บทที่ 21 มุ่งสู่ความตายเพื่อการเกิดใหม่

บทที่ 21 มุ่งสู่ความตายเพื่อการเกิดใหม่

แล้วพอนิยายไม่ได้จบ นักอ่านก็เริ่มอาละวาด ถึงขั้นติดเทรนด์เวยป๋อไปหลายอัน

ตอนนั้นใครหลงเข้ามานี่โดนตบหน้าหันได้ง่ายๆ ความแค้นของนักอ่านไม่ใช่เล่นๆ

ในช่องคอมเมนต์มีการยกหลักฐานต่างๆ นานา ว่าตัวละครนี้มีโอกาสรอด แต่ยิ่งยกหลักฐานยิ่งสิ้นหวัง

เพราะนักอ่านพบว่า ปมที่ผูกไว้ก่อนหน้านี้ ล้วนบอกเป็นนัยถึงความตายของตัวละครนี้ ยิ่งอ่านซ้ำยิ่งเจอของใหม่ เช่น ตัวละครนี้ต้องตายแน่ ต้องตาย ต้องตายให้ได้ แถมไม่มีชาติหน้าอีกต่างหาก

แฟนฟิกยังช่วยเธอไม่ได้

บางครั้งการไม่หักมุม ก็คือการหักมุมแบบหนึ่ง การไม่หลอกคน ก็คือการหลอกแบบหนึ่ง

สรุปคือ ตั้งแต่นั้นมา ความสามารถในการรับแรงกระแทกของนักอ่านของหลีเวินซูก็พุ่งสูงขึ้นเป็นเส้นตรง

โดยเฉพาะนิยายแนวระทึกขวัญ

ถ้าเพิ่มแท็กดราม่าเข้าไปด้วย ต้องพกยาดมยาหอมอ่านไปด้วย

สมควรตายไม่สมควรตายก็ต้องตายหมด

อ่านแล้วสิ้นหวัง ไม่อ่านก็คันไม้คันมือจนสิ้นหวัง

หลีเวินซูมองยอดโดเนทหลังบ้าน มากกว่าเมื่อวานหลายเท่าตัว

เดือนนี้ยังไงก็น่าจะได้สักสี่พันแหละมั้ง

น่าเสียดายที่ภารกิจต้องรอให้ครบเดือนถึงจะสำเร็จ

หลีเวินซูแพ็กตอนที่อัปเดตวันนี้ลงไปทั้งหมด

สต็อกหมดอีกแล้ว

—

เพราะประโยคเดียวของหลีเวินซูที่ว่า "ฉันมีจังหวะของฉัน" หลิวซิงเลยนั่งเฝ้าหน้าจอรีเฟรชเว็บตลอดเวลา

ปรากฏว่าพบว่าเวลาอัปเดตวันนี้ ดูเหมือนจะช้ากว่าปกติไปมาก

พอตระหนักถึงเรื่องเวลา น้ำตาลูกผู้ชายที่ไม่ไหลง่ายๆ ของหลิวซิงก็ไหลพรากทันที

"ที่คุณบอกว่ามีจังหวะของตัวเอง คือจะไม่ยอมอัปเดตแล้วใช่ไหม"

"ไอ้บ้าเอ๊ย ใครมันบังอาจไปยั่วโมโหท่านเทพของฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจจับแก!!!"

หลิวซิงร้องโหยหวนสักพัก ปาดน้ำตาแห่งความขมขื่น แล้วกดรีเฟรชต่อ

ตัดใจเหรอ ไม่มีทางซะหรอก

ไม่ถึงวินาทีสุดท้าย จะไม่ยอมทิ้งความหวังเด็ดขาด!

และในการรีเฟรชครั้งหนึ่งที่ดูธรรมดาๆ ตาของหลิวซิงก็เบิกกว้าง

อัปเดตแล้ว อัปเดตแล้ว

วินาทีนี้ นักอ่านทั่วโลกต่างโห่ร้องด้วยความยินดีพร้อมกัน

เย้! ไม่เทแล้วเว้ย!

