บทที่ 47 สถานีตำรวจ

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 47 สถานีตำรวจ

.

พวกเขามีคนที่มีความสามารถในการระบุตำแหน่งของผู้คน นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมการค้นหาตำแหน่งของศพเซิงหลินจึงง่ายมาก

นี่เป็นอธิบายเดียวที่สมเหตุสมผลที่สุด

“ฉันยังคงประมาทไป”

ซูฉางซิงสูดหายใจเข้าลึก เขาคิดไม่ถึงมาก่อนว่าจะมีใครมาตรวจสอบศพของเซิงหลิน

กองไฟยังคงลุกไหม้ และอุณหภูมิภายในห้องก็ค่อยๆอุ่นขึ้น

ซูฉางซิงกลับมานั่งลงกินอาหารต่อไป นี่เป็นข้าวหุงเองกล่องที่สองแล้ว การบริโภคอาหารของเขาดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนการเสริมคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วมันก็อยู่ในจำนวนที่เหมาะสม

เขาเรียกดูฟอรัมและพบว่ามีโพสต์กลุ่มมากมายในฟอรัม ทุกคนเริ่มรวมตัวกันตั้งเป็นกลุ่มย่อยๆ

“เกมวันโลกาวินาศได้เข้าสู่ขั้นตอนที่สองแล้วหรือเนี่ย? มนุษย์เริ่มต้นต่อต้าน และริเริ่มทำการสำรวจอย่างกระตือรือร้นแล้ว”

ซูฉางซิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาไม่เคยคิดว่าซอมบี้เป็นภัยคุกคามที่แท้จริง เพราะภัยคุกคามที่แท้จริงคือการติดเชื้อรังสีที่แพร่กระจายอยู่ในอากาศ

เขาสงสัยว่าองค์กรทางการอย่างสำนักงานรักษาความปลอดภัยจะเข้าใจเรื่องนี้อย่างชัดเจนหรือไม่

ซูฉางซิงเก็บของและออกไปจากห้อง เพื่อค้นหาแผนที่ตามร้านหนังสือและแผงขายหนังสือพิมพ์บนถนนต่อไป อย่างไรก็ตาม เพียงเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยม

สัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยม: น้องชาย คุณยังพอมีอาวุธเหลืออยู่ไหม ผมกำลังจะลองเข้าไปสำรวจในสถานีตำรวจดู ผมต้องการอาวุธ และจะให้ปืนคุณหลังจากทำสำเร็จแล้ว

[รูปภาพ]

มันเป็นภาพของสถานีตำรวจ ด้านหน้าของสถานีตำรวจเป็นผนังกระจกที่แตกไปแล้ว ภายในนั้นมีทั้งซากศพมนุษย์และซากศพซอมบี้ อยู่มากมาย

เด็กโชคดี: สถานีตำรวจยังไม่โดนบุกรุกอีกเหรอ?

สัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยม: ยัง ข้างในมีสัตว์ประหลาดอยู่ แต่ไม่ใช่ซอมบี้ คนที่เข้าไปข้างในยังไม่มีใครเคยได้ออกมา แต่ผมกับพี่น้องสองสามคนตัดสินใจที่จะลองเข้าไปดู เฮ้อ ตราบใดที่เรามีปืน เราก็จะพัฒนา

เด็กโชคดี: ผมเชื่อคุณ ดาบยาวห้าเล่มเป็นไง ถ้าคุณได้ปืนมาก็เอามาให้ผมหนึ่งกระบอก ถ้าไม่ได้ก็เอาคะแนนมาให้ผม

สัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยม: น้องชายโชคดี ด้วยดาบยาวเหล่านี้ เรามั่นใจว่าจะประสบความสำเร็จ

สัตว์ประหลาด?

ซูฉางซิงไม่แปลกใจเลยที่มีสัตว์ประหลาดตัวอื่นปรากฏตัวขึ้น เพราะเขาเคยเห็นพวกมันมาแล้ว สำหรับสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยมนั้น เขาไม่สามารถพูดได้ว่าเชื่อใจหรือไม่เชื่อใจ ดาบยาวห้าเล่มนั้นควรถือว่าเป็นเงินร่วมลงทุน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่ได้ขาดคะแนน หากสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยมวางแผนหลอกเขา มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ และยังถือได้ว่าเป็นการเห็นคนผู้นี้ได้ชัดขึ้นว่าควรร่วมมือด้วยในอนาคตหรือไม่

ซูฉางซิงเดินไปตามถนน 4-5 ร้อยเมตร ก็พบป้ายสีน้ำเงินที่มีตราตำรวจอยู่บนนั้น ซึ่งหมายความว่าข้างหน้ามีสถานีตำรวจอยู่ไม่ไกล

