ตอนที่ 36 : เพื่อนบ้าน

ตอนที่ 36 : เพื่อนบ้าน

เช้าตรู่

ภายในฐานลวี่หยวน

ทุกคนเริ่มคุ้นเคยกับชีวิตใหม่กันแล้ว

หลังจากพ้นเวลา 6 โมงเช้ามาเล็กน้อย ท้องฟ้าก็เริ่มสว่าง

คนส่วนใหญ่ก็ได้ตื่นกันแล้ว

ส่วนทีมต่อสู้ก็ออกมาเตรียมพร้อมกันล่วงหน้า

ในวันนี้ฉินจิ้นจะนำสามทีมของหลี่ปั๋วเหวิน จางเถียนไค่และจงอวี่ ไปค้นหาสถานีตำรวจอื่นๆ ต่อไป

ส่วนทีมของเฉินจวินฉือและหลิวเหวินฮ่าว พวกเขาจะพาคนอีกสิบคนรวมถึงหวังปินและรถบรรทุกเจ็ดคัน ไปยังโรงงานเคมีเพื่อขนสารเคมีกลับมา

กองกำลังถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม

ภายในฐานก็ไม่ได้ผ่อนคลายเช่นกัน

พ่อฉินและผู้จัดการคนอื่นๆ กำลังเร่งการก่อสร้างกำแพงและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ที่จำเป็น

การเพิ่มความสูงของกำแพงต้องดำเนินการให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เนื่องจากสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของทุกคน

และวันนี้ยังมีการมอบหมายให้กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งออกไปกับทีมต่อสู้เพื่อขนย้ายสารเคมีจากโรงงานเคมี แต่นั่นก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการก่อสร้างกำแพง

หลังจากสร้างมาหลายวัน ทุกคนก็เริ่มปรับตัวเข้ากับงานใช้แรงงานประเภทนี้ได้แล้ว

พวกเขาได้เรียนรู้เทคนิคและสิ่งสำคัญมากมาย

ดังนั้นความเร็วในการก่อสร้างก็จะยิ่งเร็วขึ้นด้วย

ทั้งฐานเต็มไปด้วยกิจกรรมที่กำลังดำเนินไปอย่างคึกคัก

พวกเขายังคงพัฒนาฐานต่อไปได้ตามแผนที่วางเอาไว้

...

3 กิโลเมตรจากฐานลวี่หยวน

ภายในเขตอุตสาหกรรมเดียวกัน

ในโรงงานขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

ภายในอาคารสำนักงาน

บนห้องชั้น 7

คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่หน้าต่าง สายตาของพวกเขากำลังมองบางอย่างที่อยู่ไกลออกไป

สิ่งนั้นคือทีมต่อสู้ของฐานลวี่หยวนที่เพิ่งขับรถผ่านไปบนถนน

ชายร่างสูง ผอม มีเคราคนหนึ่งพูดออกมาว่า

"หัวหน้า ขบวนรถพวกนั้นออกมาอีกแล้ว นี่ก็เป็นวันที่สามแล้วที่พวกนั้นออกมา!"

หนึ่งในนั้นเป็นชายร่างกำยำ มีคิ้วแหว่งและดวงตาหม่นหมอง เขามองไปที่ขบวนรถที่จากไปโดยไม่หันหน้ากลับมาและพูดว่า

"ช่วงเย็นวันนี้พวกมันจะต้องกลับมาแน่ ให้คนจับตาดูอย่างใกล้ชิดแล้วก็ตามไปดูว่ารังของพวกมันอยู่ที่ไหน"

"ครับ หัวหน้า"

ภายในห้องที่กว้างขวางและค่อนข้างมืด

มีเพียงแสงจากไฟฉายหลายดวงที่กำลังส่องสว่างให้กับพื้นที่ภายใน

เมื่อมองเข้าไปข้างใน

ก็จะพบว่ามีโซฟาและโต๊ะจำนวนมากวางเรียงเป็นวงกลม แต่การจัดวางของพวกมันนั้นดูไม่เหมาะสมเลย

