บทที่ 39 เปลี่ยนตัวประกัน

หวังฮ่าวหรานเดินเข้าไปหยุดยืนไม่ไกลจากโจรผอมโซ

คนขับรถร่างยักษ์รีบเข้ามาบังหน้านายน้อยไว้ทันที

สมคำร่ำลือ พ่อบ้านตระกูลหวังภักดีถวายหัว พร้อมจะเอาตัวรับกระสุนแทนเจ้านายจริงๆ

"พี่ชาย ต้องการอะไรบอกมาได้เลย ขอแค่อย่าทำร้ายตัวประกัน" หวังฮ่าวหรานเจรจาด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ

"ฉันต้องการรถหนึ่งคัน! แล้วก็เงินสด 5 ล้าน! เอามาให้ภายใน 10 นาที ไม่งั้นฉันฆ่านังนี่แน่!" โจรเห็นช่องทางรอด รีบเรียกร้องข้อเสนอสุดโหด

หวังฮ่าวหรานแบมือขอุญแจรถจากคนขับ

"แถวนี้ไม่มีธนาคาร เวลาแค่นี้หาเงินสด 5 ล้านมาให้ไม่ได้หรอก แต่เมื่อกี้ฉันเพิ่งเปิดได้ 'หยกจักรพรรดิ' มูลค่า 60 กว่าล้าน"

เขาพยักหน้าให้คนขับรถหยิบหยกก้อนนั้นมา

พอเห็นหยกก้อนโตสีเขียวมรกต แววตาของโจรก็ฉายแววโลภทันที

"กุญแจรถกับหยก 60 ล้านอยู่ตรงนี้แล้ว" หวังฮ่าวหรานชูกุญแจมือซ้าย ชูหยกมือขวา

"แกถือของเดินนำหน้าไป ฉันจะพาอีผู้หญิงนี่เดินตามไปที่รถ" โจรวางแผนจะใช้เขาเป็นโล่บังหน้า

"ได้ แต่ฉันมีข้อแม้ข้อหนึ่ง... ฉันขอเปลี่ยนตัวประกัน ปล่อยผู้หญิงคนนั้น แล้วเอาตัวฉันไปแทน" หวังฮ่าวหรานยื่นข้อเสนอเสียงเรียบ

ถังปิงหยุนที่กำลังขวัญเสีย ตัวสั่นสะท้าน เงยหน้ามองหวังฮ่าวหรานด้วยความตะลึงงัน

"ชะ... ใช้ฉัน... เป็น... เป็นตัวประกันก็ได้..." เธอพยายามพูดเสียงสั่น

"ดูสภาพน้าตอนนี้สิ พูดก็ไม่เป็นประโยค ขาก็สั่นพับๆ ให้ผมเป็นแทนน่ะดีแล้ว"

ถังปิงหยุนจ้องมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มตรงหน้า... จู่ๆก็รู้สึกเหมือนเวลาหยุดหมุน

ถ้าก่อนหน้านี้เธอมองเขาเป็นแค่เด็กน้อยน่ารัก...

แต่วินาทีนี้... เขาคือ 'ลูกผู้ชาย' เต็มตัว!

เป็นผู้ชายที่มีความกล้าหาญและเสียสละที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ!

[ติ๊ง! นางเอก 'ถังปิงหยุน' เพิ่มค่าความประทับใจต่อโฮสต์ +20, ค่าความประทับใจรวม 40 (สนิทสนมมาก)]

[ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 300 แต้ม]

"เฮอะ! คุมผู้หญิงง่ายกว่าคุมผู้ชายเยอะ คิดว่าฉันโง่หรือไง?" โจรเริ่มระแวง

หวังฮ่าวหรานไม่ตอบ แต่ก้มลงหยิบเศษผ้าอีกเส้น ให้คนขับรถมัดข้อมือเขาทั้งสองข้างไว้

"ขอแนะนำตัวก่อน ฉันเป็นทายาทตระกูลหวัง อนาคตมีสมบัติรอให้รับมรดกหลายหมื่นล้าน ฉันรักตัวกลัวตาย ไม่เอาชีวิตมาทิ้งเล่นๆหรอก... แถมมัดมือไว้แบบนี้..."

เขายกข้อมือที่ถูกมัดให้ดู

"แค่นี้คงแสดงความจริงใจได้พอแล้วมั้ง?"

