บทที่ 8 สงสัยเราต้องเปลี่ยนทิศทางการทำข่าว

บทที่ 8 สงสัยเราต้องเปลี่ยนทิศทางการทำข่าว

“โอ้พระเจ้า! เห็นนั่นไหม? นั่นมันสับขาหลอกแบบลูกตุ้ม !”

“ไอ้หนูจีนนั่น... มันใช้ท่าไม้ตายของ โรนัลโด R9 เลยเหรอเนี่ย!”

“สวรรค์ทรงโปรด เป็นไปได้ยังไง?”

“เขาทำได้ยังไงกัน?”

แฟนบอลที่เคยต่อต้าน เล่ย ยู ก่อนเกม ต่างพากันจ้องมอง เล่ย ยู ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความฉงน

เมื่อเห็นต้นขาที่ใหญ่พอๆ กับ โรแบร์โต คาร์ลอส พวกเขาได้แต่ส่ายหัวรัวๆ

ไอ้หมอนี่... มันใช้ต้นขาใหญ่ขนาดนั้นปักผ้าโชว์ลวดลายพลิ้วไหวแบบนี้ได้ยังไง?

ที่ข้างสนาม วิลลาส-โบอาส ที่เจาะจงมาชมเกมนี้และได้เห็น เล่ย ยู ยิงประตูแรกให้ทีม ก็กำหมัดชูขึ้นฟ้าอย่างสะใจ

เมื่อเห็นรอยยิ้มเจื่อนๆ ของโค้ชเรเอล วิลลาส-โบอาสก็ยิ่งพอใจเข้าไปใหญ่

สมแล้วที่เป็นผลผลิตจาก “ปืนใหญ่” และสมแล้วที่แม้แต่คุณโจเซ่ยังเคยจับตามอง ครั้งนี้เขาเจอสมบัติล้ำค่าเข้าจริงๆ แล้ว!

สำหรับโค้ช ความสำเร็จไม่ได้มาจากแค่ชัยชนะในสนาม แต่ยังรวมถึงการค้นพบเพชรเม็ดงามด้วย

“ศาสตราจารย์... โอ้ ศาสตราจารย์ ครั้งนี้คุณมองเขาผิดไปถนัดเลยนะ!”

ในเวลาเดียวกัน อีกฝั่งหนึ่งของช่องแคบ เวนเกอร์ จามออกมาหลายครั้งติดๆ กัน

เมื่อมองดูรายชื่อนักเตะที่ต้องการซื้อในมือ สลับกับรูปถ่ายของ เชส ฟาเบรกาส ในชุดแข่งบาร์ซาที่วางอยู่ข้างๆ คิ้วของศาสตราจารย์ก็ยิ่งขมวดมุ่น...

ในสนาม คนที่มีปัญญาทำประตูย่อมมีสิทธิ์มีเสียง

แม้ตอนซ้อมทุกคนจะมองข้าม เล่ย ยู แต่ต้องยอมรับว่าทักษะการครองบอลของ เล่ย ยู นั้นหาตัวจับยากจริงๆ

ตอนนี้ เล่ย ยู เบิกสกอร์แรกให้ทีมได้อีกครั้ง

ในเวลาต่อมา เพื่อนร่วมทีมจึงเริ่มฝากบอลไว้ที่ เล่ย ยู โดยอัตโนมัติ ให้เขาเป็นศูนย์กลางในการปั้นเกม

เมื่อเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่ดาหน้าเข้ามาทุกทิศทาง เล่ย ยู ยังคงยืนหยัดไม่หวั่นไหว

ตราบใดที่คู่แข่งไม่ทำฟาวล์หรือเล่นสกปรก เล่ย ยู ก็สามารถใช้ร่างกายที่แข็งแกร่งเอาชนะเหลี่ยมบอลคู่ต่อสู้ได้เสมอ

ดึงบอล, ตัดหลัง, เปลี่ยนทิศทาง, คลึงกลับ, กระชากไปข้างหน้า... ทุกท่วงท่าลื่นไหลเป็นเนื้อเดียว

เขาราวกับนักเต้นระบำที่หลงทางเข้ามาในสนามฟุตบอล เคลื่อนไหวด้วยฝีเท้าแผ่วเบา พาทีมรุกคืบไปข้างหน้าทีละชั้น

แต่ในสายตาแฟนบอล ภาพที่เห็นกลับดูขัดตาชอบกล

“ทำไมชั้นเหมือนเห็นชายร่างยักษ์ใส่ชุดหงส์ขาวมาเต้นบัลเลต์วะเนี่ย?”