ซึ่งดูเหมือนว่าพวกมันส่วนใหญ่จะถูกลากมาที่นี่ชั่วคราวเท่านั้น

นอกเหนือจากคนที่อยู่ริมหน้าต่างแล้ว ยังมีคนอื่นๆ นั่งอยู่บนโซฟาข้างใน

บางคนนั่งอยู่บนโซฟา สูบบุหรี่และดื่มสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

อากาศเต็มไปด้วยควันและกลิ่นอับชื้น

ที่โต๊ะตรงกลางมันเต็มไปด้วยถุงบรรจุขนมที่เปิดแล้ว ขวดไวน์และขวดเครื่องดื่มต่างๆ พร้อมเศษอาหารกระจัดกระจายไปทั่ว

บางคนดูเหมือนเพิ่งตื่นนอน ดวงตาปรือและพึมพำอะไรบางอย่าง

แต่ในมุมที่มืดกว่ากลับมีร่างที่กำลังเต้นไปมาและเมื่อลองมองดูใกล้ๆ ก็จะพบว่ามีทั้งผู้ชายและผู้หญิงหลายคนอยู่ตรงนั้น!

มีชายสองคนที่เสื้อผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าฟกช้ำและเลือดอาบเต็มตัว ราวกับว่าเขาถูกทำร้ายร่างกายมา

มือของพวกเขาถูกมัดไว้ข้างหลังและพวกเขาทั้งหมดก็นอนอยู่บนพื้นโดยไม่ส่งเสียง ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเสียชีวิตแล้วหรือยัง

ข้างๆ ผู้ชายมีฟูกที่ถูกวางทิ้งไว้บนพื้น บนนั้นเต็มไปด้วยคราบสกปรกสีขาวและบนนั้นก็มีผู้หญิงสามคนที่มีอายุน้อยกว่า กอดกันอย่างสิ้นหวัง!

ในพวกเธอทั้งสามคนนั้นไม่มีใครสวมเสื้อผ้าเลย!

พวกเธอมีเพียงชุดชั้นในที่บางและสกปรกบางส่วนเท่านั้นที่ยังอยู่บนตัวของพวกเธอ

ในขณะนี้ ผมเผ้าของพวกเธอยุ่งเหยิงและสีหน้าของพวกเธอก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

และหากมองดูดีๆ ก็ยังสามารถมองเห็นรอยแผลฟกช้ำสีม่วงและแดงจางๆ และคราบสกปรกบนร่างสีขาวราวกับหิมะของพวกเธอ ซึ่งยังส่งกลิ่นแปลกๆ ออกมา

พวกเธอไม่กล้ามองตรงไปยังพวกผู้ชายที่อยู่กลางห้อง

บางครั้ง พวกเธอก็จะแอบเหลือบมองไปทางนั้น แต่แล้วก็ต้องรีบก้มหน้าลงราวกับถูกไฟช็อต

พวกเธอกลัวว่าถ้าพวกเธอไปดึงดูดความสนใจของคนพวกนั้นเข้า มันก็อาจจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นกับพวกเธอ

...

ชายร่างสูงผอมคนแรกและชายที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าดูเหมือนจะดูสถานการณ์ภายนอกเสร็จแล้ว พวกเขาเดินออกจากหน้าต่างแล้วมายังโซฟาที่กลางห้อง

คนที่เป็นหัวหน้าเดินมาที่โซฟาและเตะชายที่กำลังนอนหลับอยู่บนนั้นลงไป

ชายคนที่ถูกเตะและกำลังจะโกรธเพราะถูกปลุกก็หายโกรธอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นคนที่เตะเขาลงมา

