บทที่ 50 ทำสัญญาสัตว์เลี้ยง ตั้งชื่อสำเร็จ

แอนดรูหันกลับมา ก่อนพูดด้วยความยินดี

"ท่านเจ้านคร แมมมอธน้ำแข็งยอมรับแล้ว มันยินดีจะเป็นสัตว์เลี้ยงของท่าน!"

"ขอท่านโปรดรับมันเข้าฝูง และช่วยรักษามันด้วยเถอะ"

แอนดรูรีบเร่งอย่างเห็นได้ชัด เพราะพลังชีวิตของแมมมอธน้ำแข็งลดลงเหลือเพียง 500 กว่าเท่านั้น

ลมหายใจของมันก็แผ่วลงเรื่อยๆ

เฉาซิงเองก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง

เพราะแมมมอธน้ำแข็งตัวนี้ เป็นถึงสิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้า แถมยังอยู่ในวัยเด็ก

มีศักยภาพในการเติบโตที่สูงมาก

ถ้ามันได้เป็นสัตว์เลี้ยงของเขา และได้รับการบ่มเพาะด้วยพรสวรรค์ของเขา อนาคตมันจะต้องกลายเป็นพลังรบที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำสัญญา

เฉาซิงหยิบ【สัญญาสัตว์เลี้ยงระดับต้น (เขียว)】ออกมาจากกระเป๋า

【สัญญาสัตว์เลี้ยงระดับต้น (เขียว): ใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตป่า ทำให้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงส่วนตัวของคุณ อัตราสำเร็จ 5%~20%】

อัตราสำเร็จของสัญญานี้ต่ำมาก

แต่เพราะครั้งนี้แมมมอธน้ำแข็งยอมรับแล้ว ไม่ขัดขืน

ดังนั้น อัตราสำเร็จจึงพุ่งเป็น 100%!

【ต้องการใช้สัญญาสัตว์เลี้ยงหรือไม่ เพื่อทำสัญญากับแมมมอธน้ำแข็ง lv20?】

"ตกลง"

ม้วนสัญญาในมือเฉาซิงสลายกลายเป็นแสงขาวพุ่งเข้าสู่ร่างแมมมอธน้ำแข็ง

ในเวลาเดียวกัน แมมมอธน้ำแข็งก็เหมือนได้รับการตอบสนองบางอย่าง

ร่างกายของมันขยับเล็กน้อย

ชั่วขณะหนึ่ง เฉาซิงรู้สึกเหมือนตัวเองกับแมมมอธน้ำแข็งมีสายสัมพันธ์บางอย่างเชื่อมโยงกัน

ระบบแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【ทำสัญญาสำเร็จ แมมมอธน้ำแข็งกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณ ประชากรในอาณาเขต +5】

เฉาซิงชะงักเล็กน้อย

"กินประชากรไป 5 เลยเหรอ?"

แต่เมื่อคิดถึงพลังของมัน เฉาซิงก็ไม่ได้แปลกใจอะไร

หน้าต่างสถานะของแมมมอธน้ำแข็งปรากฏตรงหน้าเขา

【แมมมอธน้ำแข็ง: ยังไม่ได้ตั้งชื่อ】

【เผ่าพันธุ์: สัตว์ป่า】

【รายละเอียดสถานะ: ตามเดิม】

【ความอิ่ม: 75】

【ความจงรักภักดี: 80】

【สถานะ: ใกล้ตาย】

...

"ตั้งชื่อได้ด้วย"

เฉาซิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มและพูดว่า

"ตั้งแต่นี้ไป นายชื่อว่า ต้าป่าย แล้วกัน"

【แมมมอธน้ำแข็ง: ตั้งชื่อต้าป่ายสำเร็จ】

"อู้——"

ต้าป่ายส่งเสียงครางเบาๆ ตอบรับ

เฉาซิงมองดูพลังชีวิตที่ยังลดลงไม่หยุด ก่อนหันไปพูดกับหลิวมู่เสวี่ย

"มู่เสวี่ย ช่วยปล่อย【เวทชำระล้าง】ใส่ต้าป่ายก่อน"

"เวทชำระล้างของเธอยังเลเวลไม่สูง อาจต้องใช้หลายครั้งกว่าจะลบสถานะผิดปกติออกหมด"

หลิวมู่เสวี่ยพยักหน้า

"ได้เลย อาซิง"

เธอชูดาบอัศวินขึ้นเหนือศีรษะ

แสงออโรร่าสีรุ้งรวมตัวกันที่ปลายดาบ ก่อนจะสาดลงบนร่างของต้าป่าย

"ขอออโรราศักดิ์สิทธิ์ ประทานพรแก่เจ้า!"

ทันใดนั้น สถานะพิษบนตัวต้าป่ายก็ถูกล้างออกไปชั้นหนึ่ง

พร้อมกันนั้น เฉาซิงก็ชูไม้เท้าขึ้น ร่าย【คาถารักษาน้ำแข็ง】ใส่ต้าป่าย

ระบบแจ้งเตือนพรสวรรค์ทำงาน

เหนือหัวต้าป่าย ปรากฏตัวเลขการฟื้นฟูสีเขียวต่อเนื่อง

【+25】

【+25】

พลังชีวิตของต้าป่ายค่อยๆ ฟื้นตัว

แต่เพราะบาดเจ็บสาหัส การฟื้นฟูจึงไม่เร็วมาก

ในขณะเดียวกัน บนหัวของต้าป่ายก็ยังมีตัวเลขความเสียหายลอยขึ้น

【-14】

【-7】

【-8】

จำนวนที่ฟื้นคืน แทบจะชดเชยกับที่เสียไปเท่านั้น

ถ้าเฉาซิงไม่มี【พลังนิรันดร์】 สกิลฟื้นฟูของนักเวทเยือกแข็งทั่วไป คงไม่มีทางรักษาต้าป่ายได้ทันเวลา

ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องหยุดเลือดให้ได้

เฉาซิงสั่งว่า

"แอนดรู เอาหอกกับโซ่ที่เสียบอยู่ตามตัวต้าป่ายออกให้หมด ต้องหยุดเลือดก่อน"

ด้วยความจงรักภักดีระดับสูง แอนดรูทำตามคำสั่งทันที

"รับทราบ ท่านเจ้านครผู้เมตตา"

เขาใช้อุ้งมือหมีดึงหอกและลูกศรออกจากตัวต้าป่ายทีละชิ้น

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

【-74】

【-56】

ทุกครั้งที่ดึงออก ต้าป่ายจะร้องด้วยความเจ็บปวด และมีตัวเลขความเสียหายลอยขึ้น

แต่โชคดีที่หลิวมู่เสวี่ยปล่อย【เวทชำระล้าง】อย่างต่อเนื่อง บวกกับ【คาถารักษาน้ำแข็ง】ช่วยฟื้นฟู

บาดแผลเหล่านั้นหยุดเลือดได้อย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน ตัวเลขความเสียหายบนหัวของต้าป่ายก็ค่อยๆ ลดลง

เฉาซิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนี้ไป เพียงแค่รอให้พลังชีวิตของต้าป่ายค่อยๆ ฟื้นตัวกลับมา

แต่ด้วยพลังชีวิตมากถึง 15000 การฟื้นฟูคงต้องใช้เวลานานไม่น้อย

ทุกคนยืนรออย่างเงียบๆ

ในเวลาเดียวกัน

ทางด้านอัสสัมและซาร่า ก็เก็บกวาดสนามรบเสร็จเรียบร้อยแล้ว

อัสสัมเดินเข้ามาหาเฉาซิง แล้วยื่นถุงผ้าหลายใบให้

"ท่านเจ้านคร นี่คือของที่ค้นได้จากพวกนักล่าหิมะ"

เฉาซิงพยักหน้ารับ ก่อนรับมาเปิดดู

【ได้รับเหรียญเงิน*642】

วันนี้ได้มาอีก 642 เหรียญ เฉาซิงยิ้มอย่างพอใจ

ขณะเดียวกัน ซาร่าก็ยื่นบางสิ่งให้เฉาซิงเช่นกัน

สิ่งนั้นคือกางเกงสีเทาตัวหนึ่ง ไม่รู้ทำจากวัสดุอะไร แต่มีเกล็ดแข็งปกคลุมทั่ว

เฉาซิงรับมาแล้วระบบก็แจ้งเตือนทันที

【ได้รับกางเกงเกราะเกล็ด (เขียว)*1】

เป็นอุปกรณ์เขียวอีกแล้ว เฉาซิงมองซาร่าด้วยความประหลาดใจ

"นี่คือ...?"

