บทที่ 125 ฉันแต่งงานแล้ว

รถ BMW X1 คันหนึ่งแล่นมาจอดที่ด้านนอกคฤหาสน์หรู ท่ามกลางรถหรูราคาหลายล้านที่จอดรายล้อมอยู่ รถคันนี้จึงดูซอมซ่อและกระจอกงอกง่อยอย่างเห็นได้ชัด

ชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งเดินลงมาจากรถ พร้อมด้วยหญิงสาวหน้าตาดีอีกคนหนึ่ง

"ไม่รู้ชาติที่แล้วฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้มาเจอลูกเขยสวะพรรค์นี้ บอกให้ไปหารถดีๆมาขับ มันดันไปเช่า BMW X1 โทรมๆมาซะได้ ไอ้คนไม่ได้เรื่องเอ๊ย!" หญิงวัยกลางคนบ่นกระปอดกระแปดด้วยใบหน้าถมึงทึง ปากคอเราะร้าย

"เราให้เงินเขาไปแค่ไม่กี่ร้อย หาเช่า BMW X1 มาได้ก็ถือว่าบุญโขแล้วน่า" ชายวัยกลางคนพูดแทรกขึ้นมา

"ไม่ต้องมาพูดถึงเรื่องนี้เลย พูดแล้วของขึ้น! ลูกเขยบ้านอื่นเงินเดือนรายปีเป็นสิบล้าน มีทั้งบ้านเดี่ยว มีทั้งรถหรู แล้วดูเขยบ้านเราสิ? งานการก็ไม่มีทำ ยังต้องแบมือขอเงินเราอีก" หญิงวัยกลางคนพ่นน้ำลายด่ากราด ระบายความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมา

"วันๆเขาต้องทำงานบ้านทำกับข้าว จะเอาเวลาไหนไปทำงานทำการล่ะ" ชายวัยกลางคนแก้ต่าง

"คุณเองก็หมือนกันนั่นแหละ ทำธุรกิจประสาอะไร เจ๊งจนต้องขายทั้งบ้านทั้งปอร์เช่ นึกถึงสมัยสาวๆ ฉันสวยระดับนางงาม คนตามจีบยาวเป็นหางว่าว ทำไมฉันถึงตาบอดมาเลือกคุณได้นะ!" ยิ่งพูดยิ่งโมโห พาลด่าลามไปถึงสามีตัวเองด้วย

ชายวัยกลางคนโดนตอกกลับจนพูดไม่ออก ได้แต่เงียบกริบ

"แม่คะ บ่นที่บ้านก็พอแล้ว นี่อยู่ข้างนอกนะ แม่ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม?" หญิงสาวหน้าตาสะสวยอดรนทนไม่ไหวต้องเอ่ยเตือน

"แกเองก็ไม่ได้ความ! แม่คลอดแกมาสวยปานนี้ หวังจะให้ไปจับลูกเขยเศรษฐีมาเชิดหน้าชูตา ดันไปคว้าเอาไอ้ขยะเปียกมาเป็นผัว ฉันละอยากจะบ้าตาย!" หญิงวัยกลางคนหันไปเล่นงานลูกสาวต่อ

"แม่... จะมาโทษหนูได้ยังไง หนูเต็มใจแต่งซะที่ไหนล่ะ?" หญิงสาวตัดพ้อด้วยความน้อยใจ ดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำใสๆเอ่อคลอ

แม้หญิงวัยกลางคนจะมีนิสัยร้ายกาจ แต่พอเห็นลูกสาวทำท่าจะร้องไห้ เธอก็ใจอ่อน ไม่กล้าด่าต่อ จึงยอมหุบปากเงียบลงทันที

"ผิดที่พ่อเอง... ทั้งหมดเป็นความผิดของพ่อเอง!" ชายวัยกลางคนมีสีหน้าเจ็บปวด ยกมือขึ้นทุบอกตัวเองด้วยความรู้สึกผิด

เมื่อหนึ่งปีก่อน เขาทำธุรกิจขาดทุนย่อยยับจนเป็นหนี้ท่วมหัว

หลังจากปรึกษากับภรรยา ทั้งคู่ตัดสินใจไปหาซินแสหมอดูชื่อดัง หวังจะสะเดาะเคราะห์เปลี่ยนดวงชะตา

ซินแสทักว่าเขากำลังมีเคราะห์หนัก ที่ขาดทุนไปนี่แค่น้ำจิ้ม ต่อไปจะยิ่งซวยหนักกว่านี้

สองสามีภรรยาตกใจกลัวจนลนลาน รีบถามหาวิธีแก้เคล็ด

ซินแสบอกว่าดวงชะตาของลูกสาวเป็นกาลกิณีขัดลาภพ่อแม่

หากจะแก้เคล็ด ต้องรับ 'ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน' ที่มีดวงชะตาเฉพาะเจาะจงมาแต่งงานกับลูกสาว จึงจะช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาได้

