บทที่ 144 ราชาทหารใจสลาย

"งะ... งั้นก็อยู่ต่ออีกสักพักแล้วกัน" ถังปิงหยุนพยักหน้า

แต่พอต้องมายืนรอเฉยๆก็เริ่มรู้สึกเบื่อ เธอจึงเดินไปที่โต๊ะหัวเตียง หยิบกระเช้าผลไม้ขึ้นมาเลือกดู

"มีสตรอว์เบอร์รี แอปริคอต แล้วก็องุ่น เธออยากกินอะไร?"

"องุ่นครับ"

ถังปิงหยุนพยักหน้า แล้วถือพวงองุ่นเข้าไปล้างในห้องน้ำภายในห้องพักฟื้น

"หวานมากเลยนะ กินสิ" ถังปิงหยุนเดินออกมาพร้อมจานใส่องุ่น หยิบชิมไปลูกหนึ่งแล้วยื่นจานให้หวังฮ่าวหราน

"ผมขี้เกียจไปล้างมือ น้าป้อนผมหน่อยสิ?" หวังฮ่าวหรานทำตาใสออดอ้อน

"ขี้เกียจจังเลยนะ..." ถังปิงหยุนบ่นอุบอิบ แต่ก็ยอมหยิบองุ่นขึ้นมาป้อนใส่ปากเขาอย่างว่าง่าย

"หวานไหม?" เธอยิ้มถาม

"มีสาวสวยขนาดนี้มาป้อน ต่อให้เป็นองุ่นเปรี้ยว ผมก็ว่าหวานครับ" หวังฮ่าวหรานหยอดคำหวานพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ถังปิงหยุนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้างจนตาหยี

"ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วัน ปากหวานขึ้นเยอะเลยนะเรา"

"ผมพูดความจริงจากใจครับ" หวังฮ่าวหรานทำหน้าจริงจัง

"งั้นฉันให้อีกลูกเป็นรางวัล" ถังปิงหยุนหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข หยิบองุ่นป้อนเขาอีก

"หวานจัง ขออีกสิครับ"

"ได้เลย"

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 100 แต้ม!】

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม!】

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 300 แต้ม!】

......

เหยียนกุยซานที่แกล้งหลับอยู่บนเตียงต้องทนนอนฟังเสียงหยอกล้อกระหนุงกระหนิงของชายหญิงคู่นี้ ราวกับโดนบังคับให้กลืนอาหารสุนัขเข้าไปคำโต

เขาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจ ไม่อยากรับรู้สิ่งที่ได้ยิน แต่เสียงพวกนั้นราวกับมีชีวิต ชอนไชเข้าไปในรูหูเขาอย่างบ้าคลั่ง

เหยียนกุยซานรู้สึกอึดอัดทรมานเหลือเกิน

ฝ่ายหวังฮ่าวหรานได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบรัวๆก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

พอกินองุ่นหมดจาน เขาคำนวณคร่าวๆ ฟันแต้มวายร้ายไปได้ถึง 2,100 แต้ม

ช่างเป็นการฟาร์มแต้มที่บันเทิงใจจริงๆ

หวังฮ่าวหรานบอกถังปิงหยุนว่าอยากกินอีก เธอจึงไปล้างองุ่นมาให้อีกจาน

แต่รอบนี้ หวังฮ่าวหรานกลับไม่ได้รับรางวัลแต้มวายร้ายเพิ่ม

ดูท่าเหยียนกุยซานจะโดนกระตุ้นจนชินชา กินอาหารสุนัขจนอิ่มแปล้ เกิดภูมิคุ้มกันขึ้นมาแล้ว

วิธีนี้เริ่มไม่ได้ผล

สงสัยต้องเพิ่มโดสยาแรงเข้าไปอีกหน่อย

หวังฮ่าวหรานวางแผนในใจ แล้วเอ่ยกับถังปิงหยุน

"ผมอิ่มแล้วครับ ไม่กินแล้วดีกว่า"

"อื้อ โอเค" ถังปิงหยุนพยักหน้า หันหลังกลับไปวางจานผลไม้ที่โต๊ะหัวเตียง

แต่จังหวะที่เธอกำลังจะหันกลับมา ก็รู้สึกถึงอ้อมแขนของใครบางคนสวมกอดเธอจากด้านหลัง

แน่นอนว่าย่อมเป็นหวังฮ่าวหราน

"นะ... นี่เธอทำอะไร! กล้าดียังไงมาลวนลามฉัน!"

ถังปิงหยุนสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดตามสัญชาตญาณ ใจเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก แต่ปากกลับแสร้งทำเป็นดุกลบเกลื่อน

"ผมลวนลาม? ยังไงก็คงไม่เท่าน้าหรอกมั้งครับ?" หวังฮ่าวหรานมองเธอด้วยสายตาแฝงความนัย

"มะ... หมายความว่ายังไง?" ถังปิงหยุนไม่กล้าสบตา ถามเสียงอ่อย

"หมายความว่ายังไง น้าน่าจะรู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันไม่เข้าใจที่เธอพูด..." ถังปิงหยุนยังคงปากแข็ง

"ไม่เข้าใจ? งั้นผมเตือนความจำให้นะครับ... วันนั้นที่คุณชวนผมไปกินข้าวที่ร้านอาหารคู่รัก..." หวังฮ่าวหรานค่อยๆเอ่ยช้าๆชัดๆ

"เธอ?!" ถังปิงหยุนเก็บอาการไม่อยู่ เบิกตากว้างมองเขาด้วยความตกใจสุดขีด "เธอรู้อะไรบ้าง?"

"เรื่องที่ควรรู้ ผมก็รู้หมดแล้วครับ" หวังฮ่าวหรานจ้องตาเธอเขม็ง

"ฉะ... ฉันขอโทษ" ถังปิงหยุนรู้สึกเหมือนเป็นอาชญากร จึงก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด

"คำขอโทษมันจะมีประโยชน์อะไร? อย่างน้อยน้าควรจะอธิบายให้ผมฟังหน่อยไหม?" หวังฮ่าวหรานตีหน้าขรึม คาดคั้นเอาคำตอบ

"ฉันแค่หน้ามืดตามัวไปชั่ววูบ" ถังปิงหยุนสารภาพด้วยความเขินอายปนรู้สึกผิด "คุณปู่เร่งรัดให้ฉันหมั้นกับเหยียนกุยซาน ท่านอยากอุ้มเหลนเร็วๆ แต่ฉันไม่ได้ชอบเหยียนกุยซาน ฉันไม่เต็มใจเลยสักนิด ต่อให้ตายฉันก็ไม่ยอมหมั้นกับเขา"

【ติ๊ง! โฮสต์จงใจชี้นำ ทำให้ตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' ได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรงจากคำพูดของนางเอก 'ถังปิงหยุน' ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20!】

"แต่คุณปู่ก็กดดันไม่หยุด ฉันเลยคิดตื้นๆว่าถ้าฉันท้องขึ้นมา คุณปู่คงยอมเลิกล้มความคิดเรื่องแต่งงาน แบบนี้คุณปู่ก็ได้อุ้มเหลนสมใจ ส่วนฉันก็รอดตัวไม่ต้องแต่งกับเหยียนกุยซาน"

【ติ๊ง! โฮสต์จงใจชี้นำ ทำให้ตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เจ็บปวดรวดร้าวถึงทรวงในจากคำพูดของนางเอก 'ถังปิงหยุน' ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -40, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +40!】

หวังฮ่าวหรานใจหายวาบ... เฮ้ย อย่าบอกนะว่าตูจะเป็นพ่อคนแล้ว?

เขารีบถามสวนทันที

"แล้วน้าท้องหรือเปล่า?"

"มะ... ไม่ ไม่ได้ท้อง" ถังปิงหยุนหน้าแดงก่ำ

"แสดงว่าน้าเห็นผมเป็นแค่เครื่องมือสินะ พอใช้เสร็จก็ทิ้ง ไม่คิดจะบอกกล่าวกันสักคำ" หวังฮ่าวหรานแกล้งทำเสียงน้อยใจ

ถังปิงหยุนลนลาน รีบละล่ำละลักอธิบาย

"ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะ! ฉันแค่ไม่กล้าสู้หน้าเธอต่างหาก เลยปิดเงียบไว้... ฉัน... ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะ ถ้าฉันไม่ได้ชอบเธอ ต่อให้เอาปืนมาจ่อหัว ฉันก็ไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด..."

