บทที่ 48 สิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้า

ซาร่าส่ายหน้าพร้อมพูดว่า "มันเป็นแค่ลูกแมมมอธน้ำแข็งที่พลัดหลงจากฝูง แต่ตอนนี้มันติดกับดักของพวกนักล่าหิมะ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของแอนดรูเต็มไปด้วยความโกรธ

"พวกนักล่าหิมะชั่วช้า ทำลายเมืองก็ยังไม่พอ ถึงขนาดยื่นเงื้อมมือมาทำร้ายแมมมอธศักดิ์สิทธิ์ด้วย"

"พวกทำลายธรรมชาติแบบนี้ สมควรได้รับการลงโทษ!"

เขาหันมามองเฉาซิง ก่อนค้อมศีรษะขอร้อง

"ท่านเจ้านคร ขอช่วยเหลือแมมมอธผู้เคราะห์ร้ายด้วยเถอะ!"

เฉาซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า

"ไปดูกันก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น"

เขายังไม่รีบร้อนจะลงมือ แต่ต้องดูความแข็งแกร่งของนักล่าหิมะเสียก่อน

ซาร่าพยักหน้าแล้วหมุนตัวนำทาง

ทุกคนเปลี่ยนทิศทาง มุ่งหน้าไปตามเส้นทางใหม่

เพียงหนึ่งถึงสองนาที พวกเขาก็มาถึงจุดเกิดเหตุที่ซาร่าพบ

ที่นั่นเป็นหุบเขาใหญ่ ข้างหน้าคือรอยแยกกว้างเกือบร้อยเมตร

เหนือรอยแยก มีลำต้นของต้นไม้ยักษ์หลายต้นพาดข้ามเหมือนสะพาน

แต่หนึ่งในสะพานไม้ยักษ์นั้นเกิดการแตกร้าว คล้ายมีบางสิ่งพลัดตกลงไป

อย่างไรก็ตาม หุบเขานี้ไม่ได้ลึกมาก ประมาณไม่เกิน 30 เมตร

จากด้านล่างของหุบเขา ได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้น

"โยนตาข่าย! เร็วเข้า!"

"ดึงโซ่รั้งไว้ จำกัดการเคลื่อนไหวของมัน!"

"อย่าให้แมมมอธหนีไปได้!"

เมื่อมองตามเสียงลงไปด้านล่าง

ในหุบเขา มีมนุษย์สวมหน้ากากกลุ่มหนึ่ง ถือดาบและหอก กำลังล้อมโจมตีสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่ที่มีขนสีเทาขาวปกคลุมทั่วร่าง

ร่างกายสูงเกือบ 5 เมตร ขนหนาสีเทาขาว และงายาวโค้งกว่า 2 เมตร

เฉาซิงสะดุดใจเล็กน้อย นี่คือสิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์ไปแล้วบนโลกเดิม แมมมอธ!

ตอนนี้ แมมมอธน้ำแข็งตัวนี้ถูกหอกแทงทั่วตัว เลือดสดๆ ไหลออกมาเป็นทาง

ตาข่ายหนามปกคลุมทั่วร่าง หนามแหลมทิ่มลึกลงในเนื้อ

นอกจากนี้ ขาทั้งสี่ยังถูกพันด้วยโซ่เหล็ก นักล่าหิมะสิบกว่าคนช่วยกันจับโซ่ ดึงรั้งไว้อย่างสุดกำลัง

แมมมอธน้ำแข็งส่งเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราด

"อู้——อู้——"

เฉาซิงกวาดตามองข้อมูลของมัน

【แมมมอธน้ำแข็ง: เลเวล 20】

【เผ่าพันธุ์: สัตว์ป่า】

【ระดับ: สิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้า ขั้นสอง】

【พลังชีวิต: 3823/15023】

【พลังโจมตี: 974~1056】

【ค่าสถานะ: พละกำลัง 414, ความว่องไว 358, จิตใจ 361, ร่างกาย 495】

【สกิล: คำรามแห่งน้ำแข็ง (ส่งเสียงคำรามกึกก้อง ทำให้ศัตรูโดยรอบติดสถานะตกตะลึง ลดพลังป้องกัน 100 หน่วย นาน 3 วินาที)

งาแทงสะท้าน (ใช้งายกศัตรูขึ้นฟาด สร้างความเสียหาย 180% ของพลังโจมตี พร้อมติดสถานะเลือดออกระดับ 5 สองชั้น)

