บทที่ 5 โดนกระทืบมา ก็ต้องฟ้องครูสิ

ในจังหวะนั้นเอง ฟ่านถงและฉินโซ่วเซิงก็เดินงุดๆเข้ามาในห้องเรียน

ทั้งสองคนสวมหมวกปิดบังใบหน้ามิดชิดเหมือนฟ่านเจี้ยนไม่มีผิด แถมยังก้มหน้าแทบจะชิดอก

หวังฮ่าวหรานเห็นดังนั้นจึงฉวยโอกาสตีเหล็กตอนกำลังร้อน สั่งให้ทั้งคู่เลิกทำตัวลับๆล่อๆ แล้วถอดหมวกออกซะ

ทันทีที่หมวกถูกถอดออก หัวหมูสองหัว... เอ้ย ใบหน้าอันบวมปูดของคนสองคนก็ปรากฏแก่สายตาประชาชี

ใบหน้าของฟ่านถงและฉินโซ่วเซิงบิดเบี้ยวจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้ ดูเหมือนโดนตบจนหน้าน่วม ผิวหนังบางจุดแตกยับเยินเลือดซิบ

สภาพของทั้งคู่ช่างน่าสยดสยองจนใครเห็นเป็นต้องสะดุ้ง

สวี่มู่เหยียนถึงกับผงะ ยกมือปิดปากด้วยความตกใจ ไม่กล้ามองตรงๆ

"เฮ้ย! ทำไมถึงเละเทะขนาดนี้เนี่ย?! ลงมือโหดเกินไปแล้วมั้ง" หวังฮ่าวหรานแสร้งทำเป็นตกตะลึงอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนๆรอบข้างด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ฉันว่านะ เรื่องนี้ผิดทั้งสองฝ่าย เอาอย่างนี้ไหม... ให้ฉู่ไป๋ขอโทษพวกฟ่านเจี้ยนซะ ส่วนค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด ฉันจะออกให้เอง ถือว่าเจ๊ากันไป ทุกคนว่าไง?"

"ดีครับลูกพี่"

"ไม่มีปัญหาครับ"

"ผมเห็นด้วยครับ"

ลูกพี่อุตส่าห์ออกหน้าให้ขนาดนี้ สามสมุนอย่างฟ่านเจี้ยน ฟ่านถง และฉินโซ่วเซิง มีหรือจะไม่พยักหน้าหงึกๆเห็นดีเห็นงามตามน้ำไป

"ถ้าจบเรื่องได้แบบนี้ก็ดีที่สุดแล้วล่ะ" สวี่มู่เหยียนพยักหน้าเห็นด้วย เพราะเธอเองก็ไม่อยากเห็นใครมีเรื่องกัน

แต่ทว่า... พระเอกจะยอมก้มหัวขอโทษตัวร้ายง่ายๆเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

ขืนยอมขอโทษ ก็เสียศักดิ์ศรีพระเอกหมดน่ะสิ!

และเป็นไปตามคาด ฉู่ไป๋สวนกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวทันควัน

"ถุย! ฝันไปเถอะ จะให้ฉันขอโทษพวกมันเนี่ยนะ ไม่มีทาง!"

"ฉู่ไป๋ ก็แค่พูดคำว่าขอโทษเองนะ" สวี่มู่เหยียนพยายามไกล่เกลี่ย

"พวกมันเป็นคนผิดชัดๆ ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย ตลกตายล่ะ"

พระเอกส่วนใหญ่มักมีอีโก้สูงเสียดฟ้า ฟังความข้างเดียวเป็นงานถนัด ฉู่ไป๋เองก็ไม่ต่างกัน

ต่อให้ใครมาพูดก็ไม่ฟัง แม้แต่คำพูดของสวี่มู่เหยียนก็ไม่มีความหมาย

[ติ๊ง! โฮสต์ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพระเอก 'ฉู่ไป๋' และหนึ่งในนางเอก 'สวี่มู่เหยียน' ส่งผลกระทบต่อทิศทางของเนื้อเรื่องเดิม ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม]

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจของสวี่มู่เหยียนที่มีต่อฉู่ไป๋ลดลง 10 แต้ม... ค่าความประทับใจปัจจุบันคือ 0 (คนแปลกหน้า)]

[ติ๊ง! ออร่าตัวเอกของฉู่ไป๋ -20... ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20]

"ได้ผลแฮะ"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนรัวๆจากระบบ หวังฮ่าวหรานก็ลอบยิ้มในใจ

แค่ชักใยนิดหน่อย ความสัมพันธ์ของฉู่ไป๋กับสวี่มู่เหยียนก็กลายเป็นแค่คนแปลกหน้าไปแล้ว

ในขณะที่เขามีค่าความประทับใจอยู่ที่ 10 แต้ม

เทียบกันแล้ว ตอนนี้เขาถือไพ่เหนือกว่าเห็นๆ

แต่ถึงอย่างนั้น หวังฮ่าวหรานก็ไม่ประมาท เพราะฉู่ไป๋มีออร่าตัวเอกคุ้มกะลาหัว เผลอแป๊บเดียวมันอาจจะกู้คะแนนกลับคืนมาก็ได้

