บทที่ 29 ศึกดาร์บี้แมตช์นักเตะจีนในปรีไมราลีกา

บทที่ 29 ศึกดาร์บี้แมตช์นักเตะจีนในปรีไมราลีกา

“ยิงอีกแล้ว ยิงอีกแล้ว! เล่ย ยู ยิงอีกแล้วในยูโรปาลีก!”

พาดหัวข่าวที่ใช้คำว่า ‘อีกแล้ว’ ถึง 12 ครั้งนี้ ปรากฏขึ้นในรายการ ‘Total Soccer’ ตอนล่าสุด

“...ในศึกยูโรปาลีกรอบแบ่งกลุ่มที่เพิ่งจบไป เล่ย ยู ยิงประตูได้ในนาทีที่ 66 ของการแข่งขัน”

“จนถึงตอนนี้ เล่ย ยู ยิงไปแล้ว 3 ประตูในยูโรปาลีก แบ่งเป็น 1 ประตูในรอบคัดเลือก และ 2 ประตูในรอบแบ่งกลุ่ม”

“ปัจจุบัน ปอร์โต นำเป็นจ่าฝูงกลุ่ม L ด้วยผลงานชนะรวด 2 นัด”

แฟนบอลทั่วประเทศนั่งเฝ้าหน้าจอทีวี ดู ต้วน ซวน ผู้สวมเสื้อเชิ้ตผูกไทแต่ใส่กางเกงขาสั้น รายงานข่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

หลังจาก เล่ย ยู ยิง 3 ประตูติดต่อกันในยูโรปาลีก แม้แต่คุณปู่คุณย่าที่ไม่ดูบอลยังรู้จักชื่อเขา

“เล่ย ยู มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮยหลงเจียง เกิดปี 1992 อายุเพียง 18 ปี”

“ย้ายตามพ่อแม่ไปอยู่ลอนดอนตั้งแต่ชั้นประถม เข้าสู่ศูนย์ฝึกโคลนีย์ เป็นเด็กปั้นของอคาเดมีปืนใหญ่”

“หลังจากเล่นให้ทีมเยาวชนอาร์เซนอลอยู่ 4 ปี ฤดูกาลนี้เขาถูกปล่อยยืมตัวมาที่ปอร์โต 1 ฤดูกาล”

“ดูจากฟอร์มตอนนี้ อาร์เซนอลคิดถูกจริงๆ ที่ไม่ยอมขายขาดให้ปอร์โต!”

ท่ามกลางลีลาการรายงานข่าวที่แฝงมุกตลกของต้วน ซวน ในที่สุดแฟนบอลก็ได้รู้ประวัติความเป็นมาและตัวอักษรจีนที่ถูกต้องของชื่อ เล่ย ยู สักที

โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่า เล่ย ยู ไม่ได้มาจากระบบเยาวชนในประเทศ และไม่ได้ขึ้นทะเบียนนักเตะกับสมาคมฟุตบอลจีน แฟนบอลหลายคนถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก

มิน่าล่ะ สมาคมฟุตบอลถึงไม่เคยเรียกใช้งาน!

ที่แท้ก็ไปโตเมืองนอกนี่เอง!

ดีแล้วที่ไปโตเมืองนอก จะได้ไม่โดนสภาพแวดล้อมในประเทศกลืนกิน!

ไม่งั้นคงกลายเป็น ‘จงหยงผู้ร่วงโรย’ (อัจฉริยะที่ไปไม่ถึงฝั่งฝันเพราะขาดการสนับสนุนที่ดี) อีกคนแน่!

“...เอาล่ะครับ ต่อไปเรามาชมภาพไฮไลต์ 3 ประตูของ เล่ย ยู ในยูโรปาลีกฤดูกาลนี้กันครับ”

แฟนบอลต่างดีใจจนเนื้อเต้น

ของทางการมันดีแบบนี้นี่เอง!

ไม่เพียงการันตีตัวตนและที่มาของ เล่ย ยู แต่ยังเอาภาพไฮไลต์ประตูที่แฟนบอลอยากเห็นมาให้ดูได้ด้วย

ดีกว่าภาพเบลอๆ หรือคลิปเถื่อนที่แชร์กันในเน็ตเยอะเลย!

ติดอยู่อย่างเดียว คือเมื่อไหร่จะได้ดูถ่ายทอดสด เล่ย ยู เต็มๆ แมตช์สักที...

