บทที่ 40 ทำนักข่าวหัวร้อน

บทที่ 40 ทำนักข่าวหัวร้อน

“คุณคิดยังไงกับท่านี้?”

คำถามของเล่ย ยูดังออกมาจากในเสื้อแข่ง

“เล่ย พอแล้ว พอแล้ว รีบกลับมาเป็นปกติเถอะ!”

เมื่อได้ยินเสียงเร่งของฮัลค์ เล่ย ยูก็งอแขนขวา แล้วยืดเหยียดออกทันที

เขาใช้เอวดีดตัวขึ้นอย่างแรง แล้วเท้าทั้งสองก็กลับมาแตะพื้นหญ้าอีกครั้ง

เมื่อมองแฟนบอลที่อ้าปากค้างกันไปทั่ว เล่ย ยูก็ถามเบา ๆ ว่า “ฮัลค์ ท่าฉลองของชั้นเป็นไงมั่ง? มีฮาคิ (ความน่าเกรงขาม) เหมือนคริสเตียโน โรนัลโดไหม?”

“เอ่อ... มันก็น่าเกรงขามแหละ แต่ แต่ว่า...” ฮัลค์ ‘แต่ว่า’ อยู่นานโดยอธิบายเหตุผลไม่ได้

ท่าของเล่ย ยูทำเอาเขาตะลึงจริง ๆ

แม้ทั้งคู่จะยกน้ำหนักท่าเบนช์เพรสได้ 180 กิโลกรัมเหมือนกัน แต่ถ้าให้ฮัลค์ลองหกสูงมือเดียวแบบเล่ย ยูเมื่อกี้ หน้าเขาคงทิ่มดินแน่ ๆ

จนถึงตอนนี้ ฮัลค์ยังคงมึนงง สงสัยว่าตอนยกเบนช์เพรส เล่ย ยูแอบออมแรงไว้รึเปล่า

“เล่ย บอกมาสิ นายทำแบบนั้นได้ยังไง?” ฮัลค์กระซิบถาม

ก่อนที่เล่ย ยูจะทันได้พูดอะไร ฟัลเกาก็โบกมือแทรก

“นายโง่รึเปล่า ฮัลค์? เล่ยเป็นคนจีนนะ! คนจีนทุกคนก็ต้องรู้วิชากังฟูสิ?”

ทันทีที่คำว่า “กังฟู” หลุดออกมา เล่ย ยูก็สัมผัสได้ถึงความเคารพในแววตาของเพื่อนร่วมทีมอย่างชัดเจน

“เอ่อ พวกนายเข้าใจผิดแล้ว ชั้นไม่รู้...”

ก่อนที่เล่ย ยูจะพูดจบ มูตินโญ่ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้นเกินเบอร์ “เฮ้ย เล่ย มิน่าล่ะนายถึงยิงลูกปาฏิหาริย์ได้ตลอด ที่แท้นายก็รู้วิชากังฟูจีนนี่เอง!”

“พระเจ้าช่วย จบเกมแล้วนายต้องสอนชั้นนะ!”

“ใช่ สอนชั้นด้วย!” เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ก็ผสมโรงด้วย

ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมทีม แต่แฟนบอลบนอัฒจันทร์ ทีมงานข้างสนาม และแม้แต่ผู้ตัดสิน ต่างก็ประหลาดใจกับการแสดงออกของเล่ย ยูเมื่อครู่

ระหว่างทางเดินกลับแดนตัวเอง วิลลาช-โบอาชตะโกนด่าอย่างหัวเสีย “เล่ย แกบ้ารึเปล่า? ระวังกระดูกหักนะ! ยังอยากเตะบอลอยู่ไหม?”

เล่ย ยูรีบพยักหน้าหงึกหงักเมื่อได้ยิน แสร้งทำตัวเป็นเด็กดีทันที

“ไอ้บ้าเอ๊ย!”

“บ้าบิ่นเกินไปแล้ว!”

“ไม่ใช่ว่าไม่เคยยิงเข้าสักหน่อย แค่วิ่งกระโดดดีใจธรรมดาเหมือนปกติก็พอแล้ว!”

“ทำไมต้องไปทำท่าอันตรายแบบนั้นด้วย?”

วิลลาช-โบอาชยังคงหัวฟัดหัวเหวี่ยง

ในสายตาของเขา ประตูของเล่ย ยูเมื่อกี้ไม่ใช่แค่โชคช่วย และไม่ใช่ “กังฟูจีน”

นอกจาก “สัญชาตญาณการทำประตูตามธรรมชาติ” แล้ว เขายังมี “ความมุ่งมั่นที่จะคว้าทุกโอกาส”

นักเตะคนไหนที่มีพรสวรรค์สองอย่างนี้ อนาคตต้องกลายเป็นซูเปอร์สตาร์แน่นอน

“ฤดูกาลหน้า คงมีสโมสรแย่งตัวเล่ยกันหัวแตกแน่...”

