บทที่ 80: ขัดขวางฉากโชว์เทพของตัวเอก
บทที่ 80: ขัดขวางฉากโชว์เทพของตัวเอก
เช้าตรู่ก่อนเข้าเรียน
ฉินหยุนหานล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เตรียมจะเรียกมู่เจาเจาไปเรียน
"พี่หยุนหาน ดูนี่หน่อยสิ ลายมือฉันพอใช้ได้ไหม?"
มู่เจาเจาค่อยๆคลี่ม้วนกระดาษยาวบนโต๊ะอย่างทะนุถนอม เผยให้เห็นงานเขียนพู่กันจีนอันวิจิตร
ตัวอักษรบนกระดาษคือคำอวยพรวันเกิด
นี่คือผลงานที่มู่เจาเจาอดหลับอดนอนเขียนเมื่อคืนจนถึงเช้ามืด
เธอเขียนไปไม่ต่ำกว่าสามสิบครั้ง และนี่คือชิ้นที่เธอคิดว่าดีที่สุด
"แค่ปู่มู่รู้ว่าเธออดนอนเขียนให้ ท่านก็ยิ้มแก้มปริแล้วล่ะ จะสวยไม่สวยท่านคงไม่สนหรอก" ฉินหยุนหานให้กำลังใจ
"สำคัญสิ ปู่ฉันเป็นถึงปรมาจารย์พู่กันจีน สอนฉันเขียนมากับมือ ถ้าฉันเขียนห่วยแตก ปู่คงขายหน้าแย่"
"ฉันดูไม่เป็นหรอก เอาจริงๆนะ ฉันว่ามันก็สวยเหมือนกันหมดทุกแผ่นนั่นแหละ แยกไม่ออกหรอก" ฉินหยุนหานยิ้มแห้งๆ
"เฮ้อ ช่างเถอะ เอาแผ่นนี้แหละ"
มู่เจาเจาเลิกถามความเห็นเพื่อนรัก ม้วนเก็บผลงานชิ้นโบแดงอย่างระมัดระวัง
"พี่หยุนหาน ไปกันเถอะ ไปกินข้าวเช้าแล้วเข้าเรียนกัน" มู่เจาเจาหยิบกุญแจมาล็อกห้อง
ฉินหยุนหานเดินนำออกไป พลางเอ่ยว่า
"อย่ากินเยอะล่ะ เก็บท้องไว้รอกินในงานเลี้ยงวันเกิดดีกว่า"
......
"ปู่มู่เจาเจาจัดงานวันเกิดวันนี้สินะ"
เสียงสนทนาที่ลอดผ่านหูฟังดักฟังทำให้หวังฮ่าวหรานได้รับข้อมูลสำคัญ
เขาคาดเดาได้ทันที
งานเลี้ยงวันเกิดของมู่ฉงวันนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่
เพราะตามพล็อตนิยายแนวนี้ สถานที่อย่างร้านคาราโอเกะ ผับบาร์ หรือแม้แต่งานเลี้ยงวันเกิดล้วนเป็นเวทีทองสำหรับให้ตัวเอกได้โชว์เทพตบหน้าตัวร้ายทั้งนั้น
มู่ฉงเองก็เป็นตัวละครสมทบที่มีบทบาท
แถมในงานยังมีนางเอกถึงสองคนคือฉินหยุนหานและมู่เจาเจา
โอกาสเกิดดราม่ามีสูงลิบลิ่ว
คิดได้ดังนั้น หวังฮ่าวหรานก็รีบโทรหาหวังเซียง
"ลูกรัก เงินหมดเหรอ? จะเอาเท่าไหร่บอกมา พ่อโอนให้เดี๋ยวนี้เลย" หวังเซียงรับสายปุ๊บก็ถามเรื่องเงินทันที
"เปล่าครับไม่ได้จะขอเงิน ผมมีเรื่องจะถาม พ่อรู้จักมู่ฉงไหม?"
