บทที่ 5 เหล่าอัจฉริยะจากทุกวงการ

จ้าวจื่อซือนอนพลิกตัวไปมาบนเตียง พยายามข่มตาอย่างไรก็ไม่หลับ

รายการ 'เกาะแห่งรักพักใจ' ที่จะออกอากาศในวันศุกร์นี้ กำลังเป็นกระแสร้อนแรงจนฉุดไม่อยู่ในโลกออนไลน์ ข่าวลือเกี่ยวกับแขกรับเชิญทั้งสิบคนแพร่สะพัดไปทั่ว... ไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงหรือเท็จ แต่สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้แน่นอนแล้วคือ ข้อมูลของแขกรับเชิญผู้โชคดีเพียงหนึ่งเดียวที่มาจากการสุ่ม

รูปโปรไฟล์: ลูกสุนัขลายเส้นอนิเมะ

ชื่อเล่น: เสี่ยวหยวน

ภูมิลำเนา: เจียงโจว

ชื่อจริง: เฉินจือหย่วน

คนชื่อซ้ำกันมีถมเถไปในโลกนี้ แต่จะหาคนที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขทั้งสี่ข้อนี้พร้อมกันคงเป็นไปไม่ได้ จ้าวจื่อซือแทบจะฟันธงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่า คนคนนี้คืออดีตแฟนหนุ่มที่เพิ่งเลิกรากันไปหมาดๆ ของเธอ!!!

ทำไมต้องเป็นเขา?

คนอย่างเขาไปทำบุญด้วยอะไรมาถึงได้โชคดีขนาดนี้?

ถ้าเรายังไม่เลิกกัน เขาจะยอมสละสิทธิ์นี้ให้ฉันไหมนะ?

คำถามแปลกประหลาดมากมายผุดขึ้นในหัว ทำให้จ้าวจื่อซือตกอยู่ในภาวะตื่นเต้นกระวนกระวายใจตลอดเวลา

เธอถึงขั้นมีความคิดแวบเข้ามาว่าจะโทรหาเฉินจือหย่วน

แต่พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้า เธอก็ต้องชะงัก

ก็แค่ไปออกรายการ จะมีอะไรวิเศษวิโสหนักหนา?

เขาก็แค่คนธรรมดา พอไปอยู่ในรายการก็คงเป็นได้แค่ตัวประกอบฉากให้คนอื่นเขาเด่นกว่า

ดีไม่ดีไม่กี่วันก็คงโดนคัดออก

แต่นี่เป็นวาไรตี้เดตรายการแรกของติ๊กต็อก แถมสถานที่ถ่ายทำยังเป็นเกาะที่สวยงามขนาดนั้น!

แถมเขาก็หน้าตาดีใช้ได้ ติดแค่จนเท่านั้นเอง

ความคิดที่ขัดแย้งกันไปมาตีกันยุ่งเหยิง ทำให้คืนนั้นจ้าวจื่อซือนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน...

ตัดภาพมาที่บ้าน เฉินจือหย่วนกลับรู้สึกสงบใจอย่างประหลาด

บ้านที่สร้างเองของครอบครัวมีทั้งหมดสามชั้น แม้พื้นที่จะไม่ใหญ่โตแต่อยู่สบาย ชั้นล่างเป็นร้านโชห่วยและโกดังเก็บสินค้า ชั้นสองเป็นพื้นที่พักอาศัยหลัก ส่วนห้องของเฉินจือหย่วนอยู่บนชั้นสาม

สองผู้เฒ่าเคยคิดวางแผนไว้ว่า ถ้าลูกชายไม่มีเงินซื้อบ้านแยกตอนแต่งงาน ก็จะรีโนเวตชั้นสามให้เป็นเรือนหอแบบอพาร์ตเมนต์สมัยใหม่ ให้ลูกชายกับลูกสะใภ้อยู่ชั้นบน ส่วนพวกตนก็อยู่ชั้นสอง

ทว่าหลายปีมานี้ มาตรฐานการเลือกคู่ของสาวรุ่นใหม่สูงขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่สินสอดแพงหูฉี่ แต่ต้องมีทั้งบ้านทั้งรถ

