บทที่ 53: แน่จริงตัวต่อตัว

อีกด้านหนึ่ง

สวี่มู่เหยียนกำลังรอคอยด้วยความกระวนกระวายใจ

"จิงจิง เธอว่าหวังฮ่าวหรานจะเห็นข้อความไหม?"

"น่าจะเห็นแหละ รออีกหน่อยเถอะ" เหวินจิงปลอบใจ

"แล้วถ้าเขาเห็นแล้วแต่ไม่ยอมมาล่ะ?" สวี่มู่เหยียนวิตกกังวล

"ถ้าเขาไม่มา เดี๋ยวฉันไปตามให้เอง โอเคไหม?"

"จิงจิง เธอดีที่สุดเลย" สวี่มู่เหยียนซาบซึ้งใจ

"รู้ก็ดีแล้ว" เหวินจิงตอบ แต่ในใจกลับรู้สึกขมขื่น

ฉันต้องดีกับเธออยู่แล้วสิ ก็ฉันกำลังช่วยแฟนตัวเองจีบเธอนี่นา

ถึงตอนที่เธอกับหวังฮ่าวหรานตกลงเป็นแฟนกันอย่างเปิดเผย ฉันก็ยังคงต้องอยู่ในเงามืดต่อไป

แต่ถึงจะขมขื่นแค่ไหน เหวินจิงก็ไม่อยากเสียหวังฮ่าวหรานไป เธอไม่มีวันทำลายแผนการนี้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด

ทันทีที่คุยกันจบ หวังฮ่าวหรานก็เดินมาถึงพอดี

"คุยกันดีๆนะ" เหวินจิงเห็นดังนั้นก็รีบขอตัวเลี่ยงออกมาอย่างรู้หน้าที่

"เรียกฉันมามีอะไรเหรอ?" หวังฮ่าวหรานแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก

"ฉัน... ฉัน... เรื่องเมื่อคืน ถ้าไม่ได้นายช่วย พ่อฉันคงไม่ได้ผ่าตัด ขอบคุณจริงๆนะ" สวี่มู่เหยียนรู้สึกเหมือนหัวใจจะกระดอนออกมาจากอก

"เรื่องเล็กน้อยน่า ขอบคุณไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก"

"ฉัน..." สวี่มู่เหยียนพยายามรวบรวมความกล้า แต่คำว่า "ฉัน" ติดอยู่ที่ปาก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

หวังฮ่าวหรานดูออกว่าเธอกำลังประหม่าสุดขีด เขาจึงไม่เร่งรัด ยืนรอฟังอย่างใจเย็น

"เอาล่ะ ตายเป็นตาย! หวังฮ่าวหราน ที่ฉันเรียกนายมาวันนี้ ความจริงคือฉันอยากจะบอกว่า... ฉันชอบนาย!" สวี่มู่เหยียนโพล่งออกมาในที่สุด ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวจนแทบไหม้

[ติ๊ง! หนึ่งในนางเอก 'สวี่มู่เหยียน' สารภาพรักกับโฮสต์ เส้นเรื่องเดิมเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โฮสต์ได้รับแต้มวายร้าย 1,000 แต้ม! ออร่าตัวเอกของฉู่ไป๋ -50, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +50!]

รางวัลครั้งนี้ทำลายสถิติสูงสุดที่เคยได้มา

แต่ทว่าความสนใจของหวังฮ่าวหรานไม่ได้อยู่ที่รางวัล

ภาพหญิงสาวตรงหน้า ดวงตาคู่สวยสั่นไหวระริกด้วยความรัก ช่างงดงามจับใจ

ถูกสาวงามระดับนี้สารภาพรัก มีผู้ชายคนไหนบ้างที่จะต้านทานไหว?

หวังฮ่าวหรานเองก็เช่นกัน

เขาหวั่นไหว... หวั่นไหวเพราะสวี่มู่เหยียนเข้าแล้วจริงๆ

ชั่วแวบหนึ่ง เขาแทบอยากจะทิ้งเหวินจิง แล้วหันมารักสวี่มู่เหยียนคนเดียว

อยากเป็นผู้ชายดีๆที่รักเดียวใจเดียว

แต่หวังฮ่าวหรานต้องพยายามข่มใจตัวเองเอาไว้

ฉันคือสุดยอดวายร้ายนะ

วายร้ายจะมามีความรักจริงๆได้ยังไง?

