บทที่ 62 ปีกสวรรค์

บทที่ 62 ปีกสวรรค์

ท่ามกลางผู้คนเนืองแน่น หลี่เทียนมิ่งมองเห็นเจียงเฟยหลิง และเจียงเฟยหลิงก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี

เพียงชั่วพริบตาเดียว สายตาของเขาก็ประสานเข้ากับดวงตาคู่สวยของเจียงเฟยหลิง

"พี่เทียนมิ่ง"

นางส่งเสียงเรียกเบาๆ เพ่งมาที่หลี่เทียนมิ่ง แล้วรีบลากเจียงชิงหลวนตรงดิ่งมาทางนี้ทันที

ผู้คนตลอดทางต่างพากันแหวกทางให้

"องค์หญิงหลิงเรียกใครกัน?"

"ฟังไม่ถนัดเลย"

"ข้าหูฝาดไปหรือเปล่า เหมือนได้ยินชื่อหลี่เทียนมิ่ง?"

"หูเจ้าหนวกแล้วกระมัง! สองคนนี้เหมือนไม้คนละซีก ไม่มีทางมาบรรจบกันได้หรอก"

"ใช่ คนหนึ่งอยู่บนฟ้า อีกคนอยู่ในคูโคลน"

ทว่าพวกเขานึกไม่ถึงเลยว่า ท่ามกลางสายตาที่จับจ้อง เจียงเฟยหลิงกลับเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่เทียนมิ่ง

ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มที่ใสกระจ่าง ลักยิ้มอันน่าหลงใหลและฟันขาวสะอาด แม้อยู่ท่ามกลางแสงตะวันก็ยังทำให้ผู้คนเคลิบเคลิ้ม

"พี่เทียนมิ่ง เมื่อครู่ข้าเห็นผลงานของท่านแล้ว ยอดเยี่ยมมากเลยนะ คิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะมาเมืองเยี่ยนตู้จริงๆ" เจียงเฟยหลิงเอ่ยเสียงหวาน

"หลิงเอ๋อร์ บอกแล้วไงว่าอย่ามาสนใจเจ้าคนปลูกนานี่ เจ้าก็ได้ยินเมื่อครู่แล้วมิใช่หรือ ว่าสามปีก่อนเขายังเป็นคนสารเลวอยู่เลย ต่อให้พัฒนาขึ้นมากแค่ไหน จะไปมีประโยชน์อันใด"

องค์หญิงชิงเจียงชิงหลวนค้อนขวับใส่หลี่เทียนมิ่ง

"อย่าพูดเหลวไหลนะ ข้ามองเห็นจิตใจของเขาได้ จิตใจของเขาใสสะอาดมาก เขาไม่ใช่คนแบบที่เขาลือกันหรอก"

เจียงเฟยหลิงไม่โกรธเลยสักนิด เพราะนางเชื่อในสายตาของตัวเอง

นางเป็นคนพิเศษ นางมีวิธีการตัดสินสรรพสิ่งบนโลกในแบบฉบับของนางเอง

"เอาอีกแล้ว" เจียงชิงหลวนกุมขมับ จนปัญญาจะห้ามปราม

นางถลึงตาใส่หลี่เทียนมิ่ง แล้วกล่าวว่า "เจ้าโจรปลูกนา เจ้ามาถึงเมืองเยี่ยนตู้ได้อย่างราบรื่น แถมยังหาพวกเราเจอแล้ว เอาหยกประดับของข้าคืนมาเดี๋ยวนี้"

ตอนนี้รอบข้างเงียบกริบ ผู้คนมากมายต่างได้ยินบทสนทนาของพวกเขา

"ต้องคืนด้วยหรือ?" หลี่เทียนมิ่งถาม

"ก็ต้องคืนนะสิ"

"น่าเสียดาย ข้าไม่คืน"

เจียงชิงหลวนโกรธจนกัดฟันกรอด

"หลิงเอ๋อร์ ตอนนี้ก็เจอเจ้าคนปลูกนานี่แล้ว เจ้าพอใจแล้วใช่ไหม กลับกันได้หรือยัง? เดี๋ยวเขาก็ต้องขึ้นไปขายหน้าแล้ว" เจียงชิงหลวนทำปากยื่นถาม

ตอนนี้ผู้คนมากมายกำลังจ้องมองพวกนางอยู่ น่าขายหน้าจะตายไป

"ไม่เอา เจ้ากลับไปก่อน ข้าจะทดลองความสามารถที่เพิ่งตื่นรู้กับพี่เทียนมิ่ง แล้วข้าก็จะอยู่เชียร์พี่เทียนมิ่งต่อสู้ด้วย" เจียงเฟยหลิงกล่าวอย่างจริงจัง

จริงจังอย่างที่สุด ไม่มีลังเลแม้แต่น้อย

"เจ้า... โอ๊ย!" เจียงชิงหลวนพูดไม่ออกจริงๆ

นางรู้ดีว่าความจริงแล้วเจียงเฟยหลิงเป็นคนใจร้อน เรื่องที่นางปรารถนา นางจะอดทนรอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว

"รีบๆ เข้าเถอะ เจ้าหมอนี่ชื่อเสียงแย่จะตาย การที่เจ้ามาหาเขาท่ามกลางสายตาผู้คน จะกระทบต่อชื่อเสียงของเจ้าเอานะ"

เจียงชิงหลวนจ้องเขม็งใส่หลี่เทียนมิ่ง มองอย่างไรหลี่เทียนมิ่งก็เป็นพี่ชายตัวร้ายที่หลอกลวงสาวน้อยผู้ไร้เดียงสา

"ห้ามพูดเหลวไหลอีกนะ ท่านพี่เป็นคนสะอาดบริสุทธิ์" ตอนที่เจียงเฟยหลิงพูดถึงจุดนี้ แววตาของนางแน่วแน่ที่สุด

"ตามใจๆ เร็วเข้า" เจียงชิงหลวนหมดคำจะพูดแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เจียงเฟยหลิงจึงมีโอกาสได้คุยกับหลี่เทียนมิ่งตามลำพังเสียที

"พี่เทียนมิ่ง คราวก่อนที่กลับมาเมืองเยี่ยนตู้ ความสามารถของเล็บนี้ปลดผนึกแล้วนะ นอกจาก 'ฟู่หลิง' กับ 'ลานเวลา' ข้ายังมีความสามารถอย่างที่สามด้วย" เจียงเฟยหลิงกล่าวอย่างอดใจรอไม่ไหว

คราวก่อนนางเคยบอกไว้ว่า วันหน้าหากตื่นรู้ความสามารถอื่นๆ จะมาทดลองกับหลี่เทียนมิ่ง

"แสดงให้ข้าดูหน่อยสิ?"

หลี่เทียนมิ่งรู้ดีว่ามีสายตาร้อนแรงกี่คู่ที่กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่

แต่เขาไม่สน..

"ความสามารถนี้คล้ายคลึงกับฟู่หลิงเลยนะ จำเป็นต้องแนบไปกับร่างของพี่เทียนมิ่งเหมือนกัน" เจียงเฟยหลิงกล่าวอย่างคาดหวัง

ฟู่หลิง สามารถทำให้นางหลอมรวมเข้าไปในร่างกายของเขา ถ่ายเทปัจจัยบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกเข้าสู่พลังสัตว์ของเขา

ผลลัพธ์ของมัน เพียงพอที่จะทำให้พละกำลังและร่างกายของเขาบ้าคลั่งถึงขีดสุด เพิ่มพลังการต่อสู้ให้หลี่เทียนมิ่งได้เกือบหนึ่งระดับขั้น

ถ้าเช่นนั้น ความสามารถใหม่จะเป็นอะไรกันนะ? ..หลี่เทียนมิ่งตั้งตารอยิ่งนัก

ในยามนี้มหาชนจับจ้อง มหาชนสงสัย มหาชนไม่สบอารมณ์ ความพูดไม่ออก ไม่เข้าใจ และอัดอั้นตันใจของพวกเขาเหล่านี้ ..ทำให้หลี่เทียนมิ่งรู้สึกสะใจเป็นบ้า

องค์หญิงทั้งสอง ทำให้คนที่ดูถูกเหยียดหยามเขาต้องตาค้างตะลึงงัน

ใครๆ ต่างก็คิดว่าเขาเป็นเพียงขอทาน แต่ขอทานผู้นี้ ไฉนดูเหมือนจะสนิทสนมกับองค์หญิงทั้งสองเป็นอย่างดี

แถมยังดูเหมือนกำลังหยอกล้อจีบสาวกับองค์หญิงชิงอีกต่างหาก...

พวกเขายังไม่ทันได้หงุดหงิด ยังไม่ทันได้รู้สึกแย่ เพราะต่อจากนี้ ยังมีเรื่องที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่า

"พี่เทียนมิ่ง พร้อมหรือยัง?"

"แน่นอน"

หลี่เทียนมิ่งกางแขนออก คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเขากำลังจะโอบกอดองค์หญิงหลิง

แม้องค์หญิงหลิงจะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของราชันจู้เจ๋อ ได้ยินว่าเป็นเด็กที่ราชันจู้เจ๋อเก็บมาเลี้ยง แต่พระองค์ก็ปฏิบัติต่อนางดุจลูกในไส้มาโดยตลอด สถานะในราชวงศ์จู้เจ๋อจึงสูงส่งยิ่งนัก

แม้นางจะไม่มีสัตว์ประจำตัว ไม่สามารถฝึกฝนบำเพ็ญเพียรได้เลย แต่ว่ากันว่านางมีความสามารถที่ทำให้องค์หญิงชิงแข็งแกร่งขึ้นได้

ทันใดนั้นเอง ทันทีที่หลี่เทียนมิ่งพูดจบ ผู้คนก็ได้เห็นฉากที่น่าตื่นตะลึง!

