บทที่ 7 รถไฟด่วนสายฮอกวอตส์

บทที่ 7: รถไฟด่วนสายฮอกวอตส์

สถานีคิงส์ครอส ลอนดอน ชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่

รถจักรไอน้ำสีแดงเข้มจอดเทียบท่าอยู่ที่ชานชาลา พร้อมป้ายแขวนระบุข้อความว่า: รถไฟด่วนสายฮอกวอตส์, สิบเอ็ดนาฬิกา

วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนของฮอกวอตส์ บรรยากาศในสถานีจึงคึกคักเป็นพิเศษ เพราะการนั่งรถไฟด่วนสายฮอกวอตส์เป็นหนทางเดียวที่พ่อมดแม่มดน้อยจะเดินทางไปโรงเรียนได้

นกฮูกบินโฉบผ่านฝูงชนที่พลุกพล่านเป็นระยะ และมีแมวเดินลัดเลาะไปตามหว่างขาของผู้คน

แมทธิวเองก็รู้สึกสะท้อนใจขึ้นมา ในชีวิตก่อนหน้านี้ เขาก็เคยนั่งรถไฟไปโรงเรียนเช่นกัน

เขาจำได้ว่าครั้งแรกที่ขึ้นรถไฟ เขาไม่มีที่นั่ง และต้องทนยืนตลอดสิบกว่าชั่วโมง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทรมานอย่างแสนสาหัส

ตู้โดยสารช่วงต้นขบวนเต็มไปด้วยนักเรียนแล้ว แมทธิวอุ้ม 'พีดัน' เดินหาตู้ว่างจนเจอที่ท้ายขบวน

แมทธิวนั่งลงริมหน้าต่าง ส่วนเจ้าพีดันก็กระโดดลงจากอ้อมแขนของเขาอย่างกระตือรือร้น

แมทธิวร้องบอก "รถไฟจะออกแล้วนะ อย่าลงไปข้างล่างล่ะพีดัน!"

"เมี๊ยว~" พีดันขานรับแล้วเดินออกไปจากห้องโดยสาร

เขามองดูผู้คนนอกหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อไม่เห็นใครที่คุ้นหน้า จึงหยิบนิตยสาร 'เดอะควิบเบลอร์' ออกมาจากกระเป๋าที่ลงคาถาขยายพื้นที่ ลูน่าเคยบอกว่าเธอตีพิมพ์บทความลงในเดอะควิบเบลอร์

หลังจากพลิกหาอยู่สักพัก เขาก็เจอบทความของลูน่าที่มุมขวาล่างของหน้าสอง มันมีภาพถ่ายเวทมนตร์ประกอบที่สะดุดตามาก เป็นภาพเคลื่อนไหวขณะกำลังป้อนอาหารลูกนกธันเดอร์เบิร์ด เนื้อหาในบทความก็คล้ายกัน เป็นเพียงการบันทึกขั้นตอนการป้อนไส้เดือนให้ลูกนกธันเดอร์เบิร์ด

แมทธิวขมวดคิ้วเล็กน้อย การตีพิมพ์ข้อมูลเกี่ยวกับนกธันเดอร์เบิร์ดลงในนิตยสารอาจดึงดูดความสนใจจากกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษได้ แต่ลูน่ารู้จักนิวท์ ดังนั้นพวกเขาอาจใช้โอกาสนี้เพื่อติดต่อกับเขาได้

ก่อนที่แมทธิวจะทันได้คิดอะไรต่อ พี่น้องฝาแฝดผมแดงสองคนก็เดินเข้ามาทางประตูตู้โดยสาร

"เฮ้~ เฟร็ด ดูสิว่าใครเอ่ย~?"

แมทธิวหันไปมองและเห็นจอร์จกำลังเต้นท่าทางประหลาดๆ

จอร์จบิดตัวไปมาแล้วชี้มือทั้งสองข้างไปที่เฟร็ด

เฟร็ดใช้มือขวากุมหัวและมือซ้ายกุมท้อง โน้มตัวลงพลางถามว่า "ใครกันนะ~?"

จอร์จยังคงบิดตัวต่อไป แกว่งมือไปมาที่ช่วงล่าง "ราชาคนใหม่แห่งสลิธีริน~"

เฟร็ดยกแขนทั้งสองข้างขึ้น ชูสองนิ้วชี้ไปที่แมทธิว แล้วย่อตัวลง แต่ขากลับกระโดดถอยหลังไปเรื่อยๆ พลางตะโกนว่า:

"แมทธิว แบล็ก!"