สองสามีภรรยาจึงได้แต่เปลี่ยนแผน ตั้งใจว่าจะเก็บหอมรอมริบอีกสักหน่อย เพื่อช่วยลูกชายวางเงินดาวน์ซื้อคอนโดดีๆ ในเมืองตอนแต่งงาน

หลังจากแอดวีแชตเจ้าหน้าที่ทีมงานรายการ 'เกาะแห่งรักพักใจ' และคุยรายละเอียดอยู่ไม่กี่นาที เฉินจือหย่วนก็ลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ หยิบรูปถ่ายครอบครัวขึ้นมาดู

ในรูป เฉินต้าซานและหวังซู่เหมยยังดูหนุ่มแน่น เฉินจือหย่วนยังเป็นเด็กชายตัวกะเปี๊ยก และในอ้อมแขนแม่ก็มีเฉินเสี่ยวหว่าน น้องสาวที่ยังเป็นทารก

รูปถ่ายดูเก่าคร่ำครึ แต่เฉินจือหย่วนกลับรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทางไปมณฑลฉยงเพื่อเตรียมถ่ายรายการ เขาจึงเดินลงบันไดตั้งใจจะไปคุยกับพ่อแม่ให้หายคิดถึง แต่พอถึงหัวมุมบันได ฝีเท้าก็ต้องชะงักลง

ที่ห้องนั่งเล่นชั้นสอง

"ดึกป่านนี้แล้ว ยังงกๆ เงิ่นๆ ทำอะไรอยู่อีก?"

"ลูกจะไปพรุ่งนี้แล้ว ฉันกำลังทอดปลาให้ลูกเอาติดตัวไปกิน... ว่าแต่ตาแก่ ทำไมลูกถึงไปทำงานไกลขนาดนั้นล่ะ? เราน่าจะกล่อมให้อยู่ต่อนะ"

"พูดจาเลอะเทอะ ผู้ชายอกสามศอกจะให้มามุดหัวอยู่แต่ในบ้านได้ยังไง"

"แล้วหนูซือซือล่ะ? คบกันมาตั้งหลายปีไม่ใช่เหรอ?"

"เลิกกันแล้ว"

"หา!"

"อย่าทำเป็นตื่นตูมไป ฉันไม่เคยชอบแม่หนูนั่นเท่าไหร่หรอก ดูเป็นคนหัวสูงไม่ติดดิน... สงสัยพอสอบได้เป็นข้าราชการก็เลยทิ้งเจ้าจือหย่วน อย่าไปพูดเรื่องนี้ต่อหน้าลูกล่ะ เดี๋ยวลูกจะเสียใจเปล่าๆ"

"ตาแก่ ทำไมเด็กผู้หญิงสมัยนี้ถึงเป็นแบบนี้กันนะ? สมัยเราแค่ชอบพอกันก็แต่งงานกันได้แล้วไม่ใช่เหรอ?"

"เฮ้อ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว"

เฉินจือหย่วนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เดินลงไป...

กรุงปักกิ่ง

หมู่บ้านหรู 'ถังกงหมายเลขหนึ่ง'

โคมไฟระย้าคริสตัลในห้องรับแขกทิ้งตัวลงมาสามชั้น แสงไฟส่องกระทบกระเบื้องสีนวลตา ขับเน้นให้ของประดับหรูหราบนตู้โชว์และภาพวาดศิลปินดังบนผนังดูเจิดจรัสยิ่งขึ้น

บนเก้าอี้กำมะหยี่พนักสูงริมโต๊ะอาหารไม้รอลนัต หญิงสาวในชุดนอนผ้าไหมสีขาวน้ำนมกำลังถือช้อนกระเบื้องเคลือบตัก 'ซุปบำรุงผิว' ขึ้นจิบเงียบๆ

ท่านั่งของเธอสง่างามไร้ที่ติ ไม่มีกิริยาขยับตัวพร่ำเพรื่อ ราวกับได้รับการอบรมบ่มนิสัยมาจนเป็นความเคยชิน

เรือนผมสีดำขลับทิ้งตัวสยายไปด้านหลังอย่างเป็นธรรมชาติ มีเพียงปอยผมไม่กี่เส้นที่เคลียคลอแก้มนวลเนียน ภายใต้ขนตายาวงอนคือดวงตาคู่สวยซึ้งดุจสระน้ำในฤดูใบไม้ร่วง ที่ทุกการกะพริบตาแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและความสูงศักดิ์อย่างที่สุด

"ลูกรัก พรุ่งนี้แม่พาไปเที่ยวดีไหม?"