ซาร่าตอบเสียงเรียบ

"ถอดมาจากตัวหัวหน้านักล่าหิมะ เห็นว่ามีแค่ชิ้นนี้ที่ดูจะมีค่าหน่อย"

เฉาซิงหัวเราะเบาๆ พร้อมกล่าวชม

"ทำได้ดีมาก ซาร่า!"

ซาร่าขยับหน้าหนีเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่ค่อยชินกับคำชม

เฉาซิงไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ก่อนตรวจสอบคุณสมบัติของกางเกง

【กางเกงเกราะเกล็ด (เขียว)】

【คุณภาพ: ดีเยี่ยม】

【เกราะป้องกัน: 5~7】

【เอฟเฟกต์พิเศษ①: ความว่องไว +3】

【เอฟเฟกต์พิเศษ②: เกล็ดปลา (ลดความเสียหายจากการโจมตีกายภาพลง 5 หน่วยพละกำลัง)】

...

เฉาซิงพอใจมาก "ไม่เลวเลย กางเกงตัวนี้ช่วยเพิ่มเกราะได้เยอะทีเดียว"

เขาสวมทันที เพิ่มความสามารถในการเอาชีวิตรอดขึ้นอีกขั้น

หลังจากรอไปได้ครู่ใหญ่

พลังชีวิตของต้าป่ายก็ฟื้นขึ้นมาเกินหนึ่งหมื่น

แต่เมื่อถึง 12000 ก็หยุดลง

เพราะเข้าสู่สถานะ【กระดูกหักขั้นรุนแรง】 ซึ่งลดพลังชีวิตสูงสุดลง 20%

"อู้...อู้..."

ต้าป่ายพยายามยันตัวลุกขึ้นยืน

แต่เพราะขาขวาหักหนักมาก ต้องใช้ความพยายามถึงหลายครั้งจึงยืนได้

ยืนได้ก็จริง แต่ขยับแทบไม่ได้เลย

เฉาซิงกล่าวว่า

"แอนดรู ช่วยจัดการให้หน่อย"

แอนดรูพยักหน้า เข้าใจทันที

เขาเดินไปด้านหลังต้าป่าย ช้อนขาอันใหญ่โตขึ้น พร้อมพูดปลอบใจ

"อดทนนะ เจ้าหนู"

ว่าแล้วก็ออกแรงดัดขาทันที

กร๊อบ!

เสียงกระดูกขยับดังลั่น

【-2724】

"อู้——"

ต้าป่ายร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ตัวสั่นไปทั้งร่าง

แอนดรูลูบปลอบอย่างอ่อนโยน

ต้าป่ายก็ยืนอดทนไม่ขยับหนี

ไม่นาน หลังจาก【คาถารักษาน้ำแข็ง】ทำงานต่อเนื่อง

พลังชีวิตของต้าป่ายก็กลับมาเต็มอีกครั้ง

พลังและชีวิตของมันกลับคืนมาเต็มเปี่ยม ราวกับเกิดใหม่

ต้าป่ายแหงนหน้าขึ้นส่งเสียงคำรามดังสนั่น

"อู้——"

เสียงคำรามดังก้องจนหิมะสองข้างหุบเขาร่วงหล่น

ทุกคนรีบเอามืออุดหู เพราะเสียงดังจนเลือดลมแทบกระอัก

สิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้าเลเวล 20 แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

เฉาซิงตะโกนบอก

"ต้าป่าย เบาเสียงหน่อย!"

ได้ยินเสียงเฉาซิง ต้าป่ายก็หยุดคำรามทันที แล้วก้มหัวลง

ดวงตาโตเท่ากระดิ่งทองจ้องเฉาซิง

มันรู้ดีว่า มนุษย์คนนี้คือผู้ช่วยชีวิตมัน

ต้าป่ายเดินมาหาเฉาซิง ก่อนใช้งวงถูตัวเขาเบาๆ

"อู้...อู้..."

แสดงความสนิทสนม

เฉาซิงหัวเราะพลางลูบงวงมัน

ระบบแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【เพราะคุณช่วยรักษาสัตว์เลี้ยง: ต้าป่าย ความจงรักภักดีเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน 90】

(ความจงรักภักดีถึง 100 จะปลดล็อคฟังก์ชั่นขี่ได้)

.....

แสดงว่าหลิวมู่เสวี่ยความภักดีถึง100แล้ว