ตอนที่ 58 ตอนนี้ดันมาร้องขอความเมตตา ! มันก็สายไปแล้ว !

ตอนที่ 58 ตอนนี้ดันมาร้องขอความเมตตา ! มันก็สายไปแล้ว !

การแสดงออกของหลินเทียนชงก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันด้วยคำพูดที่เย็นชาของเจียงเฉิน ซึ่งมันดูเด็ดขาดเป็นอย่างมาก

“พี่หลี่ก้าน มาลงมือกันเถอะ!”

ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนไปที่หลี่ก้าน จากนั้นฝ่ามือของเขาก็เกร็งขึ้นและฟาดออกไปที่เจียงเฉิน

หลี่ก้านก็ไม่ลังเลเช่นกัน

เขารีบหยิบมีดยาวออกมาจากใต้แขนเสื้อและฟันออกทางหัวของเจียงเฉินอย่างสุดกำลัง

จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ระหว่างเจียงเฉินกับพวกเขา มันมาถึงจุดที่ข้าไม่ตายก็เจ้าตาย  !

ถ้าไม่สามารถฆ่าเจียงเฉินได้ในวันนี้ ข้าเกรงว่าตระกูลหลินและตระกูลหลี่ของพวกเข้าต้องถูกลบออกจากเมืองคังซานอย่างสมบูรณ์แน่นอน  !

อย่างไรก็ตามมีดยาวของหลี่ก้านที่เพิ่งฟันออกไปนั้นก็ถูกเหมิงชิงซูผู้งดงามพุ่งเข้ามาขวางไว้ตรงหน้า

ด้วยคลื่นดาบยาวสีเงินในมือ เธอก็สามารถกันมีดยาวของหลี่ก้านไว้ได้ในขณะที่เกิดเสียงดังก้อง จากนั้นเธอก็พูดอย่างเย็นชา  : “คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า!”

"อย่ามาขวางทางข้านะ!"

ใบหน้าของหลี่ก้านทรุดลง และเขาตะโกนใส่เหมิงชิงซู ด้วยมีดยาวอยู่ในมือของเขาคลื่นพลังปราณที่คมกริบก็กวาดไปทางเหมิงชิงซู

ขณะที่เหมิงชิงซูหยุดหลี่ก้านไว้ เจียงเฉินก็มองไปที่หลินเทียนขงที่กำลังฟาดฝ่ามือเข้ามาที่เขา

เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างสงบและมั่นใจ จนกระทั้งร่างของหลินเทียนชงปรากฏห่างจากเขาไปไม่ถึงสามฟุต เขาก็ชกหมัดออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด!

“บูม!”

ในชั่วพริบตา

หลินเทียนชงก็รู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ส่งผ่านเข้ามาที่แขนของเขา มันทำให้ร่างของเขาสั่นสะท้านทันที

ทันใดนั้น พวกเขาที่ตกใจกับพลังมหาศาลที่แสนกดดันก็ถอยห่างออกไปสิบก้าว

“ความแข็งแกร่งของเด็กคนนี้อยู่ขั้นที่ก้าวระดับรวมปราณแล้วจริงๆ  !”

หลินเทียนชงพยายามระงับคลื่นที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในร่างของเขาในขณะที่สีหน้าของเขาซีดลงไปอย่างมาก

แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งอยู่ขั้นที่8ระดับรวมปราณและอยู่ห่างจากเจียงเฉินเพียงแค่ขั้นเดียว

แต่ช่องว่างที่แท้จริงระหว่างพวกเขาทั้งสองนั้นกลับแตกต่างกันอย่างมาก!

หลินเทียนชงพยายามตอกกลับด้วยหมัด แต่เจียงเฉินก็ไม่เปิดโอกาสให้หลินเทียงชงได้หายใจต่อ

ฝ่าเท้าของเขากระแทกพื้น และร่างกายของเขาก็พุ่งออกไปประชิดหลินเทียนชงในพริบตา

จากนั้นหมัดที่มีแสงสีเงินดูน่ากลัวก็ระเบิดผ่านอากาศและพุ่งเข้าใส่หลินเทียนชงอย่างไร้ความปราณี

หมัดของเจียงเฉินนั้นอัดแน่นด้วยพลังเกือบสูงสุดและหลินเทียนชงเองก็แทบไม่มีเวลาได้ตอบโต้ใดๆ ในพริบตาหมัดที่น่าหวาดกลัวนี้ก็ได้ประชิดเข้ามาที่หลินเทียนชงแล้ว

การแสดงออกของหลินเทียนชงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และเขาก็ป้อมมือขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อพยายามต้านหมัดของเจียงเฉิน

"บูม!"

การระเบิดที่รุนแรงก็ประทุขึ้นอีกครั้ง

ทันใดนั้น ใบหน้าของหลินเทียนชงก็ซีดลงทันที

ร่างกายของเขาปลิ่วลอยออกไปราวกับว่าวที่สายป่านขาด เขากระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่จนเกิดเป็นรอยยุบทรงชามลึกเข้าไปในต้นไม้และจากนั้นเขาก็ล่วงหล่นลงมาที่พื้นพร้อมกับกลิ้งไปกว่าอีกสามเมตรด้วยสภาพน่าสังเวช !

พัฟ!

หลินเทียนชงพ่นเลือดออกมาทันที เขามองไปที่เจียงเฉินที่กำลังพุ่งเข้ามาอีกครั้งและในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาด้วยความกลัว

“ไม่...เจียงเฉิน ปล่อยข้าไปเถอะ ตระกูลหลินของข้ายินดียอมจำนนต่อตระกูลเจียงแล้ว พวกเราจะเคารพตระกูลเจียงของเจ้าในฐานะเจ้าเมืองคังซานเลย !”

เมื่อเผชิญกับอันตรายถึงตาย ในที่สุดหลินเทียนชงก็ได้ร้องขอความเมตตาจากเจียงเฉิน!

“ตอนนี้รู้จักร้องขอความเมตตาแล้สงั้นรึ? น่าเสียดาย…มันสายเกินไปแล้ว!”

“ตระกูลเจียงของข้าไม่จำเป็นต้องให้ตระกูลหลินของเจ้ามาจำนน เพราะข้าไม่มีทางเชื่อใจพวกหมาตาขาวแปลกหน้าอย่างแน่นอน”

“ตั้งแต่วินาทีที่เจ้าปองร้ายข้า จุดจบเดียวที่เจ้าจะได้รับก็มีเพียงแต่ความตายเท่านั้น!”

เมื่อเสียงเย็นชาของเจียงเฉินจางลง ร่างของเขาก็เปล่งประกายและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย