บทที่ 114: ราชาทหารสิ้นท่า

เสียงบทสนทนาดังแว่วมาจากห้องข้างๆ เข้าหูหวังฮ่าวหราน

"นายบ้าไปแล้วเหรอ ลากฉันเข้ามาทำไม?!" เสียงกระซิบกระซาบของคุณนายเสิ่นแฝงความโกรธ

"เห็นคุณอารมณ์ไม่ดี ผมก็แค่อยากจะปลอบใจ" เหยียนกุยซานตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูดีมีเหตุผล

แต่ความจริงแล้ว เขาแค่อัดอั้นตันใจที่โดนหวังฮ่าวหรานและถังปิงหยุนเล่นละครตบตาเมื่อครู่ เลยอยากหาที่ระบายอารมณ์ก็เท่านั้น

"ไม่ต้อง" คุณนายเสิ่นตอบเสียงแข็ง

"ปากไม่ตรงกับใจนะครับคุณผู้หญิง ตอนนี้คุณกำลังต้องการคนปลอบใจนะ" เหยียนกุยซานยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

คุณนายเสิ่นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ความน้อยเนื้อต่ำใจจะพุ่งขึ้นสมอง

สามีทิ้งเธอไปหาอีตัวอีกแล้ว ทำไมเธอต้องมานั่งซื่อสัตย์เป็นเมียหลวงผู้แสนดีอยู่ฝ่ายเดียวด้วย?

ในเมื่อสวมเขาให้มันไปแล้วรอบนึง เพิ่มอีกสักรอบสองรอบจะเป็นไรไป?

"งั้นก็... ทำให้ฉันหายเครียดหน่อยสิ" เธอตัดสินใจประชดชีวิต

เมื่อได้รับไฟเขียว เหยียนกุยซานก็เตรียมจะลุย

แต่ทว่า...

เขากลับพบความผิดปกติบางอย่าง

และคุณนายเสิ่นเองก็รู้สึกได้เช่นกัน

"นาย?!"

"ผะ... ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยเมื่อคืนจะพักผ่อนน้อยไปหน่อย..." เหยียนกุยซานหน้าซีดเผือด แก้ตัวเสียงอ่อย

ผ่านไปอีกพักใหญ่...

"ไอ้ขยะ! เสียเวลาจริง!" คุณนายเสิ่นสบถด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง เธอแง้มประตูดูลาดเลา พอเห็นว่าทางสะดวกก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไป ทิ้งเหยียนกุยซานไว้เบื้องหลัง

เหยียนกุยซานยืนหน้าซีด ตัวสั่นเทิ้ม ในหัวเต็มไปด้วยคำถาม

ทำไม... ทำไมเขาถึง 'ไม่สู้' ล่ะ?

[ติ๊ง! โฮสต์ใช้วิชาพิษทำลายสมรรถภาพทางเพศของตัวเอก 'เหยียนกุยซาน' สำเร็จ ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเหยียนกุยซาน -40, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +40!]

หวังฮ่าวหรานที่ได้รับแจ้งเตือนจากระบบ แอบหัวเราะคิกคัก

มุกนี้เขาเรียนรู้มาจากเซียวอี้เฟิงนั่นแหละ

ต่างกันตรงที่เซียวอี้เฟิงใช้เข็มเงิน แต่เขาใช้ยาพิษ

พิษชนิดนี้ไร้สีไร้กลิ่น ตรวจสอบยากมาก ต่อให้ใช้เครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัยที่สุดในปัจจุบันก็หาไม่เจอ

เรียกว่าทำลายหลักฐานได้เนียนกริบ

หวังฮ่าวหรานเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เหยียนกุยซานก็เดินโซซัดโซเซกลับมา

ดูท่าทางจะช็อกหนักจนจิตหลุด ราชาหมาป่าผู้เกรียงไกรถึงกับไปไม่เป็น

ตอนนั้นหวังฮ่าวหรานกับถังปิงหยุนทานข้าวเสร็จพอดี

แถมระหว่างรอ หวังฮ่าวหรานยังแวบไปใช้คอมพิวเตอร์ของโรงแรมเจาะข้อมูลเรื่องฉาวโฉ่ของเหยียนกุยซานกับคุณนายเสิ่นมาได้อีกด้วย

"คุณเหยียน ไปนานจังเลยนะครับ?" หวังฮ่าวหรานแกล้งถาม

"พอดีเจอคนรู้จักในห้องน้ำน่ะ เลยคุยกันเพลินไปหน่อย" เหยียนกุยซานพยายามตั้งสติตอบกลับไป

"อาหารเหลืออยู่นิดหน่อย เชิญคุณทานตามสบายนะ พวกเราขอตัวก่อน"

"อืม..." เหยียนกุยซานรับคำอย่างเหม่อลอย

ตอนนี้ในหัวเขามีแต่เรื่องความผิดปกติของร่างกายตัวเอง ไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเรื่องอื่นแล้ว

หวังฮ่าวหรานกับถังปิงหยุนเดินออกมาหน้าโรงแรม

"ที่เหยียนกุยซานทำหน้าเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง มันเกี่ยวกับเธอใช่ไหม?" ถังปิงหยุนถาม

"ก็มีส่วนครับ" หวังฮ่าวหรานพยักหน้ายอมรับ

"นี่คือแผน B สินะ เธอทำอะไรเขา?"

"เรื่องนี้น้าอย่ารู้เลยครับ เอาเป็นว่าผมทำเพื่อน้าก็แล้วกัน เชื่อใจผมไหม?" หวังฮ่าวหรานไม่อยากเล่ารายละเอียด

"เชื่อสิ แต่... เลิกเรียกฉันว่า 'น้า' ได้ไหม? ฟังแล้วเหมือนฉันแก่ลงไปอีกสิบปีเลย" ถังปิงหยุนทำหน้ามุ่ย

"ไม่ได้ครับไม่ได้ ถ้าไม่เรียกคุณน้า เดี๋ยวลำดับญาติผู้ใหญ่จะมั่วกันไปหมด"

หวังฮ่าวหรานยังจำฝังใจเรื่องที่เธอชอบอ้างความเป็นผู้ใหญ่ข่มเขา เขาเลยยังไม่ยอมเปลี่ยนสรรพนามง่ายๆ

"ทีตอนนี้มารู้จักกาลเทศะนะ แล้วเมื่อกี้ที่ทำกับฉัน..." ถังปิงหยุนจะยกเรื่องจูบมาเถียง แต่พอนึกถึงฉากนั้นก็หน้าแดง พูดไม่ออก

"เหยียนกุยซานคงไม่กล้ามายุ่งกับน้าอีกแล้วล่ะครับ ทีนี้ก็เหลือแค่ปู่ของน้าคนเดียว" หวังฮ่าวหรานเปลี่ยนเรื่อง

"แล้วฉันต้องทำยังไงต่อ?" ถังปิงหยุนกลับมาจริงจัง

"เดี๋ยวผมส่งอะไรบางอย่างให้" หวังฮ่าวหรานกดส่งคลิปวิดีโอผ่านวีแชตให้ถังปิงหยุน

เขาใช้เทคนิคการแฮกระดับเทพเจาะฐานข้อมูลของโรงแรมและกล้องวงจรปิด

ปกติข้อมูลพวกนี้คนนอกเข้าถึงไม่ได้ แต่เขาเจาะเข้าไปดูบันทึกการเข้าพักของคุณนายเสิ่น

เจอประวัติเมื่อคืนเปิดห้องที่นี่

แล้วก็ไล่เช็กกล้องวงจรปิดจนเจอช็อตเด็ด เหยียนกุยซานกับคุณนายเสิ่นเดินเข้าห้องไปด้วยกันตอนดึก แล้วออกมาตอนสายของอีกวัน

ชายหญิงเข้าห้องไปสองต่อสองข้ามคืน

เด็กอนุบาลยังเดาออกว่าไปทำอะไรกัน

ถังปิงหยุนเปิดดูคลิปแล้วก็เข้าใจทันที ความรังเกียจฉายชัดบนใบหน้า

"มิน่าล่ะ เมื่อกี้สายตาเหยียนกุยซานกับคุณนายเสิ่นถึงได้แปลกๆ ที่แท้ก็แอบเล่นชู้กันนี่เอง น่าขยะแขยงที่สุด!"

เธอบ่นอุบ ก่อนจะถามด้วยความสงสัย "เธอไปเอาคลิปนี้มาจากไหน?"

"ก็ไม่ใช่ทางที่ถูกกฎหมายหรอกครับ ถ้าโดนจับได้อาจจะโดนปรับหรือขังลืม น้าคงไม่แจ้งจับผมใช่ไหม?" หวังฮ่าวหรานแซว

"บ้าเหรอ ใครจะไปทำแบบนั้น" ถังปิงหยุนค้อนขวับ

"เอาคลิปนี้ไปเปิดให้ผู้เฒ่าถังดูนะครับ"

"ได้เลย ขอบใจมากนะ" ถังปิงหยุนยิ้มกว้างราวกับดอกไม้ผลิบานท่ามกลางหิมะ

[ติ๊ง! นางเอก 'ถังปิงหยุน' ค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น +5 ปัจจุบันค่าความประทับใจรวมคือ 65 (ความรักจากใจ)]

[ติ๊ง! โฮสต์เปลี่ยนแปลงทิศทางของเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม!]

"เดี๋ยวก่อนครับ ถ้าผู้เฒ่าถังยังยืนกรานจะให้แต่งงานทั้งๆที่รู้นิสัยของเหยียนกุยซาน คลิปแค่นี้อาจจะยังไม่พอ ถ้าคลิปไม่ได้ผล อย่าเพิ่งทะเลาะกับท่านนะครับ ให้ยื่นข้อเสนอขอผลตรวจร่างกายของเหยียนกุยซานแทน"

"ขอผลตรวจร่างกาย... ทำไมล่ะ?" ถังปิงหยุนไม่เข้าใจ

"ลองคิดดูสิครับ เหยียนกุยซานมั่วผู้หญิงขนาดนี้ ไม่รู้จะมีโรคอะไรติดตัวมาบ้างหรือเปล่า ถ้าตรวจเจอโรค... ผู้เฒ่าถังต้องยกเลิกงานแต่งแน่นอน" หวังฮ่าวหรานอ้างเหตุผล

จริงๆแล้วด้วยออร่าตัวเอก เหยียนกุยซานไม่มีทางติดโรคสกปรกหรอก

แต่ไอ้เรื่อง 'นกเขาไม่ขัน' เนี่ย... ของจริง!

เขาไม่เชื่อหรอกว่า ถ้าตาแก่รู้ว่าว่าที่หลานเขยเป็นขันที จะยังหน้าด้านบังคับหลานสาวให้แต่งงานอยู่อีก

"จริงด้วยสิ เหยียนกุยซานน่ารังเกียจขนาดนั้น อาจจะมีโรคจริงๆก็ได้"

ถังปิงหยุนพยักหน้าเห็นด้วย ขนลุกซู่ด้วยความขยะแขยง เธอยิ่งเกลียดเหยียนกุยซานเข้าไปอีก

*****