วันที่ 3 ตุลาคม ตรงกับช่วงวันหยุดยาวโกลเด้นวีคของจีนพอดี

ที่โถงผู้โดยสารขาเข้าสนามบินลิสบอน ชายผิวเหลืองชาวจีนคนหนึ่งเดินออกมา

“ขอโทษนะครับ พูดภาษาอังกฤษได้ไหม?”

ที่ริมถนน หวง เจี้ยนเซียง ชะโงกหน้าถามคนขับแท็กซี่ทุกคนที่ผ่านไปมา

หลังจากโดนปฏิเสธมา 3 คันรวด หวง เจี้ยนเซียง ก็ยกมือนวดเอวที่ปวดเมื่อย

“รู้งี้พกคู่มือภาษาโปรตุเกสมาด้วยก็ดี!”

บ่นกระปอดกระแปดอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็มีคนขับที่พอจะฟังภาษาอังกฤษสำเนียงจีนของหวง เจี้ยนเซียงรู้เรื่อง

“เลเรีย? ผมไปส่งได้แค่สถานีขนส่งนะ ที่นั่นมีรถบัสไปเลเรีย”

“ไม่มีปัญหา ไปที่นั่นแหละ!” หวง เจี้ยนเซียงพยักหน้าแล้วก้าวขึ้นรถ

เมื่อ 3 วันก่อน เหอ เว่ย มาหาหวง เจี้ยนเซียงถึงที่ สองศิษย์อาจารย์นั่งรำลึกความหลังกัน

หลังจากร่ำสุราไปหลายจอก เหอ เว่ย ก็กล่อมให้หวง เจี้ยนเซียง ออกเดินทางท่องเที่ยวพักผ่อน และถือโอกาสเก็บข้อมูล เล่ย ยู แบบเจาะลึกจากโปรตุเกสกลับมาด้วย

เจอลูกตื้อของอดีตลูกศิษย์ หวง เจี้ยนเซียง ก็จำใจรับปาก

อันที่จริง เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า เล่ย ยู ที่กำลังดังระเบิดในจีนตอนนี้ มีดีแค่ไหนกันเชียว

“ไอ้เด็กนี่ก็ยังมีมโนธรรมอยู่บ้างแฮะ”

บนรถแท็กซี่ หวง เจี้ยนเซียง หยิบตั๋วที่เหอ เว่ย ให้มาขึ้นมาดู พลางพึมพำกับตัวเอง

นี่คือตั๋วเข้าชมฟุตบอลปรีไมราลีกา นัดที่ 7 ระหว่าง ปอร์โต พบ อูเนียว เด เลเรีย

ตามคำบอกเล่าของเหอ เว่ย แมตช์นี้มีความหมายมาก ศึกดาร์บี้แมตช์นักเตะจีนที่แฟนบอลรอคอย อาจจะเกิดขึ้นในนัดนี้ก็ได้!

มองดูฝูงชนขวักไขว่นอกหน้าต่าง หวง เจี้ยนเซียง ถอนหายใจ: “เล่ย ยู น่าจะไม่มีปัญหา ขึ้นอยู่กับว่า จาง เฉิงตง อีกฝั่งจะโชว์ฟอร์มได้ดีแค่ไหน!”

หลังจากพักที่โรงแรมหนึ่งคืน บ่ายวันรุ่งขึ้น หวง เจี้ยนเซียง ก็มายืนอยู่หน้าสนาม เอสตาดิโอ โด ดราเกา

ในโปรตุเกส เขตเลเรียมีประชากรประมาณ 4 แสนคน แต่ตัวเมืองเลเรียมีประชากรแค่ 5 หมื่นคน

นั่นหมายความว่า แค่สนามเอสตาดิโอ โด ดราเกา แห่งเดียว ก็จุประชากรทั้งเมืองเลเรียได้หมดแล้ว

แต่เมืองขนาดนี้ กลับมีสนามฟุตบอลความจุ 3 หมื่นที่นั่ง

เห็นฝูงชนหลั่งไหลเข้าสนามไม่ขาดสาย หวง เจี้ยนเซียง รู้สึกทึ่ง

คนทั้งเมืองแทบจะแห่กันมาที่นี่!

