บทที่ 49 สัญญาสัตว์เลี้ยง ช่วยชีวิตแมมมอธ!

แอนดรูแปลงร่างเป็นหมีขาวยักษ์ ก่อนคำรามออกมาเสียงดังลั่น

"โฮก!!"

คลื่นเสียงอันน่าสะพรึงสะท้านก้องไปทั่วหุบเขา

พวกนักล่าหิมะชะงักมือ หยุดการโจมตี ก่อนหันมามองด้านบนด้วยความสงสัย

"เสียงอะไรน่ะ?"

"เหมือนเป็นหมีขาว...แล้วยังมีมนุษย์คนอื่นอีก?"

ขณะเดียวกัน

อัสสัมที่ขี่หมาป่าหิมะก็บุกเข้าใส่พวกนักล่าหิมะโดยตรง

"มีศัตรู! จัดการมัน!" นักล่าหิมะระดับหัวกะทิตะโกนสั่ง

นักล่าหิมะที่เหลือรีบเข้าสู่โหมดต่อสู้ทันที ห้าถึงหกคนพุ่งเข้าใส่อัสสัมพร้อมกัน

แต่ถึงจะถูกล้อมด้วยศัตรูจำนวนมากกว่า อัสสัมกลับไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย เขาชักดาบออกมาฟันทันที

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

【-372】

【-243】

【-354】

【-271】

กระบวนท่าเพลงดาบหมาป่าหิมะของอัสสัมดุดันสุดขีด หมาป่าหิมะใต้เขาก็ช่วยตะปบศัตรูปลิวกระเด็นไปพร้อมกัน

ตึง! ตึง! ตึง!

นักล่าหิมะระดับหัวกะทิเมื่อเห็นพวกพ้องถูกซัดปลิว ก็รู้ทันทีว่าอัสสัมเป็นของแข็ง

เขาสั่งเสียงดัง

"รุมมัน! จับมันไปถวายหัวหน้า!"

ขณะเดียวกัน

อีกฟากหนึ่งของหุบเขา

หุ่นยนต์ทั้งสามตัวไหลลงมาตามทางลาดชัน

ครืน!

เสียงเครื่องจักรกึกก้อง

"อะไรน่ะ? ยังมีพวกเสริมอีกเหรอ?"

นักล่าหิมะระดับหัวกะทิตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

แต่ทันใดนั้นเอง เขารู้สึกเย็นวาบที่ต้นคอ

กลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมร่างกาย

ซาร่าปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาโดยไร้สุ้มเสียง

มีดเงามรณะฟาดลงอย่างไร้ปรานี

ฉัวะ!

【-1764】

ตัวเลขความเสียหายสุดโหดลอยขึ้น

นักล่าหิมะระดับหัวกะทิรู้สึกได้ถึงแผลลึกที่กลางหลัง

"อึก...นี่มันการโจมตีบ้าอะไร!?"

เขาร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนคิดจะหนี

แต่เงาดำที่ด้านหลังกลับเกาะติดราวกับปีศาจ

เมื่อซาร่าเล็งเป้าแล้ว ไม่มีทางให้ศัตรูหนีรอด

ขณะที่แอนดรูในร่างหมีคลั่ง ก็กวาดล้างนักล่าหิมะรอบๆ แมมมอธน้ำแข็งจนกระเด็นกระดอนเป็นลูกบอล

【สมาชิกอาณาเขตของคุณ: แอนดรู สังหารนักล่าหิมะ lv8 ได้รับค่าประสบการณ์ 80】

【สมาชิกอาณาเขตได้รับค่าประสบการณ์ 40】

【สมาชิกอาณาเขตของคุณ: อัสสัม สังหารนักล่าหิมะ lv7 ได้รับค่าประสบการณ์ 70】

【สมาชิกอาณาเขตได้รับค่าประสบการณ์ 35】

ระบบแจ้งเตือนรัวๆ

เฉาซิงยืนอยู่ด้านบนของหุบเขา มองดูการต่อสู้เบื้องล่างอย่างเงียบๆ

สถานการณ์ตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นที่เขาต้องลงมือ

ผ่านไปสองนาที

การต่อสู้เข้าสู่ช่วงท้าย

เหลือนักล่าหิมะเพียงไม่กี่คนที่ยืนหยัดได้

"ลงไปกันเถอะ มู่เสวี่ย"

เฉาซิงเอ่ยพร้อมกระโดดลงจากหลังหุ่นยนต์ตีนตะขาบ เคียงข้างหลิวมู่เสวี่ย

ปล่อยให้หุ่นยนต์ตีนตะขาบเฝ้าอยู่ด้านบน ส่วนตัวเองกับหลิวมู่เสวี่ยลื่นลงไปตามทางลาด

เมื่อทั้งสองมาถึงพื้น การต่อสู้ก็จบลงพอดี

ซาร่าปิดฉากด้วยการสังหารนักล่าหิมะระดับหัวกะทิเลเวล 15

ระบบแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【สมาชิกอาณาเขต: ซาร่า เบลดแดนซ์ สังหารนักล่าหิมะระดับหัวกะทิ lv15 ได้รับค่าประสบการณ์ 450】

