บทที่ 20 การมาถึงของประมุขตระกูล

บทที่ 20 การมาถึงของประมุขตระกูล

เมื่อกลับมาถึงร้านค้าตระกูลเย่อีกครั้ง วันเวลาของเย่จิ่งเฉิงก็กลับสู่การปรุงยาอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง

ส่วนแผนที่สมบัติแผ่นนั้น ก็ถูกเย่จิ่งเฉิงทิ้งไปอย่างไม่ใยดี

ภายใต้การอบรมสั่งสอนของผู้ใหญ่ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่เชื่อเรื่องแผนที่สมบัติที่แท้จริงอะไรนั่น

ยิ่งไม่เชื่อว่าจะมอบให้เขาในราคาถูกขนาดนี้

ครั้งนี้ ยาที่เย่จิ่งเฉิงปรุงคือยาเม็ดฟื้นปราณ

ตามคำพูดของท่านลุงใหญ่เย่ซิงเหอ ยาเม็ดพลังโลหิตเขาหามาได้เกือบครบแล้ว ตอนนี้เป็นคราวของยาเม็ดฟื้นปราณ

เตาหลอมสามหู ขาดไปหนึ่งหู ขณะที่เย่จิ่งเฉิงปรุงยา ก็ต้องให้ความสำคัญกับความสมดุลของเตาหลอมมากขึ้น

หลังจากสรุปและวิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง เย่จิ่งเฉิงก็เริ่มอุ่นเตาปรุงยาในที่สุด

เพียงแต่แตกต่างจากความราบรื่นของยาเม็ดพลังโลหิต เตาแรกของยาเม็ดฟื้นปราณ ก็เพราะเกี่ยวข้องกับสมุนไพรวิญญาณมากขึ้น รายละเอียดต้องการความแม่นยำสูงขึ้น สุดท้ายจึงจบลงด้วยความล้มเหลว

เย่จิ่งเฉิงก็ไม่ท้อถอย การปรุงยาเดิมทีก็เป็นศาสตร์ขั้นสูงแขนงหนึ่ง ความล้มเหลวเป็นเรื่องปกติ หากสำเร็จตลอดเวลาสิถึงจะผิดปกติ

สรุปอยู่ครู่หนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้ว เย่จิ่งเฉิงก็ปรุงยาต่อไป

ทว่า เตาที่สองก็ล้มเหลวเช่นกัน

จนกระทั่งเตาที่สามจึงจะสำเร็จ

ช่วงเวลาต่อมา เย่จิ่งเฉิงก็ปรุงยามาโดยตลอด

แม้แต่ประตูห้องก็แทบจะไม่ได้ออก แตกต่างจากยาเม็ดพลังโลหิตที่ไม่มีผลเสริมต่อการปรุงยา ยาเม็ดฟื้นปราณนั้นทั้งเย่จิ่งเฉิงและจิ้งจอกเพลิงชาดต่างก็สามารถกินได้ เมื่อกินแล้วก็จะสามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้

หลังจากฟื้นฟูพลังวิญญาณแล้ว ก็สามารถปรุงยาต่อได้อีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เขาสองวันถึงจะเปิดได้สี่เตา ตอนนี้กลับสามารถเปิดได้ถึงห้าเตา

ยิ่งนานวันเข้า ก็ยิ่งชำนาญขึ้น จำนวนยาที่ได้จากสองเม็ด เป็นห้าเม็ด สุดท้ายเป็นเจ็ดแปดเม็ด!

สิบวันผ่านไป ทั้งสี่คนก็กลับมารวมตัวกันที่ร้านค้าอีกครั้ง

ครั้งนี้เย่ซิงเหอยิ่งสงบนิ่ง ในแววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ส่วนเย่ซิงอวี่กลับแตกต่าง ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเขายิ่งมากขึ้น ทำให้เขาที่ปกติพูดน้อยอยู่แล้ว ดูยิ่งหม่นหมองมากขึ้น

เย่จิ่งหลีและเย่จิ่งอวิ๋นก็เช่นกัน

ผลการปรุงและหลอมของพวกเขายังคงเหมือนเดิม ในแววตายังคงเต็มไปด้วยความกังวล

มีเพียงเย่จิ่งเฉิง ที่ใบหน้าดูองอาจผึ่งผาย เมื่อไม่ต้องควบคุมไฟ การปรุงยาของเขาก็ยิ่งง่ายขึ้น ผลลัพธ์ก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ

เย่ซิงเหอยังคงทำตามธรรมเนียม ให้ทั้งสี่คนรายงานความคืบหน้า

อีกสามคนผลงานไม่ต่างจากเดิมมากนัก

จนกระทั่งเย่จิ่งเฉิงเอ่ยขึ้น: “ท่านลุงใหญ่ ครั้งนี้ข้าปรุงยาเม็ดฟื้นปราณได้หนึ่งร้อยสามสิบเม็ดขอรับ!”

