ตอนที่ 56 สามจือ

ตอนที่ 56 สามจือ

เจียงเฉินเพิกเฉยต่อเสียงหัวเราะของหลินเทียงชง และทำเพียงสังเกตอาคมที่อยู่ตรงหน้าเขา

“ติ๊ง! คุณสังเกตอาคมอย่างชัดเจนทำให้กระตุ้นความเข้าใจเป็นร้อยเท่า!”

“ติ๊ง! คุณเข้าใจวิธีการทำลายอาคมสามจื่อแล้ว”

ในไม่ช้า เสียงเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในใจของเจียงเฉิน

ทันที ข้อมูลเกี่ยวกับอาคมสามจื่อและวิธทำลายอาคมทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นในใจของเจียงเฉิน

"ชิงซู เจ้าช่วยโจมตีอาคมด้วยพลังทั้งหมดของเจ้าหน่อย   "

เจียงเฉินผู้ซึ่งเข้าใจวิธีการทำลายอาคมก็เริ่มสั่งเหมิงชิงซูโดยตรง

ทันทีเหมิงชิงซูก็ขยับฝ่ามือและดาบยาวสีเงินก็พุ่งออกมาจากอากาศโดยตรง

ดาบยาวสีเงินฟาดฟันลงในอากาศอย่างดงามและทันทีแสงดาบที่แหลมคมก็พุ่งเข้าใส่กลุ่มอากาศตรงหน้า

ในชั่วพริบตา อาคมทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ฉากนี้ทำให้การแสดงออกของหลินเทียงชงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาเริ่มพูดด้วยความกังวล: “อาจารย์กง อาคมของท่านสามารถจับพวกเขาไว้ได้แน่นะ  ?”

“ไม่ต้องห่วง แม้ว่าการโจมตีของสาวน้อยคนนั้นจะรุนแรงเป็นอย่างมากก็ตามแต่มันก็ยังอยู่ในขอบเขตของระดับรวมปราณ”

“อาคมสามจื่อของข้าเป็าอาคมระดับสาม นอกเสียจากว่าเจ้าจะมีความแข็งแกร่งในระดับก่อกำเนิดแล้ว มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่เจ้าสามารถทำลายอาคมของข้าด้วยกำลังได้ ”

“อาคมสามจือนั้นจะตัดพลังชีวิตไปเรื่อยๆ ตอนนี้พวกเขาติดอยู่ในอาคมแล้ว อีกไม่นอนพวกเขาก็คงหมดอากาศหายใจและตาย”

ในฐานะผู้ใช้อาคมระดับสาม ถ้าอาคมที่เขาสร้างขึ้นมาไม่สามารถรับมือกับนักรบระดับรวมปราณสองคนได้ เขาก็คงไม่มีหน้ามาอ้างว่าตนเป็นผู้ใช่อาคมระดับสามแน่นอน

และทันทีหลังจากที่อาจารย์กงพูดจม อาคมสามจือก็สงบลงอย่างรวดเร็ว

“เจียงเฉิน อาคมนี้อย่างต่ำก็เป็นอาคมระดับสาม ด้วยพลังระดับรวมปราณของพวกเราคงไม่สามารถพังมันได้โดยใช้กำลังแน่ ”

“นี่เป็นวิธีการสังหารหมู่ที่น่ากลัวนัก”

“ถ้าเรายังไม่สามารถออกไปจากอาคมนี้ได้ ข้าเกรงว่าเราคงต้องถูกขังอยู่ทีนี่แน่ ”

เมื่อเห็นว่าการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเธอไม่สามารถทำอะไรอาคมได้ ใบหน้าของเหมิงชิงซูก็กลายเป็นไม่น่าดูเล็กน้อย

"นี่คืออาคมสามจือเป็นอาคมพื้นฐานขั้นสาม อาคมสามจือนั้นจะตัดพลังทั้งหมดในบริเวณและทำให้ผู้ที่ตกอยู่ในอาคมหายใจไม่ออก มันทรงพลังเลยทีเดียว   "

เจียงเฉินยิ้มจาง ๆ และพูดว่า: "แต่ไม่ว่าอาคมในโลกนี้จะสมบูรณ์แบบเพียงใด มันก็มีจุดอ่อนอยู่เสมอ ชายชราผู้นั้นเพิ่งเรียนรู้อาคมสามจือได้ไม่นานดังนั้นอาคมสามจือของเขาจึงเปราะบางและเต็มไปด้วยจุดอ่อนมากมายซึ่งเราสามารถทำลายได้ไม่ยาก"

"เจ้า...รู้เรื่องอาคมด้วยงั้นรึ  "

เหมิงชิงซูก็จ้องไปยังเจียงเฉินด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอที่เบิกกว้างและพูดด้วยท่าทางที่เหลือเชื่อ

"ก็รู้บ้างนิดหน่อย"

มุมปากของเจียงเฉินก็ฉีกขึ้นอีกเล็กน้อย  : "แต่มันก็เพียงพอที่จะทำลายอาคมสามจือตรงหน้าเจ้าได้อยู่!"

"..."

เหมิงชิงซูจ้องไปที่เจียงเฉินที่อยู่ข้างเธอด้วยสีหน้าตะลึงและไม่รู้จะพูดอะไรไปพักหนึ่งต่

แม้แต่เหมิงชิงซูผู้ซึ่งภาคภูมิใจในตัวเองมาตลอดก็ยังกลายเป็นตกตะลึงอย่างหนักในอตนนี้

ผู้ชายคนนี้มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมอีกทั้งยังมีความสามารถในการเล่นแร่แปรธาตุอันยิ่งใหญ่

และสิ่งใดที่เรียนรู้ได้ ชายคนนี้ก็ดูเหมือนจะเข้าใจไปหมด

สิ่งที่เขาแสดงออกในตอนนี้ยังดูเหมือนว่าเขาเชี่ยวชาญเรื่องอาคมอีกด้วย

มันดูราวกับว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เจียงเฉินไม่สามารถทำได้

มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าตัวตนที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้กำเนิดขึ้นมาบนโลกได้อย่างไร

นี่ไม่ใช่ว่าเป็นการเอาเปรียบคนอื่นมากเกินไปรึไง ?

“เอาล่ะ เรามาทำลายอาคมกันก่อนดีกว่า ความรู้สึกตอนที่อยู่ในอาคมสามจือนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มันอึดอัดนิดหน่อยหน่ะ  ”

หลังจากที่เจียงเฉินพูดเสร็จ เขาก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่หลินเทียนชงที่กำลังหัวเราะเสียงดังใส่พวกเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า หลินเทียงชง นี่เจ้าคิดจริงๆหรือว่าจะฆ่าข้าคนนี้ได้โดยใช้อาคมที่เต็มไปด้วยข้อบกพร่องเช่นนี้หน่ะ?”