แมทธิวรู้สึกอายจนแทบจะใช้นิ้วเท้าขุดสร้างตึกขึ้นมาตรงนั้นได้เลย

เขาพูดอย่างจนปัญญา "พวกนายสองคนเล่นบ้าอะไรกันเนี่ย! อย่ามาตั้งฉายาแปลกๆ ให้ฉันสิ!"

เฟร็ดพูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "นายเองก็ไม่รู้เหรอ? พวกเราไม่ได้เป็นคนคิดนะ"

จอร์จเสริม "ฉันได้ยินมาจากเพอร์ซี่ เพอร์ซี่บอกว่านายดังมากในหมู่รุ่นพี่ปีสูงๆ!"

แมทธิวขมวดคิ้ว เขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล ฉายานี้แทบจะเหมือนจับเขาย่างบนเตาไฟ และการที่มันแพร่กระจายในหมู่รุ่นพี่ปีสูงๆ ก่อน แสดงว่าต้องมีใครบางคนคอยยุแยงตะแคงรั่ว

เมื่อไม่กี่วันก่อนที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว ทอมเฒ่าก็เคยพูดเปรยๆ ว่ามีคนกำลังจับตามองเขาอยู่... แต่แมทธิวไม่กลัว ความจริงแล้วเขาซ่อนตัวได้แนบเนียนมาก แม้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขาจะทำเรื่องราวมากมายภายใต้ตัวตนปลอมในชื่อ 'เกลแมน' แต่ตัวตนที่แท้จริงของเขาสำหรับโลกภายนอก เป็นเพียงนักเรียนดีเด่นที่สอบได้ที่หนึ่งของชั้นปีเท่านั้น

ความไม่เท่าเทียมกันของข้อมูลนี้ จะทำให้ใครก็ตามที่คิดวางแผนร้ายต่อแมทธิวต้องเจ็บตัวอย่างหนัก

แมทธิวหยิบกล่องดนตรีออกมาจากกระเป๋า "กล่องดนตรีนี้สามารถรบกวนกระแสเวทมนตร์ของพ่อมดได้เล็กน้อย แต่มันชำรุดอยู่ ลองดูสิว่าพวกนายจะซ่อมมันได้ไหม"

จอร์จและเฟร็ดชอบประดิษฐ์ของเล่นแกล้งคนมาตั้งแต่เด็กและมีพรสวรรค์ด้านนี้มาก เพียงแต่ไม่แน่ใจว่ากล่องดนตรีที่ซ่อมเสร็จแล้วจะยังคงมีผลเหมือนเดิมหรือไม่

เฟร็ดลองทดสอบผลของกล่องดนตรีแล้วพูดอย่างตื่นเต้น "ฉันรักความท้าทายแบบนี้จัง!"

เฟร็ดเก็บกล่องดนตรีลงกระเป๋าแล้วถามว่า "เดลี่พรอเฟ็ตบอกว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์จะเข้าเรียนปีนี้ พวกเรากำลังจะไปหาแฮร์รี่ พอตเตอร์ นายอยากไปดูหน้า 'คุณผู้กอบกู้' กับพวกเราไหม?"

แมทธิวส่ายหน้า "เดี๋ยวไปถึงฮอกวอตส์ก็เจอกันเองแหละ"

หลังจากฝาแฝดออกไปแล้ว แมทธิวก็หยิบหนังสือพิมพ์เดลี่พรอเฟ็ตฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

"รายงานล่าสุดเกี่ยวกับเหตุบุกรุกกริงกอตส์..." นี่คือพาดหัวข่าว เหตุปล้นกริงกอตส์เมื่อปลายเดือนกรกฎาคมยังคงครองพื้นที่ข่าวอยู่บ่อยครั้ง เนื้อหาทั้งหมดเต็มไปด้วยการโต้เถียงและโยนความผิดไปมาระหว่างกริงกอตส์และสำนักงานมือปราบมาร

"คุณผู้กอบกู้เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์!..." บทความนี้กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของหน้าหนังสือพิมพ์ คนเขียนเก่งเรื่องการเกาะกระแสจริงๆ โดยบรรยายรายละเอียดการต่อสู้ระหว่างแฮร์รี่ พอตเตอร์กับบุรุษลึกลับได้อย่างออกรสออกชาติ ถ้ามองข้ามความจริงที่ว่าตอนนั้นแฮร์รี่ พอตเตอร์เป็นแค่ทารก มันก็ถือเป็นบทความที่เขียนได้ดีทีเดียว