"มู่ฉงมันหาเรื่องลูกเหรอ? ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง แค่คนเขียนพู่กันกระจอกๆกล้ามาหยาบคายกับลูกพ่อ บอกมาเลยลูก จะให้พ่อจัดการมันยังไง?!" หวังเซียงของขึ้นทันที
หวังฮ่าวหรานถึงกับอึ้งในตรรกะของพ่อบังเกิดเกล้า
"เขาไม่ได้ทำอะไรผมครับ พอดีผมรู้มาว่าวันนี้เป็นวันเกิดเขา เลยอยากรู้ว่าพ่อรู้จักเขาไหม ถ้าพ่อรู้จัก ผมจะขอติดสอยห้อยตามไปร่วมงานด้วย"
"จะว่ารู้จักก็ไม่เชิง เพื่อนพ่อเคยซื้อภาพเขียนแก พ่อเลยเคยเจอแกอยู่สองสามครั้ง"
"งั้นก็เยี่ยมเลย พ่อช่วยเตรียมของขวัญ แล้วก็จัดทีมแพทย์มือหนึ่งกับทีมบอดี้การ์ดฝีมือดีไปด้วยนะครับ ไปร่วมงานวันเกิดมู่ฉงกัน"
"ของขวัญน่ะเข้าใจ แต่ทีมแพทย์กับบอดี้การ์ดจะเอาไปทำไมล่ะ?"
"ไม่ต้องถามมากหรอกครับ เอาไปเถอะ เอาแบบท็อปสุดเลยนะ ถ้าใครถามก็บอกว่าเอาไว้ป้องกันตัว"
"ได้ๆ ตามใจลูก"
"ผมเลิกเรียนแล้วจะตามไปนะครับ ไว้เจอกัน"
วางสายเสร็จ หวังฮ่าวหรานก็ยิ้มมุมปาก
การเรียนช่วงเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เสียงออดหมดเวลาดังขึ้น นักเรียนทยอยออกจากห้อง
หวังฮ่าวหรานเดินเอื่อยเฉื่อยไปทางหน้าโรงเรียน
ระหว่างทาง เขาแกล้งทำเป็น 'บังเอิญ' เจอฉินหยุนหานและมู่เจาเจา
"อ้าว หวังฮ่าวหราน จะออกไปกินข้าวข้างนอกเหรอ?" ฉินหยุนหานทักทายก่อน
"เปล่าหรอก พ่อจะพาไปงานวันเกิดปรมาจารย์พู่กันจีนน่ะ เห็นว่าจะพาไปเปิดหูเปิดตา" หวังฮ่าวหรานตอบ
มู่เจาเจาหูผึ่งทันที "ปรมาจารย์พู่กันจีนที่ว่าแซ่มู่หรือเปล่า?"
"ใช่ เธอรู้ได้ไง?" หวังฮ่าวหรานแกล้งทำหน้าตกใจ
"ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นปู่ฉันเอง วันนี้ปู่จัดงานวันเกิดที่โรงแรมแกรนด์รอยัล"
"อ๋อ ใช่ๆที่นั่นแหละ พูดถึงเมื่อวานฉันก็เพิ่งเจอคุณปู่เธอมา ไม่นึกเลยว่าจะเป็นคนดังขนาดนี้" หวังฮ่าวหรานตอบก่อนเอ่ยต่อ "ในเมื่อไปที่เดียวกัน งั้นไปด้วยกันเลยไหม?"
โจรลักพาตัวคราวก่อนยังจับไม่ได้ มีโอกาสสูงที่มันจะกลับมาเล่นงานฉินหยุนหานอีก
หวังฮ่าวหรานต้องกันไว้ดีกว่าแก้
และถ้าได้ช่วยฉินหยุนหานอีกรอบ คะแนนความชอบคงพุ่งกระฉูด
"เอาสิ!"