อีกสามคนและเย่ซิงเหอต่างก็ไม่ค่อยเชื่อ เพราะนี่เป็นยาเม็ดวิญญาณระดับหนึ่งขั้นกลางชนิดใหม่

ที่สำคัญคือจำนวนยาที่ได้นั้นมากเกินไป

“เปิดเตาเพิ่มอีกหลายเตา ยาเม็ดฟื้นปราณนี้มีประโยชน์ต่อข้าและเสี่ยวเหยียนในการฟื้นฟูพลังวิญญาณขอรับ!” เย่จิ่งเฉิงไม่ได้พูดละเอียดเกินไป อย่างไรเสียความจริงก็เป็นเช่นนี้

พูดมากเกินไป กลับจะยิ่งทำให้ดูเหมือนพยายามปกปิด

“ดี!!” เย่ซิงเหอก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

“ครั้งนี้ออเดอร์ไม่มีพลาดแน่นอนแล้ว จิ่งเฉิง ต่อไปเจ้าจงปรุงยาเม็ดขจัดพิษอย่างเต็มที่ก็พอ!”

“ทางนี้ข้าจะจัดให้ผู้บำเพ็ญเพียรไปที่ร้านค้าตระกูลหลี่เพื่อซื้อยาเม็ดวิญญาณเหล่านี้เช่นกัน ดูซิว่าพวกเขาจะขายหรือไม่ นอกจากนี้ ซิงหง ต่อไปยาเม็ดวิญญาณหลายชนิดนี้ของตระกูลเย่เราขึ้นราคาสองหินวิญญาณ หนึ่งในนั้นคือส่วนต่างที่แบ่งออกไป!”

“ตอนนี้ในตลาดนัดต่างก็ลือกันว่าตระกูลเย่เราไม่มีนักปรุงยา ปรุงยาเม็ดวิญญาณไม่ได้ อาจจะผิดสัญญาต้องชดใช้ค่าเสียหายมหาศาล เช่นนั้นก็ให้เป็นไปตามที่พวกเขาต้องการ!” มุมปากของเย่ซิงเหอโค้งขึ้นเล็กน้อย

“พวกเขาต้องการควบคุมตลาด เราก็จะให้ความร่วมมือกับพวกเขาอย่างเต็มที่!”

คำพูดนี้ทำเอาคนอื่นๆ ต่างก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก บนใบหน้าก็มีรอยยิ้มจางๆ

“พี่ใหญ่ ยังมีข่าวดีอีกอย่าง สัตว์วิญญาณในลานด้านในที่สภาพย่ำแย่เพราะสาเหตุต่างๆ ช่วงนี้อาการดีขึ้นมาก ตัวหนึ่งๆ แข็งแรงกว่าเดิม!” เย่ซิงหงเอ่ยขึ้นอีก

คำพูดนี้ทำเอาทุกคนต่างก็ตื่นตัว

สัตว์วิญญาณเหล่านั้นสภาพดีขึ้นไม่น้อยจริงๆ พอตกดึก ยังส่งเสียงร้องเป็นครั้งคราว เช่นนี้ก็จะสามารถขายได้ในราคาที่สูงขึ้น

ธุรกิจหลักของตระกูลเย่ ก็ยังคงเป็นธุรกิจสัตว์วิญญาณ

สัตว์วิญญาณขายได้ดีขึ้น เงินเดือนประจำปีของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้น นี่ก็นับเป็นเรื่องน่ายินดีเช่นกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ทันสังเกต นึกว่าเป็นเพราะเย่ซิงหงให้พวกมันกินยาอะไรบางอย่าง

ตอนนี้ดูเหมือนว่า พวกมันจะดีขึ้นเอง

เย่ซิงเหอในตอนนี้ก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วสอบถามรายละเอียดจากเย่ซิงหงอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้คำอธิบาย

เพียงแต่เย่จิ่งเฉิงยังคงสังเกตเห็นอย่างเฉียบคมว่า เย่ซิงเหอมองเขาเพิ่มอีกแวบหนึ่ง ในแววตาก็มีความพึงพอใจ

ความรู้สึกนั้นราวกับว่าล่วงรู้ทุกอย่างมานานแล้ว

และการสอบถามเมื่อครู่นี้ เป็นเพียงการกลบเกลื่อน

ความคิดหนึ่งในใจของเขา ก็ยิ่งแน่ชัดขึ้น

ต่อไป หลังจากให้เย่ซิงหงคอยจับตาดูต่อไปแล้ว เย่ซิงเหอก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก แต่กลับให้กำลังใจอีกหลายคน และบอกว่าจะไปที่โรงเตี๊ยมของตระกูลโม่หลังจากสิ้นเดือนนี้ เพื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับเย่จิ่งเฉิงทั้งสี่คน แล้วก็ยุติเรื่องลง

และก็ให้เวลาทั้งสี่คนครึ่งวันเช่นกัน ไปเดินเล่นในตลาดนัด พักผ่อนหย่อนใจ พร้อมกับสร้างความรู้สึกเร่งด่วนให้สามตระกูล

ครั้งนี้เย่จิ่งหลีกลับไปกับเย่จิ่งเฉิง คนหลังก็ถามอย่างมีนัยยะว่า เป็นเพราะยาเม็ดวิญญาณที่เย่จิ่งเฉิงปรุงหรือไม่