วายร้ายในนิยายที่เผลอใจไปรักผู้หญิง มีกี่คนที่จบสวยบ้าง?

เธอเป็นแค่เครื่องมือในการจัดการตัวเอกเท่านั้น... เอาตัวได้ แต่อย่าเอาใจลงไปเล่น!

ฉันห้ามชอบเธอ ห้ามชอบเธอเด็ดขาด เธอคือเครื่องมือ... เครื่องมือ... เครื่องมือ...

หวังฮ่าวหรานสะกดจิตตัวเองอยู่ครู่หนึ่งจนจิตใจเริ่มมั่นคง แล้วจึงตอบกลับด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง:

"เรื่องแค่นี้เอง ฉันก็ชอบเธอนะ ชอบสาวสวยคนอื่นในห้องด้วย อย่างเหวินจิง หรือจะเป็นฉินหยุนหาน มู่เจาเจา ห้องอื่นฉันก็ชอบหมดแหละ"

"ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ จริงจังหน่อยสิ!" สวี่มู่เหยียนโกรธจนหน้าแดง

ฉันก็ไม่ได้ล้อเล่น ฉันก็จริงจัง ตราบใดที่เป็นคนสวย ฉันก็ชอบหมดนั่นแหละ

หวังฮ่าวหรานอยากจะตอบไปแบบนั้น แต่ก็ยั้งปากไว้

"งั้นฉันจะจริงจังบ้าง ความจริงแล้วฉัน..."

"สวี่มู่เหยียน อย่าไปเชื่อมัน!"

ยังไม่ทันที่หวังฮ่าวหรานจะพูดจบ ฉู่ไป๋ก็พุ่งพรวดออกมาจากที่ซ่อน ตะโกนขัดจังหวะเสียงดังลั่น

"นายมาทำอะไรที่นี่? ที่ฉันคุยกับหวังฮ่าวหรานเมื่อกี้... นายแอบฟังอยู่?" สวี่มู่เหยียนทั้งโกรธทั้งอาย

โกรธที่ฉู่ไป๋เข้ามาขัดจังหวะ และอายที่กลัวฉู่ไป๋จะเอาเรื่องที่เธอสารภาพรักไปป่าวประกาศ

"สวี่มู่เหยียน หวังฮ่าวหรานมันไม่ใช่คนดี มันเป็นไอ้สารเลว เธอไปชอบมันลงได้ยังไง!" ฉู่ไป๋อารมณ์ขึ้นสุดขีด

เดิมทีเขาแค่รู้สึกเบื่อๆ เลยหอบหนังสือมานั่งอ่านเล่นที่สวนหย่อม แต่ดันตาดีใช้สกิลตาทิยพ์เห็นสวี่มู่เหยียนนัดเจอหวังฮ่าวหรานเข้าพอดี

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาเลยแอบดูอยู่ห่างๆ

แม้จะไม่ได้ยินเสียง แต่ฉู่ไป๋ที่ฝึกอ่านปากมาบ้างตอนได้พลังใหม่ๆก็พอจะจับใจความได้

พอเห็นท่าไม่ดี เขาเลยรีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาขวาง

"ฉู่ไป๋ อย่ามาใส่ร้ายคนอื่นนะ บอกหวังฮ่าวหรานเป็นคนเลว แล้วนายเป็นคนดีตายล่ะ?" สวี่มู่เหยียนสวนกลับ

"ฉันเป็นคนดีแน่นอน ดีกว่าไอ้หวังฮ่าวหรานเป็นพันเท่า เธอต้องคบกับฉันเท่านั้นถึงจะมีความสุข!" ฉู่ไป๋พยายามเกลี้ยกล่อม

สวี่มู่เหยียนถึงกับจุกอก พูดไม่ออกเพราะความโกรธ

คนอะไรจะหลงตัวเองได้ขนาดนี้?

เอาอะไรมามั่นใจว่าคบกับนายแล้วฉันจะมีความสุข?

ฉันไม่ได้ชอบนาย แถมยังเกลียดขี้หน้านายด้วยซ้ำ แล้วจะมีความสุขได้ยังไง?