ทั้งคู่เชื่อซินแสอย่างสนิทใจ ทำตามคำแนะนำจนไปเจอคนจรจัดคนหนึ่งที่มีดวงสมพงศ์

จากนั้น พวกเขาก็บังคับให้ลูกสาวแต่งงานกับคนจรจัดคนนั้น ทั้งที่เธอไม่เต็มใจแม้แต่น้อย

น่าแปลกที่หลังแต่งงาน ปัญหาจุกจิกในบ้านก็น้อยลงจริงๆ แม้จะไม่ได้ร่ำรวยฟู่ฟ่า แต่ชีวิตความเป็นอยู่ก็ค่อยๆมั่นคงขึ้น

ทว่านานวันเข้า หญิงวัยกลางคนก็เริ่มไม่พอใจลูกเขยคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะลูกเขยคนนี้มันช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี นอกจากงานบ้านกับทำกับข้าวแล้ว ก็ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง

ลูกสาวของเธอสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้ กลับต้องมาแต่งงานกับขยะไร้ค่า เปรียบเหมือน 'ดอกไม้งามปักอยู่บนกองมูลวัว' ชัดๆ

"พ่อคะ อย่าทำแบบนี้เลย" หญิงสาวเห็นพ่อทำร้ายตัวเองก็รีบเข้าไปห้าม

"เลิกดราม่ากันได้แล้ว! กว่าจะหาบัตรเชิญมาร่วมงานไฮโซแบบนี้ได้เลือดตาแทบกระเด็น พวกเราต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี ถ้าโชคดีได้ผูกมิตรกับคนใหญ่คนโต ครอบครัวเราอาจจะพลิกฟื้นกลับมารวยเหมือนเดิมก็ได้" หญิงวัยกลางคนปรับสีหน้าเป็นจริงจัง

ตอนนี้สามีของเธอผันตัวมาเป็นผู้รับเหมา รวบรวมคนงานได้พอสมควร แต่ยังหางานโครงการใหญ่ๆไม่ได้เลย

ถ้าโชคดีได้รู้จักคนในแวดวงอสังหาฯจากงานเลี้ยงนี้ แล้วได้งานรับเหมาสักโครงการ ก็มีโอกาสตั้งตัวได้ใหม่

ทั้งสามเดินเข้ามายังโถงรับรองของคฤหาสน์

ห้องโถงนี้กว้างขวางโอ่อ่า ใหญ่โตราวกับห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมห้าดาว

"ดูนั่นสิ ผู้หญิงชุดราตรีคนนั้น เพชรบนชุดระยิบระยับแสบตาไปหมด ต้องรวยล้นฟ้าแน่ๆ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปทำความรู้จักหน่อย"

หญิงวัยกลางคนเหลือบไปเห็นหญิงสาวผู้ดูมั่งคั่งคนหนึ่งถือแก้วไวน์อยู่ไม่ไกล จึงหันมาบอกสามีกับลูกสาว

"สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง ชุดสวยมากเลยนะคะเนี่ย" หญิงวัยกลางคนเดินปรี่เข้าไปหยอดคำหวานหวังตีสนิท

เจิ้นหลี่ผู้เจนจัดในสังคม เพียงแค่ได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวอีกฝ่ายก็ประเมินได้ทันทีว่านี่คือพวก 'ปลาซิวปลาสร้อย'

กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกแบบนี้ เป็นของเกรดต่ำราคาถูก ขวดละไม่กี่ร้อยหยวนแน่นอน

คนที่ใช้น้ำหอมเกรดนี้ ฐานะย่อมไม่ดี

การมาเสวนากับคนระดับนี้มีแต่จะทำให้ตัวเองดูแย่เปล่าๆ

"ช่วยขยับไปห่างๆหน่อยได้ไหม ฉันไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมของเธอ" เจิ้นหลี่โบกมือไล่อย่างไม่ไยดี แสดงท่าทีรังเกียจชัดเจน

หญิงวัยกลางคนหน้าชา รู้สึกขายหน้าและกระอักกระอ่วนอย่างที่สุด

"ไม่อยากคุยด้วยก็บอกกันดีๆก็ได้ค่ะ ทำไมต้องดูถูกคนอื่นด้วย"

หญิงสาวหน้าตาดีเดินตามมาทัน เห็นแม่ถูกฉีกหน้าจึงเอ่ยตำหนิเจิ้นหลี่ด้วยความไม่พอใจ