แน่นอนว่าเย่จิ่งเฉิงส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง บอกว่าหลายวันนี้ เขาเอาแต่ปรุงยา

ปรุงไปยี่สิบกว่าเตา

เย่จิ่งหลีจึงจะพยักหน้า แต่ในแววตายังคงมีความสงสัยเช่นเดิม เดินตามเย่จิ่งเฉิงไปตลอดทาง

ทั้งสองคนเดินเล่นอยู่รอบหนึ่ง สุดท้ายก็กลับมาที่ร้านค้า

ครั้งนี้ เย่จิ่งเฉิงก็ซื้อสมุนไพรวิญญาณมาบ้าง สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ก็เป็นชนิดหนึ่งในตำรับยาปริศนานั้น แม้ว่าเขาจะมีแล้ว แต่เตรียมไว้หลายชุดย่อมดีกว่า

ส่วนเย่จิ่งหลีก็ซื้อวัตถุดิบหลอมศาสตรามาสองสามอย่าง ก็นับว่าได้ของติดไม้ติดมือมาบ้าง

ภายในห้องของเย่ซิงเหอ กระถางธูปโบราณใบหนึ่ง กำลังเผาไม้จันทน์อย่างต่อเนื่อง

เย่ซิงเหอนั่งอยู่ที่รองประธาน ส่วนข้างๆ เขา คือเย่ซิงหลิวนั่งอยู่ที่ประธาน

“พี่ใหญ่ ท่านคิดว่าความเป็นไปได้ที่อีกสามตระกูลจะลงมือมีมากน้อยเพียงใด?” เย่ซิงหลิวเอ่ยถามก่อน

“แปดส่วน ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่พิเศษ สำนักไท่อีบนล่างต่างก็เอาตัวไม่รอด จะไม่มาสนใจตระกูลระดับสร้างฐานอย่างพวกเรา พวกเขากล้าทำลายธุรกิจของตระกูลเย่เราอย่างลับๆ พวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะสู้ตายกับพวกเราแล้ว!” แววตาของเย่ซิงเหอสว่างวาบ เผยไอสังหารออกมา! “แต่ว่า กลอุบายของพวกเขาครั้งนี้ไม่แยบยลนัก อาจจะมีแผนอื่น!”

“กลับเหมือนกับว่าส่งหินวิญญาณมาให้พวกเราเสียอย่างนั้น!”

“ข้าจึงได้แอบส่งข่าวให้เจ้ามา หากตอนทำธุรกรรม พวกเขาเล่นลูกไม้ เจ้าก็จะได้ซ้อนแผนพวกเขา!” เย่ซิงเหอพูดเช่นนี้

ต่อหน้าพวกเย่จิ่งเฉิง เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ แต่สำหรับผู้กุมอำนาจของตระกูลแล้ว เรื่องที่เขาต้องคิดนั้นมีมากเกินไป!

ในโลกที่กินคนไม่คายกระดูกแห่งนี้ ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว ก็คือแพ้ทั้งกระดาน! เย่ซิงหลิวก็พยักหน้า ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรอีก แต่กลับหยิบชาวิญญาณขึ้นมาดื่มอย่างรู้กัน

หลังจากดื่มชาวิญญาณหมดถ้วย ทั้งสองคนก็พิงเก้าอี้ราชครู หลับตาลงเล็กน้อย

วินาทีต่อมา เย่ซิงหลิวก็ร่ายคาถาบทหนึ่ง ทันใดนั้นกระถางธูปตรงหน้าเขา กลิ่นหอมก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ควันลอยอบอวลไปทั่วห้อง ไม่จางหายไป!

ทำให้คนมองเห็นภาพพร่ามัว

และนี่คือควันสกัดสัมผัสวิญญาณ สามารถยับยั้งการตรวจสอบด้วยสัมผัสวิญญาณได้

“จิ่งเฉิงเป็นอย่างไรบ้าง?” เย่ซิงหลิวเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ใช้ได้!” เย่ซิงเหอก็ตอบ

“เช่นนั้นรอให้การประมูลจบลง เริ่มการทดสอบของจิ่งเฉิงกันเถอะ!”

“ดี!”

อีกสิบวันผ่านไป เย่จิ่งเฉิงหยิบขวดยาทั้งหมดออกมา วางเรียงเป็นแถว ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก!

ก่อนหน้านี้มียาเม็ดขจัดพิษอยู่หนึ่งร้อยเม็ด! ยาเม็ดขจัดพิษแม้จะถูกกว่ายาเม็ดฟื้นปราณ แต่ยาเม็ดขจัดพิษกลับไม่ได้ปรุงง่ายกว่ายาเม็ดฟื้นปราณเลย!

“เสี่ยวเหยียน ต่อไป เจ้าสามารถพักผ่อนได้นานแล้ว!” เย่จิ่งเฉิงเก็บขวดยา แล้วลูบขนของจิ้งจอกเพลิงชาด

จิ้งจอกเพลิงชาดก็ร้องออกมาสองครั้ง แล้วหลับตาลง เพลิดเพลินกับการดูดซับแสงวิญญาณจากตำราล้ำค่าที่เย่จิ่งเฉิงส่งมา!