คนดูเต็มสนามขนาดนี้ หาดูยากมากในเมืองจีนช่วงไม่กี่ปีมานี้!

ในจำนวน 3 หมื่นคน มีแฟนบอลทีมเยือนอยู่ประมาณ 4 พันคน

เมื่อเดินมาถึงโซนทีมเยือน หวง เจี้ยนเซียง ก็ต้องประหลาดใจที่เห็นใบหน้าชาวเอเชียรวมตัวกันอยู่ไม่น้อย

ลองฟังดูดีๆ คนพวกนี้พูดภาษาจีนกลางกันทั้งนั้น

“สวัสดีครับ!” ได้ยินภาษาบ้านเกิดที่ห่างหายไปนาน หวง เจี้ยนเซียง รีบเข้าไปทักทายทันที

“สวัสดีครับ คุณคือ...” ชายวัยกลางคนที่ถือป้ายเชียร์ “เล่ย ยู” ถามอย่างงุนงง

“สวัสดีครับพี่ชาย ผมเป็นนักท่องเที่ยวจากจีน แซ่หวง วันนี้ตั้งใจมาดูฟอร์ม เล่ย ยู ครับ” หวง เจี้ยนเซียง แนะนำตัวง่ายๆ

“อ้อ น้องหวง! พี่แซ่จาง เรียกพี่จางก็ได้ พวกเราก็มาเชียร์ เล่ย ยู เหมือนกัน!” ชายวัยกลางคนชี้ไปที่กลุ่มแฟนบอลด้านหลัง

“พวกพี่อาศัยอยู่ในโปรตุเกสเหรอครับ?”

หลังจากนั่งลงตามคำเชิญ หวง เจี้ยนเซียง ถามด้วยความอยากรู้

“ใช่แล้ว! บ้านเกิดพี่อยู่ซานตง มาอยู่โปรตุเกสได้ 3 ปีแล้ว ส่วนพวกนี้อยู่นานกว่าพี่อีก!”

ทันใดนั้น เสียงเชียร์ก็ดังกระหึ่มจากโซนทีมเยือน

“เล่ย! เล่ย! เล่ย! เล่ย!!!”

“พวกเขาทำอะไรกันน่ะ...?” หวง เจี้ยนเซียง ถามอย่างสงสัย

“ก็เรียก เล่ย ยู ไง!” พี่จางชี้ไปที่ เล่ย ยู ที่กำลังยืดเส้นยืดสายอยู่ข้างสนาม “เล่ย ยู กลายเป็นขวัญใจของปอร์โตไปแล้วนะ!”

“ขวัญใจ? ผมนึกว่ามีแค่พวกเราที่ชอบ เล่ย ยู ซะอีก”

“เฮ้ย ไปเอาความคิดนี้มาจากไหน! เล่ย ยู ยิงไป 3 ลูกในยูโรปาลีก เขาเป็นฮีโร่ตัวจริงเสียงจริงเลยนะ! ขืนฟอร์มดีแบบนี้ต่อไป เผลอๆ จะคว้าดาวซัลโวยูโรปาลีกเอา!”

เห็นสีหน้ามั่นอกมั่นใจของอีกฝ่าย หวง เจี้ยนเซียง ไม่อยากจะขัดคอ

ฟังยังไงก็เหมือนเรื่องตลกชัดๆ

หลังจากถ่ายรูป เล่ย ยู จากระยะไกล หวง เจี้ยนเซียง ก็เริ่มมองหาเป้าหมายในฝั่งทีมเยือน

ไม่นาน เขาก็เจอ จาง เฉิงตง

“พี่ชาย ช่วงนี้ฟอร์มจาง เฉิงตง เป็นไงบ้างครับ?”

“จาง เฉิงตง ก็ไม่เลวนะ ได้ลงเล่นมา 2 นัดแล้ว แค่ยังยิงไม่ได้เท่านั้นเอง!”

“เฮ้อ ยิงประตูมันไม่ง่ายหรอกครับ”

“ใช่ ก็เพราะมันไม่ง่าย เล่ย ยู ถึงได้ล้ำค่าไงล่ะ!”

“ไม่แน่ วันนี้อาจจะมีดาร์บี้แมตช์นักเตะจีนก็ได้นะ!”

“ทุกคนก็คิดแบบนั้นแหละ ไม่งั้นคงไม่แห่กันมาเยอะขนาดนี้หรอก!”

