บทที่ 119: ช่วยเหลือถังปิงหยุน

เวลาประมาณหนึ่งทุ่มครึ่ง

ณ สำนักงานใหญ่ถังกรุ๊ปจิวเวลรี่

ถังปิงหยุนเพิ่งเคลียร์งานเสร็จ เตรียมตัวจะกลับบ้าน

จู่ๆคุณนายเสิ่นก็โทรเข้ามา

ถังปิงหยุนแปลกใจเล็กน้อย

ปกติเธอแทบไม่ได้ติดต่อกับคุณนายเสิ่นเลย เคยเจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง แลกเบอร์กันไว้ตามมารยาท

แล้วจู่ๆโทรมามีธุระอะไร?

ด้วยความสงสัย เธอจึงกดรับสาย พูดคุยทักทายตามมารยาท

"ประธานถังคะ ต้องขอโทษด้วยที่โทรมารบกวน พอดีช่วงนี้ดิฉันสนใจอยากซื้อเครื่องประดับหยกสักชุด เลยอยากจะปรึกษาหน่อยค่ะ ไม่ทราบว่าพอจะมีเวลาไหมคะ?" คุณนายเสิ่นเข้าเรื่องหลังจากทักทายพอเป็นพิธี

ถังปิงหยุนรู้สึกเหนื่อยล้า อยากกลับไปพักผ่อน ไม่ค่อยอยากรับแขกเท่าไหร่ แต่ด้วยสัญชาตญาณนักธุรกิจ จึงลองถามดูก่อน

"ขออนุญาตถามงบประมาณที่คุณนายเสิ่นตั้งไว้ได้ไหมคะ?"

คำถามนี้มีนัยสำคัญ

ถ้างบน้อย เธอก็จะโบ้ยให้ไปดูที่หน้าร้านพรุ่งนี้แทน จะได้ไม่ต้องเสียเวลา

คุณนายเสิ่นเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมา

"งบไม่เยอะหรอกค่ะ ประมาณ 15 ล้านหยวน"

ถังปิงหยุนได้ยินตัวเลขแล้วตาลุกวาว ความเหนื่อยล้าหายเป็นปลิดทิ้ง

กำไรจากเครื่องประดับหยกถือว่าสูงมาก โดยเฉพาะชิ้นที่ราคาแพงๆ

ถ้าคุณนายเสิ่นซื้อจริง 15 ล้าน เธอจะได้กำไรเหนาะๆ 30-40%

ดีลใหญ่ขนาดนี้ จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง

"พอดีที่บริษัทมีงานยุ่งนิดหน่อยค่ะ แต่ในเมื่อคุณนายเสิ่นเอ่ยปาก ต่อให้ยุ่งแค่ไหนฉันก็ต้องปลีกตัวไปให้ได้ สะดวกนัดที่ไหนดีคะ?"

ถังปิงหยุนดีใจเนื้อเต้น แต่ยังรักษาน้ำเสียงให้ดูนิ่งสงบ ทำทีเป็นเห็นแก่หน้าอีกฝ่าย ทั้งที่จริงๆว่างงานแล้ว

"เจอกันที่สปาเพื่อสุขภาพชั้น 3 โรงแรมต้าฮ่าวนะคะ ดิฉันจองห้องไว้ทำสปาพอดี ห้อง 009 ค่ะ" คุณนายเสิ่นนัดแนะ

"ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"

......

หวังฮ่าวหรานที่ดักฟังถังปิงหยุนอยู่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด

เขารู้สึกทะแม่งๆ

ครั้งก่อนที่เจอกันที่โรงแรม เสิ่นคัง สามีของคุณนายเสิ่นเป็นตาแก่บ้ากามที่รวยล้นฟ้า เป็นตัวประกอบเศรษฐีที่มีไว้ให้โดนตบหน้า

หวังฮ่าวหรานมั่นใจว่าเสิ่นคังเล็งถังปิงหยุนอยู่แน่ๆ

ถึงจะเป็นคุณนายเสิ่นโทรมานัด แต่ก็เป็นไปได้สูงว่าเป็นคำสั่งของเสิ่นคัง

เมื่อวิเคราะห์ได้ดังนี้ หวังฮ่าวหรานจึงลางาน (โดดเรียน) แล้วบึ่งไปที่โรงแรมทันที

ต่อให้เป็นการเข้าใจผิดก็ไม่เสียหาย

ยังไงคืนนี้เขาก็กะจะมานอนที่โรงแรมนี้อยู่แล้ว

ในฐานะนักบริหารเวลา ต้องใช้ทุกนาทีให้คุ้มค่า

ไม่นานหวังฮ่าวหรานก็มาถึงสปา

ที่นี่ส่วนใหญ่มีแต่ลูกค้าผู้หญิง ผู้ชายมีบ้างประปราย

เขามาถึงก่อนเวลา

ห้อง 009 ยังว่างเปล่า ไม่มีใครมา

แต่เข้าทางเลย เขาจะได้เตรียมการล่วงหน้า

หลังเลิกงาน ถังปิงหยุนขับรถมาที่โรงแรมต้าฮ่าวทั้งชุดทำงาน

เธอตรงไปที่สปาชั้น 3 หาห้องที่คุณนายเสิ่นบอก

คุณนายเสิ่นนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"คุณนายเสิ่นคะ นี่เป็นแค็ตตาล็อกเครื่องประดับหยกคอลเลคชันใหม่ล่าสุด ระดับพรีเมียมทั้งนั้นเลยค่ะ ลองดูแบบก่อนนะคะว่าชอบชิ้นไหน"

ถังปิงหยุนไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบแค็ตตาล็อกที่เตรียมมาออกมานำเสนอ

แต่คุณนายเสิ่นไม่รับแค็ตตาล็อกไปดู เธอกลับถอนหายใจยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"ขอโทษนะคะ... ดิฉันหลอกคุณ"

มือที่ถือแค็ตตาล็อกของถังปิงหยุนชะงัก เธอเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

แกร๊ก

เสียงล็อคประตูดังขึ้น

ถังปิงหยุนสะดุ้งหันขวับ

เสิ่นคังแอบเข้ามาตอนไหนไม่รู้ แถมยังลงกลอนประตูเสร็จสรรพ

ลางสังหรณ์ร้ายแรงพุ่งพล่าน แต่ถังปิงหยุนพยายามตั้งสติ

"แหม... ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณนายเสิ่น เปลี่ยนใจไม่ซื้อก็ไม่เป็นไร เรายังเป็นเพื่อนกันได้"

เธอแสร้งยกนาฬิกาขึ้นดู แล้วพูดต่อ

"พอดีฉันมีธุระต่อ ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณนายเสิ่น สวัสดีค่ะประธานเสิ่น"

พูดจบเธอก็รีบก้าวเท้าจะเดินหนี

"ประธานถัง มาถึงแล้วจะรีบไปไหนล่ะครับ?"

เสิ่นคังเอาตัวอ้วนๆมาขวางทางไว้ ยิ้มตาหยีจนตาแทบปิดมิด

"ประธานเสิ่นคะ ผู้ช่วยฉันรออยู่ข้างนอก ถ้าอีก 3 นาทีฉันไม่ออกไป เธอคงเป็นห่วงแย่" ถังปิงหยุนงัดไม้ตายออกมาขู่

"อย่ามาหลอกกันดีกว่า ผมดูกล้องวงจรปิดแล้ว คุณมาคนเดียว" เสิ่นคังกล่าวอย่างรู้ทัน

ถังปิงหยุนหน้าถอดสี เริ่มตื่นตระหนก

"เราต่างก็เป็นนักธุรกิจมีหน้ามีตาในเมืองชิงหลิง ประธานเสิ่นอย่าทำอะไรสิ้นคิดให้ตัวเองต้องเดือดร้อนภายหลังดีกว่านะคะ"

"ขอบคุณที่เตือนครับ ผมเลยติดตั้งกล้องไว้ทั่วห้องเลย จะได้เก็บภาพความงามของประธานถังไว้ทุกมุมมอง ถ้าคุณให้ความร่วมมือดี ผมก็จะเก็บไว้ดูคนเดียว แต่ถ้าดื้อ... ผมรับรองว่าชาวเน็ตนับล้านจะได้ยลโฉมคุณแน่" เสิ่นคังขู่กลับอย่างชั่วร้าย

ถังปิงหยุนสติแตก ควบคุมความกลัวไม่อยู่แล้ว

เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ จะไปสู้แรงผู้ชายตัวใหญ่อย่างเสิ่นคังได้ยังไง

"คุณนายเสิ่น?!" เธอหันไปขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงด้วยกัน

คุณนายเสิ่นถอนหายใจเบือนหน้าหนี ชัดเจนว่าเลือกที่จะไม่ยุ่ง

ถังปิงหยุนสิ้นหวังถึงขีดสุด

แต่เธอยอมตายดีกว่ายอมให้ถูกย่ำยี

สายตาเหลือบไปเห็นแก้วน้ำบนโต๊ะ

เพล้ง!

เธอคว้าแก้วมาฟาดแตก แล้วหยิบเศษแก้วคมกริบจ่อที่คอหอยตัวเอง สีหน้าเด็ดเดี่ยว

เสิ่นคังตกใจ

ไม่นึกว่าแม่กวางน้อยจะพยศขนาดนี้

สถานการณ์ตึงเครียด ต่างฝ่ายต่างคุมเชิง

ที่ห้องข้างๆ

หวังฮ่าวหรานดูละครฉากนี้จนพอใจแล้ว เขาใช้กุญแจผีที่ปล้นมา ไขประตูห้อง 009 เข้าไปอย่างเท่ๆ

"ฮ่าวหราน?!"

ถังปิงหยุนทั้งตกใจและดีใจ

"มีผมอยู่ทั้งคน ไม่มีใครหน้าไหนทำอะไรคุณได้หรอก"

หวังฮ่าวหรานเดินเข้าไปหา แย่งเศษแก้วจากมือเธอโยนทิ้ง แล้วพูดปลอบโยนด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มแฝงพลัง

สถานการณ์แบบนี้ เขาไม่เล่นมุกเรียก "น้าถัง" ให้เสียบรรยากาศหรอก

แต่เลือกใช้โทนเสียงต่ำที่ดูเป็นผู้ใหญ่และอบอุ่น

ประโยคสั้นๆแต่อนุภาพทำลายล้างสูง

ถังปิงหยุนตื้นตันใจจนน้ำตาคลอ รู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ เธอคุมอารมณ์ไม่อยู่ โผเข้ากอดเขาแน่น

[ติ๊ง! นางเอก 'ถังปิงหยุน' ค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น +10 ปัจจุบันค่าความประทับใจรวมคือ 75 (รักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย)]

[ติ๊ง! โฮสต์เปลี่ยนแปลงทิศทางของเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -30, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +30!]

[ติ๊ง! โฮสต์ตัดหน้าตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' ช่วยนางเอก 'ถังปิงหยุน' สำเร็จ ได้รับแต้มวายร้าย 300 แต้ม!]

*****