“ไม่น่าจะบังเอิญขนาดนั้นมั๊ง ไม่จำเป็นต้องเป็นสถานีตำรวจเดียวกันก็ได้”

ซูฉางซิงพึมพำ ไม่อยากเชื่อว่ามันจะบังเอิญขนาดนั้น เขาเชื่อในวิทยาศาสตร์เท่านั้น

เป็นเพราะเมื่อคืนฝนตก อากาศข้างนอกจึงปลอดโปร่ง และดูเหมือนทั้งเมืองจะดูสะอาดขึ้นมาก

หลังจากเดินหลบหลีกซอมบี้มาตลอดทางเป็นระยะทางหลายพันเมตร ซูฉางซิงก็มองเห็นสถานีตำรวจที่มีผนังกระจกใสด้านนอกจากระยะไกล

มีคน 7-8 คน กำลังเดินเข้าไปในสถานีตำรวจแห่งนั้น เป็นที่น่าสังเกตว่า ในบรรดาพวกเขามีสามคนที่ถือดาบยาว

“ตกลงว่าเป็นพวกเขาจริงๆ”

ซูฉางซิงเดินไปยังสถานีตำรวจ แต่ไม่ได้เข้าไป ถ้าสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยมทำสำเร็จและมอบปืนให้กับเขา มันจะดีที่สุด

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นสิ่งแปลกๆ เกี่ยวกับเศษกระจกบนพื้น ร่องรอยการแตกเหมือนไม่ได้เกิดจากการกระแทก เพราะเศษกระจกมีขนาดที่ใกล้เคียงกัน ราวกับถูกคลื่นเสียงทำให้แตกเป็นเสี่ยงๆ

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน”

ซูฉางซิงถอยหลังไปสองก้าวอย่างระมัดระวัง เมื่อตระหนักว่ามีสัตว์ประหลาดบางชนิดอยู่ในสถานีตำรวจ และสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยมไม่ได้โกหก

“พลังทำลายล้างระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะรับมือได้อย่างแน่นอน”

เขารีบส่งข้อความถึงสัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยมทันที

เด็กโชคดี: พี่ชาย ผมขอแนะนำให้คุณรีบออกมาโดยด่วน

สัตว์น้อยผู้โหดเหี้ยม: เหอ เหอ อีกเดี๋ยวเราจะถึงห้องเก็บปืนแล้ว ด้วยปืนเหล่านี้ การจัดการกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ไม่ใช่ปัญหา

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที เสียงความถี่สูงเหมือนเด็กร้องไห้ก็ดังมาจากสถานีตำรวจ กระจกที่ยังติดอยู่บนผนังเริ่มสั่นสะเทือน

จู่ๆ ซูฉางซิงก็รู้สึกวิงเวียนเล็กน้อย จนต้องรีบถอยหลังออกมาอีก 2-3 ก้าวทันที

เสียงมาเร็ว ไปเร็ว แต่เขาก็สังเกตเห็นว่าแถบสถานะของตัวเองได้เปลี่ยนไปเป็นจิตวิญญาณช็อกเล็กน้อย

ทำร้ายจิตวิญญาณ?

จากนั้นก็มีเสียงร้องดังขึ้น ชายสามคนที่มีเลือดออกเต็มใบหน้า วิ่งโซเซออกมาจากข้างใน ชายที่วิ่งนำหน้ามองเห็นซูฉางซิงและได้ร้องตะโกนขึ้น “น้องชาย ช่วยด้วย มีผี”

อีกสองคนที่วิ่งตามมา หมดแรงและล้มลงกับพื้น เพราะพวกเขาได้ใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อหลบหนีออกมาหมดแล้ว มีเพียงชายไว้หนวดเคราเท่านั้นที่ยังคงสามารถยืนหอบหายใจอยู่ได้

ซอมบี้ผิวคล้ำสองตัววิ่งตามพวกเขาออกมาจากข้างใน ความเร็วของพวกมันเร็วกว่าซอมบี้ทั่วไปมาก

ซูฉางซิงยกมีดเหล็กขึ้น เตรียมฟันซอมบี้ แต่ก็พบว่าพวกมันวิ่งออกมานอกสถานีตำรวจเพียงไม่กี่ก้าวก็หันหลังวิ่งกลับไป

ซอมบี้พวกนี้ฉลาดขึ้น?