【คุณได้รับค่าประสบการณ์ 225】

ในเวลาเดียวกัน แสงสีขาวเปล่งประกายขึ้นจากร่างของเฉาซิง

【เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น ระดับปัจจุบัน: เลเวล 6】

【การเลื่อนระดับครั้งนี้ได้รับ: พละกำลัง+1 ความว่องไว+2 จิตใจ+4 ร่างกาย+2】

เฉาซิงรู้สึกถึงพลังใหม่ที่เติมเต็มในร่างกาย

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็ออกคำสั่งทันที

"อัสสัม ซาร่า เก็บกวาดสนามรบ"

"แอนดรู ตามฉันมา"

ดวงตาของแอนดรูที่เคยแดงก่ำจากความคลั่ง ค่อยๆ คืนสู่ปกติ แววตาเต็มไปด้วยความเคารพอีกครั้ง

เขาเดินตามเฉาซิงอย่างนอบน้อม ก่อนทั้งสองจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าแมมมอธน้ำแข็ง

เฉาซิงเหลือบมองสภาพของแมมมอธน้ำแข็ง

【แมมมอธน้ำแข็ง】

【พลังชีวิต: 1104/15023】

【สถานะ: เลือดออก กระดูกหัก ติดพิษ ใกล้ตาย】

สถานะติดลบเต็มไปหมด สภาพของมันย่ำแย่ถึงขีดสุด ใกล้จะตายเต็มที

และเพราะอาการเลือดออกกับพิษ พลังชีวิตของมันก็ยังลดลงอย่างต่อเนื่อง

ตัวเลข【-5】 【-6】 สีม่วง ลอยขึ้นเรื่อยๆ

เฉาซิงขมวดคิ้ว "แย่แล้ว บาดเจ็บหนักขนาดนี้ลำบากแน่"

หลิวมู่เสวี่ยกำมือแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสาร

"อู้..."

เสียงครางแผ่วเบาดังขึ้นจากปากของแมมมอธน้ำแข็ง มันเองก็ดูเหมือนจะรู้ชะตาตัวเองดี

แอนดรูเดินเข้ามาลูบหัวมันเบาๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความเวทนา

"เจ้าตัวน้อยผู้โชคร้าย..."

แอนดรูหันกลับมา ก่อนเอ่ยขอร้องเฉาซิงด้วยสายตาอ้อนวอน

"ท่านเจ้านคร ท่านมีวิธีช่วยมันได้หรือไม่?"

เฉาซิงไม่ตอบ แต่ลองร่าย【คาถารักษาน้ำแข็ง】ใส่มัน

แต่ระบบแจ้งเตือนขึ้นทันที

【ไม่สามารถใช้สกิลรักษากับเป้าหมายที่ไม่ใช่หน่วยในอาณาเขตได้】

เฉาซิงขมวดคิ้ว ก่อนส่ายหน้า

"แอนดรู พลังของฉันใช้ได้แค่กับสมาชิกในอาณาเขตเท่านั้น ไม่สามารถใช้รักษามันได้"

ดวงตาของแอนดรูเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"เป็นไปได้ยังไง..."

พลังชีวิตของแมมมอธน้ำแข็งลดลงอย่างต่อเนื่อง จนต่ำกว่า 1000

แอนดรูถอนหายใจ เขารู้ดีว่าคงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ได้แต่เฝ้าดูมันจากไป

"อู้...อู้..."

เสียงครางแผ่วเบาลงเรื่อยๆ

แต่ในตอนนั้นเอง เฉาซิงก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ตอนที่เขาฆ่าแมงมุมยักษ์เมื่อก่อนหน้านี้ ระบบเคยมอบ【สัญญาสัตว์เลี้ยง】ให้

ไม่รู้ว่าจะใช้กับแมมมอธน้ำแข็งตัวนี้ได้หรือเปล่า

ถ้าใช้ได้ แล้วมันกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา ก็น่าจะใช้เวทรักษาได้แล้ว

คิดได้ดังนั้น เฉาซิงก็ตัดสินใจลอง

"แอนดรู นายคุยกับมันได้ไหม?"

แอนดรูเงยหน้าขึ้นตอบ

"ข้าสามารถสื่อสารง่ายๆ ได้"

เฉาซิงพยักหน้า

"งั้นดี บอกมัน ว่าถ้ามันยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน ฉันจะช่วยรักษามันได้"

"มีแต่การเซ็นสัญญาสัตว์เลี้ยงเท่านั้น ที่จะช่วยมันได้"

แอนดรูชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นแสงแห่งความหวัง เขาตอบเสียงสั่น

"ข้าจะพยายามเกลี้ยกล่อมมันสุดความสามารถ!"

เผ่าแมมมอธน้ำแข็งเป็นเผ่าที่แข็งแกร่งและหยิ่งในศักดิ์ศรี

แอนดรูรู้ดีว่ามีเพียงไม่กี่คนที่เคยทำให้แมมมอธน้ำแข็งยอมรับ

พวกมันยอมตายดีกว่ายอมศิโรราบต่อเผ่าอื่น

แต่เพื่อช่วยชีวิตมัน แอนดรูก็ทำได้แค่ลอง

เขาวางอุ้งเท้าหมีลงบนร่างแมมมอธน้ำแข็ง ก่อนส่งเสียงเป็นภาษาโบราณ

แมมมอธน้ำแข็งกลอกตาไปมา มองเฉาซิงสลับกับแอนดรู

เหมือนกำลังชั่งใจอย่างหนัก

ไม่นาน มันก็ส่งเสียงครางเบาๆ

"อู้..."

แอนดรูยิ้มออกมาด้วยความดีใจ