เขารีบทักทายด้วยรอยยิ้มและขยับตัวออกไปทันที

คนที่เป็นหัวหน้านั่งไขว่ห้างลงบนโซฟา

ก่อนจะยืดขาออกไปและวางไว้บนโต๊ะ รองเท้าหนังของเขาทับขนมขบเคี้ยวที่ยังเหลืออยู่ มือของเขาจับไปตามขอบโซฟาขณะที่อ้าแขนออกไป

ท่าทางของเขาราวกับกำลังบ่งบอกทุกคนว่าเขาคือคนที่ใหญ่ที่สุดในนี้

ไม่มีใครในที่นั้นที่ไม่พอใจ เพราะทุกคนรู้ดีว่าตอนนี้สิ่งต่างๆ ได้แตกต่างออกไปจากเดิมแล้ว

และตอนนี้พวกเขากำลังสนุกไปกับมัน

โลกที่ไร้กฎหมาย

สิ่งที่พวกเขาไม่เคยกล้าคิดถึงมาก่อน ตอนนี้พวกเขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ

ตัวอย่างเช่น พวกผู้หญิงที่อยู่ตรงมุมห้องนั้นก็เป็นคนที่พวกเขาเคยทำได้เพียงแอบมองและจินตนาการในใจเท่านั้น

แต่ตอนนี้พวกเขาสามารถสนุกกับพวกเธอได้มากเท่าที่พวกเขาต้องการ

...

หัวหน้าของที่นี่มีชื่อว่าจ้าวเฉียง

เขาเคยเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของโรงงานแห่งนี้มาก่อน

แต่ในคืนแห่งการกลายพันธุ์

สายการผลิตของโรงงานนี้ไม่ได้ผลิตแบบ 24 ชั่วโมงดังนั้นในตอนกลางคืนจึงไม่มีพนักงานคนอื่นอีกและโรงงานก็มีคนเหลืออยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

จนในที่สุด ก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่โชคดีได้กลายพันธุ์

จ้าวเฉียงและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและพนักงานในโรงงานหลายคนก็ช่วยกันแก้ไขปัญหานี้

พวกเขาเคยดูหนังซอมบี้กันมาหมดแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงรู้จุดอ่อนของสัตว์ประหลาดพวกนี้ดีซึ่งก็คือการโจมตีที่หัว

สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเมื่อนำมารวมกับสิ่งที่พวกเขาได้เห็นในอินเทอร์เน็ตในภายหลัง

พวกเขาก็รู้แล้วว่าโลกนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว

ด้วยความกลัวและความตื่นเต้นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ภายใน

พวกเขาปิดทางเข้าออกทั้งหมดของโรงงานและได้ฐานที่ปลอดภัยและกว้างขวางมาอย่างง่ายดาย

หลังจากนั้นพวกเขาก็ยังคงจับตาดูข่าวสารในอินเทอร์เน็ตในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาอย่างใกล้ชิด

และยืนยันในที่สุดว่า

วันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ แล้ว!

กฎระเบียบภายนอกล่มสลายและหน่วยงานราชการก็หายไปจนหมด

จะไม่มีใครกลับมาดูแลโรงงานแห่งนี้อีกแล้ว ดังนั้นตามทฤษฎีแล้ว พวกเขาก็คือเจ้าของใหม่ของที่นี่!

ในฐานะหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยและผู้ที่มีกำลังต่อสู้สูงสุด จ้าวเฉียงจึงกลายเป็นผู้นำของที่นี่

ในเวลานั้นมีคนอยู่ในโรงงานเพียง 7 คน เป็นผู้ชาย 6 คนและหญิงอีก 1 คน ซึ่งทั้งหมดเป็นพนักงานที่ต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาในตอนกลางคืน

หลังจากยืนยันแล้วว่าความสงบสุขได้หายไปและจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว เขาก็รวมอำนาจการปกครองเข้ามาไว้ที่ตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