สองสาวตอบตกลงโดยไม่อิดออด
ทั้งสามขึ้นรถโรลส์รอยซ์คัลลิแนนมุ่งหน้าสู่โรงแรมแกรนด์รอยัล
ตลอดทาง หวังฮ่าวหรานใช้ตาทิพย์สอดส่องรถรอบข้าง แต่ก็ไม่พบความผิดปกติ
มาถึงโรงแรม ห้องจัดเลี้ยงชั้นหนึ่งถูกเหมาไว้สำหรับงานนี้โดยเฉพาะ
แขกเหรื่อทยอยยื่นบัตรเชิญให้พนักงานต้อนรับหน้างาน แล้วเดินเข้าไปด้านใน
หวังฮ่าวหราน ฉินหยุนหาน และมู่เจาเจา ไม่มีใครพกบัตรเชิญมาสักคน
แต่พนักงานจำหน้าฉินหยุนหานและมู่เจาเจาได้ จึงเชิญเข้างานอย่างนอบน้อม
ส่วนหวังฮ่าวหราน พ่อของเขาได้แจ้งล่วงหน้าไว้แล้ว
พนักงานรู้ดีว่าเขาเป็นลูกชายประธานหวังกรุ๊ป
ต่อให้กินดีหมีหัวใจเสือมาก็ไม่มีใครกล้าขวางทางเขาหรอก
ทั้งสามเดินเข้าไปในงานได้ไม่ไกล ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านหลัง
"เด็กมัธยมที่ไหนมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้ จะมาเนียนกินฟรีล่ะสิ"
"ฉันเป็นแขกคนสำคัญที่ผู้เฒ่ามู่เชิญมาต่างหาก!"
"แขกสำคัญ? ไหนล่ะบัตรเชิญ?"
"ไม่มี"
"ไม่มีก็ไสหัวไป อย่ามาเกะกะขวางทาง แขกท่านอื่นจะเดิน"
"พวกตาต่ำ! แน่ใจนะว่าจะไม่ให้ฉันเข้า? ระวังจะเสียใจทีหลัง!"
"ไปๆ ไปให้พ้น อย่ามาขวางประตู"
"ได้! ฉันไม่ขวางก็ได้ ฉันจะรออยู่ตรงนี้ คอยดูเถอะ เดี๋ยวพวกแกได้เห็นดีกันแน่!"
"เก่งแต่ปากนะไอ้หนู เดี๋ยวฉันจะรอดูน้ำหน้าแก"
หวังฮ่าวหราน ฉินหยุนหาน และมู่เจาเจาหันกลับไปมอง
เห็นเซียวอี้เฟิงกำลังยืนเถียงกับพนักงานต้อนรับ
สองสาวมีสีหน้าประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะเจอเซียวอี้เฟิงที่นี่
แต่หวังฮ่าวหรานกลับยิ้มมุมปาก ไม่แปลกใจเลยสักนิด
งานวันเกิดสุดอลังการ นางเอกสองคนมารวมตัวกัน ตัวเอกจะไม่ถ่อมาโชว์เทพได้ยังไง?
"ไอ้บ้านนอกนั่นมาทำอะไรที่นี่? อย่าบอกนะว่าสะกดรอยตามเรามา?" ฉินหยุนหานทำหน้าเหม็นเบื่อ
"ดูท่าทางเขาไม่เห็นเรานะ คงไม่ได้ตามมาหรอกมั้ง" มู่เจาเจาแย้ง
"ช่างเถอะ ยังไงเขาก็เข้าไม่ได้อยู่แล้ว เราไปหาคุณปู่กันดีกว่า" ฉินหยุนหานตัดบท
สองสาวเดินนำเข้าไปก่อน
แต่หวังฮ่าวหรานหยุดยืนรอดูสถานการณ์
ตัวเอกมาถึงหน้างานแล้ว มีหรือจะเข้าไม่ได้?
ไอ้พนักงานปากดีนั่น อีกเดี๋ยวคงโดนตบหน้าหงายตามสูตรสำเร็จ
ไม่ได้การ!
หวังฮ่าวหรานเดินย้อนกลับไปที่ประตูทันที
"คนนี้ฉันรู้จัก ให้เขาเข้ามาเถอะ" หวังฮ่าวหรานสั่งพนักงาน
"ครับคุณชายหวัง!" พนักงานรีบโค้งรับคำสั่ง แล้วหลีกทางให้เซียวอี้เฟิงทันที ไม่กล้าหือแม้แต่น้อย
[ติ๊ง! โฮสต์ขัดขวางฉากตบหน้าพนักงานจอมดูถูกของตัวเอก 'เซียวอี้เฟิง' สำเร็จ ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม!]
หวังฮ่าวหรานยิ้มกริ่มรับรางวัล
เป็นตัวเอกแล้วไง? คิดจะมาโชว์เทพในถิ่นฉันเหรอ?
ฝันไปเถอะ!
*****