"ฉันจะพูดจายังไงต้องให้เธอมาสอนด้วยเหรอ? เธอเป็นใคร?" เจิ้นหลี่แค่นเสียงหึในลำคอ

ชายวัยกลางคนรีบตามมาสมทบ ยังไม่ทันที่ลูกสาวจะตอบโต้ เขาก็รีบแทรกขึ้นด้วยท่าทีประนีประนอมตามประสาคนเคยทำธุรกิจ

"คุณนายครับ ต้องขอประทานโทษจริงๆ ผมชื่อหยางไท่ นี่ลูกสาวผม หยางจิงว่าน ส่วนนี่ภรรยาผม หลี่ม่านลี่ ขออภัยที่มารบกวนเวลาพักผ่อน เราจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละครับ"

พูดจบ หยางไท่ก็รีบดึงแขนภรรยาและลูกสาวเตรียมจะเดินหนี

จังหวะนั้นเอง หวังฮ่าวหรานก็เดินกลับมาจากห้องน้ำพอดี

"แม่ครับ คนพวกนี้คือ..." หวังฮ่าวหรานมองหน้าแม่ด้วยความสงสัย

"ก็แค่พวกปลาซิวปลาสร้อย ไม่ต้องไปสนใจหรอก" เจิ้นหลี่ตอบปัดๆ

หวังฮ่าวหรานไม่ได้ตอบอะไร แต่สายตากลับเหลือบไปมองหยางจิงว่านโดยสัญชาตญาณ

ไม่มีอะไรมาก เขาแค่รู้สึกว่าหยางจิงว่านคนนี้สวยสะดุดตาจริงๆ

ถ้าคะแนนเต็ม 100 บุคลิกของหยางจิงว่านเอาไปเลย 95 หน้าตา 96 รูปร่าง 97

สรุปโดยรวม นี่คือสาวงามระดับ 96 คะแนนชัดๆ

เจิ้นหลี่เห็นลูกชายจ้องมองหยางจิงว่านตาไม่กะพริบ จึงรีบเอ่ยรั้งครอบครัวนั้นไว้

"เดี๋ยวก่อน"

"ครับคุณนาย มีอะไรจะชี้แนะหรือครับ?" หยางไท่หันกลับมาถามด้วยความงุนงง

"เธอคนนั้นน่ะ มานี่หน่อย ลูกชายฉันอยากรู้จัก" เจิ้นหลี่เมินหยางไท่ แต่ชี้นิ้วไปที่หยางจิงว่านพลางออกคำสั่ง

หวังฮ่าวหรานละสายตาจากสาวงาม หันมามองแม่ตัวเองด้วยสายตาพูดไม่ออก...

เจิ้นหลี่ขยิบตาให้ลูกชายปริบๆ ราวกับจะบอกว่า... ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่เป็นหน้าที่ที่แม่ควรทำ!

เมื่อหันกลับไปมองหยางจิงว่าน เห็นเธอยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เจิ้นหลี่จึงเร่งเสียงเข้มขึ้น

"บอกให้เดินมานี่ ไม่ได้ยินหรือไง?"

หยางจิงว่านอดไม่ได้ที่จะมองไปที่หวังฮ่าวหราน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกดีด้วยได้ไม่ยาก แต่เธอเป็นกุลสตรีที่เคร่งครัดในศีลธรรม จึงเอ่ยตอบไปตรงๆว่า

"ฉันแต่งงานแล้วค่ะ"

ผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มแถมยังดูเด็กขนาดนี้ แต่ดันมีผัวแล้ว... ช่างน่าเสียดายจริงๆ

หวังฮ่าวหรานลอบถอนหายใจด้วยความเสียดายตามประสาผู้ชายปกติทั่วไป

ความสนใจในตัวหยางจิงว่านลดฮวบลงทันที

ตอนแรกที่เห็นเธอสวยขนาดนี้ เขายังนึกสงสัยว่าเธออาจจะเป็นนางเอก

แต่ในเมื่อแต่งงานแล้ว จะยังเป็นนางเอกได้อีกเหรอ?

หยางจิงว่านคนนี้ก็ดูไม่ใช่แนว 'ประธานสาวผู้เย็นชา' เสียด้วย

เปิดเรื่องมาก็แต่งงานแล้ว นอกจากนิยายแนวท่านประธานสาวภูเขาน้ำแข็ง ยังจะมีนางเอกแบบนี้อยู่อีกเหรอ?

เอ๊ะ... เดี๋ยวสิ เหมือนจะมีอยู่จริงๆแฮะ

จู่ๆหวังฮ่าวหรานก็นึกถึงนิยายยอดฮิตแนวหนึ่งขึ้นมาได้... หรือว่าจะเป็นแนวลูกเขยเทพสงครามแต่งเข้าบ้าน?!

*****