใหญ่เพื่อไปค้นตามสถานีตำรวจอีกต่อไป เพราะสถานีขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงพวกเราได้ถูกค้นหาไปหมดแล้วและมันยังอันตรายเกินไปที่จะไปยังที่ที่ไกลกว่านี้และมีความเป็นไปได้ที่เราจะไม่สามารถไปและกลับมาได้ภายในวันเดียว"

"ดังนั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราจะแบ่งกันเป็นทีมขนาดเล็กเพื่อออกปฏิบัติการ แต่ละทีมจะมี 5 คนและจะออกไปพร้อมกับรถ 2 คัน หากพบเจอยานพาหนะที่เหมาะสมตามท้องถนน ก็ขับพวกมันกลับมาได้เลย"

"หลังจากนี้หัวหน้าหน่วยแต่ละคนให้ไปที่ออฟฟิศของฉันเพื่อรับรายการภารกิจ ในนั้นจะมีจุดค้นหาเสบียงและลำดับความสำคัญของเสบียง ครั้งนี้เราจะไม่จำกัดเฉพาะอาวุธ แต่เราจะรวบรวมทั้งยา อาหาร เครื่องมือและอื่นๆ ซึ่งจะจำเป็นต่อเป้าหมายของพวกเราในอนาคต!"

"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เราจะขยายขอบเขตการค้นหา แต่ละทีมจะต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเองให้ได้ หากเจอสิ่งที่จัดการไม่ได้ ก็ให้ยอมแพ้และขนเฉพาะสิ่งที่เอากลับมาได้ก็พอ!"

"ทีมของหลี่ปั๋วเหวินและทีมของจงอวี่จะขับรถบรรทุกน้ำมันทีมละคันออกไปในวันพรุ่งนี้ เมื่อผ่านปั๊มน้ำมันก็ให้สูบน้ำมันข้างในแล้วขนกลับมา"

"ทีมของหลิวเหวินฮ่าวจะยังคงช่วยหวังปินขนสารเคมีในวันพรุ่งนี้"

"ส่วนทีมของเฉินจวินฉือและทีมของจางเถียนไค่จะไปค้นหาของตามรายการของฉัน โดยให้ความสำคัญกับยา อาหาร และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่สำคัญบางอย่าง"

"ฉันจะไม่ออกไปกับพวกคุณในวันพรุ่งนี้ พวกคุณจะต้องดูแลตัวเองให้ดีขนาดของทีมต่อสู้จำเป็นต้องขยาย ดังนั้นฉันจะคัดเลือกคนในฐานมาเข้าร่วมทีมให้"

"พวกคุณสามารถรับคนจากภายนอกเข้ามาได้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ แต่มาตรฐานจะต้องเหมือนกับที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้และฉันจะทำการคัดกรองพวกเขาอีกครั้งหลังจากที่กลับมา"

"พวกคุณทุกคนเข้าใจแล้วใช่ไหม? ถ้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร พรุ่งนี้ก็ให้ทำตามนี้ได้เลย"

แม้เขาจะพูดคำสั่งออกมามากมาย

แต่คนที่รับฟังก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน

สมาชิกทีมต่อสู้ทุกคนไม่มีข้อโต้แย้ง

อันที่จริง พวกเขาได้ยินฉินจิ้นพูดถึงเรื่องการแยกทำภารกิจตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมตัวให้พร้อมกันอยู่แล้ว

ในอนาคตเมื่อมีเพื่อนร่วมทีมออกไปน้อยลง พวกเขาก็จะต้องระมัดระวังมากขึ้น

หัวหน้าหน่วยหลายคนเดินตามฉินจิ้นไปยังออฟฟิศของเขาและแต่ละคนก็ได้รับรายการภารกิจของตัวเอง

มีจุดทรัพยากรที่ถูกวางแผนไว้ให้บนนั้น

แม้แต่เส้นทางก็ถูกวางแผนไว้ให้คร่าวๆ แล้ว

เขาพูดกับหัวหน้าหน่วยทุกคนว่า

"พวกนายเป็นหัวหน้าหน่วยต่อสู้ของฐานลวี่หยวน พวกนายทำผลงานได้ดีมากในช่วงหลายวันมานี้"

"และพวกนายทุกคนเป็นพี่น้องของฉัน ฉันจะจดจำทุกผลงานของพวกนายที่มีต่อฐานและในอนาคตฉันก็จะไม่ปฏิบัติต่อพวกนายอย่างไม่เป็นธรรมเด็ดขาด"

"ฉันยังหวังว่าพวกนายทุกคนจะดูแลตัวเองให้ดี ดังนั้นในอนาคตจงให้ความสำคัญกับชีวิตของพวกนายเป็นอันดับแรกเมื่อต้องออกไปข้างนอก ถ้าพวกนายตาย พวกนายก็จะไม่เหลืออะไรเลย"

เขาตบไหล่พวกเขาทีละคนแล้วส่งพวกเขาออกไป

เหลือเพียงเขาที่อยู่ในออฟฟิศคนเดียวอีกครั้ง

เขานอนอยู่บนเก้าอี้

ยืดตัวให้สบาย

ในที่สุดเขาก็สามารถส่งทีมต่อสู้ที่สามารถออกไปทำงานโดยลำพังได้แล้ว

ขั้นตอนต่อไปคือทำให้พวกเขาเติบโตต่อไปได้อย่างมั่นคง

เขายังมีหลายสิ่งที่ต้องทำก่อนฤดูหนาวจะมาถึง

เขาไม่มีทางลืมว่าหลังจากพวกซอมบี้พัฒนาตัวเองจนถึงขีดสุดในช่วงหนึ่งเดือนหลังจากวันสิ้นโลกเริ่มขึ้น ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็จะตามมาทันที

ในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน

จะมีฝนกรดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งปรากฏขึ้น!

และจะไม่มีส่วนใดบนโลกที่จะรอดพ้นไปได้ (ฉินจิ้นได้ยินจากคนอื่นในชาติที่แล้ว)

หลังจากฝนกรดตกลงมาก็จะมีหมอกกรดระเหยขึ้นตามมา!

ในเวลานั้น ธัญพืชส่วนใหญ่จะถูกกัดกร่อนและทำลาย

และหมอกกรดจะทำให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากเสียหายและทำให้ธัญพืชขึ้นราและเสื่อมสภาพ

ฝนกรดจะทำให้ดินแข็งตัวจนนำไปสู่ความยากลำบากในการเพาะปลูกพืชในภายหลัง

ยกเว้นพืชที่แข็งแรงบางชนิด สัตว์และพืชส่วนใหญ่จะตายก่อนและหลังการมาถึงของฤดูหนาว!!

ในระยะเวลาสั้นๆ ผู้รอดชีวิตจะทำได้เพียงหาอาหารที่เหลืออยู่ตามซากอาคารเพื่อบรรเทาความหิว

แน่นอนว่าในภายหลังมันจะยิ่งหายากขึ้นอีกเพราะมันจะเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ

ในช่วงที่ภัยพิบัติทางธรรมาชาติเริ่มมานั้นการเพาะปลูกอาหารจะยิ่งทำได้ยากขึ้นไปอีก

มีเพียงพืชกินได้บางชนิดที่มีความทนทานมากพอที่จะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ได้

ฉินจิ้นจึงจำเป็นต้องเตรียมตัวก่อนที่ภัยพิบัติแรกจะมาถึงหรือก็คือก่อนที่ฝนกรดจะมาถึงนั่นเอง!