การเหมาสองประตูของเล่ย ยูช่วยให้ปอร์โตทิ้งห่างสำเร็จ และในช่วงพักครึ่ง วิลลาช-โบอาชก็ใช้อำนาจโค้ชเปลี่ยนตัวเล่ย ยูออกทันที

เขาถูกแทนที่โดยคาร์ลอส โรดริเกซ จากอุรุกวัย ส่วนเจ-ร็อดผู้น่าสงสารก็ต้องกลับไปนั่งนับนิ้วที่มุมเดิมอีกครั้ง

หลังจากเริ่มครึ่งหลัง เบซิคตัสพยายามเล่นทีเผลอกับปอร์โตด้วยการบุกเร็ว

และพวกเขาก็ทำสำเร็จ

ใน น. 48 กองหน้าเบซิคตัสโหม่งทำประตูจากการเปิดของเพื่อนร่วมทีม ไล่ตามมาเป็น 1–2

แต่หลังจากนั้น ผู้เล่นปอร์โตก็ไม่เปิดโอกาสให้คู่แข่งอีกเลย ด้วยประตูจากฮัลค์และวาเรลา ปอร์โตจึงเปิดบ้านเอาชนะไปได้ในที่สุด 4–1

ด้วยชัยชนะ 3 นัดรวด พวกเขาปิดฉากรอบแรกของรอบแบ่งกลุ่มยูโรปาลีกอย่างสวยงาม... หลังจบเกม ทุกคนในปอร์โตต่างผ่อนคลายกันสุด ๆ

ชนะ 3 นัดรวดหมายความว่าพวกเขาต้องการชัยชนะอีกเพียงนัดเดียวเพื่อการันตีการผ่านเข้ารอบแบ่งกลุ่มยูโรปาลีก

ส่วนจะเข้าที่หนึ่งหรือที่สอง ก็ขึ้นอยู่กับปอร์โตแล้วว่าจะกำหนดชะตาตัวเองอย่างไร

สำหรับวิลลาช-โบอาช ช่วงเวลานั้นจะช่วยให้เขาได้พักหายใจและทุ่มสมาธิไปที่เกมลีก

เมื่อบอลถ้วยโปรตุกีส คัพ เริ่มขึ้น ปอร์โตที่ต้องรบถึงสามด้าน ย่อมต้องเหนื่อยล้ากว่าคู่แข่งอย่างแน่นอน

ในโซนมิกซ์โซน นักข่าวจำนวนมากรุมล้อมเล่ย ยูอีกครั้ง

“เล่ย ชั้นเป็นนักข่าวจาก ‘หนังสือพิมพ์จีนโปรตุเกส’ บอกเล่าความรู้สึกตอนนี้หน่อยสิ!”

“เล่ย พูดถึงความคิดเห็นของคุณเกี่ยวกับสองประตูมหัศจรรย์นั่นหน่อย มีคนบอกว่าคุณโชคดี จริงหรือเปล่า?”

“เล่ย คุณมาจากจีน คุณรู้วิชากังฟูจีนไหม?”

“เล่ย...”

คำถามของนักข่าวประดังเข้ามาทุกทิศทาง เล่ย ยูนึกถึงสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกคราวก่อน จึงตะโกนเสียงดังว่า “ชั้นไม่ใช่เกย์!”

ตะโกนเสร็จ เขาก็รีบวิ่งหนีกลับเข้าห้องแต่งตัว

เขาพูดชัดเจนขนาดนี้แล้ว คราวนี้คงไม่มีใครเอาไปตีความเกินเลยอีกนะ!

ขณะที่เล่ย ยูมาถึงมุมก่อนเข้าห้องแต่งตัว จู่ ๆ นักข่าวคนหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากไหนไม่รู้ ควักเครื่องอัดเสียงออกมาแล้วรัวคำถามใส่เล่ย ยู “เล่ย ชั้นเป็นนักข่าวจาก เรคคอร์ด เท่าที่ชั้นรู้ ตอนนี้คุณแค่ถูกยืมตัวมาปอร์โตปีเดียวใช่ไหม? ครบปีแล้วคุณวางแผนจะไปไหน? จะอยู่ปอร์โตต่อ กลับอาร์เซนอล หรือไปที่ที่ดีกว่านี้?”

นักข่าวพูดรัวเป็นชุด แต่เล่ย ยูไม่มีเจตนาจะตอบ

ขณะที่เล่ย ยูทำท่าจะผลักนักข่าวออกไปแล้วเดินหนี ฮัลค์ก็กระซิบว่า “เล่ย หมอนี่มาจาก เรคคอร์ด นะ”

“แล้วไง? ตรงนี้ไม่ใช่พื้นที่สัมภาษณ์สักหน่อย!”

ฮัลค์ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“รปภ. รปภ.!!!”

สิ้นเสียงตะโกนของเล่ย ยู ชายฉกรรจ์สองคนก็วิ่งเข้ามาหิ้วปีกนักข่าวคนนั้นออกไปคนละข้าง

นักข่าวคนนั้นทำสีหน้าเจ็บใจ และขณะที่ถูกลากตัวไป เขาก็ตะโกนใส่เล่ย ยูว่า “แกก็แค่นักเตะจีน! ยิงได้ไม่กี่ลูกทำมาวางก้ามใหญ่โต? คอยดูเถอะ แกโดนดีแน่!”

