- หน้าแรก
- โดนเทหลังสอบติด เลยไปออกรายการหาคู่จนดังระเบิด
- บทที่ 6 แต่หนูทำอะไรไม่เป็นเลยนะคะ
บทที่ 6 แต่หนูทำอะไรไม่เป็นเลยนะคะ
บทที่ 6 แต่หนูทำอะไรไม่เป็นเลยนะคะ
หนึ่งวันผ่านไปไวเหมือนโกหก
ราวๆ สี่โมงเย็นของวันรุ่งขึ้น เฉินจิ้งอวิ๋นก็ขึ้นรถรับส่งเพื่อเดินทางไปยังสถานีรถไฟ
นอกหน้าต่าง เฉินต้าซานและหวังซู่เหมยยืนโบกมือลาไม่หยุด เฉินต้าซานยังพอจะฝืนยิ้มออกมาได้บ้าง แต่ทันทีที่รถเริ่มเคลื่อนตัว น้ำตาของหวังซู่เหมยก็เอ่อล้นออกมาจนเต็มเบ้า
จนกระทั่งรถรับส่งลับสายตาไป สองสามีภรรยาถึงได้เดินกลับเข้าบ้านด้วยความเงียบงัน
หลังจากมาถึงสถานีรถไฟและนั่งรออยู่สี่สิบนาที เฉินจิ้งอวิ๋นก็ได้ขึ้นรถไฟขบวนสีเขียวรุ่นเก่า มุ่งหน้าสู่มณฑลฉยง
บนรถไฟมีคนไม่มากนัก บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบสงบ
เฉินจิ้งอวิ๋นส่งข้อความหาคอนแท็กที่เมมชื่อว่า 【ทีมงานเกาะแห่งรักพักใจ】 เป็นอันดับแรก: "ผมจะไปถึงพรุ่งนี้เช้านะครับ"
ทีมงานเกาะแห่งรักพักใจ: "(ส่งพิกัด)"
ทีมงานเกาะแห่งรักพักใจ: "นั่งแท็กซี่ตรงมาที่โรงแรมเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะรอรับอยู่ที่นี่"
เฉินจิ้งอวิ๋นตอบกลับสั้นๆ ว่า "โอเค" ก่อนจะสวมหูฟังแล้วเปิดแอปติ๊กต็อก
ในคอลัมน์ของรายการ 'เกาะแห่งรักพักใจ' มีคลิปทีเซอร์ความยาวสามนาทีปรากฏขึ้น ครึ่งแรกของวิดีโอโชว์ทิวทัศน์สวยงามบนเกาะ ส่วนครึ่งหลังเป็นการพาชมที่พักอาศัยที่ทีมงานสร้างขึ้นมาใหม่บนเกาะโดยเฉพาะ
บริเวณใกล้ชายฝั่ง มีอาคารสองชั้นขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน ผนังทั้งสี่ด้านเป็นกระจกใสจรดเพดาน ทำให้มองเห็นทะลุปรุโปร่งทั้งจากด้านในและด้านนอก ภายในประกอบด้วยห้องนั่งเล่นกว้างขวางและห้องครัวสองแบบ ทั้งครัวจีนและครัวฝรั่ง
นี่คือพื้นที่ทำกิจกรรมหลักสำหรับเหล่าแขกรับเชิญ
ส่วนด้านหลังของอาคารหลังนี้ มีอาคารหอพักขนาดย่อมขนาบซ้ายขวา ซึ่งใช้เป็นที่หลับนอนของแขกรับเชิญ
ทว่าหอพักนี้ไม่ได้ก่ออิฐถือปูนแบบธรรมดา แต่ถูกออกแบบเป็นโฮมสเตย์สไตล์ 'แคปซูลอวกาศ' สุดล้ำ ภายในเต็มไปด้วยเตียงเดี่ยว
นอกจากนี้ ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อความบันเทิงอีกมากมายที่เตรียมไว้สำหรับรายการนี้โดยเฉพาะ
น้ำทะเลสีฟ้าคราม หาดทรายสีทอง ทิวต้นมะพร้าวสูงตระหง่าน ผสานกับสิ่งก่อสร้างทันสมัยเหล่านี้ ราวกับภาพวาดที่หลุดออกมาจากในการ์ตูนไม่มีผิด
ช่องคอมเมนต์ด้านล่างเต็มไปด้วยความอิจฉาตาร้อน:
【ขอออกตังค์ไปเที่ยวเองได้ไหมเนี่ย?】
【นี่มันสวรรค์แห่งการพักผ่อนในฝันชัดๆ】
【ไอ้บ้าเอ๊ย คนที่ถูกสุ่มได้เมื่อวานทำบุญด้วยอะไรวะเนี่ย?】
【มีเรื่องตลกจะเล่าให้ฟัง แขกรับเชิญเก้าคนที่ทีมงานคัดมามีแต่หล่อสวยระดับเทพทั้งนั้น แต่ถ้าไอ้ผู้โชคดีคนนี้หน้าตาดูไม่ได้ขึ้นมาล่ะ? รายการคงฮาน่าดูเลยนะตอนออนแอร์】
【มันต้องมีกฎการคัดออกชัวร์ รายการเดตที่ไหนจะเอาคนขี้เหร่ไว้】
【ติ๊กต็อกแค่จัดฉากเรียกกระแสเฉยๆ แหละ เดี๋ยวคงโดนคัดออกในตอนสองตอน】
เฉินจิ้งอวิ๋นเลื่อนอ่านคอมเมนต์อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปิดหน้าจอโทรศัพท์ เขาไม่ได้แปลกใจเลยที่มีความคิดเห็นแบบนี้โผล่มาในโลกออนไลน์
เกินกว่าครึ่งของข้อความส่วนตัวในกล่องข้อความช่วงสองวันนี้ ก็เต็มไปด้วยคำด่าทอและความอิจฉาริษยา
คนที่เคยผ่านความเป็นความตายมาแล้ว ย่อมไม่เก็บเรื่องพรรค์นี้มาใส่ใจ
เขาเปิดแอปโซดา มิวสิก (Soda Music) ฟังเพลงฮิตติดชาร์ต แล้วค่อยๆ ผล็อยหลับไป
น่าเสียดายอยู่นิดเดียว...