ทุกคนต่างกระตือรือร้นอยากรู้เรื่องราวต่อจากนี้ รีบกดเข้าไปอ่านตอนใหม่ล่าสุดอย่างร้อนรน

ตอนที่หน้าเว็บเด้งขึ้นมา หลิวซิงเผลอกลั้นหายใจ เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าท่านเทพจะถมหลุมนี้ยังไง

ความกระจ่างแจ้งเหมือนจะเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

ตอนที่หลิวซิงเห็นฉากนางเอกรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด นอกจากจะตื่นเต้นแล้ว เขายังขนลุกซู่ไปทั้งตัวกับการบรรยายในหนังสือ

ยิ่งคิดยิ่งหลอน แต่ก็สะใจจนหนังศีรษะชา

หัวใจเต้นตึกตัก ยังไม่หายจากอาการตื่นตะลึงในฉากเสี่ยงตายของนิยาย

เขาพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ ในใจกลับรู้สึกโล่งอกอย่างประหลาด เหมือนได้ร่วมเป็นตายกับเฉิงหนานมา

เบาะแสทั้งหมดจนถึงตอนสุดท้ายของเมื่อวาน ดูเหมือนจะชี้ไปที่จุดจบที่เฉิงหนานต้องตายอย่างแน่นอน

แต่ในตอนที่อัปเดตวันนี้ นักเขียนได้เพิ่มรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เข้าไปอย่างแนบเนียน สร้างวงจรปิดที่สมบูรณ์แบบร่วมกับปมที่ผูกไว้ก่อนหน้านี้

เพียงแค่เพิ่มเงื่อนไขเล็กน้อย ก็เปลี่ยนจากทางตายเป็นทางรอด

เฉิงหนานได้สร้างเส้นทางสู่การรอดชีวิตให้ตัวเอง ท่ามกลางเงื่อนไขแห่งความตาย!

ในสองตู้รถไฟก่อนหน้านี้ รถไฟมีกฎใหม่เพิ่มขึ้นมาหนึ่งข้อ: ตายหนึ่งครั้ง ความทรงจำถูกล้าง เริ่มต้นใหม่ไม่สิ้นสุด

ดูเหมือนการเล่นเกม ที่ตายแล้วยังฟื้นคืนชีพได้

แต่ตัวละครในเกมตาย ผู้เล่นยังมีความทรงจำจากเกมรอบก่อน สามารถวิเคราะห์วางแผนกลยุทธ์ใหม่ และคว้าชัยชนะในเกมได้ในที่สุด

แต่คนบนรถไฟทำไม่ได้ ถ้าไม่รู้อะไรเลยและไม่ทำอะไรเลย ต่อให้ตายกี่ครั้ง วิธีคิดในการผ่านด่านก็จะเหมือนเดิม

เท่ากับทำซ้ำกลยุทธ์การผ่านด่านที่ใช้ครั้งแรกวนไปไม่รู้จบ ตายซ้ำซาก ถูกขังอยู่ในตู้รถไฟนี้ตลอดกาล

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายไปกี่ครั้งแล้ว เหมือน NPC ในเกม

สุดท้ายก็สูญเสียจิตสำนึกของตัวเอง ถูกรถไฟกลืนกิน

แต่ตอนที่ก้าวขึ้นรถไฟ มีกฎข้อหนึ่งประกาศผ่านเสียงตามสาย—ร่างกายของคุณจะหลอกคุณ แต่จิตวิญญาณของคุณอาจจะไม่

ระหว่างทาง เฉิงหนานค้นพบความจริงที่ร่างกายทรยศตัวเอง นั่นคือไม่มีร่องรอยหลงเหลือ

ร่างกายของเธอเคยทิ้งสัญลักษณ์ไว้ในตู้รถไฟทุกตู้ แต่พอเข้ามาในตู้รถไฟนี้ รอยแผลที่เป็นสัญลักษณ์กลับหายไป

ประกอบกับเบาะแสที่ตกหล่นตอนต่อสู้กับตัวร้าย เฉิงหนานมั่นใจว่าเธอเคยตายในตู้รถไฟนี้ และตายมาแล้วหลายครั้ง

ในเมื่อร่างกายไม่สามารถทิ้งข่าวสารไว้ได้ ด้วยนิสัยของเธอ ต้องทำอะไรสักอย่างกับจิตวิญญาณแน่

ในตู้รถไฟก่อนหน้านี้ เฉิงหนานเคยทดสอบว่า อะไรคือสิ่งที่จิตวิญญาณครอบครอง

——จิตใต้สำนึก

เธอทดสอบจิตใต้สำนึกของตัวเองกับทุกสิ่งที่จับต้องได้ และรอดตายมาได้หลายครั้ง

แล้วก็พบว่า จิตใต้สำนึกของเธอแม่นยำกว่าตู้รถไฟก่อนหน้านี้มาก

นี่แสดงว่า การตายหลายครั้งก่อนหน้านี้ เธอฝึกฝนจิตใต้สำนึกของตัวเอง และทิ้งวิธีหนีเอาตัวรอดไว้ในจิตวิญญาณ