กระทืบพิฆาต (ยกขาหน้าขึ้นแล้วกระทืบลง สร้างความเสียหาย 300% แก่ศัตรูใต้เท้า และสร้างแรงกระแทก 80% แก่ศัตรูในระยะ 100 เมตร พร้อมทำให้มึนงง 1~3 วินาที)

พุ่งกระโจนคลั่ง (เข้าสู่สถานะคลั่ง วิ่งพุ่งเต็มกำลัง ความเร็วเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 200% เป้าหมายที่มีพลังน้อยกว่าตน 100% จะถูกกระแทกปลิว)】

【พรสวรรค์①: ร่างยักษ์สัตว์ดึกดำบรรพ์ (เพิ่มพลังชีวิต 30%)】

【พรสวรรค์②: ทนหนาว】

【สถานะปัจจุบัน: เลือดออก, ติดพิษ, บาดเจ็บสาหัส, กระดูกหัก...】

......

เฉาซิงเหลือบมองแมมมอธน้ำแข็งพร้อมพูดเบาๆ "ไม่เบาเลยนะ มอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเลเวล 20 ค่าสถานะโหดใช้ได้"

แต่เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้สภาพของแมมมอธน้ำแข็งย่ำแย่มาก

มันติดกับดักที่พวกนักล่าหิมะเตรียมไว้อย่างดี

แถมตอนนี้ยังถูกนักล่าหิมะอย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบคนรุมโจมตี

หอกหลายเล่มปักเข้าที่ผิวหนัง เลือดสาดกระเซ็นไม่หยุด

พลังชีวิตของมันลดลงอย่างต่อเนื่อง

พื้นหิมะรอบๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยเลือดของมัน

"อู้——"

แมมมอธน้ำแข็งแหงนหน้าคำรามด้วยความโกรธ พยายามดิ้นรนเพื่อหลุดจากการควบคุม

แต่ขาหลังของมันหักอย่างหนัก แค่ยืนยังแทบไม่ไหว

นักล่าหิมะรอบๆ ยังคงดึงโซ่รั้งมันไว้ ไม่มีทางให้มันหนี

หนึ่งในนักล่าหิมะระดับหัวกะทิตะโกนเสียงดัง

"พวกเราอดทนไว้! แมมมอธน้ำแข็งตัวนี้ใกล้จะหมดแรงแล้ว!"

"ค่ายของพวกเราขาดเนื้อมานานมากแล้ว"

"ถ้าล่ามันได้ อย่างน้อยก็มีเสบียงให้กินอีกครึ่งเดือน หัวหน้าต้องชมเชยพวกเราแน่นอน!"

นักล่าหิมะที่เหลือได้ยินก็ฮึกเหิมขึ้นทันที

ขณะนั้นเอง นักล่าหิมะร่างเล็กคนหนึ่ง ต้องการอวดความกล้า

เขาถือหอกพุ่งตรงเข้าไป

แล้วฉวยจังหวะที่แมมมอธน้ำแข็งเผลอ กระโดดขึ้นสูง ชูหอกแทงเข้าที่คอของมัน

พรวด!

ครึ่งหนึ่งของหอกจมหายเข้าไป

"อู้——"

แมมมอธน้ำแข็งแหงนหน้าร้องโหยหวน

นักล่าหิมะคนนั้นกลับตะโกนด้วยความยินดี

"ข้าทำได้! ข้าทำได้แล้ว!"

"ข้าต้องเป็นนักรบผู้กล้าแห่งโบสถ์แห่งแสง หัวหน้าต้องเห็นความดีความชอบข้าแน่นอน!"

แต่ทันใดนั้นเอง

งวงของแมมมอธน้ำแข็งสะบัดอย่างแรง

ปัง!

นักล่าหิมะคนนั้นลอยกระเด็นทันที

【-1074】

ตัวเลขความเสียหายขนาดใหญ่ลอยขึ้น

ร่างของนักล่าหิมะกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร ก่อนจะกระแทกเข้ากับก้อนหินจนแน่นิ่งไป

กลุ่มนักล่าหิมะโกรธจัด

"บัดซบ! เจ้าเสี่ยวแจ็คตายแล้ว!"

"โจมตีเต็มกำลัง อย่าให้การตายของเสี่ยวแจ็คไร้ความหมาย!"