"ถ้านายยังไม่ตกลง ก็ขอโทษด้วย เราคงต้องยืนแช่กันอยู่อย่างนี้แหละ"

ประโยคท้าย หวังฮ่าวหรานกดเสียงต่ำลงเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าโจรไม่มีทางเลือกอื่น

ปืนในมือมันเป็นของเล่น ขู่ใครไม่ได้นานหรอก

การที่เขาเปิดเผยฐานะเศรษฐี เพื่อบอกเป็นนัยว่า 'ฉันรวย ฉันรักตัวกลัวตาย ฉันไม่สู้หรอก' และการมัดมือก็เพื่อยืนยันว่าจะไม่ขัดขืน

โจรลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

หวังฮ่าวหรานยืนนิ่ง รออย่างใจเย็น

เขามีเวลาทั้งวัน ถ้าไม่เอาก็ยืนจ้องตากันไปจนเช้านี่แหละ

แต่ความอดทนเขาก็มีขีดจำกัดนะ ถ้าเรื่องมากนัก เดี๋ยวพ่อจะพุ่งเข้าไปรัวหมัดหย่งชุนใส่ให้รู้แล้วรู้รอด

ผ่านไป 1 นาที... ในที่สุดโจรก็พยักหน้า

"ตกลง! ฉันยอม!"

"แต่อย่าตุกติกนะโว้ย! ไม่งั้นแกอดใช้เงินหมื่นล้านแน่!" มันยังไม่วายขู่

หวังฮ่าวหรานแอบขำ

ไอ้นี่มันใจถึงใช้ได้ ถือปืนของเล่นแต่แอคติ้งระดับฮอลลีวูด

ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการปั๊มคะแนนความประทับใจจากถังปิงหยุน เขาคงเตะก้านคอหมอนี่หลับไปนานแล้ว

"วางใจได้ ฉันไม่ทำอะไรบ้าๆหรอก เดี๋ยวฉันจะถือของเดินเข้าไปหา พอล็อกตัวฉันได้ นายก็ปล่อยผู้หญิงคนนั้นซะ"

เขามัดแค่ข้อมือ นิ้วมือยังใช้งานได้

คนขับรถช่วยเอาผ้าห่อหยกแล้วมัดปมให้หิ้วง่ายๆ

หวังฮ่าวหรานหิ้วหยกจักรพรรดิราคา 60 ล้าน เดินอาดๆเข้าไปหาโจร

"ฮ่าวหราน... อย่า..."

"เงียบ!"

ถังปิงหยุนพยายามจะห้าม แต่โดนหวังฮ่าวหรานตวาดขัดเสียงเข้ม

ในฐานะประธานบริษัท ปกติมีแต่คนก้มหัวให้ ไม่เคยมีใครกล้าขึ้นเสียงใส่เธอแบบนี้

ถ้าเป็นเวลาปกติ เธอคงวีนแตกไปแล้ว

แต่ ณ วินาทีนี้... เธอกลับสงบปากสงบคำ ยอมเชื่อฟังเขาราวกับลูกแมวเชื่องเชื่อ

ระหว่างที่ถังปิงหยุนกำลังสับสนกับความรู้สึกตัวเอง หวังฮ่าวหรานก็เดินมาถึงตัวโจร

โจรเอาปืนของเล่นจ่อหัวหวังฮ่าวหราน แล้วผลักถังปิงหยุนออกไป

ถังปิงหยุนรอดพ้นเงื้อมมือมาร แต่เธอกลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด ความกังวลกลับทวีคูณเมื่อเห็นเด็กหนุ่มต้องมารับเคราะห์แทน

"คนอื่นห้ามขยับ!" โจรตะโกนสั่งคนในโกดัง แล้วหันมาสั่งหวังฮ่าวหราน

"แกเดินนำหน้า ถ้าขยับตุกติกนิดเดียว ฉันยิงทิ้งแน่"

เพื่อนไฮโซของถังปิงหยุนหดหัวอยู่มุมห้อง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ผู้อำนวยการยืนนิ่งไม่ไหวติง

รปภ. ยังคงกดตัวฉู่ไป๋ไว้กับพื้น

ฉู่ไป๋ดิ้นจนผ้าอุดปากหลุดออกมาแล้ว

ในละครชอบทำเป็นว่าโดนอุดปากแล้วเอาไม่ออก... โกหกทั้งเพ ของจริงแค่ดันลิ้นหน่อยก็หลุดแล้ว

ฉู่ไป๋พูดได้แล้ว แต่เขากลับเลือกที่จะ 'เงียบ'

เขาไม่คิดจะบอกใครว่าปืนนั่นเป็นของปลอม

ถ้าตัวประกันเป็นถังปิงหยุน เขาคงตะโกนบอกไปแล้ว

แต่นี่ตัวประกันคือหวังฮ่าวหราน... เรื่องอะไรจะช่วยศัตรูหัวใจ?

ให้มันกลัวขี้หดตดหายไปนั่นแหละดีแล้ว เผลอๆฉี่ราดโชว์สาวยิ่งดีเลย

ขณะที่ฉู่ไป๋กำลังแช่งชักหักกระดูก...

ตุ้บ!

เสียงของหนักตกลงพื้นดังสนั่น

"เฮ้ย!" โจรร้องเสียงหลง

*****