“เหมือนเขาจะเขย่งปลายเท้าด้วยรึเปล่า?”

“เชรด พวกทีมเยาวชนแม่งบื้อรึเปล่าวะ? แค่แย่งบอลยังทำไม่ได้?”

ขนาดแฟนบอลยังคิดแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงนักเตะในสนาม

เล่ย ยู ดูภายนอกเหมือนคนหยาบกระด้าง แต่ไม่ว่าจะโดนรุมหนึ่งหรือสองคน เด็กทีมเยาวชนก็แย่งบอลจากเท้าเขาไม่ได้สักที

ผ่านไป 30 นาที อัตราการครองบอลเฉพาะบุคคลของ เล่ย ยู พุ่งสูงถึง 20 เปอร์เซ็นต์!

“เฮ้ย แย่งบอลสิวะ!”

“ขาใหญ่อย่างกะท่อนซุงขนาดนั้น พวกเอ็งเข้าบอลช้ากว่ามันได้ไง?”

เมื่อได้ยินเสียงด่าทอจากแฟนบอล นักเตะทีมเยาวชนก็ยิ่งหงุดหงิด

ถ้า เล่ย ยู อายุสัก 20 กว่าปีก็ยังพอทำเนา แต่นี่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันชัดๆ

เมื่อต้องเจอกับเพื่อนร่วมรุ่นที่เก่งขนาดนี้ สมาชิกทีมเยาวชนที่วิ่งไล่บีบพื้นที่เริ่มจะคุมอารมณ์ไม่อยู่

“แทนที่จะหวังให้ชั้นแย่งบอล สู้ให้ชั้นเสียบมันให้คว่ำไปเลยดีกว่าไหม!”

เพลย์เมกเกอร์สายครองบอลที่พวกเขาเคยเจอ ล้วนแต่ตัวบางร่างน้อยทั้งนั้น

แต่รูปลักษณ์ของ เล่ย ยู พลิกโฉมภาพจำของนักเตะสไตล์นี้ไปอย่างสิ้นเชิง

เล่ย ยู ไม่ได้สูงชะลูด แต่ฐานของเขามั่นคงมาก บวกกับแผ่นหลังที่กว้างและร่างกายบึกบึน ทำให้ยากที่นักเตะทั่วไปหนึ่งหรือสองคนจะเบียดเข้าถึงตัว

จริงดังว่า เล่ย ยู ในสนามตอนนี้กำลังใช้ร่างกายบังบอลจากการเข้าปะทะของคู่แข่งสองคน พร้อมกับชะเง้อคอมองหาช่องทางวิ่งของเพื่อนร่วมทีม

ปุ~~~

ลูกบอลถูกแทงทะลุช่องระหว่างผู้เล่นทีมเยาวชนสองคน ตัดเข้าเขตโทษในแนวทแยง

เปาลินโญ ที่วิ่งสอดขึ้นมาจากแดนกลาง ตามไปเก็บบอลแล้วยิงเลียดมุมแคบ บอลพุ่งเฉียดเสาแรกเข้าไปนอนก้นตาข่ายอีกครั้ง

“โอ้ โอ โอ!!!”

อีกหนึ่งประตู!

แฟนบอลส่งเสียงเฮลั่นสนาม

ประตูที่สองนี้ต้องยกเครดิตให้ เล่ย ยู ไปครึ่งหนึ่ง!