【ติ๊ง! นางเอก 'ถังปิงหยุน' สารภาพรักต่อโฮสต์ ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -40, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +40!】

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 300 แต้ม!】

หวังฮ่าวหรานยิ้มกริ่มในใจ กอบโกยรางวัลล็อตใหญ่สมใจอยาก

แต่เขารู้สึกว่าเหยียนกุยซานยังคั้นได้อีก

"ที่น้าพูดมา... หมายความว่าผมเป็นผู้ชายใจง่ายเหรอ?" หวังฮ่าวหรานแกล้งถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"เรื่องมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว เธอจะให้ฉันชดใช้ยังไงก็ว่ามาเถอะ" ถังปิงหยุนพูดอย่างยอมจำนน

"วันนี้น้าเลิกงานกี่โมง?"

"น่าจะประมาณสองสามทุ่ม"

"โอเค งั้นคืนนี้น้าเลี้ยงข้าวผมอีกมื้อ" หวังฮ่าวหรานยื่นข้อเสนอ

ถังปิงหยุนสับสน ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

หวังฮ่าวหรานจึงพูดต่อ "ร้านเดิม ร้านอาหารคู่รักนั่น"

พูดชัดขนาดนี้ มีหรือถังปิงหยุนจะไม่เข้าใจ

และคนอย่างเหยียนกุยซานผู้เจนจัดในสนามรัก... ยิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง!

"เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย... ฉันก็นึกว่าเธอโกรธจริงจังซะอีก" ถังปิงหยุนยิ้มทั้งน้ำตา ทั้งขำทั้งโล่งใจ

"น้าถัง ตกลงจะเลี้ยงหรือไม่เลี้ยงครับ?" หวังฮ่าวหรานแกล้งทวง

"ยังจะเรียกน้าถังอีกเหรอ?! เรียกพี่ปิงหยุนสิยะ!" ถังปิงหยุนหัวเราะร่า

คำพูดนี้เท่ากับเธอยอมรับความสัมพันธ์กลายๆแล้ว

เหยียนกุยซานที่แกล้งหลับอยู่ได้ยินเต็มสองหู หัวใจแทบจะแหลกสลาย

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20!】

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 600 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -30, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +30!】

"น้องปิงหยุน" หวังฮ่าวหรานซึ่งจิตวิญญาณข้างในอายุสามสิบแล้ว ย่อมไม่อยากเรียกเธอว่าพี่

"ฮึ! เธอเด็กกว่าฉันตั้งเยอะ ต้องเรียกพี่สิ" ถังปิงหยุนแก้

"น้องปิงหยุน" หวังฮ่าวหรานยืนกราน

"เฮ้อ... ยอมก็ได้ อยากเรียกอะไรก็ตามใจ"

"คืนนี้ห้ามผิดนัดล่ะ"

"อื้ม"

"แต่ว่า... ถึงเวลาแล้วคุณต้องเชื่อฟังผมทุกอย่างนะ"

"เชื่อฟังอะไร?"

"คุณก็รู้ว่าเรื่องอะไร" หวังฮ่าวหรานส่งสายตาเจ้าเล่ห์

"ฮึ!" ถังปิงหยุนเพิ่งเข้าใจ หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที

"ไม่ได้เหรอ? งั้นช่างมันเถอะ คืนนี้ไม่ต้องไปแล้ว" หวังฮ่าวหรานทำท่าจะตัดบท

"อย่านะ! ยอมแล้ว! ฉันจะยอมทำทุกอย่างเลย!" ถังปิงหยุนรีบตะโกนรับปาก

แต่พอคำพูดออกจากปาก เธอก็เพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปากพูดอะไรน่าอายออกไป หน้าแทบไหม้ด้วยความเขิน

ทันทีที่ถังปิงหยุนรับปาก หวังฮ่าวหรานก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบอีกสองข้อความ

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 1,000 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -50, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +50!】

【ติ๊ง! จิตใจของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' แตกสลาย ออร่าตัวเอกพังทลาย สูญเสียสถานะตัวเอกโดยสมบูรณ์】

จบเกมแล้วสินะ...

หวังฮ่าวหรานเหลือบมองร่างของเหยียนกุยซานที่นอนแน่นิ่งบนเตียงด้วยความรู้สึกหมดสนุกไปดื้อๆ

*****