“ว้าว น้องชายพวกมันกลัวคุณจนหนีกลับไปแล้ว”

ชายไว้หนวดเคราที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดขึ้นด้วยความตกใจ

ซูฉางซิงมองไปยังสถานีตำรวจที่ว่างเปล่า หลังจากคิดอยู่ชั่วครู่ก็พูดขึ้นว่า “หืม พวกมันควรวิ่งกลับไปเองมากกว่า ว่าแต่มีอะไรอยู่ข้างในเหรอ?”

ชายไว้หนวดเครายังคงงุนงงและพูดว่า “มีผีเด็กอยู่ในนั้น พอไปหามัน มันก็ร้องออกมาจนพวกเราไม่รู้เหนือรู้ใต้ และเกือบหนีออกมาไม่ได้”

“ใครจะคิดว่ามีของแบบนี้อยู่ในนั้น ผมเคยคิดว่ามันเป็นแค่สัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งกว่าซอมบี้เท่านั้น”

ซูฉางซิงมองไปที่ชายร่างใหญ่ด้วยความประหลาดใจ แม้ว่าใบหน้าของชายคนนี้จะมีเลือดออก แต่ก็ดูเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป เขาจึงถามขึ้นว่า “พวกคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดด้านในเลยเหรอ?”

ชายไว้หนวดเคราตรวจสอบอาการบาดเจ็บของสหายทั้งสองของเขา จากนั้นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มๆว่า “ไม่รู้เลย ทั้งหมดที่รู้คือไม่มีใครที่เข้าไปในนั้นเคยได้ออกมา ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไม่มีใครออกมา พอสัตว์ประหลาดตัวนั้นกรีดร้อง พวกเราห้าคนก็ทรุดลงนอนไปเกิดใหม่อยู่ตรงนั้นเลย”

บุ่มบ่ามจริงๆ

ซูฉางซิงให้การประเมินอยู่ในใจ ทั้งๆที่รู้ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ข้างใน แต่ก็ยังพุ่งเข้าไปหาพร้อมอาวุธ

ชายไว้หนวดเคราเห็นว่าบนร่างของซูฉางซิงเปื้อนไปด้วยเลือด และมีอุปกรณ์ครบครัน เขาจึงกล่าวด้วยความระมัดระวังว่า “ผมชื่อหวงเปียว ไม่รู้ว่าน้องชายชื่ออะไร”

“ซูฉางซิง”

จู่ๆ ซูฉางซิงก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่มาจากโทรศัพท์มือถือของเขา

[ภารกิจย่อย (พิเศษ): คุณพบสัตว์ประหลาดที่ต้องสงสัยว่าสามารถโจมตีจิตวิญญาณในสถานีตำรวจ จงหาวิธีฆ่ามัน เพราะมันอาจมีเงื่อนงำเกี่ยวกับความจริงของวันโลกาวินาศ

ฆ่าสัตว์ประหลาด ค้นหาเบาะแส

รางวัล: คนสองหน้า]

ซูฉางซิงมองไปยังโทรศัพท์และถามว่า “คุณได้รับภารกิจเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดตัวนี้เหรอ?”

หวงเปียวหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาดูและบอกว่า “อืม มันเป็นภารกิจให้ฆ่าสัตว์ประหลาด และการฆ่าครั้งแรกดูเหมือนจะมีคะแนนพิเศษ”

จากสิ่งนี้ ภารกิจของหวงเปียวแตกต่างจากของเขา และน่าจะเป็นเหตุผลของการกระทำก่อนหน้านี้ของพวกเขา

“มันเป็นภารกิจลูกโซ่งั้นเหรอ?”

ซูฉางซิงพึมพำ

เดิมทีเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้าไปข้างใน แต่สัตว์ประหลาดตัวนี้เกี่ยวข้องกับความจริงของวันโลกาวินาศ และสิ่งนี้ก็สำคัญมาก เพราะมันเกี่ยวข้องกับการที่เขาจะรอดจากเกมวันโลกาวินาศนี้ได้หรือไม่

หวงเปียวมองไปที่ซูฉางซิงและพูดว่า “น้องชาย คุณก็อยากเข้าไปเอาปืนเหมือนกันเหรอ? ผมขอแนะนำว่าอย่าเข้าไป ก่อนหน้านี้ก็มีคนแนะนำให้ผมออกมา น่าเสียดายที่ผมไม่ฟัง พี่น้องห้าคนเลยต้องตายอย่างไร้ประโยชน์”

ซูฉางซิงมองเขาแปลกๆ แล้วพูดว่า “ผมแค่อยากฆ่าสัตว์ประหลาดตัวนั้น คุณที่เสียพี่น้องไปในนั้น ไม่ต้องการแก้แค้นเลยเหรอ?”

หวงเปียวคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดว่า “ผมไม่ใช่คนโง่”