บทที่ 29 ทะเลทรายแห่งความตาย 12

บทที่ 29 ทะเลทรายแห่งความตาย 12

ทุกคนหันไปมองต้นเสียง และต้องตกใจเมื่อเห็นงูยักษ์ที่โกรธจัดเพราะปล่อยให้มดปลวกหนีรอดไปได้ ความโกรธทำให้มันไม่สนใจตัวเองหรือผนังที่แข็งแกร่ง พุ่งชนกำแพงอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้แรงมหาศาล กำแพงที่เดิมทีดูแข็งแรงเริ่มปรากฏรอยร้าวละเอียดเป็นทาง!

หนุ่มแว่นรีบวิ่งหนีไปอีกด้านของทางเดินเป็นคนแรก ถึงเขาจะไม่รู้ว่าเจ้างูยักษ์นั่นจะชนกำแพงจนพังได้จริงไหม แต่เขาไม่มีทางยอมเสี่ยงเด็ดขาด

คุณลุงชุดลายพรางวิ่งตามมาติดๆ เขากัดฟันวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ข้างหูได้ยินเสียงเศษหินร่วงกราวและเสียงกำแพงปริร้าว เขามีลางสังหรณ์ว่ากำแพงนี้ต้านไว้ได้อีกไม่นานแล้ว!

ลั่วเยว่เจี้ยนพยายามจะทวงคืนสิทธิ์ในการควบคุมร่างกาย เธอลองต่อรองกับระบบปล่อยจอย: "นายใช้ร่างฉันหลบภัยไปรอบหนึ่งแล้วก็น่าจะพอแล้วมั้ง? หรือนายจะควบคุมร่างฉันไปตลอดเลย?"

ระบบปล่อยจอยตอบกลับด้วยน้ำเสียงแปลกๆ "คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่? อยากจะวิ่งให้ช้าลงในสถานการณ์แบบนี้แล้วยอมให้งูกิน?"

ระบบปล่อยจอยแค่นหัวเราะเบาๆ "เลิกคิดแบบนั้นเถอะ ระบบสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลาว่าคุณกำลังตั้งใจเอาชีวิตรอดอยู่หรือเปล่า ถึงแม้จะเป็นการไปตาย... ก็ช่วยจริงจังหน่อยเถอะ"

ลั่วเยว่เจี้ยนรู้สึกแปลกๆ ว่าตั้งแต่ระบบเข้าควบคุมร่างเธอ ระบบปล่อยจอยตอนนี้กับเมื่อก่อนเหมือนจะมีอะไรเปลี่ยนไปนิดหน่อย แต่ปกติเธอไม่ค่อยไวต่อความรู้สึกเรื่องพวกนี้ ความคิดนี้เลยแวบเข้ามาในหัวแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ลั่วเยว่เจี้ยนรู้สึกร้อนตัว: "ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ... แต่ภารกิจของฉันคือการตายตามธรรมชาติในเกมไม่ใช่เหรอ! ฉันจะมีลูกเล่นนิดๆ หน่อยๆ มันผิดตรงไหน?"

ระบบปล่อยจอยหัวเราะเบาๆ แต่ลั่วเยว่เจี้ยนกลับไม่ได้รู้สึกถึงการเยาะเย้ยในน้ำเสียงนั้น

"คุณตายแบบธรรมชาติหรือเปล่าล่ะ?"

เดี๋ยวนะ... ทำไมเสียงเครื่องจักรสังเคราะห์นี้ถึงได้...

ลั่วเยว่เจี้ยนรู้สึกหูชาแปลกๆ ปกติเวลาคุยกับระบบไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลยนะ...

ลั่วเยว่เจี้ยนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามอย่างลังเลว่า "...ระบบ นายไฟรั่วหรือเปล่า?"

ระบบปล่อยจอย: ...?