ตลกสิ้นดี

หวังฮ่าวหรานเห็นดังนั้น จึงพูดขึ้นว่า

"ความจริงฉู่ไป๋พูดถูกนะ ฉันไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ถ้ารู้แบบนี้แล้วเธอยังจะชอบฉันอยู่ไหม?"

การปรากฏตัวของฉู่ไป๋ผิดแผนไปหน่อย

แต่ในเมื่อมาแล้ว ก็เล่นตามน้ำไปเลยแล้วกัน

ฉู่ไป๋อยากหาเรื่องใส่ตัว ก็จัดให้สมใจอยาก

"ต่อให้นายไม่ใช่คนดี ฉันก็ยังชอบ!" สวี่มู่เหยียนเงียบไปไม่กี่วินาที ก่อนจะตอบกลับอย่างหนักแน่น

ความรักของเธอที่มีต่อเขาอยู่ในระดับ 'รักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย' หรือพูดง่ายๆก็คือความรักบังตาจนมืดบอด อยากจะอยู่กับเขาจนไม่สนอะไรทั้งสิ้น

[ติ๊ง! โฮสต์โจมตีจิตใจตัวเอก 'ฉู่ไป๋' อย่างรุนแรง ทำให้จิตใจของฉู่ไป๋เสียสมดุล ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม!]

"สวี่มู่เหยียน เธอมันบ้าไปแล้ว!" ฉู่ไป๋โกรธจนตัวสั่น

"ฉันจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวกับนาย เชิญออกไปได้แล้ว อย่ามารบกวนเวลาฉันคุยกับหวังฮ่าวหราน"

"เธอ..." ฉู่ไป๋เห็นว่าพูดกับสวี่มู่เหยียนไปก็ป่วยการ จึงหันมาเล่นงานหวังฮ่าวหรานแทน

"ฉันก็ชอบสวี่มู่เหยียนเหมือนกัน ถ้านายแน่จริง เรามาวัดกันแบบลูกผู้ชาย มาดวลกันตัวต่อตัว ใครแพ้ถอยไป!"

"นายยังมีหน้ามาเล่นมุกนี้อีกเหรอ?" หวังฮ่าวหรานหลุดขำ

คราวก่อนที่แพ้พนันแล้วเบี้ยว เพิ่งผ่านมาได้กี่วันเอง?

ไอ้ทฤษฎี 'ยอมแพ้จ่ายครึ่งเดียว' บ้าบอนั่นอีก หน้าด้านชิบหาย!

"ครั้งนี้ไม่เหมือนคราวที่แล้ว ครั้งนี้คือการดวลของลูกผู้ชาย!" ฉู่ไป๋ทำหน้าจริงจัง

"สวี่มู่เหยียนไม่ได้ลำบากใจที่จะเลือกสักหน่อย เธอชอบฉัน ไม่ได้ชอบนาย แล้วทำไมฉันต้องไปดวลกับนายด้วย?" หวังฮ่าวหรานย้อนถาม

"อย่ามาพูดมาก ถ้านายแน่จริงก็มาดวลกับฉันสิวะ?!" ฉู่ไป๋ท้าทายอย่างดุดัน

"ฉันขอเน้นย้ำนายสักเรื่องนะ สวี่มู่เหยียนไม่ใช่สิ่งของ เธอเป็นคน มีชีวิตจิตใจ มีความคิดเป็นของตัวเอง จะเอาเธอมาเป็นของเดิมพันได้ยังไง และถึงแม้เราจะดวลกันจริงๆ ก็ต้องถามความสมัครใจของเธอก่อน นายว่าฉันพูดถูกไหม?" หวังฮ่าวหรานตอกกลับอย่างใจเย็น

ฉู่ไป๋ถึงกับใบ้กิน เถียงไม่ออก เพราะสิ่งที่หวังฮ่าวหรานพูดนั้นถูกต้องทุกประการ

ทางด้านสวี่มู่เหยียน ได้ยินคำพูดนี้ก็ยิ่งซาบซึ้ง มองหวังฮ่าวหรานด้วยสายตาหวานหยดย้อย

[ติ๊ง! โฮสต์ทำให้หนึ่งในนางเอก 'สวี่มู่เหยียน' ประทับใจ ได้รับแต้มวายร้าย 100 แต้ม!]

*****