...ตรงที่โลกใบนี้ ไม่ค่อยมีเพลงเพราะๆ ให้ฟังเท่าไหร่...
มณฑลฉยง
โรงแรมแชงกรี-ลา
บนชั้นบนสุด ภายในห้องเพรสิเดนเชียลสวีท เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น
หญิงสาวคนหนึ่งเดินไปเปิดประตู ผู้ที่ยืนอยู่ข้างนอกคือหญิงสาวผมสั้นรุ่นราวคราวเดียวกัน ในชุดทำงานดูทะมัดทะแมง ทันทีที่เจอกัน ทั้งคู่ก็โผเข้ากอดกันกลม
"หวังเหยา ฮ่าๆ คิดถึงเธอจังเลย"
"ไม่ได้เจอกันปีกว่าแล้วสินะ?"
"ใช่ ยุ่งจะตายอยู่แล้ว เดิมทีฉันกะจะมาตั้งแต่บ่าย แต่ในกองถ่ายดันมีเรื่องด่วนเข้ามา"
หลังจาก 'หวังเหยา' ดึงเพื่อนสาวเข้ามาในห้อง เธอก็รีบหันไปบอกลูกสาวที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา "ลูกดูสิว่าใครมา"
"น้าซูจวิน~"
"เจียงหนิงยิ่งโตยิ่งสวยนะเนี่ย" 'หลี่ซูจวิน' วางกระเป๋าลงแล้วเดินเข้าไปนั่ง
หวังเหยากับหลี่ซูจวินเป็นเพื่อนร่วมรุ่นสมัยมหาวิทยาลัย หลังเรียนจบทั้งคู่เคยทำงานที่สถานีโทรทัศน์ด้วยกันช่วงหนึ่ง ต่อมาหวังเหยาแต่งงาน จึงลาออกมาเป็นแม่บ้านเต็มตัวอยู่ที่เมืองหลวง
ส่วนหลี่ซูจวินไม่ชอบระบบงานที่คร่ำครึของสถานีโทรทัศน์ จึงย้ายไปทำกับแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์ ไต่เต้าจากฝ่ายวางแผนรายการจนขึ้นมาเป็นผู้กำกับ วาไรตี้โชว์ที่เธอทำแทบทุกรายการล้วนได้รับความนิยมอย่างถล่มทลาย ดังนั้นตอนที่เครือติ๊กต็อกเตรียมโปรเจกต์ 'เกาะแห่งรักพักใจ 2026' จึงทุ่มเงินดึงตัวเธอมาเป็นผู้กำกับใหญ่ของรายการ
"ซูจวิน รายการจะเริ่มมะรืนนี้ใช่ไหม?"
"วันมะรืนถึงจะเริ่มออกอากาศจริง แตพรุ่งนี้ต้องถ่ายวิดีโอสัมภาษณ์ก่อน ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ หนิงหนิงเตรียมตัวพร้อมหรือยังจ๊ะ?"
หลี่ซูจวินพูดพร้อมรอยยิ้ม สายตาเบนไปทาง 'เจียงหนิง'
แต่เจียงหนิงกลับทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายเลยสักนิด
เตรียมตัว?
เตรียมตัวทำไมคะ?
เห็นสีหน้าของเจียงหนิง หลี่ซูจวินก็หันขวับไปมองเพื่อนซี้สมัยเรียนทันที สายตาเหมือนจะสื่อว่า: นี่เธอยังไม่ได้บอกลูกเหรอ?
เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้ หวังเหยาก็เลิกปิดบัง เธอโอบไหล่ลูกสาวแล้วยิ้มหวาน "น้าซูจวินตอนนี้เป็นผู้กำกับใหญ่ของรายการ 'เกาะแห่งรักพักใจ' ลูกคงเคยเห็นผ่านตาในติ๊กต็อกมาบ้างแล้ว แม่คุยกับน้าซูจวินไว้แล้วว่าจะให้ลูกไปเที่ยวเล่นบนเกาะสักสองสามวัน"
ระหว่างถ่ายทำรายการ นอกจากแขกรับเชิญและทีมงานแล้ว คนนอกห้ามเข้าเกาะเด็ดขาด
ความหมายของหวังเหยาก็คือ: แม่วางแผนจะให้ลูกเข้าร่วมรายการนี้
เจียงหนิงวางโทรศัพท์ลง น้ำเสียงยังคงงัวเงียเหมือนคนเพิ่งตื่น "ไหนตกลงกันว่าแค่มาพักผ่อนสองสามวันไงคะ?"
"ก็ใช่ไงจ๊ะ ก็แค่ไปเล่นสนุกๆ ไม่กี่วัน ลูกชอบหมกตัวอยู่แต่ในบ้านคนเดียว ออกมาเจอเพื่อนใหม่บ้างไม่ดีเหรอ?"
"หนูไม่อยากไป"
"ไม่ได้จะให้ไปมีความรักสักหน่อย แค่ไปหาเพื่อน แม่เคยปรึกษาหมอแล้ว หมอบอกว่าถ้าลูกเอาแต่อยู่คนเดียว สภาพจิตใจจะมีปัญหานะ"
เจียงหนิงก้มหน้าทำปากยื่น "หนูก็ยังไม่อยากไปอยู่ดี"
หวังเหยาดูเหมือนจะเดาทางลูกสาวออก เธองัดไม้ตาย 'ถอยเพื่อรุก' ออกมาใช้ โดยหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า "ดูนี่สิ นี่ลูกชายลุงอวี้ของลูก เขาทำงานในกองทัพ ติดดาวบนบ่าแล้วด้วยนะ ช่วงนี้ลาพักร้อนกลับมาบ้านพอดี ทางบ้านเขากับพ่อของลูกอยากจะจับคู่ให้ ถ้าลูกไม่อยากไปรายการนี้ ก็เตรียมตัวไปดูตัวกับเขาได้เลย"
ชายหนุ่มในรูปรูปร่างสูงใหญ่บึกบึน ไหล่กว้าง ผิวคล้ำ หน้าเหลี่ยม ดูเข้มแข็งดุดัน
เจียงหนิงชำเลืองมองแวบหนึ่ง สีหน้าเริ่มฉายแววคับข้องใจ
สำหรับคนในระดับครอบครัวเธอ การแต่งงานหนีไม่พ้นเรื่องความเหมาะสมของฐานะทางสังคม
หวังเหยารีบโผเข้ากอดลูกสาวแล้วยิ้ม "แม่รู้น่าว่าลูกไม่ชอบสไตล์นี้ แม่ถึงได้พาลูกหนีพ่อเขาออกมานี่ไง เชื่อแม่เถอะ คิดซะว่าไปเที่ยวเล่นขำๆ น้าซูจวินเป็นผู้กำกับ ถ้าลูกไม่อยากอยู่ต่อเมื่อไหร่ ก็กลับมาได้ทุกเมื่อ"
พูดจบ หวังเหยาก็ขยิบตาให้เพื่อนซี้หลี่ซูจวิน
หลี่ซูจวินรีบรับมุกทันที "ใช่จ้ะหนิงหนิง ไม่ต้องคิดมากหรอก ก็แค่เล่นเกม คุยเล่นกัน ส่วนใหญ่พวกผู้หญิงเขาก็อยู่ด้วยกันเองทั้งนั้นแหละ"
"จริงเหรอคะ?"
"น้าจะโกหกหนูทำไมล่ะ?"
เจียงหนิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ยังคงมีความกังวลฉายชัด "แต่หนูทำอะไรไม่เป็นเลยนะคะ"
หลี่ซูจวินตบหลังเจียงหนิงเบาๆ แล้วหัวเราะร่า "แค่หนูสวย ก็เกินพอแล้วจ้ะ"
"ก็เพราะยีนเด่นของบ้านเราไงล่ะ"
หลี่ซูจวินกลอกตามองบนใส่หวังเหยา "แหม มันเกี่ยวอะไรกับเธอไม่ทราบ? สมัยเรียนใครๆ เขาก็รู้กันทั่วว่าเธอมันพวกคลั่งคนหน้าตาดี ไม่อย่างนั้นมีคนเก่งๆ มาจีบตั้งเยอะแยะ ทำไมเธอถึงเลือกเจียงจิงหมิงล่ะ?"
"นี่ อย่ามาเผาฉันต่อหน้าลูกได้ไหมยะ?!"