แค่ลดออร่าตัวเอกไป 20 แต้มยังถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก

หวังฮ่าวหรานเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาเช็คความคืบหน้า

【โฮสต์: หวังฮ่าวหราน】

【พลังต่อสู้: 89】

【เสน่ห์: 198】

【ออร่าตัวร้าย: 119】

【แต้มวายร้าย: 400】

【สกิล: ไม่มี】

ออร่าตัวร้ายเพิ่มจาก 99 มาเป็น 119 ถือว่าขยับขึ้นมานิดหน่อย

ส่วนแต้มวายร้าย รวมๆแล้วเขาได้มาทั้งหมด 500 แต้ม แต่หักค่าส่องข้อมูลฉู่ไป๋ไป 100 ตอนนี้เลยเหลือ 400

ยังไม่พอเปิดร้านค้าระบบ

ต้องพยายามต่อไป!

ช่วงพักเบรก หวังฮ่าวหรานเรียกสามสมุนไปสุมหัวคุยกันที่มุมห้อง

"ลูกพี่! เมื่อวานพวกผมประมาทไปหน่อย ไม่นึกว่ามันจะเก่งขนาดนี้ แม่งเอ๊ย!"

"ลูกพี่ครับ เย็นนี้เดี๋ยวผมไปเกณฑ์คนมาเพิ่ม เอาให้ไอ้ฉู่ไป๋เละเป็นโจ๊กเลย!"

ฟ่านถงกับฉินโซ่วเซิงกัดฟันพูดด้วยความแค้น

"หุบปาก!" หวังฮ่าวหรานตวาด

ขืนปล่อยให้ไอ้พวกนี้ทำตามใจ มีหวังฉู่ไป๋ได้โชว์เทพอีกรอบแน่

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะนี่มันพล็อตน้ำเน่าของไอ้นักเขียนเฮงซวยไงล่ะ!

ถ้าเดินตามเกมมัน ก็มีแต่พังกับพัง

"ลูกพี่สั่งแล้วว่าห้ามแตะต้องฉู่ไป๋ถ้าลูกพี่ไม่อนุญาต พวกแกสองคนเลิกพูดเรื่องนี้ไปได้เลย" ฟ่านเจี้ยนหันไปบอกเพื่อนอีกสองคน

"อ้าว... แล้วจะยอมให้เรื่องมันจบแค่นี้เหรอครับ?" ฟ่านถงทำหน้างง

"ไม่มีทาง" หวังฮ่าวหรานแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา

"อ๋อ... แสดงว่าลูกพี่มีแผนเด็ดจัดการมันแล้วสินะ! โอ๊ย..." ฉินโซ่วเซิงฉีกยิ้มดีใจ แต่ดันไปกระทบแผลบนหน้าจนต้องร้องจ๊าก

"งานนี้ต้องพึ่งพวกแก" หวังฮ่าวหรานเกริ่น

"ลูกพี่สั่งมาเลยครับ!"

สามหน่อประสานเสียงพร้อมเพรียง ทำท่าทางขึงขังพร้อมลุยไฟ

"ไปฟ้องครูซะ บอกครูว่าโดนฉู่ไป๋กระทืบ" หวังฮ่าวหรานพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ

"ได้ครับลูกพี่! พวกผมจะไปทัน... หะ? ลูกพี่ว่าไงนะ? ฟ้องครูเนี่ยนะ!?"

ฟ่านเจี้ยนรับคำอย่างไว แต่พอสมองประมวลผลเสร็จก็ถึงกับชะงักค้าง อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าไปได้

"???" ฟ่านถงกับฉินโซ่วเซิงก็ยืนบื้อเป็นหุ่นยนต์ถ่านหมดไปตามๆกัน

ถึงหวังฮ่าวหรานจะเป็นเด็กเรียนเก่งและหล่อระดับเทพ แต่เขาก็มีอีกสถานะหนึ่งคือ 'ขาใหญ่ประจำโรงเรียน'

พวกฟ่านเจี้ยน ฟ่านถง และฉินโซ่วเซิง คือสมุนเอกที่ทำให้เขาเดินกร่างในโรงเรียนได้

คนพวกนี้รักศักดิ์ศรีจะตาย โดนตีนมาแต่กลับต้องไปฟ้องครูเหมือนเด็กขี้แยเนี่ยนะ? มันเสียศักดิ์ศรีลูกผู้ชายสุดๆ!

แถมลูกพี่เองก็ไม่อายเหรอ?

เป็นถึงขาใหญ่ เวลามีเรื่องไม่ใช้กำลังจัดการ

ดันจะไปฟ้องครู?

หมดกันความเท่!