ระบบปล่อยจอยหัวเราะอย่างจนใจ เสียงเครื่องจักรสังเคราะห์กลับให้ความรู้สึกเกียจคร้านอย่างประหลาด

"เอาเถอะ ไม่คุยเล่นกับคุณแล้ว ต้องทำงานแล้วล่ะ"

ในขณะที่ระบบปล่อยจอยคุยกับลั่วเยว่เจี้ยน เฟยอี๋ งูยักษ์ที่อยู่ด้านหลังก็ยังคงกระแทกกำแพงอย่างไม่ลดละ หินที่ปากทางเข้าห้องลับร่วงหล่นลงมาเร็วขึ้นเรื่อยๆ รอยร้าวบนกำแพงก็ลุกลามหนักขึ้นทุกที

ทันใดนั้น เสียง "ตูม" ก็ดังสนั่น พร้อมกับฝุ่นตลบอบอวลและเศษหินปลิวว่อน ในที่สุดเฟยอี๋ก็พังกำแพงชั้นนอกที่แข็งแกร่งที่สุดของทางลับลงได้สำเร็จ

คนที่วิ่งอยู่ข้างหน้าได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวข้างหลังก็อดหันกลับไปมองไม่ได้ ภาพที่เห็นคือกำแพงที่เคยเป็นปราการด่านสุดท้ายพังครืนลงมา แม้จะอยู่ไกลออกไป แต่พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงความอำมหิตกระหายเลือดในดวงตาของงูยักษ์ได้อย่างชัดเจน

คุณลุงชุดลายพรางใจหายวาบ ไม่กล้าหันกลับไปมองอีก เร่งความเร็วฝีเท้าขึ้นกว่าเดิม เขาเคยเห็นกับตามาแล้วว่าความเร็วของเจ้างูยักษ์นั่นน่ากลัวแค่ไหน ให้เขาวิ่งนำไปก่อนห้าสิบเมตร คาดว่าไม่เกินไม่กี่วินาทีก็คงโดนงูยักษ์ตะปบได้

คุณลุงชุดลายพรางกัดฟันวิ่งไปข้างหน้า เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน เขาจะมาตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!

[ลั่วเยว่เจี้ยน] หันกลับไปมองงูยักษ์ที่จ้องเขม็งมาที่เธอด้วยแววตาอำมหิต แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาหยี ยกสองนิ้วขึ้นตะเบ๊ะที่หน้าผากเป็นเชิงทำความเคารพ ก่อนจะหมุนตัวกลับแล้วออกวิ่งด้วยความเร็วสูง

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเวลานี้:

[กรี๊ดดดดด หล่อมากแม่!]

[ท่านี้โดนใจฉันเต็มๆ! ถึงไม่รู้ว่าหมายความว่าไง แต่เท่ระเบิดไปเลย!]

[จากคนผ่านทางกลายเป็นแฟนคลับแล้วจ้า! เท่มาก! ผู้หญิงเท่ได้ขนาดนี้ฉันรักตายเลย!]

[ตามมาจากไลฟ์รอบที่แล้ว รู้สึกว่าเกมรอบนี้สาวงามผมขาวโชว์ศักยภาพทางกายภาพมากกว่า รอบที่แล้วเน้นโชว์ความฉลาดเหนือมนุษย์]

[รอบนี้ที่แสดงความฉลาดของน้องเยว่ได้ ก็มีแค่ตอนใช้ทับทิมบนเสาเปิดทางลับนั่นแหละมั้ง?]

[จริงด้วย แถมรอบนี้นิสัยน้องเยว่ดูจะต่างจากรอบที่แล้วนิดหน่อยด้วย แต่แบบไหนฉันก็รัก ฮือๆๆ...]

[รอบที่แล้วเป็นคนสวยเย็นชา รอบนี้เป็นคนสวยมาดกวนขี้เกียจ!]

[ฉันว่าอาจเป็นเพราะรอบนี้เทพเยว่มีพื้นที่ให้แสดงฝีมือเยอะขึ้น ก็เลยเริ่มสนุกขึ้นมาหน่อยมั้ง พวกเธอดูเกมรอบที่แล้วสิ เทพเยว่แบกทีมทั้งเกม เบาะแสทุกอย่างแทบจะหาคนเดียว ใครดูก็รู้ว่ามันง่ายสำหรับเธอมาก เทพเยว่เลยดูไม่ค่อยอินเท่าไหร่]

[พูดมีเหตุผล! รอบที่แล้วเทพเยว่ดูเนือยๆ เหมือนจะหลับตลอดเวลา รอบนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะ!]

ลั่วเยว่เจี้ยน: ? ฉันแค่เหม่อต่างหากย่ะ!

[รู้สึกเหมือนเกมปาฏิหาริย์กำลังค่อยๆ ปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงของสาวงามผมขาว ลองคิดดูสิว่าในโลกเดิมน้องเยว่ต้องใช้ชีวิตอย่างกดดันแค่ไหน?!]

ลั่วเยว่เจี้ยน: ? ฉันเปล่า ฉันไม่ได้เป็น!

[หวังว่าสาวงามผมขาวจะใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีในเกมปาฏิหาริย์ต่อไปได้นะ!]

ลั่วเยว่เจี้ยน: ? ฉันไม่เอาด้วยหรอก!

...

หลังจากพังกำแพงปากทางลับได้แล้ว ม่านตาสีเหลืองแนวตั้งของเฟยอี๋ก็ล็อกเป้าไปที่ [ลั่วเยว่เจี้ยน] ทันที พอเห็นท่าทางของ [ลั่วเยว่เจี้ยน] ถึงจะไม่เข้าใจความหมาย แต่สัญชาตญาณของเฟยอี๋บอกว่านั่นคือการยั่วยุ

เฟยอี๋ที่เดิมทีก็โกรธจัดเพราะบาดเจ็บอยู่แล้ว ยิ่งเดือดดาลขึ้นไปอีก มันพุ่งเข้าใส่ [ลั่วเยว่เจี้ยน] อย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น กำแพงรอบทางลับพังทลายลงทีละส่วนจากการพุ่งชนอย่างรุนแรงของเฟยอี๋ ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

[ลั่วเยว่เจี้ยน] วิ่งนำอยู่ข้างหน้า ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวข้างหลังก็อดเลิกคิ้วเดาะลิ้นไม่ได้ ดูท่าจะไปยั่วโมโหเจ้าตัวเล็กนั่นเข้าให้จริงๆ แล้วสิ... แล้วก็เร่งความเร็วขึ้นอีก

ตอนเฟยอี๋พุ่งเข้าใส่ [ลั่วเยว่เจี้ยน] ถูกกำแพงรอบทางลับขัดขวางการเคลื่อนไหวเล็กน้อย แถมยังต้องคอยโดนไพ่ของ [ลั่วเยว่เจี้ยน] ก่อกวนเป็นระยะ ดาเมจไม่เท่าไหร่แต่เจ็บใจเหลือแสน ยิ่งยั่วยุให้มันพุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่งราวกับเสียสติ

ตอนนี้คนที่วิ่งนำอยู่หน้าสุดคือคุณลุงชุดลายพราง แก่แต่เก๋า เมื่อกี้เขาวิ่งแซงหนุ่มแว่นขึ้นมาเป็นที่หนึ่งเรียบร้อยแล้ว

ทางลับไม่ได้ยาวมาก ประมาณไม่ถึง 1,000 เมตร คุณลุงชุดลายพรางงัดฝีเท้าความเร็ว 1,500 เมตรที่ไม่ได้ใช้มานานหลายปีวิ่งตะบึงไปข้างหน้า จนตอนนี้มองเห็นแสงสว่างรำไรอยู่ข้างหน้าแล้ว

พอเห็นแสงสว่าง ในดวงตาของคุณลุงชุดลายพรางก็เปล่งประกายแห่งความหวังทันที วิ่งเต็มสปีดมานานขนาดนี้ คอเขาเริ่มได้กลิ่นคาวเลือด ร่างกายก็แทบไม่รู้สึกอะไรแล้ว แต่พอคิดถึงสัตว์ประหลาดจอมโหดข้างหลัง ร่างกายของคุณลุงชุดลายพรางก็หยุดไม่ได้

วินาทีที่คุณลุงชุดลายพรางพุ่งทะลุปากทางลับออกมา ด้วยแรงเฉื่อยอันมหาศาล เขาถลาล้มลงกับพื้น ไถลไปไกลถึงห้าหกเมตร

"ครืด... ครืด... ครืด..."

ทันทีที่คุณลุงชุดลายพรางพุ่งออกมา ปากทางลับด้านหลังเขาก็ส่งเสียง "ครืดคราด" ดังขึ้น

คุณลุงชุดลายพรางไม่ทันสนใจแผลถลอกตามตัว กัดฟันข่มความเจ็บปวดหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าปากทางลับกำลังมีประตูหินค่อยๆ เลื่อนลงมาจากด้านบน

ประตูหินบานนี้ดูคุ้นตามาก เหมือนกับประตูใหญ่ที่ปิดปากถ้ำตอนพวกเขาเข้าไปในโถงใหญ่ไม่มีผิด

หน้าของคุณลุงชุดลายพรางซีดเผือด ตะโกนลั่น "พวกนายรีบหนีออกมา! ประตูหินกำลังจะปิดลงมาแล้ว!!!"