นอกจากการปิดทางเข้าออกทั้งหมดของโรงงานก่อนที่ซอมบี้จะมาถึงแล้ว เขายังรวบรวมอาหารทั้งหมดที่อยู่ภายในและไว้ที่ห้องที่สูงที่สุดในโรงงานซึ่งก็คือชั้น 7 ของอาคารสำนักงานแห่งนี้

พวกเขาขนสิ่งของทั้งหมดมากองไว้ด้วยกันและยังลากโซฟาและโต๊ะจำนวนมากเข้ามาด้วย

พวกเขาวางแผนรับมือหากโรงงานถูกบุกรุกจากซอมบี้และหากเกิดเหตุการณ์แบบนั้นจริงพวกเขาก็จะตั้งรับกันที่นี่

และอยู่รอดให้ได้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

และมันเป็นปกติมากที่....

เมื่อต้องอยู่รายล้อมไปด้วยผู้ชายจำนวนมากที่ด้อยคุณภาพและยังมีความต้องการที่เพิ่มขึ้นภายในใจอยู่ตลอดเวลา ผู้หญิงคนเดียวในหมู่พวกเขาจึงไม่อาจรอดพ้นไปได้

เธอถูกรุมข่มขืนในคืนที่เกิดการกลายพันธุ์จนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

สองวันต่อมาก็เธอก็เหมือนตกนรกบนดิน เธอเสียชีวิตจากการถูกทรมานที่ไม่มีที่สิ้นสุดและร่างของเธอก็ถูกทิ้งไว้ข้างนอกโรงงาน

พวกผู้ชายเหล่านี้ปลดปล่อยความมืดมิดภายในตัวเองออกมาและมองดูร่างของเธอตกลงไปในฝูงซอมบี้ที่กำลังบ้าคลั่งอยู่ข้างนอก จิตสำนึกทางศีลธรรมของพวกเขานั้นพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

และพวกเขาก็จะยิ่งทำสิ่งที่ไม่เหมาะสมมากขึ้นเพื่อระบายความสิ้นหวังภายในใจของพวกเขา

จนกระทั่งสองวันก่อน เมื่อหมอกเริ่มหายไปและซอมบี้ข้างนอกก็สงบลง

บางทีอาจเป็นเพราะพวกมันมีจำนวนน้อยและ "กลิ่นเนื้อมนุษย์" ของพวกเขาก็ยังไม่แรงพอ พวกเขาจึงแทบไม่มีซอมบี้มาล้อมรอบโรงงานของพวกเขาเลย

ดังนั้นพวกเขาจึงเห็นความหวังใหม่

ความบ้าคลั่งที่โหดร้ายกำลังก่อตัวขึ้น

เมื่อวันซืน พวกเขาได้เริ่มรวบรวมความกล้าที่จะเดินออกจากโรงงานและออกไปหา "เหยื่อ"!

พวกเขายังได้เรียนรู้เคล็ดลับบางอย่าง เช่น การทำเสียงดังเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของซอมบี้และการโจมตีจุดอ่อนที่หัวของพวกมัน

โชคดีที่พวกเขาแทบไม่เจอฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่เลย พวกเขาขับรถออกไปพักหนึ่งและได้ฆ่าซอมบี้ไปเพียงสองสามตัวเท่านั้น แต่กลับไม่เจออันตรายจากซอมบี้จำนวนมากเลย

ดังนั้นพวกเขาจึงกล้าหาญกันมากยิ่งขึ้น

ต่อมาพวกเขาก็วิ่งไปที่ที่อยู่ห่างออกไปประมาณสองสามกิโลเมตรจากโรงงานเพื่อหาเสบียงและเหยื่อ

มันเป็นย่านที่อยู่อาศัย

มีผู้รอดชีวิตหลายคนที่ซ่อนตัวอยู่ในอาคารใกล้เคียงค้นพบพวกเขาและคิดว่าพวกเขาเป็นทีมกู้ภัย!