หวังฮ่าวหรานมองหน้าลูกน้องที่กำลังเอ๋อรับประทานแล้วพูดว่า

"เป็นอะไรไป? มองหน้าฉันทำไม? นักเรียนมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันก็ต้องแจ้งให้ครูทราบเพื่อแก้ปัญหาอย่างถูกต้องสิ

นี่พวกแกคิดว่าฉันจะไปจ้างมือปืนมายิงมันหรือไง?

ไหวไหมพวก? ฉันเป็นลูกผู้ดีมีการศึกษานะเว้ย เรียนก็เก่ง ติดท็อปเท็นของโรงเรียน เป็นนักเรียนดีเด่นนะครับ ไม่ใช่อันธพาลท้องถิ่นหรือมาเฟียคุมซอย!"

สามสมุนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เถียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว

เออว่ะ... ลูกพี่พูดถูกเป๊ะ!

สุดท้าย สามหนุ่มหน้าบวมฉึ่งก็เดินคอตกพากันไปที่ห้องปกครอง

พอเสียงออดเข้าเรียนดังขึ้น ฉู่ไป๋ก็ถูกรองผู้อำนวยการฝ่ายปกครองหน้าดุมาลากตัวออกไปจากห้อง

คล้อยหลังไปไม่นาน หญิงสาวสวยในชุดทำงาน สวมแว่นตา และรองเท้าส้นสูงก็เดินเข้ามาในห้องเรียน

เธอคือ "ซ่งเจินอวี่" อายุ 24 ปี เป็นครูประจำชั้นและครูสอนภาษาอังกฤษ

ถึงจะยังสาวและสวยระดับดารา แต่เธอขึ้นชื่อเรื่องความดุและเฮี้ยบ จนนักเรียนในห้องกลัวกันหัวหด

พอเช็คชื่อแล้วพบว่านักเรียนหายไปสี่คน ซ่งเจินอวี่ก็เริ่มมีน้ำโห

นี่มันโค้งสุดท้ายของ ม.6 แล้วนะ เวลามีค่าเป็นทองคำ ดันมีคนโดดเรียนตั้งสี่คน! มันให้อภัยได้ซะที่ไหน!

นักเรียนในห้องแทบจะมองเห็นไฟลุกท่วมหัวครูคนสวยได้ลางๆ

แต่ถึงจะโกรธจนหน้าแดง ซ่งเจินอวี่ก็ยังดูสวยสง่าบาดตาบาดใจอยู่ดี

คนสวยนี่มันดีจริงๆ โกรธยังไงก็น่ามอง

หวังฮ่าวหรานแอบชื่นชมในใจ ก่อนจะฉุกคิดขึ้นมาได้

"ครูซ่งนี่คงไม่ใช่หนึ่งในนางเอกหรอกนะ?"

พระเอกมีตาทิพย์ แถมยังอยู่ในวัยเรียน ตามสูตรนิยายฮาเร็มแล้ว 'ครูสาวแสนสวย' นี่มันของคู่กันชัดๆ

หวังฮ่าวหรานอยากจะให้ระบบเช็คให้ชัวร์ แต่เสียดายแต้มวายร้าย 100 แต้ม

คิดไปคิดมา... ช่างมันเถอะ

ตอนนี้มีแค่ 400 แต้ม รอให้ครบ 500 แล้วเปิดร้านค้าก่อนดีกว่า

เรื่องเช็คนางเอกไว้ทีหลังก็ได้ ไม่ต้องรีบ

"ฉู่ไป๋, ฟ่านเจี้ยน, ฟ่านถง แล้วก็ฉินโซ่วเซิง ใครรู้บ้างว่าสี่คนนี้หายไปไหน?" ซ่งเจินอวี่กราดสายตาถามนักเรียน

ในฐานะครูประจำชั้น เธอจำที่นั่งของนักเรียนได้แม่นยำ กวาดตาปราดเดียวก็รู้ว่าใครหายไป

"ครูซ่งครับ ฉู่ไป๋รุมซ้อมพวกฟ่านเจี้ยนจนน่วม หน้าตาดูไม่ได้เลย เมื่อกี้รองผู้อำนวยการฝ่ายปกครองเลยมาลากตัวทั้งสี่คนไปสอบสวนแล้วครับ" หวังฮ่าวหรานลุกขึ้นยืนรายงาน พร้อมราดน้ำมันลงบนกองเพลิง

"อะไรนะ?! มีเรื่องชกต่อยกันเหรอ!"

ซ่งเจินอวี่ได้ยินดังนั้น ปรอทความโกรธก็พุ่งทะลุจุดเดือด เสียงตวาดแหลมสูงจนนักเรียนหูอื้อ

"พวกเธออ่านหนังสือไป หวังฮ่าวหรานคุมห้องด้วย!"

สั่งเสร็จ เธอก็สะบัดหน้าเดินกระแทกส้นสูงออกจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว

ไม่ต้องเดาก็รู้... เป้าหมายคือห้องปกครองแน่นอน!

*****