ผู้ทำประตูอย่างเปาลินโญ ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกแก๊งบราซิล หลังยิงเข้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาแปะมือไฮไฟว์กับ เล่ย ยู

ด้วยผลงานหนึ่งประตูและหนึ่งแอสซิสต์ก่อนหมดครึ่งแรก ฟอร์มการเล่นของ เล่ย ยู เพียงพอที่จะทำให้เขาได้คะคะแนนเต็มในการทดสอบฝีเท้าครั้งนี้

การเซ็นสัญญากับปอร์โตดูจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ

แทนที่จะตั้งแง่รังเกียจ สู้ผูกมิตรกับ เล่ย ยู ไว้ดีกว่า

เผื่อวันหน้า เล่ย ยู จะช่วยพูดเชียร์เขากับวิลลาส-โบอาส เขาอาจจะมีโอกาสได้ขึ้นชุดใหญ่บ้างก็ได้!

ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้อง เวนดี้ฉีกหน้ากระดาษที่จดบันทึกทิ้งอีกครั้ง

“โอ๊ย อ๊า อ๊า!!!”

“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”

หญิงสาวส่ายหัว ดึงทึ้งผมบลอนด์ของตัวเองอย่างหงุดหงิด

ทำไมเขาถึงโชคดีขนาดนี้?

นี่มันคนละเรื่องกับที่เธอจินตนาการไว้เลย!

อาตี๋เล่ย เพื่อนบ้านชาวเกาหลีคนนี้ ไม่ควรจะจ่ายบอลเสียรัวๆ ทำพลาดในเกมรับ แล้วโดนโค้ชเปลี่ยนออกตั้งแต่ยังไม่จบครึ่งแรกหรอกเหรอ?

ทำไมถึงมีทั้งประตูและแอสซิสต์ก่อนครบ 45 นาทีได้ล่ะ?

ต่อให้โดนเปลี่ยนออกตอนนี้ ก็เป็นการเปลี่ยนออกเพื่อ “ถนอมตัว” ชัดๆ!

ขืนเล่นดีแบบนี้ต่อไป แล้วชั้นจะเขียนอะไร? จะเอารายงานอะไรไปส่งบรรณาธิการ?

หรือว่า... ชั้นต้องเปลี่ยนมุมเล่นข่าว?

เมื่อมองดู เล่ย ยู ที่ถูกห้อมล้อมอยู่กลางสนาม เวนดี้ก็ยกปากกาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

30 นาทีต่อมา สมุดบันทึกของเวนดี้ก็เต็มไปแล้วสามหน้า

“...นาทีที่ 49 อาตี๋เล่ยแย่งบอลสำเร็จในแดนหลัง หยุดยั้งการโต้กลับเร็วของเบนฟิกา เขาช่างเป็นกำแพงเหล็กที่เจาะไม่เข้า...”

“...นาทีที่ 53 อาตี๋เล่ยโชว์ทักษะหลบสองรุมสี่ที่ปีกขวา ทะลุถึงเส้นหลังและเปิดบอลเข้ามา การเลี้ยงบอลของเขารวดเร็วปานสายฟ้าแลบ...”

“...นาทีที่ 59 อาตี๋เล่ยเลี้ยงผ่านผู้เล่นสามคนหน้ากรอบเขตโทษ ก่อนซัดไกลเสียบสามเหลี่ยมประตูเบนฟิกา ราวกับเทพเจ้าจุติลงมาจากฟากฟ้า...”

...“ปรี๊ด!!!”

เสียงนกหวีดดังขึ้นอีกครั้ง

นาทีที่ 78 เล่ย ยู เร่งเครื่องกะทันหันในแดนหน้า ใช้ร่างกายกระแทกกองกลางตัวรับฝ่ายตรงข้ามก่อนแย่งบอลมาได้

เขาเลี้ยงผ่านผู้เล่นอีกสามคน ทะลุเข้าเขตโทษ และแปบอลหนีมือผู้รักษาประตูเสียบเสาไกล

ถึงตอนนี้ สกอร์ในสนามกลายเป็น 5-1 ทีมเยาวชนถูกทีมทดสอบฝีเท้าถล่มยับเยิน

หลังฉลองประตูสั้นๆ เล่ย ยู เห็นโค้ชเรเอลโบกมือเรียกเขาจากข้างสนาม

หลังแปะมือกับเพื่อนร่วมทีมที่รออยู่ เล่ย ยู ก็ทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งสำรอง

“เฮ้ พ่อหนุ่มจีนสุดหล่อ คืนนี้ไปอาร์แลนโดกันไหม? เดี๋ยวพวกเราเลี้ยงเอง!”