พวกเขาก็ยิ่งดีใจกว่าเดิม เพราะพวกเขาเพิ่งจะฆ่าคนไปและทำสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน แต่ตอนนี้พวกเขากลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนดี

พวกเขาล่อผู้รอดชีวิตกลุ่มเล็กๆ ทั้ง 5 คนนี้มาอย่างใจเย็นและยังพบว่ามีหญิงสาวถึง 3 คนในหมู่พวกเขา!

จ้าวเฉียงและพรรคพวกดีใจมาก

กลุ่มคนเล็กๆ กลุ่มนี้ถูกพวกเขาหลอกให้กลับไปที่โรงงานด้วย

แล้วธาตุแท้ของพวกเขาก็ถูกเปิดเผย ภายใต้การข่มขู่ของเหล็กและมีด พวกเขาก็ปราบผู้หญิงสองสามคนลงได้ก่อน ส่วนผู้ชายอีกสองคนก็พยายามต่อต้านอยู่พักหนึ่งก่อนจะยอมแพ้อย่างเชื่อฟัง ไม่ต้องพูดถึงว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

มันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วว่า ผู้ชายก็จะถูกทรมานเพื่อรีดข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับทรัพยากรและเหยื่อ ส่วนผู้หญิงก็กลายเป็นเครื่องมือระบายความต้องการของพวกเขา

พวกเขาไม่เคยกล้าจินตนาการเลยว่าชีวิตหลังวันสิ้นโลกจะมีความสุขขนาดนี้!

ในอดีตพวกเขานั้นเป็นพวกประเภทที่ไม่กล้าแม้แต่จะใช้เงินซื้อผู้หญิงในซ่องด้วยซ้ำ!

พวกเขาเป็นเหมือนสุนัขจรจัดข้างถนนและไม่มีผู้หญิงคนไหนแสดงความรักต่อพวกเขาเลย

พวกเขาทั้งหมดรู้ดีว่าพวกเขานั้นเป็นเพียงพวกขี้แพ้ในสังคมชั้นล่างและทำได้เพียงรับเงินเดือนอันน้อยนิดและหายใจอย่างเงียบๆ ไปวันๆ

แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันแตกต่างออกไปแล้ว

แม้ในโลกยุคสมัยใหม่นี้จะค่อนข้างอันตรายกว่ามาก

แต่มันกลับสบายมากสำหรับพวกเขา

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา พวกเขาทำสิ่งที่บ้าคลั่งกันหลายครั้ง

และเมื่อคืนที่ผ่านมาพวกเขาก็จัดปาร์ตี้กันอย่างบ้าคลั่งและมันก็เพิ่งจะจบลงเมื่อก่อนรุ่งสาง

ถ้าพวกเขาไม่มีเป้าหมายใหม่ พวกเขาก็คงจะวางแผนที่จะเล่นบ้าๆ ไปให้นานกว่านี้

ใช่แล้ว เมื่อวันซืนและเมื่อเช้า พวกเขาค้นพบคนที่เข้าออกฐานลวี่หยวน

พวกเขาค้นพบแล้วว่ามีกองกำลังอื่นกำลังเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก!

รถที่ออกไปเพียงสองสามคันในตอนเช้า แต่เมื่อกลับมาในตอนเย็นพวกมันกลับมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นสิบ พวกเขาสามารถเดาได้ทันทีว่าคนเหล่านี้ต้องกลับมาพร้อมกับสัมภาระเต็มคันแน่!

พวกเขาอิจฉา!