นั่นก็คือ ร่างกายของเจียงเฟยหลิงพลันกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วน!

นี่เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อสุดพรรณนา จุดแสงเหล่านี้รวมตัวกันบนร่างของหลี่เทียนมิ่ง ท้ายที่สุดก็ย้ายไปที่แผ่นหลังของเขา จากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลงและก่อตัวขึ้น

ตูม!

พลันบังเกิดแสงสว่างเจิดจ้า

ผู้คนเห็นอย่างชัดเจนว่า ที่ด้านหลังของหลี่เทียนมิ่ง ปรากฏปีกแสงสีขาวคู่หนึ่งขึ้นมา

ปีกคู่นั้นเกิดจากการรวมตัวของจุดแสงนับไม่ถ้วน จับกลุ่มกันไม่แตกสลาย

ปีกกางสยาย สั่นไหวในสายตาของผู้คน พาหลี่เทียนมิ่งบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ราวกับสัตว์ประจำตัวประเภทปักษา!

เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่เข้าใจแก่นแท้ของการบินเหมือนนก ดังนั้นหลังจากบินขึ้นไปแล้วก็โงนเงนไปมา ถึงขั้นร่วงตกลงมา เดินเซถลา เกือบจะล้มหน้าคะมำลงกับพื้น

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วมาก หลังจากหลี่เทียนมิ่งลงสู่พื้น จุดแสงเจิดจรัสเหล่านั้นก็มารวมตัวกันตรงหน้าเขา กลับกลายเป็นรูปลักษณ์ของเจียงเฟยหลิงอีกครั้ง

นางถูกโอบล้อมด้วยแสงสีขาว ดูราวกับเซียนที่จุติลงมาสู่โลกมนุษย์

"พี่เทียนมิ่ง 'ปีกสวรรค์' ก็เต็มขั้นเหมือนกัน ดีจังเลย!" เจียงเฟยหลิงดีใจมาก นางอดไม่ได้ที่จะอยากกอดหลี่เทียนมิ่งแล้วร้องตะโกนด้วยความยินดี

แต่เพราะคนเยอะเกินไป นางจึงทำได้เพียงหน้าแดงแล้วเปลี่ยนเป้าหมาย หันกลับไปกอดเจียงชิงหลวน แล้วพูดอย่างร่าเริงว่า..

"ชิงเอ๋อร์ ชิงเอ๋อร์ เจ้าเห็นไหม พี่เทียนมิ่งมหัศจรรย์มาก ปีกสวรรค์ก็เต็มขั้น สามารถทำให้เขาบินได้ แถมความเร็วยังเพิ่มขึ้นตั้งเยอะ"

"อ้อ! อ้อ!" เจียงชิงหลวนทนดูนางไม่ไหวจริงๆ พูดตามตรงคือนางอิจฉา เวลานี้ทำได้เพียงหลับตาแล้วถอนหายใจ

เจียงเฟยหลิงมีความสุขมาก

นางได้ผลลัพธ์ที่ต้องการแล้ว ผลลัพธ์ก็คือ นางดูเหมือนจะเกิดมาเพื่อหลี่เทียนมิ่งจริงๆ

อันที่จริงเจียงชิงหลวนก็คาดเดาได้อยู่แล้ว

นางทำได้เพียงแอบสาปแช่งหลี่เทียนมิ่งอยู่ในใจ นับตั้งแต่เจอกับเขาคราวก่อน ความสามารถอื่นๆ ของเจียงเฟยหลิงดูเหมือนจะปลดผนึกเร็วขึ้นมาก

อักขระลึกลับบนเล็บของนาง ดูเหมือนจะมีร่องรอยของการเริ่มคลายตัว

หากเป็นโอรสสวรรค์ตัวจริง นางก็คงไม่ว่าอะไร

แต่ทำไมต้องเป็นเจ้าคนปลูกนาที่ชื่อเสียงเน่าเฟะคนนี้ด้วยนะ..ปวดหัวจริงๆ

"หลิงเอ๋อร์ เจ้าได้คำตอบแล้ว จะไปได้หรือยัง?" เจียงชิงหลวนทำปากยื่น

"ไม่ไป ข้าจะเชียร์พี่เทียนมิ่งสู้ต่อ"

"พี่เทียนมิ่ง ชิงเอ๋อร์เป็นศิษย์เขตสวรรค์ ข้ากับชิงเอ๋อร์พักอยู่ที่เขตสวรรค์ วันนี้ถ้าท่านได้เป็นศิษย์อันดับหนึ่ง ก็จะมาหาพวกเราได้บ่อยๆ แล้วนะ"

เจียงเฟยหลิงกล่าวอย่างเปี่ยมด้วยความหวัง

……

-สองสิงห์:ผู้แปล-