อ่านจนจบ หลิวซิงตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ตั้งแต่เฉิงหนานก้าวเข้ามาในตู้รถไฟนี้ เธอตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

และเฉิงหนานที่ตายในห้วงเวลาต่างๆ นับไม่ถ้วน ต่างก็จารึกวิธีหนีเอาตัวรอดไว้ในจิตวิญญาณของตัวเอง จนกระทั่งมารวมอยู่ที่เฉิงหนานในวินาทีนี้ที่นักอ่านได้เห็น

มุ่งสู่ความตายเพื่อการเกิดใหม่

เลือดในกายของหลิวซิงเดือดพล่าน และน้ำตาคลอเบ้าไปพร้อมกัน

ในตู้รถไฟนี้ ตัวละครสมทบสองตัวที่ร่วมเดินทางกับนักอ่านมากว่าแปดสิบตอน ได้ออฟไลน์ไปตลอดกาล

เป็นคู่แม่ลูกที่เย็นชาต่อกันมาก ระหว่างพวกเธอไม่มีความรักแม่ลูก แถมยังแฝงความเกลียดชังต่อกัน

ตรงข้ามกับภาพลักษณ์แม่ลูกในนิยายทั่วไปตามท้องตลาดอย่างสิ้นเชิง—นิยายตามท้องตลาดส่วนใหญ่ตอนนี้ มักเขียนให้แม่ลูกดูอ่อนแอไร้ที่พึ่ง

แต่แม่ลูกคู่นี้ แม่เลือดเย็นไร้หัวใจ ลูกสาวเด็ดขาดอำมหิต

ในยามคับขัน ผู้เป็นแม่ถึงขั้นยืนมองลูกสาวไปตายด้วยสายตาเย็นชา

เรื่องราวในตู้รถไฟนี้ก็น่าเศร้าสลดใจมาก เล่าถึงเด็กสาวผู้เยาว์ถูกล่วงละเมิดจนตั้งท้องและคลอดลูก

ตัวร้ายเป็นโลลิตัวน้อยที่หน้าตาใจดีแต่จิตใจอำมหิต เป็นนางฟ้าหน้ายิ้มที่มีนิสัยดื้อรั้น

แม้พลังต่อสู้จะไม่สูง แต่ฆ่าไม่ตาย

ตอนที่ทุกคนร่วมมือกัน มีคนพบว่า ขอแค่ร่างต้นคลอดลูก พลังของร่างต้นจะลดลงอย่างรวดเร็ว จนสูญสลายไป

พูดง่ายๆ ก็คือ ขอแค่ให้เธอคลอดลูกไปเรื่อยๆ ก็จะตายได้

ทุกคนคิดว่านี่คือวิธีผ่านด่าน

ในสถานการณ์แบบนี้ ความชั่วร้ายในกมลสันดานของมนุษย์ถูกขยายจนถึงขีดสุด

ในตู้รถไฟก่อนหน้านี้ นักอ่านได้เห็นความน่าขยะแขยงของมนุษย์ผ่านปลายปากกานักเขียนมาแล้วอย่างเต็มที่

ทุกคนต่างทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด

นางเอกและตัวละครสมทบที่อยู่ฝั่งเธอ รวมทั้งแม่ลูกคู่นั้นไม่ได้เข้าร่วมด้วย

การที่เฉิงหนานไม่เข้าร่วม เป็นสิ่งที่นักอ่านทุกคนคาดเดาได้ เพราะวิธีผ่านด่านของเธอทุกครั้ง ล้วนใช้มันสมองอันชาญฉลาดถึงขีดสุด

และคนรอบข้างเธอก็ดูเหมือนจะยอมรับให้เธอเป็นผู้นำกลายๆ

แต่แม่ลูกคู่นั้น กลับสร้างความประหลาดใจ

พวกเธอแสดงออกว่าเป็นคนเลวในตู้รถไฟ สำหรับสองคนนี้ ตั้งแต่ตู้รถไฟแรก โลกทัศน์ก็ไม่มีถูกผิด มีแต่เป็นกับตาย

การเปลี่ยนแปลงของคนส่วนใหญ่จะมีลำดับขั้นตอน แต่สิ่งที่แม่ลูกคู่นี้แสดงออกมา เหมือนกับว่าพวกเธอเป็นคนเลวมาก่อนจะขึ้นรถไฟแล้ว

นักอ่านไม่น้อยคิดว่าพวกเธอยังพอมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้าง

แต่คิดไม่ถึงว่าตู้รถไฟนี้จะเปิดเผยความดำมืดระหว่างแม่ลูก