และเตรียมพร้อมที่จะค้นหาข้อมูลเบื้องลึกของกองกำลังนี้

ถ้าพวกมันเป็นแค่ลูกแพร์นิ่มๆ

พวกเขาก็จะฆ่าคนพวกนั้นแล้วแย่งชิงเสบียงมา

แต่ถ้าจัดการได้ยาก

พวกเขาก็ยังสามารถพิจารณาเข้าร่วมหรือหลีกเลี่ยงได้

พวกเขาเชื่อว่าคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ต่างจากพวกเขา

เมื่อความต้องการสามารถแสดงออกมาได้อย่างไร้การควบคุมและจะไม่มีใครสามารถต้านทานได้

จ้าวเฉียงไม่ได้โง่ เขาเห็นว่าคนกลุ่มนี้มีรถมากกว่าสิบคันนั่นเท่ากับว่าพวกเขาต้องมีคนมากกว่าจำนวนของรถ

ตอนนี้เขาไม่สามารถเทียบกับอีกฝ่ายได้แน่

ดังนั้น หากเขาต้องการขยายอำนาจ เขาก็จะต้องจัดการกับกองกำลังกลุ่มนี้ให้ได้เมื่อมีโอกาสและหากเขาทำได้เขาก็จะมีทั้งอาหารและผู้หญิงให้สนุกมากขึ้นอย่างแน่นอน

วันนี้เขากำลังจะพาคนออกไปค้นหาเสบียง

และเขาจะถือโอกาสดูว่าเขาจะพอหาคนที่มีความคิดคล้ายกันมาเข้าร่วมและเพิ่มความแข็งแกร่งได้หรือไม่

เขาค่อนข้างหมกมุ่นอยู่กับอำนาจ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีอำนาจเพียงเล็กน้อย แต่ในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความสุขจากการที่ได้จินตนาการว่าเขาจะยิ่งใหญ่แค่ไหนเมื่อมีกลุ่มลูกน้องเป็นของตัวเองในอนาคต

แต่น่าเสียดายที่ชายสองคนจากกลุ่มผู้รอดชีวิตกลุ่มเล็กๆ ที่พวกเขาพบก่อนหน้านี้ปฏิเสธที่จะทำงานร่วมกับพวกเขา

นั่นทำให้เขาโกรธจัด

เขาทั้งทุบตีและเตะชายทั้งสองอย่างรุนแรง!

นี่คือวันสิ้นโลกและสองคนนี้ยังกล้าทำตัวเป็นผู้ดีต่อหน้าพวกเขาอีก!

สิ่งนี้ทำให้เขาโมโหอย่างมาก!

เขาทรมานชายสองคนนี้จนเกือบตายในช่วงสองวันที่ผ่านมา แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังปฏิเสธที่จะเข้าร่วมอยู่ดี

จนเขาก็ยังต้องยอมแพ้

เขาวางแผนที่จะโยนทั้งสองเข้าไปในห้องที่ว่างเพื่อปล่อยให้ทั้งสองอดตาย หรือถ้ามีโอกาสเขาก็จะใช้ทั้งสองเป็นเหยื่อล่อซอมบี้ในสักวัน

เขาจ้องมองไปที่ลูกน้องของเขาด้วยสายตาที่ชั่วร้าย ก่อนจะถ่มน้ำลายลงบนพื้นและตะโกนว่า

"ทุกคนลุกขึ้น ออกไปทำงานกัน"

"ให้ตายสิ พวกแกมันรู้จักแต่การกินกับเซ็กส์กันหรือยังไง?!"

คนรอบข้างแค่หัวเราะและไม่ได้จริงจังกับคำพูดนั้น พวกเขาชินกับความหยาบคายแบบนี้แล้ว

พวกเขาทิ้งคนเอาไว้หนึ่งคนสำหรับเฝ้ารังของพวกเขาและผู้หญิงก็ถูกจับมัดเอาไว้เพื่อกันพวกเธอหลบหนีระหว่างที่มีคนคอยเฝ้าเพียงคนเดียว

ส่วนคนอื่นๆ ก็ขับรถออกไปเพื่อล่า

....