“เหล้าที่อาร์แลนโดรสชาติเหมือนฉี่ม้า ถ้าจะไป มาที่เคนนี่สตรีทของพวกเราดีกว่า สาวสวยนมโตตูดเด้งเพียบ!”

“มาอาร์แลนโด!”

“มาเคนนี่สตรีท!”

ยังไม่ทันที่ เล่ย ยู จะตอบรับ แฟนบอลบนอัฒจันทร์ก็เริ่มเถียงกันเองซะแล้ว

เล่ย ยู พิชิตใจแฟนบอลช่างเลือกพวกนี้ได้ในเวลาไม่ถึง 90 นาที

หลังจบการแข่งขัน เวนดี้วิ่งไปที่มุมสนาม หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู

“ฮัลโหล? เวนดี้? ไอ้หนูจีนนั่นอยู่ได้นานแค่ไหน? อยู่ถึงครึ่งแรกไหม?” เสียงของบรรณาธิการ คาร์ตแมน ดังมาจากปลายสาย

“คุณคาร์ตแมน ชั้น... ชั้นเกรงว่าเราคงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์แล้วล่ะ” เวนดี้รายงานด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง

“เปลี่ยนกลยุทธ์? หมายความว่าไง?” คาร์ตแมนงุนงง

เมื่อได้ยินเวนดี้รายงานสกอร์และสถิติส่วนตัวของ เล่ย ยู คาร์ตแมนก็กรีดร้องลั่นราวกับแมวโดนเหยียบหาง

“อะไรนะ? 5-2? สามประตูหนึ่งแอสซิสต์? เธอแน่ใจนะว่าเป็นไอ้หนูจีนคนนั้น?”

“คุณคาร์ตแมน ชั้น... ชั้นเห็นกับตาตัวเองเลย” ถึงตรงนี้ แม้แต่เวนดี้เองก็ยังทึ่ง

ดาวรุ่งพุ่งแรงอย่าง เล่ย ยู อาจกลายเป็นคีย์แมนของปอร์โตในเวลาอันสั้น

ปลายสายเงียบไปนาน ชัดเจนว่าคาร์ตแมนกำลังชั่งใจว่าจะเดินหน้าใส่ร้าย เล่ย ยู ต่อไปเพื่อดิสเครดิตวิลลาส-โบอาสดีหรือไม่

แต่ดูทรงแล้ว วิลลาส-โบอาสอาจจะค้นพบอัจฉริยะลูกหนังเข้าจริงๆ ก็ได้

หลังจากครุ่นคิดสักพัก คาร์ตแมนก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม: “ถ้าอย่างนั้น เราจะเปลี่ยนทิศทางการทำข่าว”

“คุณคาร์ตแมน แล้วชั้นต้องทำยังไง?” เวนดี้รีบถาม

“ชั้นสังหรณ์ใจว่าเจ้า อาตี๋เล่ย คนนี้ต้องเป็นข่าวดังแน่ๆ ชั้นต้องการให้เธอขุดคุ้ยข่าวทุกอย่างเกี่ยวกับเขามาก่อนที่คนอื่นจะสังเกตเห็น โดยเฉพาะพวกข่าวซุบซิบ... เธอรู้นะว่าต้องทำยังไง”

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของคาร์ตแมน เวนดี้ก็ยกมือกุมหน้าอกโดยไม่รู้ตัว

“ไม่ต้องห่วงคุณคาร์ตแมน ชั้นจัดให้แน่นอน!”