เขานึกย้อนถึงเนื้อเรื่อง... โวลเดอมอร์ได้สิงร่างศาสตราจารย์ควิรินัส ควิดเรลล์ และเหตุปล้นกริงกอตส์ต้องเป็นฝีมือของพวกเขาแน่ โวลเดอมอร์ต้องการฟื้นคืนชีพโดยใช้ศิลาอาถรรพ์

ต่อมาโวลเดอมอร์จะอาศัยร่างของศาสตราจารย์ควิดเรลล์แทรกซึมเข้าไปในฮอกวอตส์เพื่อขโมยศิลาอาถรรพ์ แมทธิวไม่ได้วางแผนที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว เขาเชื่อว่าคุณผู้กอบกู้จะจัดการเรื่องนี้ได้

แมทธิวสัมผัสได้ว่าคริสตัลบนแผ่นโลหะวงกลมนั้นสะสมพลังงานเกือบเต็มแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะสามารถเดินทางไปยังโลกนั้นได้อีกครั้ง และการสำรวจโลกอีกใบคือเป้าหมายหลักของเขา

"อยู่นี่เองเหรอ แมทธิว" เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลดวงตาสดใสยืนอยู่ที่หน้าประตู

หลังจากเข้ามาในตู้โดยสาร เขาก็นั่งลงตรงข้ามกับแมทธิว

"ไง เจอร์รี่"

เจอร์รี่ แอ๊บบอต นักเรียนสลิธีรินชั้นปีเดียวกับแมทธิว และยังเป็นรูมเมทของเขาด้วย

แมทธิววางเดลี่พรอเฟ็ตลงแล้วถามด้วยความแปลกใจ "มาคนเดียวเหรอ? นายกับครอบครัวเกรอลท์อยู่ที่ก็อดดริกส์ฮอลโลว์เหมือนกันไม่ใช่หรือไง ทำไมไม่มาพร้อมกันล่ะ"

"เกรอลท์น่ะเหรอ?" เจอร์รี่กลอกตา "หมอนั่นก็มาที่ชานชาลากับฉันแหละ แต่บอกว่าจะไปหาแฟนใหม่ แล้วไล่ให้ฉันมาหานายเอง"

เกรอลท์ โบฮาน รูมเมทอีกคนของแมทธิว เขาคงมีอะไรคล้ายๆ กับวิลเชอร์ชื่อดังคนหนึ่งที่เป็นที่รู้จักเรื่องทักษะการ 'ตอกเสาเข็ม' บรรดาแฟนเก่าของเขาเผลอๆ จะรู้จักเวทมนตร์มากกว่าพ่อมดรุ่นน้องเสียอีก

"แฟนใหม่? ใช่เอ็มม่าคนที่เจอก่อนปิดเทอมหรือเปล่า" แมทธิวล้วงกระเป๋า หยิบโซดาออกมาสองขวดแล้วส่งให้เจอร์รี่ขวดหนึ่ง

เจอร์รี่กระดกโซดาเข้าปากอึกใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า "ข้อมูลนายเก่าไปแล้ว ช่วงปิดเทอมหมอนั่นมีแฟนใหม่อีกคน น่าสงสารอแมนด้าจริงๆ ต้องบินส่งจดหมายให้เกรอลท์ทั้งซัมเมอร์ ฉันละกลัวมันจะตายเพราะทำงานหนักเกินไปจริงๆ"

อแมนด้าคือนกฮูกของเกรอลท์

"โอเค" แมทธิวบิดฝาขวดโซดา จิบน้ำเล็กน้อย และไม่ได้ออกความเห็นอะไรมากเกี่ยวกับวีรกรรมของรูมเมท เขาชินเสียแล้ว

แต่เจอร์รี่เริ่มบ่นด้วยความหงุดหงิด "ด้วยความเร็วในการเปลี่ยนแฟนของเกรอลท์ กว่าพวกเราจะเรียนจบ แค่เดินไปเดินมาในกระทรวงเวทมนตร์ก็คงเจอแฟนเก่าของเกรอลท์สักเก้าคนเข้าไปแล้วมั้ง!"

นักเรียนฮอกวอตส์บางคนจะเข้าทำงานที่กระทรวงเวทมนตร์หลังจากเรียนจบ

เจอร์รี่เปลี่ยนเรื่องคุย ทำเสียงลึกลับว่า "ตอนเพิ่งขึ้นรถไฟมา ฉันเจอคนคนนึงด้วย"

"ใครล่ะ" แมทธิวหัวเราะเบาๆ รับมุก

"คุณผู้กอบกู้... แฮร์รี่ พอตเตอร์ไงล่ะ!" น้ำเสียงของเจอร์รี่ดูเกินจริงไปหน่อย