ในฐานลวี่หยวน

พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนกำลังเริ่มวางแผนที่จะโจมตีสถานที่แห่งนี้แล้ว

พวกเขายังคงทำงานอย่างหนักเพื่อก่อสร้างกำแพง

ทีมต่อสู้ที่กลับมาเมื่อวานก็เล่าเรื่องการต่อสู้กับซอมบี้เมื่อวานนี้ให้พวกเขาทุกคนได้ฟัง

ทีมต่อสู้ต้องถูกปิดล้อมอยู่ในโรงงานเคมี โดยที่พวกเขามีเพียงกำแพงที่สูง 2 เมตรคอยปกป้องพวกเขาและพวกเขาก็ต้องฆ่าซอมบี้กันไปหลายร้อยตัว

ทุกวินาทีในช่วงเวลานั้นเต็มไปด้วยวิกฤต แต่ก็โชคดีที่มันแก้ไขได้ในที่สุด

แต่กำแพงฐานของพวกเขานั้นสูง 8 เมตรแล้วและเกือบจะสูงเท่าตึกสามชั้น

แต่ไม่มีใครที่คิดว่ามันสูงเกินไปเลย ดังนั้นพวกเขายังคงสร้างมันกันอย่างขยันขันแข็ง

ไม่มีใครกล้าขี้เกียจหรืออู้งาน เพราะพวกเขาจะถูกต่อว่าทันทีถ้ามีคนรอบข้างเห็นเข้า

เพราะนี่ไม่ใช่แค่การไม่เห็นแก่คนอื่น

แต่ตอนนี้ทุกคนถือว่ากำแพงของฐานก็คือกำแพงที่จะปกป้องชีวิตของตัวพวกเขาเอง

ที่จุดหนึ่งบนกำแพง

พ่อฉินกำลังสวมหมวกนิรภัยและกำลังกำกับคนงานบางคนให้ประกอบอุปกรณ์บางอย่างอยู่

เขายังคงเขียนและวาดบางอย่างลงบนกระดาษในมือ ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังเขียนอะไรอยู่

ในเวลานี้ อุปกรณ์ชิ้นนี้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

มันมีฐานแบบเคลื่อนที่ได้ที่มีล้ออยู่ด้านล่าง พร้อมกับคานคล้ายบันไดที่ยื่นออกไปและยึดติดกับกำแพง ด้านบนยังมีกระเช้าเหล็กที่สามารถรองรับคนได้มากกว่า 5 คน

ทั้งหมดนี้ดูเหมือนกับบันไดแบบยืดหดได้บนรถดับเพลิง

นอกจากนี้ยังมีสายพานลำเลียงสำหรับขนส่งวัสดุ โดยการดึงรอกด้วยมือเพียงเท่านี้สิ่งของจากข้างล่างก็จะสามารถขนส่งขึ้นไปข้างบนได้

อุปกรณ์นี้มีประโยชน์มาก

มันถูกออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อใช้โจมตีซอมบี้โดยตรงจากบนกำแพง

ฉินจิ้นเคยจ้างคนออกแบบและผลิตอุปกรณ์เหล่านี้มากกว่าหนึ่งโหลและตอนนี้เขาก็นำมันออกมาใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว

แน่นอนว่าการฝึกกองกำลังที่ฐานลวี่หยวนก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

วันนี้ สมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยที่เข้าเวรประจำฐานจะได้รับมอบหมายภารกิจให้กำจัดซอมบี้

ในปัจจุบัน มีคนไม่มากนักที่คอยป้องกันฐานมีเพียงแค่สิบกว่าหรือยี่สิบคนเท่านั้น ฉินจิ้นจึงได้หารือกับผู้จัดการบางคนรวมถึงพ่อฉินว่าพวกเขาจำเป็นต้องฝึกอบรมคนเหล่านี้ก่อน

อย่างน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ พวกเขาก็ต้องสามารถใช้มีดและปืนฆ่าพวกมันได้และต้องไม่ตกใจกลัวเมื่อเห็นพวกมันเข้ามา