หวง เจี้ยนเซียง หันมองใบหน้าชาวเอเชียนับร้อยรอบตัว จู่ๆ ก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

ภาพความทรงจำนัดแรกที่หลี่ เถี่ย และซุน จีไห่ เจอกันในพรีเมียร์ลีกยังชัดเจน ตอนนี้ลีกเปลี่ยน คนเปลี่ยน แต่หัวใจที่รักฟุตบอลไม่เคยเปลี่ยน!

ไม่นาน ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดเริ่มเกม

ที่น่าประหลาดใจสำหรับ หวง เจี้ยนเซียง คือ จาง เฉิงตง ได้ลงตัวจริงในนัดนี้ ส่วน เล่ย ยู นั่งสำรอง

แต่คิดดูอีกที ก็สมเหตุสมผล

ปอร์โตมีนักเตะเก่งๆ ล้นทีม และ เล่ย ยู ถูกวางตัวให้เป็นตัวหลักบอลถ้วย เลยไม่ต้องลงตัวจริงในลีก

ส่วนเลเรีย เป็นทีมที่อายุน้อยที่สุดในปรีไมราลีกา พื้นฐานทีมยังไม่แน่น บวกกับโค้ชหนุ่ม เปโดร ชอบลองของใหม่

การส่ง จาง เฉิงตง ลงตัวจริงหลังจากดูฟอร์มมาไม่กี่นัด จึงเข้าใจได้

ยังไงซะ เล่ย ยู ที่เป็นนักเตะจีนเหมือนกัน ก็แจ้งเกิดกับปอร์โตไปแล้ว เปโดรที่มีความประทับใจที่ดีต่อ จาง เฉิงตง ก็ย่อมหวังว่าเขาจะทำผลงานได้ดีเช่นกัน

เริ่มเกม ทั้งสองฝ่ายเปิดเกมแลกกันคนละครึ่งสนาม

ในฐานะยักษ์ใหญ่ ปอร์โตเหนือกว่าทั้งฟอร์มการเล่นและขุมกำลัง

การตั้งรับแล้วรอสวนกลับ จึงเป็นแทคติกที่ได้ผลที่สุดสำหรับเลเรีย

จาง เฉิงตง ที่ได้ลงตัวจริงนัดแรก ตื่นเต้นสุดขีด และด้วยพลังหนุ่มที่เหลือล้น เขาปั่นป่วนกองหลังปอร์โตได้หลายครั้ง

ผ่านไป 20 นาที ปอร์โตครองบอลได้ถึง 74%

แต่การสวนกลับแต่ละครั้งของเลเรีย น่ากลัวเสมอ โดยเฉพาะการวิ่งทะลุทะลวงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยของ จาง เฉิงตง ที่บีบให้ปอร์โตต้องรีบถอยกลับมาตั้งรับทุกครั้ง

ภายใต้ความกดดันสูง เจ้าบ้านปอร์โตก็ก่อความผิดพลาดแรก

นาทีที่ 26 เฮลตัน ผู้รักษาประตูปอร์โต เตะเปิดเกมไปให้ฟูลแบ็ก เปเรรา

เปเรราลังเลหลังจากรับบอล เพราะโดนกองหน้าเลเรีย 3 คนเข้ามารุมบีบ

เฟอร์นันโด กองกลางตัวรับ เห็นเพื่อนไม่มีช่องจ่าย เลยรีบขยับลงมาเชื่อมเกม

แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

ลูกจ่ายยัดเข้ากลางของเปเรรา ถูก เปาโล กองหน้าเลเรียตัดได้

เปาโลรีบลุกขึ้นวิ่งตามบอล

จังหวะที่เฟอร์นันโดและเปเรราเข้ามารุมแย่ง เปาโลยอมเจ็บตัวกวาดบอลออกไปอีกฝั่งของสนามก่อนจะล้มลง

เห็นบอลหลุดจากเท้าเฟอร์นันโด แฟนบอลบนอัฒจันทร์หลักลุกฮือขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว

ในสายตาของทุกคน นักเตะจีนดาวรุ่งสวมเสื้อสีน้ำเงินเข้มหมายเลข 99 กำลังวิ่งควบตะบึงเข้าหาบอลด้วยความเร็วระดับวิ่ง 100 เมตร

“จาง เฉิงตง!”