ลูกธนูและเวทมนตร์พุ่งเข้าใส่ศีรษะของแมมมอธน้ำแข็ง

【-24】

【-37】

【-56】

【-32】

【-147】

ตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นต่อเนื่อง

ส่วนใหญ่ยังเป็นสถานะเลือดออก

พลังชีวิตของแมมมอธน้ำแข็งลดลงอย่างรวดเร็ว จนต่ำกว่า 2000

แมมมอธน้ำแข็งที่ใช้แรงเฮือกสุดท้าย ส่งเสียงครวญคราง ก่อนล้มลงดั่งภูเขาถล่ม

โครม!

เสียงร่างมหึมาตกกระทบพื้นดังสนั่น

นักล่าหิมะคนนั้นร้องตะโกนด้วยความดีใจ

"แมมมอธล้มแล้ว รีบฆ่ามัน!"

นักล่าหิมะกรูกันเข้ามาราวกับหมาป่าหิวโหย

แมมมอธน้ำแข็งตัวนี้ยังอยู่ในวัยเด็ก พลังจึงไม่แข็งแกร่งเท่าพวกตัวเต็มวัย

ต้องรู้ไว้ว่า แมมมอธน้ำแข็งตัวเต็มวัย มีความสูงไม่ต่ำกว่าสิบเมตร และส่วนใหญ่มีเลเวลไม่ต่ำกว่าสามสิบถึงสี่สิบ

แมมมอธน้ำแข็งที่ล้มลงเหมือนจะรู้ชะตากรรม ดวงตาเปล่งประกายด้วยหยาดน้ำตา

เห็นภาพนี้แล้ว แอนดรูถึงกับใจอ่อน

เขาคุกเข่าลงข้างกายเฉาซิง ก่อนเอ่ยขอร้องด้วยความเคารพ

"ท่านเจ้านคร ขอโปรดช่วยชีวิตเด็กตัวนี้ด้วยเถอะ!"

เฉาซิงพยักหน้า

"ลุกขึ้นเถอะ แอนดรู พวกสาวกแห่งเทพชั่วเหล่านี้ สมควรถูกกำจัดจนสิ้นซาก ฉันจะช่วยแมมมอธตัวนี้เอง"

ก่อนหน้านี้ เฉาซิงเพียงแค่กำลังประเมินพลังของนักล่าหิมะกลุ่มนี้

แต่ตอนนี้ เขาได้ข้อสรุปแล้ว

เบื้องล่าง มีนักล่าหิมะระดับหัวกะทิเลเวล 15 หนึ่งคน

นักล่าหิมะขั้นสองเลเวล 10 ขึ้นไปอีก 5 คน

ที่เหลือล้วนเป็นนักล่าหิมะธรรมดาเลเวลต่ำกว่า 10

ระดับพลังแค่นี้ สิ่งมีชีวิตที่เฉาซิงรับสมัครมาสามารถจัดการได้สบายๆ

ได้ยินดังนั้น ดวงตาแอนดรูเอ่อคลอด้วยน้ำตา กล่าวด้วยความซาบซึ้ง

"ธรรมชาติจะขอบคุณท่าน ท่านเจ้านครผู้ใจดี"

【การกระทำของคุณสร้างความประทับใจให้แอนดรู ความจงรักภักดีเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน 93】

เฉาซิงพยักหน้าเบาๆ อย่างพอใจ

ความจงรักภักดีของแอนดรูก็ใกล้เต็มแล้ว อีกไม่นาน เฉาซิงก็จะได้สมาชิกที่มีความจงรักภักดีเต็ม 100 คนที่สอง

เฉาซิงยืนขึ้นจากหลังหุ่นยนต์ตีนตะขาบ ก่อนสั่งเสียงดัง

"ทุกคน เตรียมพร้อม ลงไปจัดการนักล่าหิมะทั้งหมดข้างล่างนี้!"

อัสสัมชักดาบออกมา

"ข้าจะปกป้องเกียรติของท่านเจ้านครด้วยชีวิต!"

"อัศวินหมาป่าหิมะ ออกปฏิบัติการ!"

เขาควบหมาป่าหิมะ กระโจนลงไปจากหน้าผา

แต่ด้วยความสูงขนาดนี้ แม้แต่หมาป่าหิมะก็กระโดดลงตรงๆ ไม่ได้ ต้องอาศัยก้อนหินที่ยื่นออกมาเป็นจุดรับแรง ก่อนจะกระโดดต่อเนื่องอย่างคล่องแคล่ว จนลงถึงพื้นได้อย่างปลอดภัย

พร้อมกันนั้น หุ่นยนต์ทั้งสามและซาร่า ต่างก็เริ่มเคลื่อนไหว