หลังจากที่คนกลุ่มนี้ได้รับประสบการณ์มาในระดับหนึ่งแล้ว พวกเขาก็จะเอาชนะความกลัวต่อซอมบี้ได้

ทุกคนในฐานจะต้องทำแบบนี้

เพื่อความอยู่รอดของพวกเขาในวันสิ้นโลก พวกเขาจำเป็นต้องเอาชนะความกลัวต่อซอมบี้

ในเวลานี้ อุปกรณ์ดังกล่าวทั้ง 5 ชิ้นจึงได้ถูกนำออกมาและวางไว้ข้างกำแพงที่สูงเกือบ 9 เมตร

บนบันไดแต่ละอัน มีคนปีนขึ้นไปบนกระเช้าเหล็กด้านบนแล้วผูกเชือกรอบเอวก่อนจะล็อกตัวเองไว้กับกระเช้า

พวกเขาจำเป็นต้องใส่ใจเรื่องความปลอดภัย ไม่อย่างนั้นตอนที่พวกเขาใช้หอกแทงซอมบี้ด้านล่างพวกเขาก็อาจจะถูกพวกซอมบี้ดึงหอกและลากลงไปได้

ในฐานะผู้นำของฐาน พ่อฉินเป็นคนแรกที่ขึ้นไป

เขาไม่คิดที่จะเอาตัวเองไปอยู่ข้างหลังและได้รับการปกป้องจากคนอื่นอยู่ตลอดเวลา

ในฐานะหนึ่งในผู้จัดการของฐาน เขาต้องเป็นผู้นำด้วยการทำเป็นตัวอย่าง

แต่ละคนบนกระเช้าถือหอกยาวพิเศษแบบยืดหดได้ที่ถูกทำขึ้นมาเป็นพิเศษในมือ

ตัวหอกมีน้ำหนักประมาณ 6 กิโลกรัมและสามารถปรับความยาวได้เกือบ 10 เมตร ซึ่งสามารถโจมตีลงไปข้างล่างได้อย่างเต็มที่

ซอมบี้มากกว่า 10 ตัวได้ปรากฏตัวขึ้นใต้กำแพง พวกมันถูกดึงดูดมาด้วยเสียงของการก่อสร้างภายในฐาน

แม้กำแพงจะสูงเกือบ 10 เมตรแล้วแต่มันก็ไม่สามารถกั้นเสียงไว้ได้ทั้งหมด

และนี่ยังไม่พูดถึงเรื่องที่ว่า ยิ่งพวกเขามีประชากรมากเท่าไหร่ "กลิ่นเนื้อมนุษย์" ก็จะยิ่งแรงมากขึ้นเท่านั้น แม้ว่าประสาทสัมผัสทางกลิ่นของซอมบี้จะยังไม่ถึงขีดสุด แต่พวกมันก็ยังสามารถตรวจจับได้ในระดับหนึ่ง

ในเวลานี้ คนทั้ง 5 คนที่อยู่ในกระเช้าก็ดูจะประหม่าเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะต้องฆ่าซอมบี้ ในสายตาของหลายคน ซอมบี้ก็เหมือนกับมนุษย์

พวกเขามีรูปลักษณ์แบบเดียวกัน ดังนั้นการฆ่าซอมบี้ก็อาจจะทำให้เกิดภาพหลอนเหมือนกับการฆ่าคน

ดังนั้น ในช่วงแรกของวันสิ้นโลก หลายคนจึงไม่สามารถป้องกันตัวเองได้และถูกกินในที่สุด

และเป้าหมายในตอนนี้ก็คือทำให้พวกเขาเอาชนะสภาพจิตใจนี้ให้ได้

พ่อฉินหายใจเข้าลึกๆ และตะโกนว่า "พวกมันไม่ใช่คนอีกต่อไปแล้ว จงทำเพื่อตัวเองและครอบครัวของพวกเราซะ"

"เริ่มได้!"

"ฆ่าพวกมันให้หมด!"