บนโซฟา หญิงวัยกลางคนผู้มีบุคลิกสง่างามและดูภูมิฐานเงยหน้าขึ้นมองลูกสาวหลังจากวางโทรศัพท์

หญิงสาวหันหน้ามาตอบเสียงเบา "หนูไม่อยากไปค่ะ"

"ลูกแม่ จะอุดอู้อยู่แต่ในบ้านไม่ได้นะ ต้องออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง เชื่อแม่สิ เพื่อนๆ ของคุณพ่อเขาตื๊อขอวีแชตลูกกันให้วุ่นไปหมด ช่วงสองสามวันนี้มีใครแอดมาบ้างหรือเปล่า?"

หญิงสาวตอบเสียงเรียบ "หนูไม่ได้รับแอดค่ะ"

"ดีแล้ว"

หญิงสูงศักดิ์บนโซฟายิ้ม "พวกทายาทเศรษฐีที่หลบอยู่ใต้เงาบารมีบรรพบุรุษส่วนใหญ่ก็มีแต่พวกไม่เอาถ่าน ถึงจะมีคนเก่งๆ อยู่บ้างก็ถูกที่บ้านควบคุมเข้มงวด แม่ไม่อยากให้ลูกแต่งเข้าบ้านขุนนางใหญ่โตแล้วต้องคอยระวังตัวทุกฝีก้าว... แต่ลูกก็โตแล้ว จะให้อยู่ติดบ้านตลอดก็ไม่ได้ เกิดวันไหนพ่อเขาจับลูกคลุมถุงชนขึ้นมาจะทำยังไง?"

หญิงสาวรีบถามสวนทันที "งั้นเราจะไปที่ไหนคะ?"

หญิงสูงศักดิ์รีบลุกขึ้นเดินไปซ้อนหลังลูกสาว ระหว่างที่รวบผมลูกสาวมัดด้วยยางรัดผมที่คล้องข้อมือไว้ เธอก็เอ่ยว่า "มณฑลฉยง ไปเดินเล่นชายหาดกันเถอะ"

"ไปกี่วันคะ?"

"แล้วแต่ลูกเลยจ้ะ" ผู้เป็นแม่เอ่ยด้วยความรักใคร่ "ถ้าไม่ชอบ สามสี่วันเราก็กลับ แต่ถ้าอยากอยู่ต่อ เราค่อยอยู่ยาวหน่อย"

หญิงสาวพยักหน้าเป็นการตอบตกลง

เมื่อทานซุปหมดถ้วย เธอก็ลุกขึ้นเดินกลับห้องนอนชั้นบน แม่บ้านรีบเข้ามาเก็บจานชามไปล้างในครัว ส่วนหญิงสูงศักดิ์ก็เดินกลับมานั่งที่โซฟาและปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง

หน้าต่างแชตวีแชต

เธอเป็นฝ่ายส่งข้อความไปก่อน: "พรุ่งนี้พวกเราจะบินไปนะ"

เพื่อนที่ชื่อ 'ซูจวิน' ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "งั้นเดี๋ยวฉันจัดการให้ แต่แน่ใจนะว่า 'ผอ.เจียง' ของเธอจะยอม?"

"ฉันไม่บอกเขาก็สิ้นเรื่อง"

"เอ่อ..."

"ตกลงกันก่อนนะ ถ้าลูกสาวฉันไม่อยากอยู่ต่อ เธอต้องหาทางให้ถอนตัวได้ ฉันแค่อยากให้ลูกได้เจอเพื่อนใหม่ๆ บ้าง ไม่อยากให้อุดอู้อยู่แต่ในบ้าน"

"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจัดการให้"

"แล้วแขกรับเชิญเป็นยังไงบ้าง?"

"มีหมอจากโรงพยาบาลชั้นนำ ประธานบริษัทหนุ่ม นักกีฬาทีมชาติ... โดยรวมก็คือเหล่าหัวกะทิจากทุกวงการในวัยเดียวกันนั่นแหละ"

"โอเค ไว้เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ"

"จ้า~"

...