เล่ย ยูยักไหล่

ถ้าพวกมันถึงขนาดลงข่าวไร้สาระว่าเขา “ชอบบวบ” ได้ นักข่าวพวกนี้จะมีอะไรดี ๆ มาป้อนเขาได้อีก?

เมื่อนักข่าวคนนั้นถูกลากตัวไป นักข่าวหลายคนในโซนมิกซ์โซนต่างก็ทำหน้าแปลกใจ

“นั่นคาร์ทแมนไม่ใช่เหรอ?”

“เขาไปขุดคุ้ยข่าวฉาวอะไรมาได้อีกล่ะ?”

“สมน้ำหน้า โดน รปภ. หิ้วไปซะแล้วสิ! สมควรโดน!!!”

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คาร์ทแมนภายใต้คราบนักข่าว เรคคอร์ด ได้ขุดคุ้ยเรื่องส่วนตัวและข่าวฉาวของนักฟุตบอลมามากมาย ถ้าพูดถึงการเขียนข่าวโจมตีนักเตะในแง่ลบ คาร์ทแมนคือมือหนึ่งแน่นอน

แม้จะถูกฟ้องร้อง คาร์ทแมนก็มักจะใช้ความสามารถอันแพรวพราวในการพลิกลิ้นทำให้เรื่องเงียบหายไปได้

สุดท้าย คาร์ทแมนผู้ฉาวโฉ่ก็กลายเป็น “จุดด่างพร้อย” ของวงการ และเพื่อนร่วมอาชีพหลายคนก็รังเกียจที่จะคบค้าสมาคมด้วย

แต่ปัญหาก็คือ แฟนบอลบางกลุ่มกลับหลงเชื่อเรื่องที่เขาแต่งขึ้น

ถึงขนาดมีกลุ่มแฟนพันธุ์แท้ที่เฝ้ารอข่าวฉาวที่คาร์ทแมนขุดคุ้ยมาแฉทุกวัน

ในฐานะหัวหน้าของเวนดี้ หลังจากคาร์ทแมนเฝ้าสังเกตเล่ย ยูมาระยะหนึ่ง เขาก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าเล่ย ยูไม่ธรรมดา

เด็กหนุ่มวัยสิบแปด เพิ่งย้ายมาร่วมทีมได้แค่เดือนเดียว ก็ยิงประตูให้ปอร์โตเป็นกอบเป็นกำ นักเตะแบบนี้ย่อมต้องเป็นที่หมายปองของยักษ์ใหญ่แน่นอน

ดูสิว่าเพื่อนร่วมอาชีพส่วนใหญ่รายงานข่าวอะไรกัน!

“ดูสิ การเลี้ยงบอลของเล่ยคือปาฏิหาริย์!”

“ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งเหลือเชื่อ ขัดกับทักษะฝีเท้าอย่างสิ้นเชิง!”

“วิถีลูกยิงของเขาก็ประหลาดจนคาดเดาไม่ได้!”

“แถมท่าหกสูงมือเดียวนั่นอีก สิบวินาทีเชียวนะ พระเจ้า เขาต้องรู้วิชากังฟูจีนแน่ ๆ?”

“…”

นี่เป็นเพียงกระแสความนิยมผิวเผินเกี่ยวกับเล่ย ยูที่ใคร ๆ ก็รู้

แต่สำหรับคาร์ทแมน ข่าวพวกนี้ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขา

เขาต้องรู้ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้

อย่างเช่น ก้าวต่อไปของเล่ย ยู เอเยนต์ที่เขาจะเซ็นสัญญาด้วย เป็นต้น

ส่วนเรื่องรสนิยมทางเพศของเล่ย ยู การใส่ร้ายป้ายสีที่ไม่มีมูลความจริงพวกนั้น เดี๋ยวพอล่ย ยูมีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตน ข่าวลือพวกนั้นก็จะหายไปเอง

เว้นแต่ว่าเล่ย ยูจะเป็นเกย์จริง ๆ!

สิ่งที่คาร์ทแมนไล่ล่าคือข่าวใหญ่ระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่เขาจะคว้ามาได้ท่ามกลางความจริงและความลวงเหล่านี้

ขอแค่เล่ย ยูหลุดชื่อสโมสรออกมาสักชื่อ วันรุ่งขึ้นเขาจะทำเงินได้มหาศาล

แต่ตอนนี้ เล่ย ยูกลับให้ รปภ. ลากเขาออกไปอย่างไม่ไว้หน้า

นี่มันเป็นการหยามเกียรติมือเก๋าอย่างคาร์ทแมนชัด ๆ!

“ยิงได้ไม่กี่ลูกทำมาวางก้ามงั้นเหรอ? ไอ้หนู แกคอยดูเถอะ ไม่ช้าก็เร็ว ชั้นจะทำให้แกมีจุดจบเหมือนเพื่อนร่วมชาติของแกที่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะได้ลงสนาม!”